Кіріспе

Қытай бизнесмені, саясаткер және педагог (1844–1916)

Шэнь Сюаньхуэй (; 4 қараша 1844 – 27 сәуір 1916) – Цин әулетінің қытай магнаты, саясаткері және педагог. Ол бірнеше ірі банктер мен университеттерді құрды және Цин империясының көлік министрі қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Шэн Гонбао деп те белгілі болған.

Өмірбаян

Шенг шенеуніктер отбасында дүниеге келген және алты баланың ең үлкені болған. Шенгтің әкесі де Ли Хунчжанның жақын досы болды. 1870 жылы Ли Шенгтің қабілетін бағалап, оны өзінің көмекшісі ретінде жұмысқа алды және көп ұзамай оның басты экономикалық орынбасары болды. Шенг Цин үкіметінің қажетті әскери кемелерін қаржыландыру үшін Лиге көбірек сауда кемелерін салуды ұсынды. Шенгтің ұсынысы қабылданды және сол кезден бастап Шенг кеме жасаудағы мансабымен танымал болды. Өзін-өзі нығайту қозғалысына белсенді қатысып, елді кедейліктен құтқару үшін батыс технологиясын қолдануды белсенді түрде жақтады. Оның ықпалы негізінен Қытайдың оңтүстік бөлігінде, әсіресе Шанхайда сезілді. 1893 жылы Шенг Қытай саудагерлерінің булы навигациялық компаниясын басқарды, Императорлық телеграфтық басқарманы құрды және Қытайдағы алғашқы табысты мақта зауытын ашты. 1896 жылы ол Ханянг темір зауытын және оған байланысты кен орындарын, сондай-ақ жаңадан құрылған императорлық темір жол басқармасын басқара бастады. 1895 жылы Шенг Қытайдағы ең алғашқы заманауи жоғары білім беру мекемесі – Бейянг университетінің негізін қалады. 1896 жылы ол сондай-ақ кейіннен Шанхай Цзяотун университеті мен Сиань Цзяотун университетіне бөлінген Цзяотун университетінің негізін қалады. Ол сондай-ақ он бір «алғашқы» құрады, оның ішінде алғашқы заманауи банк, алғашқы телеграф компаниясы, алғашқы темір және болат бірлескен кәсіпорны.

1897 жылы ресми Шенг Қытай Императорлық банкін құрды, бұл батыс банк жүйесінің үлгісі бойынша алғашқы қытайлық коммерциялық банк болды. Банктің штаб-пәтері Шанхайда орналасқан және Цинь үкіметінен ноталар шығаруға өкілеттік алды. Шэнь Сюаньхуэй Қытай Қызыл Крест қоғамын құрушы және алғашқы президенті болды және Шэнь Дуньэмен бірге сол кездегі жаңадан пайда болған қозғалыстың негізгі лауазымды тұлғаларының бірі саналды. Боксерлер көтерілісінен кейін, 1900 жылы Сегіз ұлт альянсы Пекинге кірген кезде, Шэнь мен Ронглу Оңтүстік-Шығыс Қытайды өзара қорғауды бастады, император жесір әйел Цысидің шетелдік державаларға қарсы соғыс жариялау туралы императорлық жарлығына қарсылық көрсетті. Ли Хунчжан, Юань Шикай және басқа вице-корольдер жесірдің шетелдік державаларға қарсы әскери қимылдар жасау туралы шақыруын ашық түрде қабылдамады. 1902 жылы Шэнь мен британдық дипломат Джеймс Маккей келіссөздер жүргізіп, Қытайдағы экстратерриториялықты жоюды көздеген қытай-британдық «Маккей келісімін» қол қойды. 1911 жылы Шенг 1911 жылы Цинь әулеті құлағанға дейін Императорлық кабинеттегі жоғары дәрежелі Пошта және байланыс кеңесінің басшысы болып тағайындалды. Шенг 72 жасында Шанхайда қайтыс болды.

Тұрғын үйлер

Шенгтің Пекиндегі жеке резиденциясы, ол пошта министрі қызметін атқарып тұрғанда, кейіннен көпшілікке арналған қонақ үйге айналды. Шанхайда Шенг 1900 жылы Хуайхай Чжун Лу көшесіндегі 1517 нөмірлі үйde сарайда тұрған. Туньменгуй революционерлері Ся Чао мен Гу Найбин 1911 жылы осы ғимаратты өртеп жіберуді жоспарлаған. Қазіргі уақытта сарайда Жапон консулдығы орналасқан.