Индонезиядағы есірткі контрабандасы ісі: «Бали тоғызы» тобының тағдыры
Bali Nine
Индонезияда 2005 ж. тамыз айында қамауға алынған «Бали тоғызы» тобының құрамындағы австралиялық есірткі сатушылар туралы ақпарат. Өлім жазасы, өмір бойына бас бостандығынан айыру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2005 жылы Индонезияда есірткі контрабандасы үшін сотталғандар
Drug smugglers convicted in Indonesia in 2005
«Бали тоғызы» – 2005 жылдың сәуір айында Индонезиядан героинді контрабандалық жолмен шығаруға тырысқан тоғыз австралиялықтан тұратын топ. Героиннің құны шамамен 4 миллион долларға бағаланып, Австралияға тасымалдануға тиіс болған. Көшбасшылар Эндрю Чан мен Мюран Сукумаранға өлім жазасы беріліп, 2015 жылдың 29 сәуірінде атқыланды. Алты басқа мүше – Си И Чен, Майкл Цугадж, Тан Дюк Тан Нгуен, Мэтью Норман, Скотт Раш және Мартин Стивенс – өмір бойына бас бостандығынан айырылды, ал тағы бірі, Рене Лоуренс, 20 жылға сотталды, бірақ 2018 жылдың қарашасында жазасы жеңілдетілген соң босатылды. Индонезия билігі 2018 жылдың 5 маусымында Тан Дюк Тан Нгуеннің асқазан рагынан қайтыс болғанын хабарлады.
The Bali Nine were a group of nine Australians convicted for attempting to smuggle of heroin out of Indonesia in April 2005. The heroin was valued at around 4 million and was bound for Australia. Ringleaders Andrew Chan and Myuran Sukumaran were sentenced to death and executed on 29 April 2015. Six other members, Si Yi Chen, Michael Czugaj, Tan Duc Thanh Nguyen, Matthew Norman, Scott Rush and Martin Stephens, were sentenced to life imprisonment and another, Renae Lawrence, to a 20 year sentence but was released after the sentence was commuted in November 2018. The Indonesian authorities reported on 5 June 2018 that Tan Duc Thanh Nguyen had died of stomach cancer.
Негізгі деректер және тұтқындалу
Австралия полициясы Сидней мен Брисбендегі екі топтың қалай байланыста болғанын анық білмеді, бірақ Индонезияға аттанғанға дейін топ мүшелерінің қозғалысын анықтады. «Бали тоғызы» деп аталатын топтың бірнеше мүшесі 9 000-нан астам қызметкері бар көпұлтты тамақтандыру компаниясы – Eurest Australia-да жұмыс істеді. Норман, Лоуренс, Стивенс және Чан, соңғысы компанияда жетекші болып жұмыс істеген, барлығы Eurest үшін жұмыс істеді, бұл компания топ жұмыс істеген Сиднейдегі крикет алаңына қонақжайлылық қызметтерін ұсынды. Раш пен Цугадж Брисбендегі караоке барында танысқанда, оларды Тан Дук Тан Нгуен тартып алғанын мәлімдеді, ол олардың бірге айыпталушысы және контрабанда жоспарының қаржыландырушысы деп күдіктелді. Раш Нгуенмен алты ай бұрын балық аулап жүргенде танысқан. Содан кейін ол Нгуенмен бірге Сиднейге 21 жасқа толу тойына барды, онда ол Сукумаранмен танысты, ол өзін «Марк» деп таныстырды. Нгуен оларға Балиге тегін сапар ұсынғаны айтылды. Бірнеше күннен кейін Раш пен оның досы Цугадж Сиднейге қайтып келді, онда олардың Индонезияға баруы үшін шаралар қабылданды. Австралия Федералдық полициясы (AFP) Сукумаран, Чан, Лоуренс және Норман 2004 жылдың 23 қазанында Индонезиядан Австралияға коммерциялық көлемде героин әкелген ірі синдикаттың құрамында болды деген қорытындыға келді. Синдикаттың басқа мүшелері 2005 жылдың мамыр айының басында Сидней мен Брисбенде өткен 14 рейдте ұсталды.
Australian police were unclear how the two groups from Sydney and Brisbane were linked, but did establish the movements of members of the group before their departure for Indonesia. Several of the Bali Nine were employed by Eurest Australia, a multinational catering company with more than 9,000 employees. Norman, Lawrence, Stephens and Chan, the latter a supervisor with the company, all worked for Eurest, which provided hospitality services to the Sydney Cricket Ground, where the group was employed. Rush and Czugaj alleged they were recruited by Tan Duc Thanh Nguyen, their co defendant and the alleged financier of the smuggling plan, while socialising at a karaoke bar in Brisbane. Evidence was heard that Rush had met Nguyen six months earlier while fishing. He then travelled to Sydney with Nguyen to attend a 21st birthday party where he was introduced to Sukumaran, who called himself "Mark". It was alleged Nguyen offered them free trips to Bali. Several days later Rush and friend Czugaj returned to Sydney, where arrangements were made for them to travel to Indonesia. The Australian Federal Police (AFP) concluded that Sukumaran, Chan, Lawrence and Norman were part of a larger syndicate that successfully imported a commercial quantity of heroin into Australia from Indonesia on 23 October 2004. Other members of the syndicate were arrested in 14 AFP raids in Sydney and Brisbane on the same day in early May 2005.
Индонезиядағы тұтқындалулар
Лоренс пен Стивенс 2005 жылдың 6 сәуірінде Индонезияға келді, ал екі күннен кейін Брисбеннен келген ескі достары Раш пен Цугадж келді. Топ Балиге бұрын келген Чан мен Сукумаран тұратын қонақ үйде танысты. Чан мен Сукумаран байланыста болу үшін SIM-карталарды таратты. Полиция олардың қонақ үй бөлмелерінде көп уақыт өткізгенін байқады, бірақ Раш пен Цугадж Балидегі уақыттарын толық пайдаланып, сауда жасап, тамақтанып, су ішіп, су спортымен айналысты. Топ 16 сәуірде тағы бір рет кездесті, полиция бұл соңғы брифинг болды деп мәлімдеді, ал 17 сәуірде тұтқындалуға дейін әуежайда соңғы рет кездесті. AFP-ден топ туралы, оның ішінде есімдері, паспорт нөмірлері және олардың мүмкін есірткі саудасымен байланысы туралы ақпарат алғаннан кейін, Индонезия полициясы тұтқындамас бұрын бір апта бойы топты үздіксіз бақылауға алды. Топ 17 сәуірде тұтқындалды. Олардың қарындарында пластик қаптарда салынған героиннің көп мөлшері табылды. Сол күні кешке Чан Австралияға ұшуға дайындалып тұрған Australian Airlines рейсінен алынып тасталды. Чанда бірнеше ұялы телефон болған, бірақ тұтқындалған кезде есірткі табылған жоқ. Ол Австралияға келгеннен кейін курьерлерден героинді қабылдауға жауапты адам деп есептелді. Индонезия полициясы 22 жастағы тай әйелі Черри Ликит Баннакорнның Чанға героин жеткізгенін сендіреді. Ол 2005 жылдың 18 сәуірінде, тоғыз австралиялық тұтқындалғаннан кейін бір күн өткен соң Балиден кеткен деп саналады және қысқа мерзімге Тайланд-Малайзия шекарасында ұсталды, бірақ оны Индонезияға экстрадициялау үшін қажетті құжаттар болмағандықтан босатылды. Бақылау тобының басшысы И Ньоман Гатра кейін сотта айыпталушылардың ісін қарау кезінде куәлік берді, полиция бастапқыда Сукумаранның топқа кіретінін білмеген, өйткені AFP-ден алынған алғашқы ақпаратта оның есімі көрсетілмеген. Индонезия полициясы Сукумаранды Чанның күзетшісі деп есептеді, өйткені ол Балиде Чанмен бірге жүргенін көрген.
Lawrence and Stephens arrived in Indonesia on 6 April 2005, followed by Rush and Czugaj, old school friends from Brisbane, who arrived two days later. The group was introduced at a hotel where Chan and Sukumaran were staying, having arrived in Bali earlier. Chan and Sukumaran handed out SIM cards to stay in contact. During their stay, police noted the group would spend a large amount of time in their hotel rooms, although Rush and Czugaj did make the most of their time in Bali and went shopping, eating, drinking and playing water sports. The group met again on 16 April for what police allege was a final briefing, before meeting for their final time at the airport before their 17 April arrest. After receiving information from the AFP about the group, including the names, passport numbers and information relating to their links to possible illegal drug trade, Indonesian police placed the group under constant surveillance for a week before their arrest. The group was arrested on 17 April. Between them, they were in possession of more than of heroin in plastic bags. On the same evening, Chan was removed from an Australian Airlines flight about to depart Ngurah Rai Airport for Australia. Chan had several mobile phones in his possession, but was carrying no drugs when arrested. He was believed to be the person responsible for collecting the heroin from the couriers upon their arrival in Australia. Indonesian police believe a 22 year old Thai woman, Cherry Likit Bannakorn, supplied Chan with the heroin. She was believed to have left Bali on 18 April 2005, a day after the nine Australians were arrested, and was briefly detained at the Thai Malaysian border, but released as the paperwork needed for her to be extradited to Indonesia was not available. Head of the surveillance team I Nyoman Gatra later testified in court during trials for the accused that police were initially unaware Sukumaran was part of the group, because original information obtained from the AFP did not mention him by name. Indonesian police assumed Sukumaran was Chan's bodyguard as he was seen to accompany Chan in Bali.
Сотқа дейінгі тергеу
Индонезия заңдары тұтқындалған адамдарға дереу қылмыс тағылуын талап етпейді, ал 2005 жылдың 22 сәуіріне дейін ешқандай айыптама қойылмаған. Полиция әуежайда тұтқындалған бес адамды есірткі сатумен айыптайтынын мәлімдеді, бұл қылмыс өлім жазасына соқтырады, ал қонақ үйде тұтқындалғандар есірткі иелігімен айыпталады, бұл қылмысқа он жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасы көзделген. Эндрю Чанның қалған сегіз адамды есірткі тасымалдаушы ретінде жұмыс істеуге тартқаны айтылды – героинді Австралияға тасымалдағанда күдік тудырмайтын курьерлер. Оларға бұл тапсырманы орындағаны үшін әрқайсысына 10 000 – 15 000 австралиялық доллар, ал шығындарға 5000 австралиялық доллар ұсынған. 2005 жылдың 27 сәуірінде Бали полициясының есірткі бөлімінің бастығы полковник Бамбанг Сугиарто полицияның тоғыз адамды өлім жазасын көздейтін қылмыстармен айыптауға тырысатынын хабарлады. Ол тоғыз адамның бірнешеуі бұрын Балиге жалған паспорттармен келгенін, яғни олар бұрын да есірткі тасымалдаған болуы мүмкін екенін айтты. Индонезия полициясы әуежайда ұсталған төрт адамның денесінен героин алынғанын көрсететін бейнедәлелдерді жариялады. Индонезия полициясы бастапқыда Чанды импорт схемасының "арқылы жасаушысы" деп санайтын. Австралия полициясы бұл жоспардың артында Австралияның есірткі тобы тұрғанына сенетінін мәлімдеді. Бірақ көп ұзамай Мюран Сукумаранның, Чан емес, контрабанданың нағыз жетекшісі екені анықталды. Қорғаушы адвокаттар әуежайда ұсталған төрт адамның есірткі тасымалдаушы ретінде әрекет еткенін мойындады, бірақ олар мұны ақша табу үшін, отбасыларына көмектесу үшін жасағанын және бас тартса, дене жарақаттарына ұшырауы мүмкін екенін айтты. Сондай-ақ, олар не тасып бара жатқанын және Индонезияда есірткі сату үшін өлім жазасы қарастырылғанын білмейтіндерін мәлімдеді.
Indonesian law does not require that arrested people be immediately charged with an offence, and by 22 April 2005 no charges had yet been laid. Police indicated that the five arrested at the airport would be charged with drug trafficking, which carries the death penalty, while those arrested in the hotel would be charged with the lesser offence of drug possession, which carries a maximum penalty of ten years' imprisonment. It was suggested that Andrew Chan recruited the other eight to act as drug mules – couriers who would not arouse suspicion while carrying heroin to Australia – and offered them A$10,000 to A$15,000 each to carry out this task, and given A$5000 spending cash. On 27 April 2005, Colonel Bambang Sugiarto, head of the Bali police drug squad, said police would seek to have all nine charged with offenses which carry the death penalty. He revealed that several of the nine had previously visited Bali using false passports, suggesting that they had acted as drug couriers before. Indonesian police released video evidence showing heroin being removed from the bodies of the four arrested at the airport. Indonesian police initially maintained that Chan was the "mastermind" of the importation plan. Australian police said that they believed that an Australian drug syndicate was behind the plan. It was soon decided that Myuran Sukumaran, not Chan, was the real leader of the smuggling plot. Defence lawyers conceded that the four arrested at the airport were acting as drug couriers, but said they did it for the money to help their low income families and because they were threatened with physical harm if they did not comply. They also said they did not know what they were transporting and did not know that drug trafficking in Indonesia carried the death penalty.