Кіріспе

Англиядағы маяқ 1988 жылы Тринити Хаус (ұлттық маяқтар мекемесі) пайдалануын тоқтатқаннан кейін, Соутер маяғын Ұлттық Трастқа берілді. Қазір Ұлттық Траст оны туристерге арналған тарту орталығы ретінде және демалыс шаралары үшін жалға беріп басқарады.

Тарих

Маяк, айналасындағы су астында жатқан Уитберн Стилдің қауіпті рифтерінде көптеген кемелердің қаза тауып, батып кетуіне байланысты, навигацияға аса қажетті көмек болды. Тек 1860 жылы ғана 20 кеме апатқа ұшырады. Осының салдарынан бұл жағалау елдегі ең қауіпті жағалауға айналды, әр шақырым жағалауға орта есеппен 44 кеме апаты тіркелді.

Құрылыс

Маяк және оған қоса салынып жатқан ғимараттарды Тринити Хаусқа бас инженері Джеймс Дуглас жобалаған, ал құрылысын инженер Генри Норрис қадағалаған. Маяк мұнарасының жанында төртбұрыш пішіндес аумаққа бірнеше ғимарат салынған, олардың ішінде машина бөлмесі, қазандық бөлмесі және бес тұрғын үй болды; барлығы қираған тас қабырғадан салынған және Портленд цементімен жабынған. Жергілікті құрылыс компаниялары конкурсқа қатысуға мүмкіндік алмай, жарнама дұрыс жарияланбағаны туралы шағымдардан кейін, тапсырыс жергілікті Джеймс Тодд фирмасына берілді. Негізгі тас адмирал Коллинсонның қарындасымен 1869 жылдың 9 маусымында салтанатты түрде қаланды. Құрылыс жұмыстары 1870 жылы аяқталып, келесі жылдың қаңтар айында маяк пайдалануға берілді (Майкл Фарадейдің Корольдік институтындағы жұмыстары). 1862 жылы Данженесс маягында жасалған алғашқы орнату қиындықтарға толы болды, шамдар мен механизмдер жиі істен шықты; сондықтан Тринити Хаус бес жыл бойы кең ауқымды сынақтар мен таңдау процесін жүргізді (мұнай шамдарымен салыстыру, Ұлыбритания мен Франциядағы жабдықтарды тексеру және т.б.), Соутердегі толыққанды электрлік орнату жоспарларын жасау үшін. Оның 800 000 шамдық күші 26 шақырымға дейін көрінетін. Басты жарықтан өзге, Сандерленд шығанағындағы оңтүстікке қарайғы қауіпті аймақтарды (Хендон тасы және Ақ тастар) көрсету үшін, шамның астындағы мұнарадағы терезеден қызыл/ақ секторлы жарық шықты. Ол негізгі доғалық шамның құрлыққа қарайтын жағынан (айналар мен линзалар арқылы) бұрылған жарық көмегімен қуаттандырылды. Жарыққа Холмс өзінің бірнеше патенттерін алған екі магниттік-электрлік генераторлары қуат берді. Әдеттегі жағдайда тек бір генератор жұмыс істесе, нашар көріну жағдайында екеуі де шамды күшейте түсу үшін қосылатын болды. Генераторларды J. Whitworth & co. компаниясының 5 атты күшті "Allen" конденсациялық бу машинасының бірі қозғалтты. (Соутерге орнатылғанға дейін, қозғалтқыштар мен генераторлар Тринити Хауспен 1867 жылғы Париж көрмесінде көрсетілген еді.) Қозғалтқыштар кезекпен жұмыс істеді: бір апта жұмыс, бір апта демалыс. Олар машина бөлмесінде орналасқан, сонымен қатар тұман сигналдағышының қысымды резервуарына ауа беру үшін ауа сорғысын да қозғалтты.

Қаңқа мүйіз

Холмс жаңа маяк үшін қамыс тұман сигналын да жасады, ол бөлек тұман үйінен (мұнараның шығысында) тік кернейлер жұбы арқылы (солтүстік-шығысқа және оңтүстік-шығысқа бұрышталған, теңізге қараған) естілді. Ол 45 секунд сайын бір рет дыбыстады. 1879 жылдың ақпан айында қамыс орнына күшті сирена сигналы орнатылды, ол минут сайын бір рет дыбыстады. Жаңа сигнал үшін компрессорды іске қосу үшін машина бөлмесіне қосымша және қуатты қозғалтқыш орнатылды. 1914 жылғы оптика мұнарада өз орнында сақталды; оның салмағы 4,5 тонна, ал ол 1,5 тонна сынаптың үстінде қозғалды. Қазір ол Лондонның Ғылым мұражайында қойылған. 1919 жылы тұман сигналы жақсартылды, күшті сирена орнатылды, ол Rayleigh кернейлері арқылы дыбыстады. (Бұл бұрын қолданылған егіз Холмс кернейлерін алмастырды; оларды орналастыру үшін тұман үйі теңізге қарай бұрыштарында қайта жаңартылды). Жаңа сиренаның компрессорларын басқару үшін Hornsby майлы қозғалтқыштары орнатылды. Trinity House қызметіндегі негізгі жарық үшін қолданылған 4500 Вт шамдар ең ірілері болды. Электрмен жабдықтау тоқтаса, дизель генераторы қосылады (ал ол да істен шықса, қосымша авариялық аккумуляторлық шам қосылады). Линзаларды бұратын механизм 1983 жылға дейін сағатпен жұмыс істеді, содан кейін оны екі электр қозғалтқышымен алмастырды. 1953 жылы тұман сигналы жаңартылды: Stone Chance диафон сигналы орнатылды және тұман сигналы ғимаратының үстіндегі Rayleigh трубаларының орнына экспоненциалдық мүйіздер жұбы орнатылды. Бірақ ол 1999 жылға дейін радио-навигациялық маяк ретінде қызмет етті, содан кейін жабылды.

Қазіргі күн

Соутер ешқашан автоматтандырылмағандықтан, ол өзінің бастапқы жұмыс жағдайында сақталған, тек өмір бойында фонарь және электр жабдықтарына жаңартулар енгізілді. Маяқ қызықты әңгімелерге толы, тіпті британдық телеарнаның "Ең арбаған" деп аталатын паранормальдық құбылыстарды зерттеу бағдарламасында көрсетілген.