Хунань Университетінің тарихы: Юэлу Академиясының мұрасы
Yuelu Academy
Хунань университеті: Қытайдың ежелгі Юэлу академиясының мұрагері. 1000 жылдық тарихы бар, конфуциандық оқу орталығы және Қытай білімінің дамуына үлкен үлес қосып келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хунань провинциясы, Қытайдағы университет
Юэлу академиясының ізбасары
University in Hunan, China
the succeeding university to the Yuelu Academy
Юэлу академиясы (сонымен қатар Юэлу академиясы классикалық білім, Юэлу академиясы деп те аталады) Хунань провинциясының Чанша қаласында Юэлу тауының шығыс жағында, Сян өзенінің батыс жағалауында орналасқан. Қытайдағы соңғы 1000 жылдағы ең беделді төрт академияның бірі ретінде Юэлу академиясы Солтүстік Сун әулеті кезінде ресми түрде құрылғаннан бері жоғары білім берудің әйгілі мекемесі және академиялық іс-шаралар мен мәдениеттердің орталығы болып келді. 1903 жылы академия Хунань жоғары оқу орнына айналды. Кейіннен Хунань педагогикалық колледжі, Хунань мемлекеттік политехникалық мектебі және, ақыры, 1926 жылы Хунань университеті болып қайта аталды. Юэлу академиясы бір кезде Қытайда Конфуций ілімінің орталығы болған.
The Yuelu Academy (also known as the Yuelu Academy of Classical Learning, ) is on the east side of Yuelu Mountain in Changsha, Hunan province, on the west bank of the Xiang River. As one of the four most prestigious academies over the last 1000 years in China, Yuelu Academy has been a famous institution of higher learning as well as a centre of academic activities and cultures since it was formally set up during the Northern Song Dynasty. The academy was converted into the Hunan Institute of Higher Learning in 1903. It was later renamed Hunan Normal College, Hunan Public Polytechnic School, and finally Hunan University in 1926. Yuelu Academy was once a center of Confucian learning in China.
Тарих
Академия 976 жылы, Сун әулетінің тоғызыншы жылы (960–1279) император Тайцзу (960–976) тұсында құрылған және ең танымал шуюаньдың (жоғары білім академиясы) бірі болған. Атақты конфуцийшіл ғалымдар Чжу Си мен Чжан Ши академияда дәріс берді. Цин әулеті (1644–1911) тұсында академия өзін-өзі тексерудің қатаң философиясын, сондай-ақ әлемді соңғы кездердегі бұзылудан құтқаруға деген ұмтылысты қалыптастырды. Академия Сун әулетінің неоконфуций мектебінің қағидаларына адал болды, ол моральдық өзін-өзі жетілдіруге, қоғамдық бірлікке және әлеуметтік иерархияға баса назар аударды. Оның көрнекті түлектерінің ішінде Ван Фучжи және Ян Руйи болды. Бірақ 19 ғасырдың басында академия ғалымдары әскери инженерия, саяси экономика, су шаруашылығы және бюрократияны басқару сияқты практикалық пәндерді зерттеуде ешқандай қайшылық көрмеді. Олар осы білімдерді «цзин» (басқару) және «ши» (істер, немесе «әлем») таңбаларынан құралған «цзинши» (мемлекеттік басқару) деп атады. 19 ғасырдың басында бір тарихшы айтқандай, олардың түлектері «мессиандық түлектер желісін» құрады. Олардың қатарында астық тасымалдау жүйесін және тұз монополиясын реформалаған Тао Чжу, Батыс географиясы бойынша еңбектерді (Теңіз елдері туралы суреттелген трактат), Циннің экспансионистік науқандарының ерліктерін және мемлекеттік эсселердің негізгі жинағын жинақтаған Вэй Юань, Бао Шичен және ең танымал Тонгчжи жаңартуының архитектор және Сян әскерінің басшысы Цзэн Гуофан болды. Кейінгі 19 ғасырдың түлектеріне реформаторлық топтың (Янву) өкілі Зуо Зонгтанг, Ху Линьи, Қытайдың шетелдегі алғашқы елшісі Гуо Сонгтао, Ұлттық қорғаныс соғысы кезеңінде Қытай Республикасын қорғаудағы маңызды көшбасшы Цай Э кірді. 1903 жылы академия университетке айналды, ал 1926 жылы ресми түрде Хунань университеті деп аталды. Юэлу академиясынан Хунань университетіне жасалған тарихи өзгеріс Қытайдың жоғары білімінің дамуының символы ретінде қарастырылуы мүмкін. Бұл өзгеріс Қытайдың білім беру жүйесіндегі ауытқуларды көрсетеді. Хунань университетінің құрамында академия қазіргі уақытта жарияланымдар мен зерттеулер орталығы болып табылады. 1988 жылы Қытай Мемлекеттік кеңесі оны «Хунаньдағы маңызды ұлттық тарихи және мәдени орындар» тізіміне енгізді.
The academy was founded in 976, the ninth year of the Song dynasty (960–1279) under the reign of Emperor Taizu (960–976), and was one of the four most renowned shuyuan (academies of higher learning). The renowned Confucian scholars Zhu Xi and Zhang Shi lectured at the academy. During the Qing dynasty (1644–1911), the academy inculcated an ascetic philosophy of self examination and dedication to rescuing the world from the decadence of recent times. The academy remained loyal to the Neo Confucian school of the Song dynasty which emphasized moral self cultivation, community solidarity, and social hierarchy. Among the prominent alumni were the early Qing scholars Wang Fuzhi and Yan Ruyi. But by the early 19th century, academy scholars saw no contradiction in devoting serious study also to practical subjects such as martial engineering, political economy, waterworks, and management of bureaucracy. They called these studies jingshi (statecraft), made up of the characters jing (manage) and shi (things, or "the world"). Early 19th century graduates formed what one historian called a "network of messianic alumni." These included Tao Zhu, who reformed the grain transportation system and salt monopoly; Wei Yuan, compiler of works on Western geography (Illustrated Treatise on the Maritime Kingdoms), the exploits of the Qing expansionist campaigns, and the basic collection of statecraft essays; Bao Shichen; and most prominent, Zeng Guofan, architect of the Tongzhi Restoration and leader of Xiang Army. Later 19th century alumni include Zuo Zongtang, a reformer faction (Yangwu) official; Hu Linyi; Guo Songtao, China's first ambassador to a foreign country; Cai E, a major leader in defending the Republic of China during National Protection War era. In 1903, the academy became a university, and in 1926, it was officially named Hunan University. The historical transformation from Yuelu Academy to Hunan University can be seen as symbolic of the development of China's higher education. This change mirrors the vicissitudes of the education system in mainland China. As a part of Hunan University, the academy is currently a center of publication and research. In 1988, it was listed as a "Major National Historical and Cultural Sites in Hunan" by the State Council of China.