Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралиялық орган жасаушы (1929–2021)
Australian organ builder (1929–2021)
Рональд Уильям Шарп (8 тамыз 1929 – 21 шілде 2021) – австралиялық орган жасаушы. Ол Күміс мерейтойлық медальмен (1977) және Британ империясының медалімен (1980) марапатталған. Шарп өзіндік біліммен орган жасауды үйреніп, 1960 жылы алғашқы органын жасады. Ол механикалық, трекерлік жүйелі аспаптарға маманданған және электрлік жүйелердің ыңғайлылығына байланысты көп жылдар бойы сәннен шыққан механикалық жүйені Австралияға қайта енгізуге үлкен үлес қосты. Оның трекерлік жүйелі барокко органдары ерекше танымал. Кейде оның дыбысы нағыз "орган" дыбысынан гөрі ерекше және өзгеше тональды дизайнға ие деп сынға түссе де, бұл дыбыс кейбір сарапшылар мен музыканттар тарапынан жоғары бағаланады.
Ronald William Sharp (8 August 1929 – 21 July 2021) was an Australian organ builder. He was awarded the Silver Jubilee Medal (1977) and the British Empire Medal (1980). Sharp was self taught and built his first organ in 1960. He specialised in mechanical, tracker action instruments, and was responsible for re introducing mechanical action to Australia after it had been out of fashion for many years due to the convenience of electrical action. His tracker action baroque organs are particularly famous. Although sometimes criticised as having a unique and characteristic tonal design, rather than an authentic "organ" tone, this tone has come to be much appreciated by some authorities and players.
Белгілі мүшелері
Сидней опера үйінің үлкен органы әлемдегі ең үлкен механикалық орган деп саналады. Ол 5 мануал мен 131 сөйлейтін тоқтауға ие, бұл Сиднейдегі басқа үлкен органнан – Сидней қалалық залындағы органдан 4 тоқтау артық. Оның ең ірі төрт құбыры артқы қабырғаға ілінген және салмағы 6 тоннаға жетеді. Аялдамалар мен мануалдардың атаулары сияқты оның форматы да, оның көптеген басқа құрылыстары сияқты, неміс тілінде. Шарпты осы жұмысқа ағылшын органисті және орган кеңесшісі Питер Хёрфорд ұсынған. Хёрфордтың оған деген құрметі Нокс грамматикалық мектебінің органының құрылысынан кейін пайда болды, оның үстінде Хёрфорд жазба жасаған. Көптеген адамдар Шарп ұсынғандай, әсіресе механикалық клавишалық жүйесі бар, мұндай үлкен құбырлы органды оның немесе басқа біреудің салуына күмән келтірді. Құрылыс жылдарындағы дау-дамайлар Шарптың шедевр туындысы аяқталғанға дейін жалғасты, ол NSW Мемлекеттік жұмыстар департаментінің қадағалауымен, 1,2 миллион австралиялық долларына аяқталды. Бұл департамент Сидней опера үйінің құрылысына да қадағалау жасаған. Департамент аяқталған аспапты 1979 жылғы 30 мамырда Опера үйінің сенімділігіне тапсырды, ал ашылу концерті 1979 жылғы 7 маусымда өтті. Нокс грамматикалық мектебінің органы Соғыс ескерткіші капелласында орналасқан. Ол Австралияда және әлемде көптеген жазбаларымен танымал, олардың кейбіреулерін, жоғарыда айтылғандай, ағылшын органисті Питер Хёрфорд орындаған. Бұл аспап елдегі алғашқы ірі заманауи механикалық жүйелі орган болып табылады. Ол 3 мануалды, 31 сөйлейтін тоқтаулы, 1 муфтасы бар классикалық стильдегі орган және 1965 жылы ашылды. Ормонд колледжінің органы 1992 жылы оның дизайнынан өзгертілді және енді нағыз Шарп органы емес. Перт концерт залының органы 1973 жылғы қаңтарда концерт залымен бірге ашылды, бірақ сол кезде тек алдыңғы құбырлар орнатылған. Ол механикалық клавишалық және электрлік тоқтау жүйесімен жабдықталған. Оның құрамында 3000 құбыр бар, олардың 66-сы аудиториядан көрінеді. Ол Сидней опера үйінен кейін екінші үлкен концерт органы болып саналады. Сиднейдегі Сент-Мария соборындағы орган ғибадатхананың үстіндегі трифориумда орналасқан, ол екі мануалды, он алты тоқтаулы хор органы ретінде жоспарланған, бірақ аяқталмаған. Құрылысы 1960 жылы басталды және 1971 жылы тоқтатылды, тек екі педальді тоқтау (16' және 4') және он төрт мануалды тоқтау орнатылды. Қазіргі хор органы 1999 жылы Orgues Létourneau компаниясымен аяқталды және Батыс трансепт галереясында орналасқан. Ол 3 мануалды және 46 сөйлейтін тоқтауға ие. Оны француз орган жасаушылары жасаған болса да, сол кездегі органшы Питер Книшоу оны хорға сүйемелдеуге жарамды ағылшын стиліндегі орган деп атады. Оңтүстік галереядағы Уайтхаус органы көптеген сөйлейтін тоқтаулары бар үлкен француз стиліндегі органмен ауыстырылуы жоспарланған, ол сололық концерттерге арналған. Алайда, бұл орган күтпеген қиындықтар туындағандықтан бастапқы ниет бойынша орнатылмады. Осыған қарамастан, хор органы өзіндік әсерлі аспап болып табылады және хорға сүйемелдеуден басқа сабақтарды және шағын концерттерді өткізуге жарамды. Бұл оның орган жасаушы ретінде алғашқы тапсырмасы болды. Норман Джонстонның үйіндегі шағын жаттығу органы, 1964 жыл. Wollongong Town Halla австралиялық Orgelbewegung қозғалысының маңызды құралы. Ол Нокс грамматикалық мектебінің және Параматтадағы Король мектебінің органдарымен бірге қозғалыстың өрбу нүктесі болып табылады. Бұл Рональд Шарптың үлкен жетістігі болды. Көптеген континенталдық және Солтүстік Америкалық орган жасаушылардан айырмашылығы, олар көбінесе тым өткір дыбыспен органдар жасаған, Шарп осы және басқа да көптеген керемет аспаптарға әншіл және тазартылған дыбыс бере алды. Ол екі мануалды және педальді механикалық жүйелі, 22 сөйлейтін тоқтаулы және 1968 жылы аяқталған. Сент-Джон Баптист шіркеуі, Рейда екі мануалды және педальді механикалық жүйелі орган. Оның корпусы Батыс Австралияның жарғасынан жасалған, ал алдыңғы жылтыратылған құбырлары 75% қалайыдан жасалған. Сент-Джонс Канберраның ең көне шіркеуі. Бұдан басқа, бұл орган Рональд Шарптың соңғы ірі туындысы болды. Канберра музыка мектебінің бір мануалды, жеті тоқтаулы портативті органы.
Sydney Opera House Grand Organbelieved to be the largest mechanical action organ in the world. It boasts a grand 5 manuals and 131 speaking stops, 4 stops more than Sydney's other notably large organ, in Sydney Town Hall. It is high, wide, a total of deep and weighs The four largest pipes of the Prinzipal 32' hang on the rear wall and weigh an additional 6 tonnes. Its format, such as the stop and manual names, like most of his other constructions, are German in nature. Sharp was recommended to be the organ builder for this job by the English organist and organ consultant, Peter Hurford. Hurford's admiration for him had been won by the construction of the Knox Grammar School's organ on which Hurford had made a recording. Many people doubted that such a huge pipe organ, as proposed by Sharp, particularly one using mechanical key action, could be built by him – or anybody. Controversy raged throughout the construction years, until finally Sharp’s magnum opus was completed, at a cost of A$1.2 million, under the supervision of the NSW Department of Public Works, which was also responsible for supervising construction of the Sydney Opera House. The Department handed over the completed instrument to the Opera House Trust on 30 May 1979 and the opening recital was on 7 June 1979. Knox Grammar School organlocated within the War Memorial Chapel. Well known throughout Australia and the world by its many recordings some of which, as mentioned above, performed by English Organist Peter Hurford. This instrument has the distinction of being the first major modern mechanical action organ in the country. It is a Classical style organ, with 3 manuals, 31 speaking stops, 1 coupler, opened in 1965. Ormond College Organaltered from his design in 1992 and no longer regarded as an authentic Sharp. Perth Concert Hall organopened in January 1973 along with the Concert Hall however at the time only the front pipes had been installed. It possesses mechanical key action and electric stop action. It contains 3000 pipes of which 66 are visible from the auditorium. It is regarded as his second largest concert organ after the Sydney Opera House. St Mary's Cathedral, Sydney organlocated in the triforium above the chancel intended as a two manual sixteen stop choir organ but never completed. Construction began in 1960 and was discontinued in 1971 with only two pedal stops (16' and 4') and fourteen manual stops installed. The current choir organ was completed by Orgues Létourneau in 1999 and is located in the Western Transept Gallery. It has 3 manuals and 46 speaking stops. Whilst it was made by French organ builders it was designated by the Organist at that time, Peter Kneeshaw, to be an English style organ suitable for accompanying the choir. Whereas the Whitehouse organ in the Southern Gallery was intended to be replaced with a much larger French style organ containing many more speaking stops for the solo recitals. This organ, however, was not installed in the end as the original intent was, due to unforeseeable complications. In spite of this, the choir organ is still quite an impressive instrument in its own right and is quite suitable for teaching lessons and small recitals on top of accompanying the choir. This was his first commission as an organ builder. A small practice organ in the home of Norman Johnston, 1964. Wollongong Town Halla notable instrument within the Australian Orgelbewegung. It, alongside the Knox Grammar School organ and the King's School in Parramatta, stand as a turning point for the movement. It was a great success by Ronald Sharp. Unlike many Continental and North American Organ builders at the time, who were producing organs often of an excessively shrill tone colour, Sharp was able to impart a singing and refined tone to this and many other magnificent instruments that he built. It possesses two manuals and pedal with mechanical action with 22 speaking stops and completed in 1968. St John the Baptist Church, Reida two manual and pedal mechanical action organ. Its case, a joy to behold, is constructed from Western Australian jarrah, and the front burnished pipes are 75% tin. St John's is Canberra's oldest church. In addition to this, this organ was Ronald Sharp's last major instrument. Canberra School of Musica one manual seven stop portable organ.