Лев Оборин: кеңестік пианист, композитор, педагог. 1927 ж. Шопен атындағы халықаралық сайыстың жеңімпазы. Биографиясы, өмірі мен еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Совет пианині (1907–1974)
Soviet pianist (1907–1974)
Лев Николаевич Оборин (Лев Николаевич Оборин; Мәскеу, 11 қыркүйек 1907 [ескі стиль бойынша 29 тамыз 1907] Мәскеу, 5 қаңтар 1974) – советтік және ресейлік пианист, композитор және педагог. 1927 жылы Шопен атындағы бірінші халықаралық фортепиано конкурсының жеңімпазы болды.
Lev Nikolayevich Oborin (Лев Николаевич Оборин; Moscow, 11 September 1907 [O. S. 29 August 1907]Moscow, 5 January 1974) was a Soviet and Russian pianist, composer and pedagogue. He was the winner of the first International Chopin Piano Competition in 1927.
Өмір және мансап
Обориннің отбасы балалық шағында жиі көшіп-қонып тұрды. 1914 жылы Мәскеуге қоныстанғаннан кейін, оны музыкалық мектепке жіберді. Ол Ферруччо Бусонидің шәкірті Елена Гнезинадан сабақ алды. Сонымен қатар, Александр Гречаниновтан композицияны оқып, тамаша нәтижелерге қол жеткізді. 1921 жылы Оборин Мәскеу консерваториясына фортепиано және композиция мамандығы бойынша қабылданды. 1926 жылы фортепиано бойынша оқуын аяқтады. Сол жылы Мәскеуге 1927 жылы Варшавада өтетін Фредерик Шопен атындағы бірінші халықаралық фортепиано конкурсы туралы жаңалық жетті, және оның фортепиано мұғалімі Константин Игумнов бірден оның кандидатурасын ойлады. Конкурста бірінші жүлде алғаннан кейін, ол Польша мен Германияда концерттер берді. 1945 жылға дейін ол тек Ресейде өнер көрсетті және бір уақытта Мәскеу консерваториясында сабақ берді. 1935 жылы ол скрипкашы Дэвид Ойстрахпен алғашқы концертін өткізді, және олар өмір бойы бірлесіп жұмыс істеді. Арам Хачатурян D-диез мажордағы фортепиано концертін Оборинге арнады, және былай деп жазды: "Мен концертімді жазып жүргенімде, оны Лев Оборин орындайтынын естігім келді. Менің арманым 1937 жылдың жазында орындалды. Осы көрнекті пианистің тамаша орындауы концертінің сәтті болуын қамтамасыз етті". 1941-1963 жылдары Оборин Дэвид Ойстрах пен виолончельші Святослав Кнушевицкиймен бірге фортепиано триосымен ойнап, халықаралық даңққа ие болды. Хачатурянның фортепиано, скрипка және виолончельге арналған үш концерті осы трионың әрбір мүшесі үшін жазылған. Ол Хачатурян, Шебалин, Мясковский, Прокофьев (соның ішінде Ойстрахпен бірге орындалған скрипкалық соната No. 1) және Шостакович сияқты бірнеше заманауи композиторлардың шығармаларын алғаш рет орындады. Ол Владимир Ашкенази (1955 жылғы Шопен конкурсының екінші жүлдегері), Анатолий Документов, Михаил Воскресенский, Минору Ножима, Дмитрий Сахаров, Александр Бахчиев, Андрей Егоров, Лев Наточенный, Борис Берман, Эдуард Миансаров және Ольга Киун сияқты көптеген пианистерді тәрбиеледі. Оборин Төртінші және Бесінші халықаралық Шопен конкурстарының, сондай-ақ Мәскеу, Лиссабон, Париж, Лидс және Цвиккау қалаларында өткен басқа да конкурстардың қазылар алқасының мүшесі болды. Ол 1974 жылы 66 жасында дүние салды.
Oborin's family moved frequently during his early childhood. When they settled down in Moscow in 1914, he was sent to music school. He studied with Elena Gnesina, a pupil of Ferruccio Busoni. At the same time, he studied composition with Alexander Gretchaninov and achieved admirable results. In 1921, Oborin was accepted into Moscow Conservatory as a student of piano and composition. He completed his piano studies in 1926. In the same year, news reached Moscow of the First International Frédéric Chopin Piano Competition, to be held in Warsaw in 1927, and his piano teacher Konstantin Igumnov immediately thought of him. After winning first prize in the competition, he gave concerts in Poland and in Germany. Until 1945 he performed exclusively in Russia and taught at the Moscow Conservatory at the same time. In 1935 he played his first concert with the violinist David Oistrakh, with whom he continued to collaborate all of his life. Aram Khachaturian dedicated his Piano Concerto in D flat major to Oborin, and wrote "When I was working on my concerto I dreamed of hearing it played by Lev Oborin. My dream came true in the summer of 1937. The wonderful performance by this outstanding pianist ensured its success". During the years 1941 to 1963, Oborin played in a piano trio with David Oistrakh and the cellist Sviatoslav Knushevitsky, achieving international fame. Khachaturian's three concertos, one each for piano, violin and cello, were written for the individual members of this trio. He gave first public performances of the works of several modern composers, including Khachaturian, Shebalin, Myaskovsky, Prokofiev (including the Violin Sonata No. 1 with Oistrakh), and Shostakovich. He trained many pianists, including Vladimir Ashkenazy (winner of the second prize at the 1955 Chopin Competition), Anatoly Dokumentov, Mikhail Voskresensky, Minoru Nojima, Dmitri Sakharov, Alexander Bakhchiev, Andrei Egorov, Lev Natochenny, Boris Berman, Eduard Miansarov and Olga Kiun. Oborin was a member of the jury of the Fourth and Fifth International Chopin Competitions, and of other competitions in Moscow, Lisbon, Paris, Leeds and Zwickau. He died in 1974, aged 66.