1998 жылғы Йель университеті студентінің шешілмеген құнық қылмысы

Кіріспе

1998 жылғы кісі өлтіру

Сузан Науэла Жовин (26 қаңтар 1977 жыл - 4 желтоқсан 1998 жыл) Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы Йель университетінің аға курсының неміс студенті болған кезде кампустан тыс жерде қатыгездікпен пышақтан өлтірілді. Нью-Хейвен қаласы мен Йель университеті Жовиннің кісі өлтірушісін ұстап, соттауға жеткізетін ақпарат үшін бірлесіп 150 мың доллар сыйақы ұсынды. Қылмыс әлі де ашылмаған. Йель университетінде Жовин Йельдің бастауыш мектептердегі оқыту бағдарламасы арқылы оқытушы ретінде ерікті болып жұмыс істеді, жаңа студенттер хорында және Бах қоғамы оркестрінде ән айтты, неміс клубын құрды және үш жыл бойы Давенпорттың асханасында жұмыс істеді.

Өлтіру

1998 жылғы 4 желтоқсанда сағат 16:15 шамасында Сузанна Джовин ислам экстремистік ұйымның жетекшісі Осама бен Ладен туралы дипломдық жұмысының соңғы нұсқасын тапсырғаннан кейін, 292 Оранж көшесіндегі Тринити лютеран шіркеуінде ұйымдастырған пицца дайындау кешін дайындауға кірісті. Бұл кеш Best Buddies атты халықаралық ұйымның жергілікті бөлімі үшін арналған еді, бұл ұйым студенттер мен есімі жоқ мүгедек ересектерді біріктіреді. Кешкі сағат 20:30-да, тазалыққа көмектесу үшін кешкі сағатқа дейін қалғаннан кейін, ол бір еріктіні университетке тиесілі вагонмен үйіне апарып салады. Сағат 20:45 шамасында ол машинаны Эджвуд даңғылы мен Хоу көшесінің бұрышындағы Йельге тиесілі тұраққа қайтарды, содан кейін екінші қабаттағы пәтеріне дейін екі блок жүрді. 20:50-ге дейін Джовиннің терезесінен бірнеше досы өтіп, оны киноға шақырды. Джовин бас тартты, сол күні кешке оқумен айналысуды жоспарлағанын айтты. 21:02-де Джовин Йельдегі электрондық поштасына кіріп, неміс тілінде досына ол оған бірнеше GRE кітаптарын пәтер ғимаратының вестибюлінде қалдыратынын хабарлады, оларды одан қарыз алған, аты-жөні белгісіз адамнан алғаннан кейін. Ол сондай-ақ есіктің кіру кодысын берді. Бұл аты-жөні белгісіз адам әлі анықталған жоқ. Джовин сол түні осы аты-жөні белгісіз адаммен кездесті ме, жоқ па, белгісіз. 21:10-да ол жүйеден шықты. Ол қоңырау шалған немесе қабылдаған жоқ па, белгісіз; Йельдің телефон желісіндегі қоңырауларды іздеу мүмкін емес еді. Ол пицца кешінде киген жұмсақ, төмен кесілген жаяу жүру аяқ киімін, джинсы және бордо түсті жүнді пуловерді киді. Содан кейін Джовин қарызға алған машинаның кілттерін қайтару үшін Йель университетінің ескі кампусындағы Фелпс Гейт аркасының астындағы Йель полициясының байланыс орталығына жаяу бағытталды. Сағат 21:22 шамасында ол сабақтасы Питер Штайнмен кездесті, ол серуендеп жүрген еді. Штайнның сөзін Йельдің Daily News газеті келтіреді: "Ол басқа жерге бару жоспарлары туралы айтқан жоқ немесе басқа да бірдеңе жасауды жоспарлаған жоқ. Ол тек өте шаршағанын және көп ұйықтағысы келетінін айтты". Штайн сондай-ақ Джовин рюкзак кимегенін, оң қолында бір немесе бірнеше ақ 8 ½ x 11 дюймдік қағаз ұстағанын, ол "қалыпты" жылдамдықпен жүргенін, жүйкелі немесе қозғырған көрінбегенін және олардың кездесуі екі-үш минутқа созылғанын айтты. Уақыт бойынша, Джовин шамамен 21:25-те қарызға алған машинаның кілттерін қайтарды деп болжануда. Ол соңғы рет тірі күйінде Йель хоккей ойынынан жаяу қайтып келе жатқан басқа Йель студентімен 21:25-21:30 аралығында көрінген, "Коледж көшесінде солтүстікке қарай жүріп". Алайда, кейіннен "Джовин бір жерге бара жатқан ба, біреуді күтіп тұрған ба, әлде Нью-Хейвен жасыл кеңістігіндегі мерекелік шамдарға таңданып тұрған ба, белгісіз" деп түсіндірілді. 21:55-те бір жаяу жүргінші 911 телефонына хабарласып, Еджхилл және Ист-Рок көшелерінің қиылысында қан кетіп жатқан әйелдің бар екендігін хабарлады. Бұл жер Йель университетінің кампусынан 3 километрдей қашықтықта орналасқан. Полиция 21:58-де келген кезде, Джовиннің басының артында және мойнында 17 рет пышақталғанын және мойны кесілгенін тапты. Ол аяғымен жолға қарап жатқан, денесі жол мен жаяужолдың арасындағы шөпте жатқан. Ол толық киінген еді және әлі күнге дейін сағаты мен сырғалары киіп, қалтасында бүлінген долларлық банкнотасы бар еді. Кейіннен оның әмияны бөлмесінен табылған. Сюзанна Джовиннің өлімі ресми түрде 22:26-да Йель Нью-Хейвен ауруханасында жарияланды.

After dropping off the penultimate draft of her senior essay on the Islamic militant leader Osama bin Laden, at approximately 4:15 pm on Friday December 4, 1998, Suzanne Jovin began preparations for a pizza making party she had organized at the Trinity Lutheran Church on 292 Orange Street for the local chapter of Best Buddies, an international organization that brings together students and mentally disabled adults. By 8:30 pm, after staying late to help clean up, she was driving another volunteer home in a borrowed university station wagon. Around 8:45, she returned the car to the Yale owned lot on the corner of Edgewood Avenue and Howe Street, and proceeded to walk two blocks to her second floor apartment at 258 Park Street, upstairs from a Yale police substation. Sometime prior to 8:50 pm, a few friends passed by Jovin's window and asked her if she wanted to join them at the movies. Jovin declined, stating that she planned to do school work that night. At 9:02, Jovin logged onto her Yale e mail account and told a female friend in German she was going to leave some GRE books for her in Jovin's apartment building's lobby, once she had retrieved them from an unnamed person who had borrowed them from her. She also provided the access code for her door. This unnamed person has never been identified. Whether Jovin met this unnamed person that night remains unknown. At 9:10, she logged off. If she made or received any calls is unknown; calls within Yale's telephone system were not traceable. She wore the same soft, low cut hiking boots, jeans, and maroon fleece pullover she had worn at the pizza party. Very shortly thereafter, Jovin headed out on foot to the Yale police communications center under the arch at Phelps Gate on Yale's Old Campus to return the keys to the car she had borrowed. Shortly before reaching her destination, around 9:22, Jovin encountered classmate Peter Stein, who was out for a walk. Stein is quoted by the Yale Daily News as saying, "She did not mention plans to go anywhere or do anything else afterward. She just said that she was very, very tired and that she was looking forward to getting a lot of sleep." Stein also said Jovin was not wearing a backpack, was holding one or more sheets of white 8 ½ x 11 inch paper in her right hand, that she was walking at a "normal" pace and did not look nervous or excited, and that their encounter lasted only two to three minutes. Based on the timeline, Jovin is presumed to have returned the keys to the borrowed car at about 9:25. She was reportedly last seen alive at between 9:25–9:30 by another Yale student, on foot returning from a Yale hockey game, "walking north on College Street". However, it was later clarified, "It is unclear whether Jovin was walking somewhere, waiting for someone or pausing to admire the holiday lights along the New Haven Green." At 9:55 pm, a passerby dialed 911 to report a woman bleeding at the corner of Edgehill Road and East Rock Road, 1.9 miles from the Yale campus, where Jovin was last seen alive. When police arrived at 9:58, they found Jovin fatally stabbed 17 times in the back of her head and neck and her throat slit. She was lying on her stomach, feet in the road, body on the grassy area between the road and the sidewalk. She was fully clothed and still wearing her watch and earrings, with a crumpled dollar bill in her pocket. Her wallet was later found to be still in her room. Suzanne Jovin was officially pronounced dead at 10:26 pm at Yale New Haven Hospital.

Дәлел

Полиция және БАҚ 13 жылдан астам тергеу жүргізген кезеңде көптеген заттар мен байқаулар мүмкін дәлел ретінде жарияланды, олардың көпшілігі күмәнді, естіген сөз немесе сенімсіз деп танылды немесе түсіндірілді. Ең маңызды физикалық дәлелдер: 1) Жовиннің сол қолының тырнақтарынан алынған сыпырымдарда табылған ДНК, 2) Жовиннің саусақ іздері және оның денесі табылған бұталардың жанындағы Фреска бөтелкесінен алынған белгісіз адамның жартылай алақан іздері және 3) оның басына кірген шабуыл кезінде қолданылған пышақтың ұшы. Ең маңызды байқаулар: 1) "Сузанна табылған жерге тікелей жақын, шығысқа қарай тоқтаған қоңыр немесе күңгірт микроавтобус", 2) "20-30 жас аралығындағы, атлеттік дене бітімімен, шашы ұқыпты, қара шалбар, жасыл түсті кең пиджак киген ер адам, Сюзанна Жовиннің өлтірілген жерінен қарама-қарсы бағытта өміріне қауіп төнгендей жүгіріп кетті", және 3) "Сюзанна Жовиннің шабуылға ұшырамас бұрын бір сағаттан кем уақыт бұрын жіберген электрондық хатындағы құпия, белгісіз "біреу", оған досының GRE емтихандық материалдарын қарызға берген". Қылмыс құралы туралы жалғыз болжам 2000 жылдың 1 наурызында ABC телеарнасының 20/20 бағдарламасында айтылды. Бағдарлама жүргізушісі Джон Миллердің дауысы: "Медициналық сарапшы 17 пышақ жарақатының тек біреуін өлімге себеп болған деп анықтады. Ол сондай-ақ, қылмыс құралының 4-5 дюймдік, тісті жоқ, көміртекті болаттан жасалған пышақ екенін анықтады, ол оның бассүйегінің сол жағына кірген пышақтың ұшын тапқанда". Фреска бөтелкесінің бар екендігі 2001 жылдың 1 сәуірінде "Хартфорд Курант" газетінің тілшісі Лес Гура анықтады. Жовин соңғы рет тірі көрінген уақытта ашық болған және кампусқа жақын жерде Фреска сатқан жалғыз дүкен Йорк көшесіндегі Краузер дүкені болды – ол Елм көшесінен оңтүстікке қарай бір блок қашықтықта орналасқан. Краузер дүкені қауіпсіздік мақсатында клиенттерінің бейнежазбаларын сақтағанмен, полиция олардың жазбаларын қарауды сұрамады және сол түні ештеңе ерекше көріп-көрмегендері туралы дүкен қызметкерлерінен немесе клиенттерінен көмек сұрамады. Белгісіз алақан іздері әлі анықталған жоқ және одан ДНК алу туралы қоғамдық шақырулар ескерілмеді. Тырнақ сыпырымдарынан алынған ДНК-ның бар екендігі туралы алғашқы хабар 2001 жылдың 26 қазанында Нью-Хейвен полициясының Жовиннің әріптестерінен, достарынан және таныстарынан ерікті түрде ДНК үлгілерін беруді сұрауынан кейін тарады. Тырнақ сыпырымдарын ДНК-ға тексеруге үш жылға жуық уақыт кеткеніне ешқандай түсіндірме берілген жоқ. 2009 жылдың 14 қыркүйегінде Жовиннің ата-анасы Коннектикут штатының губернаторы М. Джоди Реллге "Коннектикут штатының сот-медициналық зертханасының кемшіліктеріне байланысты соңғы он жылда технологияның маңызды жетістіктерінің арқасында мүмкін болатын сот-медициналық тергеулер жүргізілмейді" деп хат жазды. Реллдің кеңсесі зертханада 12 000 ДНК үлгісін тексеру қажет екенін мойындады. Жовиннің сол қолының тырнағының астынан алынған ДНК-ның нәтижесі 2009 жылдың қарашасына дейін сәйкес келмеді. Ол кезде ДНК Коннектикут штаты полициясының сот-медициналық зертханасындағы дәлелдемелерді іздеу жөніндегі техниканың ДНК-сымен сәйкес келетіні анықталды және бұл зертханадағы дәлелдемелердің кездейсоқ ластануының нәтижесі болды. 2008 жылдың маусым айының соңында Жовиннің арнайы тобы қылмыс болғаннан кейін бірнеше күн өткен соң: "Сол кезде бір әйел жүргізуші полицияға Уитни даңғылы мен Хантингтон көшесі маңында сағат 22:00 шамасында ақ нәсілді ер адамның өзінен өтіп, шіркеу аумағына кіргенін айтты". Кейіннен Жовиннің арнайы тобы оның суретін оның көрілген ауданда іліп қойды. 2008 жылдың 16 шілдесінде Жовиннің арнайы тобы Жовиннің GRE емтихандық материалдары туралы жазылған соңғы электрондық хатының неміс тіліндегі қосымша мәліметтерін ұсынды. "Жовин кітаптарды алып, оларды сыныптасына алып кететінін, бірақ егер Жовин үйде болмаса, сыныптасына пәтерінің кілтін беретінін жазды". Материалдар ешқашан қайтарылмады, сондай-ақ оны қарызға алған адам ешқашан өзінің кім екенін жарияламады, бұл көптеген адамдарды оның өлтіруіне қатысы болуы мүмкін деп күмәндануға итерді. Сонымен қатар, Жовиннің қарыз алған адамды "біреу" деп атауы көптеген адамдарға ол оны жақсы білмейтінін білдіреді.

Many items and observations have been reported by the police and media as possible evidence over the thirteen plus years of the investigation, much of which has either been discredited, deemed hearsay or unreliable, or been explained. The most notable physical evidence appears to be: 1) DNA found in scrapings taken from under the fingernails of Jovin's left hand, 2) Jovin's fingerprints and an unknown person's partial palmprint found on a Fresca bottle in the bushes in front of where her body was found, and 3) the tip of the knife used in the attack that was lodged in her skull. The most notable observations appear to be 1) "a tan or brown van stopped in the roadway facing east, immediately adjacent to where Suzanne was found. ", 2) "a man in his 20s or 30s with an athletic build, well groomed hair, dark pants, a loose fitting greenish jacket, running like his life depended on it in the opposite direction from where Suzanne Jovin was killed", and 3) "A mysterious, nondescript 'someone,' whom Jovin mentioned in an e mail she sent less than an hour before she was found stabbed" to whom she had lent a friend's GRE test study materials. The only speculation about the murder weapon came on the March 1, 2000 broadcast of ABC's 20/20. According to host John Miller's voiceover: "The medical examiner would later identify only one of the 17 stab wounds as fatal. He would also determine that the murder weapon was a four to five inch nonserrated, carbon steel knife, when he discovered the tip of the blade lodged in the left side of her skull." The existence of the Fresca bottle came to light on April 1, 2001, by Hartford Courant reporter Les Gura. The only store in the vicinity of campus that sold Fresca that was still open at the hour Jovin was last seen alive was Krauszer's Market on York Street near Elm Street – precisely one block south of Jovin's apartment. Although Krauszer's maintained a video recording of its customers for security purposes, the police never asked to view their tape and have never reported seeking assistance from store employees or customers about whether they had seen anything unusual that night. The foreign palmprint has yet to be identified and public calls for DNA evidence to be extracted from it and other potential sources have gone unheeded. The first mention of the existence of the fingernail DNA was on October 26, 2001, following a solicitation by the New Haven police for colleagues, friends and acquaintances of Jovin to come forward and give DNA samples voluntarily. No explanation has ever been given as to why it took nearly three years for the fingernail scrapings to be tested for DNA. On September 14, 2009, Jovin's parents wrote to Connecticut Governor M. Jodi Rell that "potential forensic investigations, made possible by significant advances in technology in the intervening decade, are not being carried out due to shortcomings in the Connecticut Forensic Science Laboratory." Rell's office admitted that the lab also had a backlog of 12,000 DNA samples that needed to be tested. The DNA results from material collected under a fingernail of Jovin's left hand remained unmatched until November 2009. It was determined at that time that the DNA matched that of a trace evidence technician in the Connecticut State Police Forensics Laboratory, and was the result of accidental evidence contamination at the lab. At the end of June 2008, the Jovin Task Force revealed that only days after the crime: "A female motorist told police at the time that she was driving in the area of Whitney Avenue and Huntington Street at about 10 p. m. when she saw a white male sprint past her and disappear into the church property." Subsequently, the Jovin Task Force began hanging a sketch of this person around the neighborhood in which he was spotted. On July 16, 2008, the Jovin Task Force provided further details of Jovin's final email, written in German to a female friend, about GRE test study materials Jovin would leave for her to pick up. "Jovin wrote that she would retrieve the books and leave them in the foyer of her apartment for the classmate to pick up, giving her classmate the code to her apartment in case Jovin was not in the building." The materials were never returned, nor has anyone ever come forward as the borrower, leading many to speculate the borrower may have possibly been involved in her killing. Furthermore, Jovin's specific use of the word "someone" when referring to the borrower implies to many she did not know this borrower very well.

Тергеу

Төрт күннен кейін Джовиннің диссертация жетекшісі Джеймс Ван де Вельде есімі Нью-Хейвен регистріне істің басты күдіктісі ретінде жарияланды. Он бес айдан соң криминолог Джон Плекаитис, сол кезде Нью-Хейвен полиция департаментінің сержанты, Хартфорд Курант газетінің тілшісі Лес Гураға: "Физикалық дәлелдер тұрғысынан алғанда, оны осы іске байланыстыруға ештеңе болған жоқ, мен оны қылмысқа байланыстыруға ештеңе таппадым" деді. Кейін Йель қауымдастығын сұрап-сору және Ван де Вельде полиция тергеуі аяқталғанша оның есімі жарияланғаннан кейін, NHPD Ван де Вельде мен Джовиннің заңсыз немесе жауапсыз қарым-қатынаста болғанына көз жеткізгені анықталды – бұл Джовиннің достары, тіпті оның жігіті де мүмкін емес деп есептеді. Дегенмен, ешқандай физикалық дәлел немесе себеп көрсетілмегенімен, NHPD Ван де Вельде есімін атауының алдын ала болғанын мойындамады. Йель университеті деканы Ричард Х. Бродхедтің басшылығымен Ван де Вельдедің 1999 жылғы көктемгі сабақтары студенттер үшін "үлкен алаңдату тудыратындықтан" тоқтатылды, бұл оның беделі мен академиялық мансабына нұқсан келтірді. 2000 жылы Ван де Вельде және әріптестері Йель университетінен осы істі зерттеу үшін жеке тергеушілерді жалдауға шақырды. 2000 жылдың желтоқсанында Джовин отбасының қосымша қысымымен Йель университеті Нью-Йорк округінің прокурорының бұрынғы бас тергеушісі Эндрю Розенцвейг пен Нью-Йорк полициясының ірі қылмыстар бөлімінің бұрынғы бастығы Патрик Харнеттті жалдады. Олардың талабы бойынша полиция қызметкерлері мемлекеттік сот-медициналық зертханаға Джовиннің тырнақтарынан ДНК алуға рұқсат берді. Алынған ДНК да, Фреска бөтелкесіндегі саусақ іздері де Ван де Вельдеге сәйкес келмеді, бұл Харнетті Ван де Вельдені "1996 жылы полицияның жариялануынан өмірі қиын болған кінәсіз адам сияқты, Ph.D. дәрежесі бар Ричард Джуэлл" деп атады. Йель университеті өзінің тергеуін жарияламады және оның құпиялылығын түсіндірмеді. NHPD сол кездегі Ван де Вельдедің негізгі жұмыс берушісі болған АҚШ Әскери-теңіз күштерімен байланысып, онымен келісімшарт бойынша жұмыс істеуді қайта қарастыруға шақырды, тіпті Вашингтонға, округ Колумбияға Әскери-теңіз күштерінің шенеуніктерімен кездесу үшін барды. Жүргізілген жан-жақты тексеру нәтижесінде Ван де Вельде жұмысын және қауіпсіздік рұқсатын сақтап қалды. Тергеу оған тоқталғанын сезінген Ван де Вельде Коннектикут штатының ескі істер бөліміне істі өз мойнына алуға шақырып, хат жазу науқанын бастады. Бас прокурор бас тартқаннан кейін Ван де Вельде полициядан дәлелдерге қосымша заманауи сот-медициналық сараптама жүргізуді талап етті. 2006 жылдың 1 қыркүйегінде, қастандықтан кейін сегіз жыл өткен соң, Жовин ісі ресми түрде ескі іс ретіне жіберілді және Коннектикут штатының Ескі істер бөліміне ауыстырылды. Алайда, бұл іс ешқашан Ескі істер бөлімінің веб-сайтына қосылмады және ұсынылған сыйақы туралы ешқандай ақпарат болған жоқ, бұл Ван де Вельдені қайтадан шағым хаттарын жазуға итерді. 2007 жылдың 29 қарашасында мемлекеттік прокурордың көмекшісі Джеймс Кларк сол жылдың маусым айында істі жасырын түрде Нью-Хейвенге қайта тапсырғанын мойындады, бұл жолы төрт зейнеткер детективтен тұратын таңдалған команданың басшылығымен. Кларктың сөзіне сүйенсек: "Ешбір адам қылмысқа күдікті емес, ал барлығы күдікті". Қазіргі уақытта іс қайтадан Коннектикут штатының Ескі істер бөлімінің қарауында, бірақ оның веб-сайтында бұл туралы ештеңе айтылмаған. 2012 жылдың 8 желтоқсанында аймақ тұрғындарының бір тобы Жовиннің арнайы тобына Жовиннің өлтірушісі Йельдің бұрынғы аспиранты болуы мүмкін деген ықтимал дәлелдерді ұсынды. Ол достарына өлтіру үшін тұтқындалатынына сенімді екенін айтқаннан кейін, өзін-өзі өлтірді. Жұмыс тобы бұл бастаманы орындаудан бас тартты. Бұл тұрғындар Нью-Хейвен мен Йельге қарсы ақпарат алуға қатысты өтініш берді; 2013 жылдың 31 мамырында жоспарланған тыңдау қаланың өтініші бойынша кейінге қалдырылды. 2016 жылдың қараша айында теледидарлық деректі фильмдер тобының екі мүшесі Коннектикут штатының Ақпарат алу туралы комиссиясына құқық қорғау органдарының деректеріне қол жеткізу туралы өтініш жасады. Бұл мәселе 2017 жылдың 17 сәуірінде қаралып, 2017 жылдың 1 қыркүйегінде шешім шығарылып, өтініш қабылданбады. Комиссия мемлекеттік прокурордың көмекшісі Марсия Пиллсберидің куәлігін келтіріп, "жазбаларды жария ету Жовиннің өлтірушісін болашақта соттауға кедергі келтіреді", "құқық қорғау органының болашақ әрекеті жасауы мүмкін" деген қорытындыға келді. "Хартфорд Курант" газеті бұл шешім туралы хабарлағанда, Жовиннің киімдеріне тиісті ДНК сынағы жасалатынын, ФБР қайтадан тартылғанын, жаңа және бұрынғы куәгерлермен сұрақ-жауаптар жүргізіліп жатқанын және кілтті куәгерді "өлтіруге дейін бірнеше минут бұрын Жовинды көрген болуы мүмкін" екенін анықтау үшін гипнотизер шақырылып жатқанын толықтырды. 2018 жылдың 2 желтоқсанында, қастандықтан кейін 20 жыл өткенге дейін Йельдің бұрынғы тергеушісі Энди Розенцвейг полицияның бұрмаланған тергеуі туралы үнсіздігін бұзды: "Адамдарға полиция қылмыстың кім жасағанын біледі және жақын арада тұтқындау жасамақ екені туралы үнемі хабарламалар берілгенде, олар өз ақпаратын маңызсыз және қате деп ойлайды. Өкінішке орай, Жовин ісінде қанша көздер ашылмағанын білмейміз". 2019 жылдың 27 желтоқсанында Коннектикут штатынан дәлелдерді заманауи технологияны қолдана отырып ДНК-мен тексеруге мәжбүр ету және "жасыл жакетті кісі" немесе "Билли" деген атпен белгілі болған күдікті туралы көбірек ақпарат беру мақсатында блогер Джеффри Митчелл "Жасыл жакетті кісі өлтіруші" атты деректі фильмін жариялады.

Four days after the murder, the name of Jovin's thesis advisor, James Van de Velde, was leaked to the New Haven Register as the prime suspect in the case. Fifteen months later, criminologist John Pleckaitis, then a sergeant at the New Haven Police Department, admitted to Hartford Courant reporter Les Gura: "From a physical evidence point of view, we had nothing to tie him to the case I had nothing to link him to the crime." Based on subsequent questioning of the Yale community, and on Van de Velde's name being released prior to the completion of his police interrogation, it became apparent the NHPD had for undisclosed reasons become convinced that Van de Velde and Jovin must have been having an illicit or unrequited affair – a notion that friends of Jovin, including her boyfriend, considered wholly unlikely. Nevertheless, though not revealing any physical evidence or a motive, the NHPD continued to maintain that their naming of Van de Velde was not presumptuous. Yale, under the guidance of Dean Richard H. Brodhead, then chose to cancel Van de Velde's spring 1999 classes citing his presence as a "major distraction" for students, damaging his reputation and academic career. In 2000, Van de Velde and colleagues strongly and eventually publicly encouraged Yale to hire their own private investigators to study the case. In December, 2000, under additional pressure from the Jovin family, Yale relented and hired the team of Andrew Rosenzweig, former chief investigator with the New York district attorney's office, and Patrick Harnett, a former commanding officer of the New York Police Department's major crime squad. It was at their insistence that the NHPD allowed the state forensics lab to analyze Jovin's fingernail scrapings for DNA. Neither the resulting DNA nor the Fresca bottle fingerprint were a match to Van de Velde, prompting Harnett to label Van de Velde "Richard Jewell with a Ph. D.," a reference to an innocent man whose life was ruined by police publicity in 1996. Yale has not made its investigation public, nor explained its secrecy. The NHPD responded by contacting the US Navy, Van de Velde's primary employer at the time, urging them to reconsider their contract work with him—going so far as to travel to Washington, DC to meet with Navy officials. A thorough review was conducted that resulted in Van de Velde being allowed to keep his job and his security clearance. Sensing the investigation had dead ended on him, Van de Velde undertook a letter writing campaign urging the Connecticut state cold case unit to take over the case. When the Chief State's Attorney refused, Van de Velde began pressing the police to undertake additional state of the art forensic tests on the evidence. On September 1, 2006, nearly eight years after the murder, the Jovin investigation was officially classified a cold case and moved to Connecticut's Cold Case Unit. However, the case was never added to the Cold Case Unit web site nor was there any mention of the reward being offered—prompting Van de Velde once again to write letters of complaint. On November 29, 2007, Assistant State's Attorney James Clark admitted that the case had been secretly reassigned back to New Haven in June of that year, this time under the auspices of a handpicked team of four retired detectives. According to Clark: "no person is a suspect in the crime, and everyone is a suspect in the crime." Once again the case is said to be in the hands of Connecticut's Cold Case Unit, though once again there is no mention of it on their web site. On December 8, 2012, a group of area residents presented the Jovin Task Force with potential evidence that Jovin's killer might have been a former Yale graduate student who, after telling friends he was convinced he would be imminently arrested for the murder, committed suicide. The Task Force declined to pursue the lead. These residents then filed a Freedom of Information request against New Haven and Yale; the scheduled May 31, 2013 hearing was then postponed at the request of the city. In November 2016, two members of a television documentary team also petitioned the Connecticut Freedom of Information Commission for access to related law enforcement records. The matter was heard on April 17, 2017, and a decision rendered on September 1, 2017, denying the request. The Commission cited testimony of Assistant State's Attorney Marcia Pillsbury that "disclosure of the records would prejudice a prospective prosecution of Jovin's killer", finding that "a prospective law enforcement action is a reasonable possibility". In reporting on the decision, the Hartford Courant further elaborated that Jovin's clothing would undergo touch DNA testing, the FBI was re involved, both new and prior witnesses were being interviewed, and a hypnotist was being hired to "interview a key witness who may have seen Jovin walking only minutes before she was murdered". On December 2, 2018, just prior to the 20th anniversary of the murder, Yale's former head investigator, Andy Rosenzweig, finally broke his silence on the botched police investigation: “When people are fed a steady stream of reports that the police already know who committed the crime and will be making an arrest soon, they tend to think of their information as unimportant and probably wrong. Sadly, we’ll never know how many such sources in the Jovin case never came forward.” On December 27, 2019, in an attempt to force the State of Connecticut to finally make good on their decades old promise to DNA test the evidence using modern technology, and to shed more light on the "running man" person of interest, aka "Billy", blogger Jeffrey Mitchell released The Green Jacket Killer, a documentary on the crime.

Салдары

2001 жылғы 12 қаңтарда Ван де Велде Квиннипиак университетін оны сол жерде оқыған аспирантурадан негізсіз шығарып тастағаны үшін сотқа берді. Ван де Велде 2004 жылғы 26 қаңтарда 80 000 доллар төленуі шартымен сот ісін тоқтатуға келісті. 2001 жылғы 7 желтоқсанда Ван де Велде Коннектикуттағы федералды сотта NHPD-ге шағымданып, басқа да күдіктілер бар екенін айтып, оны ғана күдікті деп жариялап, азаматтық құқықтарын бұзғанын мәлімдеді. Ван де Велде 2003 жылғы 15 сәуірде Йельді де сотқа қосты. АҚШ округтік судьясы Роберт Н. Чатигни 2004 жылғы 15 наурызда федералдық талаптарды қайтарылмайтын шешіммен, ал штаттық талаптарды қараусыз қалдырды. Ван де Велде 2006 жылғы мамырда Чатигниден шешімді қайта қарауды сұрады, нәтижесінде судья 2007 жылғы 11 желтоқсанда штаттық және федералдық талаптарды қайта қарауға жіберді. 2013 жылғы 3 маусымда Нью-Хейвен мен Йель Ван де Вельдемен ақшалай келісімге келді. Штат прокуроры Майкл Дирингтон алғаш рет Ван де Велде енді бұл қылмысқа қатысы жоқ екенін ресми түрде мойындады. 2017 жылы Esquire Network кабельдік арнасында осы қылмыс туралы "Edgehill" атты деректік криминалдық сериал дамытылып жатты, бірақ арна жабылғандықтан жоспарлау және түсіру жұмыстары басталған жоқ.