Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орталық жүйке жүйесінде кең таралған тежегіш рецептор
Widely distributed inhibitory receptor in the central nervous system
Глицин рецепторы (қысқартылып GlyR немесе GLR деп жазылады) – аминқышқылы нейротрансмиттері глициннің рецепторы. GlyR – хлорид тогы арқылы әсерін көрсететін ионотроптық рецептор. Ол орталық жүйке жүйесіндегі ең кең таралған тежегіш рецепторлардың бірі болып табылады және омыртқа миы мен ми сабасындағы тежегіш нейротрансмиссияны қамтамасыз ету сияқты әртүрлі физиологиялық процестерде маңызды рөл атқарады. Рецептор глицин, β-аланин және таурин сияқты бірнеше қарапайым аминқышқылдарымен белсендіріледі, ал жоғары сәйкестікпен бәсекелес антагонист стрихнин оны таңдамалы түрде тоқтата алады. Кофеин – GlyR-дің бәсекелес антагонисті. Каннабиноидтар оның қызметін күшейтеді. Гефирин ақуызы тежегіш синапстарда GlyR кластерлеуіне қажетті екені көрсетілді. GlyR кейбір гиппокамп нейрондарымен бірге ГАМҚ рецепторымен орналасқан. Дегенмен, орталық жүйке жүйесінде ГЛР α1 суббірлігі және оның бекітуші ақуызы гефирин, ГАБАА рецепторларының болуына қарамастан, арқалық тамыр ганглий нейрондарынан табылмауы мүмкін кейбір ерекшеліктер кездеседі.
The glycine receptor (abbreviated as GlyR or GLR) is the receptor of the amino acid neurotransmitter glycine. GlyR is an ionotropic receptor that produces its effects through chloride currents. It is one of the most widely distributed inhibitory receptors in the central nervous system and has important roles in a variety of physiological processes, especially in mediating inhibitory neurotransmission in the spinal cord and brainstem. The receptor can be activated by a range of simple amino acids including glycine, β alanine and taurine, and can be selectively blocked by the high affinity competitive antagonist strychnine. Caffeine is a competitive antagonist of GlyR. Cannabinoids enhance the function. The protein Gephyrin has been shown to be necessary for GlyR clustering at inhibitory synapses. GlyR is known to colocalize with the GABAA receptor on some hippocampal neurons. Nevertheless, some exceptions can occur in the central nervous system where the GlyR α1 subunit and gephyrin, its anchoring protein, are not found in dorsal root ganglion neurons despite the presence of GABAA receptors.
Тарих
Глицин мен оның рецепторының жасушаларды тежеуде рөл атқаратыны алғаш рет 1965 жылы ұсынылды. Екі жыл өткен соң, тәжірибелер глициннің рецептор арқылы хлорид өткізгіштігінің жоғарылауына байланысты омыртқа моторы нейрондарына гиперполяризациялық әсер ететінін көрсетті. Содан кейін, 1971 жылы, глицин авторадиография әдісімен омыртқа миында локализацияланғаны анықталды. Бұл жаңалықтардың бәрі глициннің омыртқа миының негізгі тежегіш нейротрансмиттері екеніне және оның рецепторы арқылы жұмыс істейтініне алып келді.
Glycine and its receptor were first suggested to play a role in inhibition of cells in 1965. Two years later, experiments showed that glycine had a hyperpolarizing effect on spinal motor neurons due to increased chloride conductance through the receptor. Then, in 1971, glycine was found to be localized in the spinal cord using autoradiography. All of these discoveries resulted in the conclusion that glycine is a primary inhibitory neurotransmitter of the spinal cord that works via its receptor.
Кіші бірліктердің орналасуы
Стрихнинге сезімтал GlyR-лар лигандтық қақпалы иондық каналдар отбасының мүшелері болып табылады. Осы отбасы рецепторлары орталық тесікті қоршап тұратын бес кішібөлімнен тұрады, әр кішібөлім төрт α спиральді трансмембраналық сегменттерден құралған. Қазіргі таңдағы GlyR лигандты байланыстыратын α кішібөлімінің (α1-4) төрт белгілі изоформасы (GLRA1, GLRA2, GLRA3, GLRA4) және бір β кішібөлімі (GLRB) белгілі. GlyR-дың ересек түрі – гетеромерлік α1β рецепторы, оның стехиометриясы (пропорциясы) үш α1 кішібөлімі және екі β кішібөлімі немесе төрт α1 кішібөлімі және бір β кішібөлімі болып саналады. Ал эмбриондық түрі бес α2 кішібөлімінен тұрады. α кішібөлімдері африкалық тырнақ бақасының ооциттерінде немесе сүтқоректілердің жасушалық желілерінде гетерологтық экспрессия жүйелерінде функционалды гомопентамерлерді құра алады, бұл каналдардың фармакокинетикасы мен фармакодинамикасын зерттеу үшін пайдалы.
Strychnine sensitive GlyRs are members of a family of ligand gated ion channels. Receptors of this family are arranged as five subunits surrounding a central pore, with each subunit composed of four α helical transmembrane segments. There are presently four known isoforms of the ligand binding α subunit (α1 4) of GlyR (GLRA1, GLRA2, GLRA3, GLRA4) and a single β subunit (GLRB). The adult form of the GlyR is the heteromeric α1β receptor, which is believed to have a stoichiometry (proportion) of three α1 subunits and two β subunits or four α1 subunits and one β subunit. The embryo form on the other hand, is made up of five α2 subunits. The α subunits are also able to form functional homopentamers in heterologous expression systems in African clawed frog oocytes or mammalian cell lines, which are useful for studies of channel pharmacokinetics and pharmacodynamics.
Ересектер
Ересектерде глицин – омыртқа миы мен мидың белгілі бір аймақтарында табылған тежегіш нейротрансмиттер. Канал ашылғанда хлорид иондары жасушаға ағып кіріп, гиперполяризацияға алып келеді. Акциялық потенциалдың таралу мүмкіндігін төмендетуге қоса, глицин өз рецепторына байланысқанда тежегіш және қоздырғыш нейротрансмиттерлердің босатылуын азайтуға да жауапты. Бұл "shunting" эффектісі деп аталады және Ом заңымен түсіндіріледі. Рецептор белсендірілген кезде мембрананың өткізгіштігі артып, мембрананың кедергісі төмендейді. Ом заңына сәйкес, кедергі төмендегенде, кернеу де төмендейді. Постсинаптикалық кернеудің төмендеуі нейротрансмиттерлердің босатылуының азаюына себеп болады.
In mature adults, glycine is a inhibitory neurotransmitter found in the spinal cord and regions of the brain. As the channel opens, chloride ions are able to flow into the cell which results in hyperpolarization. In addition to this hyperpolarization, which decreases the likelihood of action potential propagation, glycine is also responsible for decreasing the release of both inhibitory and excitatory neurotransmitters as it binds to its receptor. This is called the "shunting" effect and can be explained by Ohm's Law. As the receptor is activated, the membrane conductance is increased and the membrane resistance is decreased. According to Ohm's Law, as resistance decreases, so does voltage. A decreased postsynaptic voltage results in a decreased release of neurotransmitters.