USS McFarland (DD 237) – АҚШ Тәуелсіздік соғысы кезіндегі эсминец. Джон Макфарланд құрметіне аталған, 1920 ж. құрылған. Тарихы мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
USS McFarland (DD 237/AVD 14) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен «Клемсон» классы эсминеці. Ол Америка Азамат соғысының теңізшісі және «Құрмет медалімен» марапатталған Джон МакФарландтың құрметіне аталған. «МакФарланд» 1918 жылдың 31 шілдесінде салына бастады және 1920 жылдың 30 наурызында «Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясы» компаниясымен суға түсірілді, демеушісі – Луиза Хьюз; ал 1920 жылдың 30 қыркүйегінде комиссияға қабылданды.
Clemson class destroyer
USS McFarland (DD 237/AVD 14) was a in the United States Navy during World War II. She was named for American Civil War sailor and Medal of Honor recipient John McFarland. McFarland was laid down on 31 July 1918 and launched on 30 March 1920 by the New York Shipbuilding Corporation; sponsored by Miss Louisa Hughes; and commissioned on 30 September 1920.
Қызмет тарихы
Макфарланд Атлантика флотында бір ай қызметтен кейін, 1920 жылғы 30 қарашада Еуропа суларына аттанды. Келесі екі айда ол Англия арнасында жұмыс істеді, 1921 жылғы 31 қаңтарда Гибралтарға бағыт алды. 9 наурызда Адриатикалық жасақпен төрт айлық сапарға Сплит қаласына жетті. Шілдеде ол шығысқа қарай жалғастырды, ал 31 шілдеде Константинопольде Түрік сулары жасағының кемелерімен қосылды. АҚШ-қа бір рет ғана оралды (1922 жылғы 8 шілдеден 22 қазанға дейін), Макфарланд 1923 жылғы көктемге дейін Қара теңіз және Жерорта теңізінің шығыс аймағында болды. Осы кезеңде ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан туындаған жағдайға байланысты квази-дипломатиялық және гуманитарлық міндеттерді атқарды. Ол Қара теңіз және Анатолия порттарына үнемі жүзіп, ресейлік, грек және түрік бежендеріне американдық көмек жіберді, сондай-ақ көлік, пошта және байланыс қызметтерін ұсынды. Макфарланд Нью-Йоркке оралып, 1923 жылғы 15 қыркүйекте Род-Айленд штатындағы Ньюпорттағы Скауттық флотқа қосылды. Келесі 17 жыл бойы ол тек екі рет тоқтап, Шығыс жағалауында және Кариб теңізінде жұмыс істеді. Бірінші тоқтау 1925 жылы Оахуға шабуыл жасаумен байланысты флоттың жаттығуы үшін Гавайиге жасаған саяхат болды; екіншісі, 1931 жылы Филадельфиядағы резервте бір жылдық қызметтен шеттеу. 1940 жылғы 2 тамызда, жаңғыртудан өткен Макфарланд AVD 14 болып қайта аталды (дирижабльдерге қызмет көрсету кемесі (эсминц)). 5 қазанда ол толыққанды қайта іске қосылып, Тынық мұхиты флотына бекітілді.
McFarland, having served a month with the Atlantic Fleet, departed for European waters on 30 November 1920. For the next two months she operated in the English Channel, sailing for Gibraltar on 31 January 1921. On 9 March she arrived at Split for a four month tour with the Adriatic Detachment. In July she continued eastward, and at Constantinople, on 31 July, joined ships of the Turkish Waters Detachment. Returning to the United States only once (8 July to 22 October 1922), McFarland remained in the Black Sea and eastern Mediterranean area until spring 1923. During that period she performed quasi diplomatic and humanitarian roles necessitated by the aftermath of World War I. She cruised regularly to Black Sea and Anatolian ports, distributing American relief supplies to Russian, Greek, and Turkish refugees and providing transportation, mail, and communications facilities. McFarland returned to New York and on 15 September 1923 joined the Scouting Fleet at Newport, Rhode Island. With only two interruptions, she operated along the East coast and in the Caribbean for the next 17 years. The first interruption came with a cruise to Hawaii for the 1925 fleet problem involving an attack on Oahu; the second, a year out of commission, in reserve, at Philadelphia, 1931. On 2 August 1940, McFarland, undergoing conversion, was redesignated AVD 14, seaplane tender (destroyer). On 5 October she was recommissioned in full and assigned to the Pacific Fleet.
1923 жылғы соқтығысу
1923 жылғы 19 қыркүйекте таңертең "Макфарленд" кемесі Кеп-Код каналында түнгі маневр кезінде "Арканзас" линкор кемесінің басты мұнарасының сол жағынан соғылып, ауыр зақым алды. Оқу-жаттығуды "Арканзас", "Флорида" линкорлары, "Антарес" көмекші кемесі және онға жуық эсминецтер тобы жүргізіп жатқан болатын. "Макфарленд" кемесін "Стюртевант" эсминецi Бостон әскери-теңіз базасына сүйреп әкетті.
McFarland was heavily damaged during the early morning of 19 September 1923 after being rammed on the port side forward of her bridge by the battleship Arkansas during night maneuvers off of the Cape Cod Canal. The training exercise was being undertaken by Arkansas, the battleship Florida, the auxiliary ship Antares and a flotilla of a dozen destroyers. McFarland was towed to Boston Navy Yard by the destroyer Sturtevant .
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харбордан шыққан “Макфарланд” кемесі Мауи аралының жанында суасты қайықтарына қарсы маневрлер жасап жатты. Жапон шабуылы туралы хабар алған соң, ол оңтүстік-батысқа қарай барды, 9 желтоқсанда Оахуға қайтып келді. Келесі жеті айда “Макфарланд” Перл-Харбордан Пальмира атолдары мен Джонстон аралдарына бірнеше рет сапарлады. Бұл сапарларда ол аралдарға теңізшілерді жеткізіп, азаматтық қызметкерлерді қайтарып әкелді. “Макфарланд” 1942 жылдың 2 маусымында Оңтүстік Тынық мұхитына бағыт алды. 16 маусымда Ноумеяға жетіп, бір айдан кейін, 15 шілдеде Булари бұғазында жаудың суасты қайығымен алғашқы байланыс жасады. Тамыз айында Гуадалканалға шабуыл жақындағанда, ол Эспириту-Санто және Санта-Крус аралдары аймағында көмекші кеме міндеттерін атқарды. Жабдықтау жолдарын ашық ұстау үшін тағайындалған “Макфарланд” жауға шабуылданған аралға жабдықтарды жеткізіп, жараланған теңізшілерді эвакуациялады, ал оның қызметіндегі ұшақтар барлау және жауынгерлік тапсырмаларды орындады. 16 қазанда “Макфарланд” Лунга жолдарында жүк түсіріп, жараланғандарды түсіріп жатқанда тоғыз торпеда тасушы бомбалаушы ұшақтардан шабуыл көрді. Алғашқы жеті ұшақ тиісті зиян келтірмесе, сегізіншісі кемеге ілесіп келе жатқан жанармай баржасына тиді. Тоғызыншы ұшақ келгенде, өртенген баржадан құтылды. Кем дегенде бір бомба “Макфарландтың” корпусына тиіп, руль және рульдік механизмдерін бұзды. Кеме экипажы бір ұшақты атып түсірді, бірақ шайқаста он бір теңізшісінен айырылды: бесеуі қаза тапты, алтауы жоғалып кетті, тағы 12-сі ауыр жарақат алды. Осы ерлігі үшін кемеге АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы Президенттік бірлік марапаты табысталды. “Макфарланд” Флорида аралына сүйретіліп, Тулаги портының жоғарғы арнасында (кейін “Макфарланд” арнасы деп аталды) жағалауға орналасты. 26 қарашада кеме корпусына уақытша жөндеу жұмыстары аяқталып, ол Эспириту-Сантоға бағыт алды, онда толық жөндеу жұмыстары кеменің теңізге лайықтылығын арттырды. 17 желтоқсанда ол Перл-Харборға қайта оралды, 29 желтоқсанда жетті. 1943 жылдың 17 сәуірінде жөндеу жұмыстары аяқталып, “Макфарланд” батыс жағалауға қарай жүзіп кетті. 1943 жылдың 1 желтоқсанында DD 237 болып қайта тағайындалып, соғыстың соңына дейін Калифорния штатының Сан-Диего қаласында орналасқан. Ол ұшақ тасымалдаушылармен бірге оқу жаттығулары мен ұшқыштарды сынау үшін ұшу операцияларын жүргізді. 1945 жылдың 30 қыркүйегінде ол шығыс жағалауға бағыт алды. 1945 жылдың 8 қарашасында Филадельфияда қызметтен босатылып, 19 желтоқсанда Әскери-теңіз күштерінің тізімінен шығарылды. 1946 жылдың 29 қазанында оның корпусы Филадельфиядағы Солтүстік Америка балқыту компаниясына металл терісі үшін сатылды.
On 7 December 1941, McFarland, operating out of Pearl Harbor, was conducting antisubmarine maneuvers off Maui. Receiving word of the Japanese attack, she patrolled to the southwest, returning to Oahu on 9 December. For the next seven months she operated from Pearl Harbor, completing several voyages to Palmyra Atoll and Johnston Islands. On these missions she carried Marine reinforcements to the islands and returned with civilian personnel. McFarland sailed for the South Pacific 2 June 1942. She arrived at Noumea on 16 June and within a month she made her first contact with an enemy submarine in Bulari Pass, 15 July. In August, as the Guadalcanal offensive neared, she assumed tender duties in the Espiritu Santo – Santa Cruz Islands area. Assigned to keeping the supply lines open, McFarland carried supplies to the embattled island and evacuated wounded marine personnel while the planes she tendered performed scouting and fighting missions. On 16 October, McFarland was unloading cargo and embarking wounded personnel in Lunga Roads when she was attacked by nine dive bombers. While the first seven scored no hits, the eighth hit a gasoline barge in tow alongside the tender's starboard quarter. The blazing barge was cut loose as the ninth plane made its run. At least one bomb hit McFarlands stern, knocking out her rudder and steering engine. Her crew shot down one plane, but lost eleven of its members in the fight; five killed, six missing, with an additional 12 critically wounded. For this action, the ship was awarded the first ever US Navy Presidential Unit Citation. McFarland was towed to Florida Island, where she moored to the beach in the upper channel (later called McFarland Channel) of Tulagi harbor. She completed makeshift repairs to her hull by 26 November and sailed to Espiritu Santo, where further repairs increased her seaworthiness. On 17 December she began to make her way back to Pearl Harbor, arriving on 29 December. Repairs completed by 17 April 1943, McFarland sailed for the west coast. Redesignated DD 237 on 1 December 1943, and homeported at San Diego, California for the remainder of the war, she operated with aircraft carriers as they conducted training exercises and pilot qualification landings. On 30 September 1945, she sailed for the east coast. Decommissioned at Philadelphia on 8 November 1945, she was struck from the Navy Register on 19 December. Her hulk was sold for scrap on 29 October 1946 to the North American Smelting Company, Philadelphia.
Марапаттар
Макфарленд Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін екі «ұрыс жұлдызы» алды.
McFarland received two battle stars for her World War II service.