Магпи́ өзені – Квебек, Канададағы энергияға бай, құқықтық мәртебесі бар өзен. Су электр стансасы, табиғатты қорғау, жергілікті халықтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Магпи өзені () – Квебектің Солтүстік жағалауы аймағындағы өзен. Лабрадор үстіртінен басталып, Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауына, Сейт-Ильс қаласының шығысында құяды. 2008 жылдан бері Магпи электр станциясы электр энергиясын өндіріп келеді. 2021 жылы Мингание жергілікті муниципалитеті мен Экуанишит инну кеңесі, «Гидро-Квебек» және «Иннергекс Жанартаулы Энергия» сияқты энергия өндірушілер үшін оның тартымдылығын ескере отырып, оны ұзақ мерзімді қорғау мақсатында Магпи өзеніне заңды тұлға мәртебесін беруге келісті.
The Magpie River (, ) is a river in the Côte Nord region of Quebec which flows from the Labrador Plateau to empty into the north shore of the Saint Lawrence River east of Sept Îles, Quebec. Since 2008 the Magpie Generating Station has been generating electricity. In 2021, the local municipality of Minganie and the Innu Council of Ekuanitshit decided to grant the Magpie River legal personhood in order to protect it long term, given its appeal for energy producers like Hydro Quebec and Innergex Renewable Energy.
Атауы
Өзенге ағылшындар "magpie" деп атаған Канадалық қарға (Perisoreus canadensis) құсының аты берілген. XIX ғасырда жергілікті халық оны Магпойнте деп айтқан. 1870 жылы Эжен Этьен Таше картасында өзен "Р. Магпи немесе Ла Пи" деп белгіленген. 1886 жылы геодезист Сент-Сир оны Rivière à la Pie деп атады. Оны "Ла Пи" деп лақаптайды. Аббат Виктор Альфонс Хуардтың сөзіне сүйенсек, 1849 жылдары бұл аймаққа қоныс аударған үш Жирард бауырдың құрметіне оны Жирард өзені деп те атаған. Инну тайпасы оны әртүрлі атаулармен атап келеді, соның ішінде "тік", "тасты" немесе "қиын" өзенді білдіретін Мотескикан Хипу, "судың төртбұрышты тасты тік жарлар арасынан ағатын өзен" деп аударылатын Мутехекау Хипу және "бұталардың арасымен жүретін өзен" деген мағына беретін Пмотевсекау Сипо.
The river is named for the Canada jay (Perisoreus canadensis), which the English called "magpie". In the 19th century the local people pronounced in Magpointe. In 1870 Eugène Étienne Taché's map showed the river as "R. Magpie or La Pie". In 1886 the surveyor Saint Cyr called it Rivière à la Pie. It is nicknamed La Pie. According to the Abbé Victor Alphonse Huard, it was also called Girard River after the three Girard brothers who settled in the area around 1849. The Innu have called it by various names, including Moteskikan Hipu, meaning "abrupt", "rocky" or "difficult" river, Mutehekau Hipu which translates as "river where the water passes between the square rocky cliffs" and Pmotewsekaw Sipo which means "river along which one walks among the shrubs".
Бассейн
Magpie өзенінің алабы батыста Jupitagon өзенінің, ал шығыста Saint Jean өзенінің алабы арасында жатыр. Ол Lac Jérôme және Rivière Nipissis ұйымдастырылмаған аумақтарының бір бөлігін, сондай-ақ Rivière Saint Jean муниципалитетінің бір бөлігін қамтиды. Квебек провинциясының өзендер мен көлдер сөздігінде (1914 жылғы) көрсетілгендей, Magpie көлі Magpie өзенінің сағасынан 34 миль (55 км) қашықтықта орналасқан. Оның ұзындығы шамамен 85 шақырым, ал тереңдігі өте көп. Көлдің екі жағы да таулар мен мүйістермен шектелген. Онда ірі шұбар балыққа толы. Квебектің экологиялық аймақтарының картасы бұл өзенді шығыс шырша/мүк субдоменінің 6j T және 6m T кіші аймақтарында көрсетеді.
The Magpie River basin covers It lies between the basins of the Jupitagon River to the west and the Saint Jean River to the east. It is partly in the unorganized territories of Lac Jérôme and Rivière Nipissis, partly in the municipality of Rivière Saint Jean. According to the Dictionnaire des rivières et lacs de la province de Québec (1914), Lake Magpie is 34 mile (55 km) from the mouth of the Magpie River. It is about 53 mile (85 km) long and very deep. It is bordered on each side by capes and mountains. It is full of large pike. A map of the ecological regions of Quebec shows the river in sub regions 6j T and 6m T of the east spruce/moss subdomain.
Су электр қуатын өндіру
2004 жылы жеке компанияның өзенде шағын гидроэлектр стансасын салу жоспары экологиялық белсенділердің, соның ішінде Роберт Ф. Кеннеди кішінің наразылығын тудырды. Қоршаған ортаны қорғау жөніндегі қоғамдық тыңдаулар бюросы (BAPE) 2004 жылы жобаға жағымды баға берді, бірақ өзенде одан әрі даму болмауы керек екенін айтты. 2005 жылдың тамызында Шарест үкіметі жарлық арқылы бөгет құрылысына рұқсат берді, бұл кейбір танымал шағын сарқырамаларды жояды. Magpie электр станциясы 2007 жылдың қазан айында іске қосылды және 2008 жылдың 20 маусымында ресми түрде ашылды. Hydro Québec компаниясының 2009–2013 жылдарға арналған стратегиялық жоспарында Magpie өзенінде алты гидроэлектрлік бөгет салу көзделген. Алайда, 2017 жылдың қыркүйегінде компанияда артық қуат бар екенін және қазіргі уақытта өзенге қатысты ешқандай жоспарлары жоқ екенін мәлімдеді. 2013 жылы Hydro Quebec компаниясы оны Innergex Renewable Energy компаниясына сатты, ол оны Минанье муниципалитетімен бірлесіп иеленеді. Мақсаты – оны ұзақ мерзімді қорғау, себебі энергия өндіруші Hydro Quebec және Innergex Renewable Energy компаниялары болашақта одан әрі дамыту мүмкіндігін жоққа шығармайды. Өзеннің тоғыз ерекше құқығы бар және оның заңды қамқоршылары болуы мүмкін.
In 2004, a plan by a private company to construct a small hydroelectric plant on the river generated protests by environmentalists, including Robert F. Kennedy Jr. The Bureau of Public Hearings on the Environment (BAPE) gave a favorable report on the project in 2004, but said there should be no further development on the river. In August 2005 the Charest government authorized construction of the dam by decree, which would eliminate some famous rapids. The Magpie Generating Station was commissioned in October 2007 and formally inaugurated on 20 June 2008. In its 2009–2013 strategic plan, Hydro Québec was planning to build six hydroelectric dams on the Magpie. However, in September 2017 the company stated that it had surplus capacity and at present had no plans for the river. Hydro Quebec sold it in 2013 to Innergex Renewable Energy , which owns it in partnership with the Minganie municipality. The goal is to protect it long term, as energy producers Hydro Quebec and Innergex Renewable Energy have not ruled out further development in the future. The river has nine distinct rights and can have legal guardians.