Чарвуд: Суррей ауылының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Суррейдегі Чарлвуд ауылы – Англияның Суррей графтығындағы Моул Вэлли ауданындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Батыс Сассекстегі Лондон Гатвик әуежайының солтүстік-батысында, Хорлидің батысында және Кроулидің солтүстігінде орналасқан. Суррей мен Сассекс арасындағы тарихи графтық шекара Гатвик әуежайының оңтүстігінен өтіп кеткен. 1974 жылы шекаралар қайта құрылып, Сассекс шекара жолымен белгіленген Суррей мен Батыс Сассекс арасындағы графтық шекара қазір әуежайдың солтүстік периметрімен және Чарлвудтың оңтүстік жиегімен жүреді.

География

Сассекс Мраморының тар тізбегі еншіктің батысынан өтеді, аймақтың ішін екі қатарлы жолдар кесіп өтпейді және Лондонның Гатвик әуежайы оңтүстік-батыс жағында орналасқан.

1800 жылға дейін

[[Файл:Темір дәуірі монетасы, Тассиованның тоқсандық статеры (FindID 440489). jpg|thumb|right|2011 жылы Чарлвудта табылған Темір дәуірінің алтын тоқсандық статер монетасыrefn|Бұл монетаның шамамен б.з.д. 20-жылдан б.з. 10-жылға дейін Катувеллауни патшасы Тассиован тарапынан шығарылғаны саналады.

1086 жылғы «Соңғы сот кітабында» бұл орын туралы еске алу жоқ, және ол, әдетте, Суррейдегі Мерстхэм поместьесінің ормандық ауданы болған, ол 1911 жылдан кейін шамалы уақытқа дейін осы қауымға жеткен. Орта ғасырларда бұл жер Крайстчерч монастыріне тиесілі болды. 1890 жылы Стэн Хилл / Стэнхиллдегі Мистер Янгтың меншігінде Палудина әктасынан жасалған ыдыс табылды, оны тапқандар ежелгі шрифт деп ойлады, бірақ ол, мүмкін, тас диірмен болған. Францияда діннен бас тартқан епископ Джон Питсейдің анасы сол жерде тұрған.]

1800 жылдан кейін

Жалпы қоршау (жалпы жердің) кезең-кезеңмен жүргізілді: 1843, 1844 және 1854 жылдары, оның ішінде Джонсонның ортақ және Уайт ортақтары, бұрын құнарсыз жерлер саналған. Лоуфилд Хит приходта орналасқан және 1846 жылы қоршалды. Жергілікті басқару министрлігінің ниетіне сәйкес, 1974 жылғы Жергілікті басқару туралы заң бойынша Шарлвудты Суррейден Батыс Сассекске көшіру сол жылы жоспарланған, бірақ сол жылы қабылданған парламент актісі – 1974 жылғы Шарлвуд және Хорли актісі – оның Суррейде қалуын қамтамасыз ету үшін бұл көшіруді тоқтатып берді.

Басқару

Чарлвуд Моул Вэлли ауданында орналасқан, ол жергілікті қызметтерді Суррей графтық кеңесімен бірлесіп жүзеге асырады. Хуквудпен бірге, қосымша жергілікті ыңғайлылықтарды оның (азаматтық) приход кеңесі ұсынады.

Лоуфилд Хит жел диірмендері

Чарлвудтың батыс әктасты жартасында осы жел тегершігі орналасқан. Ол 1970 жылдары бұзылу қаупі туғанда Лоуфилд Хит ауылынан көшірілді, Гатвик әуежайын кеңейту үшін оның бір бөлігі сол ауылға жайғастырылды.

Гатвик авиациялық мұражайы

Гатвик авиация мұражайы Гатвик әуежайының солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. 1987 жылы жеке жинақ ретінде басталып, 1999 жылы тіркелген қайырымдылық ұйымы мәртебесіне ие болды. Мұражайда әртүрлі ұшақтар, ұшақ қозғалтқыштары және 500-ден астам ұшақ модельдерінен тұратын жинақ бар, сондай-ақ жергілікті авиация тарихына, әсіресе Гатвик әуежайына қатысты көрмелер мен артефакттар ұсынылған. 2011 жылдың шілдесінен бастап Моль аңғары аудандық кеңесімен рұқсат алу мәселесі бойынша дау болды. 2013 жылдан бері мұражайды бастапқы коллекционердің қайтысынан кейін құрылған қайырымдылық қоры басқарып келеді, ал мұражайдың жобалау рұқсаты 2015 жылы мақұлданды. Мұражай мен Орталық Сассекс колледжі аэроғарыш саласында оқитын студенттерге практикалық оқыту ұсыну үшін бірлесіп жұмыс істейді.

Парк

Ауыл "rec" айналасында құрылған, оған: жаңадан жабдықталған балалар ойын алаңы, және қазіргі уақытта Mid Sussex чемпионатында Intermediate футбол ойнайтын Charlwood F. C. спорт алаңдары, жексенбілік Charlwood Village F. C. және Ifield Крикет клубы кіреді. 2019 жылдың тамызында YouTube арнасы "Bunch of Amateurs" ("Аматорлар тобы") Шарлвуд ФК Ашылған деп аталатын сенбілік футбол командасы туралы серия бастады. Серия клубтың және менеджер Питер Барклидің қызметі мен әдеттегі Англияның лигадан тыс футбол клубының ішкі жағдайымен таныстырады. Бұрын ауылдың өзінің крикет клубы (Charlwood C. C.) болған, ол көп жыл бойы сенбі және жексенбі күндері жасыл алаңда ойнайтын. Кейінгі жылдары клуб тек жексенбі күні ғана бір команда шығарып, үш маусымнан астам уақыт бойы (1989-1991 жылдар аралығында) ешқандай ойынды ұтпай, ерекше жетістікке қол жеткізді, бұл рекорд бүгінгі күнге дейін сақталып тұр. Клуб 2002 жылы таратылды, бірақ оның алаңы жазда аталған жаңа клуб пайдаланады.

Мектептер

Ауылда өзінің бастауыш мектебі бар, ол 2016 жылы кішкентай балалар мектебінен кеңейтілді. Чарлвудта Джон Бристоу мен Томас Мейсонның қоры орналасқан, оның тамыры 17 ғасырдың басында Чарлвудта ашылған алғашқы мектепке дейін жетеді. Бұл ғимарат бүгінгі күнге дейін сақталған және қордың меншігінде.

Сауда және әлеуметтік

Чарлвудта аз ғана дүкендер мен екі паб бар: "Грейхаунд" және "Хаф Мун".

Қонақ үйлер

Шарлвудта екі әсем қонақ үй және көптеген шағын қонақ үйлер бар. Станхилл Корт 1881 жылы Уильям Янгтың үйі ретінде салынды, ол 1871 жылғы Ллойд заңы бойынша Ллойдтың құрылуына қол қойған алты адамның бірі болған. Сыртқы жағы классикалық Сассекс кірпішінен және аспалы плиткадан тұрады, ал ішкі жағы піш қарағайдан жасалған шотланд барондық стилінде безендірілген. Камин айналасы Чарлвуд тасынан (Палудина әктасы / Суссекс мәрмрі) қазылып алынған жылтыратылған таспен әсемделген. 1986 жылы Уильям Янгтың шөбересі ғимаратты 11 бөлмелі қонақ үйге айналдырды. 1992 жылы Stanhill Court қонақ үйі Антонио мен Кэтрин Коластарға жалға берілді, олар оны 1994 жылы сатып алды. 1995 жылы иелері қонақ үйге екі қабатты қосымша салу жоспарлары бойынша приход кеңесімен келіспеушілікке ұшырады. Бұл туралы жарияланған газет мақаласында иелерінің баспалдақта тұрған суреті бар, олардың артында әсем әйнек терезе көрінеді. Бұл терезеде бастапқы иелерінің гербі бейнеленген. Кейіннен қосымша қанат салынғаннан кейін қонақ үйдің бөлмелері мен банкет залының сыйымдылығы артты және AA сыйлығымен «Ең романтикалық қонақ үй» деп танылды. 1998 жылы иелері British Airways конференцияларын өткізуге келісімшарт жасады. Сот «The Bill» телесериалының бір эпизодында түсірілді. Станхилл Корттың алғашқы иелері – Уильям Уоллес Янг (1826-1896) және оның әйелі Франсис Уоллес Галбрайт (1837-1919). Газеттерде Сот туралы ең алғашқы мәлімет 1884 жылға қатысты. Бұл 27 тамыздағы Чарлвуд коттедж бақ қоғамының гүл және көкөніс көрмесі туралы хабарлама болды. Стан Хилл Корттан В. Янг мырза көрме үшін гүлдер мен өсімдіктер ұсынды. 1886 жылы Уильям Янг Суррей айнасының редакторына Шарлвуд тұрғындарының Хорлиде емес, Ньюдигейтте дауыс беруі талабына қарсылық білдірді, себебі бұл сазды жолдармен жеті мильдік қашықтықты жүруді талап ететін еді. Уильям Янг 1896 жылы 70 жасында қайтыс болды. Оның некрологында былай делінген: «10 мамырда Нью-Йоркте қайтыс болды. Ол қырық жыл бойы қалада белгілі болды, ол Ллойдта ұзақ жылдар бойы маңызды лауазымда қызмет етті, ол қайтыс болған кезде осы мекеменің ең тәжірибелі мүшелерінің бірі болды. Ол көп жылдар бойы комитетте жұмыс істеді, Ллойдтың тіркелімі комитетінің төрағасы болды, сондай-ақ Африка банкінің директоры және төрағасы болды. Ол Станхиллде өзінің үйін салған, онда ауыл мектептеріне, ауылдық ауруханаларға, жұмысшыларға арналған үйлерге, сондай-ақ шіркеуді қалпына келтіру жұмыстарына көп уақыт пен ақша жұмсады. Ол білім беру саласында да белсенді жұмыс істеді. Ол 1872 жылдан бастап Дулуич колледжінің және Каупер-стрит мектебінің мүшесі болды. Ол 1889 жылы жарық көрген Дулуич колледжінің екі томдық тарихын жазған. Өсиеті бойынша Уильям Янг Станхилл Кортты және қалған мүліктің кірісін әйеліне өмір бойына пайдалануға берді. Оның қайтысынан кейін Станхилл Корт және Чарлвуд пен Ньюдигейттегі басқа да үй-жайлар сатылып, түскен қаражат үш ұлының арасында бөлісті. ХХ ғасырдың алғашқы жиырма жылында Сот Янгтардың иелігінде болғанымен, олар тұрақтамаған. 1901 жылы Франсис Янг және оның қызы Вайолет Тунбридж Уэллстегі Молино Парк Маншнс жеке қонақ үйінде бір қызметші және ауру медбикемен бірге тұрды. 1911 жылы Фрэнсис Мадденхедтегі Титтл Роудағы Элмсте қызметшілермен бірге тұрды. 1933 жылы қайтыс болған Эндрю Хепберн Лакфорд Манор, Бьюри Сент-Эдмундс, Саффолк қаласында тұрды, бірақ ол Станхилл Корттың бұрынғы тұрғыны ретінде таныстырылды. Франсис Янг қайтыс болғаннан кейін, 1920 жылы Станхилл Корт сатылымға қойылды. Сату туралы хабарламада: «Станхилл Корт» сатылады. 564 акр жерге созылған тұрғын үй және спорттық мүлік, оның ішінде 5 қабылдау бөлмесі, 17 жатын бөлмесі және екі ванна бөлмесі бар заманауи Станхилл Корт сарайы бар. Бос иелікпен сатылады. Сот 1924 жылы қайтадан сатылымға қойылды, бірақ «Барбоунс» деп аталатын 30 акр егістік жері ғана сатылды. 1939 жылы Уильям Янгтың ұлы Фрэнсис Гордон Янг (1871-1959) және оның әйелі Элси Эвелин Рейнольдс (1868-1957) өз қызметшілерімен бірге Станхилл Кортта тұрды. Газеттерде Гордон Янг пен оның әйелінің Сотта тұрғаны туралы ең алғашқы мәлімет 1924 жылы жазылған. 1940 жылдардың аяғында Сот аумағында гимханалар өткізілді.

Charlwood has two hotels in imposing buildings and numerous Bed and Breakfasts on its outskirts. Stanhill Court was built in 1881 as the home of William Young, one of the six signatories to the formation of Lloyd's of London by virtue of The Lloyds Act 1871. The exterior is classic Sussex brick and hanging tile, while the interior is in Scots' Baronial style using pitch pine. The fireplace surrounds are of polished Charlwood stone ( Paludina Limestone / Sussex Marble) quarried on the grounds. In 1986 the great granddaughter of William Young converted the building into an 11 bedroom hotel. In 1992 Stanhill Court Hotel was leased to Antonio and Kathryn Colas who purchased it in 1994. In 1995 the owners were in dispute with the Parish Council over their proposals to build a two storey extension to the hotel. The newspaper article reporting this includes a photograph of the owners standing on the staircase with an imposing stained glass window behind them. This window features the arms of the original owners. The hotel was subsequently increased in bedroom and function room capacity with the additional wing, and has been awarded an AA Most Romantic Hotel award. In 1998 the owners won a contract to host British Airways conferences. The Court was used in an episode of the television drama, The Bill. The first owners of Stanhill Court were William Wallace Young (1826 1896) and his wife Frances Wallace Galbraith (1837 1919). The earliest newspaper reference to the Court is in 1884. This was a report on the flower and vegetable exhibition of the Charlwood Cottage Garden Society on 27 August. Mr W Young of Stan Hill Court lent plants and flowers for decorative purposes. In 1886 William Young wrote to the editor of the Surrey Mirror objecting to a requirement that the residents of Charlwood poll at Newdigate rather than at Horley as this would entail a seven mile walk along muddy lanes. William Young died in 1896, aged 70. His obituary read: “Died in New York on May 10. For forty years he had been well known in the City where he had long held a prominent position at Lloyd’s, of which institution he was one of the senior members at the time of his death. He had sat on the committee for many years, had been a chairman of the committee of Lloyd’s Register, as well as being a director and chairman of the Bank of Africa. He had made his home at Stanhill where he devoted much time and money to the support of village schools, cottage hospitals, working men’s houses, as well as to the work of church restoration. He was also a strenuous worker in the field of education. He had been a governor of Dulwich College since 1872, and a governor of Cowper Street School. He was the author of a two volume history of Dulwich College, issued in 1889.”. In his Will, William Young bequeathed for life the use of Stanhill Court and the income of the residuary estate to his wife. On her death Stanhill Court and other premises in Charlwood and Newdigate were to be sold and the proceeds divided between his three sons. For at least the first twenty years of the 20th century the Court, while remaining in the possession of the Youngs, does not seem to have been occupied by them. In 1901 Frances Young and her daughter Violet were living at Molyneux Park Mansions private hotel, Tunbridge Wells, with one servant, a sick nurse. In 1911 Frances was living at The Elms, Tittle Row, Maidenhead with servants. At his death in 1933 Andrew Hepburn was resident at Lackford Manor, Bury St Edmunds, Suffolk but was described as a former resident of Stanhill Court. On the death of Frances Young, Stanhill Court was offered for sale in 1920. The notice of sale read: “Sale of Stanhill Court. A residential and sporting estate extending to 564 acres and including the modern mansion of Stanhill Court, comprising 5 reception rooms, 17 bedrooms and two bathrooms. To be sold with vacant possession.” The Court was offered for sale again in 1924, but only 30 acres of farmland known as "Barebones" was sold. In 1939 Francis Gordon Young (1871 1959), son of William Young, and his wife Elsie Evelyn Reynolds (1868 1957) lived at Stanhill Court with their servants. The earliest newspaper reference to Gordon Young and his wife living at the Court is in 1924. Gymkhanas were held in the grounds in the late 1940s.

SSSI

Гловер орманы, ерекше ғылыми маңызы бар аумақ, Чарлвудтың батыс бөлігінде толығымен орналасқан және көктемдегі көк қоңырау гүлдерімен әйгілі.

Гатвик авиациялық мұражайы

Гатвик авиация мұражайы Гатвик әуежайының солтүстік-батыс шебінде, ауылдың оңтүстік-шығысында орналасқан.

Қиыршықты

Хуквуд – көптеген қазіргі заманғы анықтамалар бойынша шағын, жартылай ауыл шаруашылығымен айналысатын "ауыл", ол А217 тас жолының оңтүстік басынан шығысқа қарай басталып, Чарлвуд орталығы мен Хорли арасында орналасқан. Хуквуд орманы 1911 жылы округтің топографы Х. Э. Малден "әлі ашық жер" деп атаған, бұл дерек тиісті Виктория округінің тарихында келтірілген. Ол сондай-ақ Хуквуд үйінің иегерлері болған Сандерс мырзалардың Чарлвудтың ескі Сандерс әулетіне жататындығын жазған.