«Еваның жеті қызы» кітабында адам тегінің Африкадан бастауын, генетикалық миграцияны, митохондриялық ДНК-ны қарастырады. Еуропалықтардың 7 тобын ашады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2001 жылы Брайан Сайкс жазған кітап
2001 book by Bryan Sykes
«Еваның жеті қызы» – Брайан Сайкстің 2001 жылы жарық көрген, құбылыстық-ғылыми кітабы. Ол Африкадағы адамзаттың пайда болуы мен олардың бүкіл әлемге таралуы туралы ғылымды жалпы оқырманға түсіндіреді. Сайкс генетика мен адам эволюциясының қағидаларын, митохондриялық ДНК-ның ерекшеліктерін, сондай-ақ ежелгі ДНК-ны талдау арқылы қазіргі адамдарды тарихқа дейінгі ата-бабаларымен генетикалық байланыстыру жолдарын түсіндіреді. Митохондриялық генетиканың жетістіктеріне сүйене отырып, Сайкс адамдардың қоныс аудару жолдарын көрсетеді, «Африкадан шығу» теориясын талқылайды және Тор Хейердалдың полинезиялықтардың Перуде пайда болғаны туралы теориясын, Индонезиядағы шығу тегі туралы теорияға қарсы келіп, күмәндандырады. Ол сондай-ақ митохондриялық ДНК-ның Ресей императоры II Николайдың қалдықтарын анықтауда және қазіргі Еуропаның генетикалық құрамын бағалауда қолданылуын сипаттайды. Кітаптың атауы митохондриялық генетиканың маңызды жетістігіне негізделген – барлық қазіргі еуропалықтарды митохондриялық гаплотоптар деп аталатын жеті топқа бөлу. Әр гаплотоп митохондриялық геномдағы ерекше мутациялар жиынтығымен анықталады және адамның аналық желісі арқылы нақты тарихқа дейінгі әйелге дейін іздеуге болады. Сайкс осы әйелдерді «туысқан аналар» деп атайды, бірақ олардың барлығы бір уақытта өмір сүрген жоқ. Осы әйелдердің барлығы бір ортақ анадан – Митохондриялық Хауадан тараған. Кітаптың соңғы үштен бір бөлігі Сайкстің жеті «туысқан ананың» өмірі туралы шығармашылық болжамдарын сипаттайтын ойдан шығарылған әңгімелерге арналған. Бұл бөлім кітаптың бірінші бөлігіне қарағанда көбінесе әртүрлі пікірлерге ие болды. Солтүстік Иберияда, әсіресе Солтүстік Скандинавиядағы саам халқында кең таралған: швед саамдарында (68%), фин саамдарында (37%) және норвег саамдарында (33%). Тара: Т гаплотобына сәйкес келеді. Катрин: К гаплотобына сәйкес келеді. Жасмин: Ж гаплотобына сәйкес келеді.
The Seven Daughters of Eve is a 2001 semi fictional book by Bryan Sykes that presents the science of human origin in Africa and their dispersion to a general audience. Sykes explains the principles of genetics and human evolution, the particularities of mitochondrial DNA, and analyses of ancient DNA to genetically link modern humans to prehistoric ancestors. Following the developments of mitochondrial genetics, Sykes traces back human migrations, discusses the "out of Africa theory" and casts serious doubt upon Thor Heyerdahl's theory of the Peruvian origin of the Polynesians, which opposed the theory of their origin in Indonesia. He also describes the use of mitochondrial DNA in identifying the remains of Emperor Nicholas II of Russia, and in assessing the genetic makeup of modern Europe. The title of the book comes from one of the principal achievements of mitochondrial genetics, which is the classification of all modern Europeans into seven groups, the mitochondrial haplogroups. Each haplogroup is defined by a set of characteristic mutations on the mitochondrial genome, and can be traced along a person's maternal line to a specific prehistoric woman. Sykes refers to these women as "clan mothers", though these women did not all live concurrently. All these women in turn shared a common maternal ancestor, the Mitochondrial Eve. The last third of the book is spent on a series of fictional narratives, written by Sykes, describing his creative guesses about the lives of each of these seven "clan mothers". This latter half generally met with mixed reviews in comparison with the first part. of northern Iberia but specially in the Sami people of northern Scandinavia: Swedish Sami (68%), Finnish Sami (37%) and Norwegian Sami (33%). Tara: corresponds to Haplogroup T
Katrine: corresponds to Haplogroup K
Jasmine: corresponds to Haplogroup J
Қосымша қыздар
Сайкс кітапта қазіргі еуропалықтардың жеті негізгі митохондриялық тегі бар екенін жазды, бірақ кейіннен ол Скандинавия мен Шығыс Еуропадан алынған қосымша деректермен Ульриканың (төменде қараңыз) Еуропаның сегізінші клан анасы ретінде қарастырылуы мүмкін екенін айтты. Басқалары бұл санды 10-ға дейін жеткізеді. Бұл қосымша "қыздар" әдетте I, M және W гаплогруппаларын қамтиды. Мысалы, 2004 жылғы мақалада еуропалық гаплогруппалар H, J, K, N1, T, U4, U5, V, X және W ретінде жаңадан картаға түсірілді. Ричардс, Маколей, Торрони және Банделт 2002 жылғы пан-еуропалық зерттеуде I, W және N1b-ді, сондай-ақ Сайкстің "7 қызын" қамтыды (бірақ бұл мәселенің қаншалықты күрделі екенін көрсетеді, сонымен қатар V-ден бұрынғы, HV1 және HV1-ден бұрынғы топтарды бөліп көрсетті, ал U гаплогруппасын U1, U2, U3, U4, U5 және U7-ге бөліп қарастырды). Сол сияқты, Сайкс әлем бойынша қосымша 29 "клан анасының" есімдерін ойлап тапты (олардың төртеуі американдықтар, тоғызы жапондықтар және 12-сі африкалықтар), әрқайсысы генетиктер анықтаған әртүрлі гаплогруппаға сәйкес келеді: "Фуфэй, Ина, Айяна/Ай, Юми, Нене, Наоми, Уна, Ута, Ульрике, Ума, Улла, Улаана, Лара, Ламия, Лаламика, Латаша, Малакшми, Эмико, Гая, Чочмингу/Чи, Джигонсае/Сачи, Македа, Лингаир, Лубайя, Лимбер, Лила, Лунгиле, Латифа және Лейла".
Sykes wrote in the book that there were seven major mitochondrial lineages for modern Europeans, though he subsequently wrote that with the additional data from Scandinavia and Eastern Europe, Ulrike (see below) could have been promoted to be the eighth clan mother for Europe. Others have put the number at 10 These additional "daughters" generally include haplogroups I, M and W. For example, a 2004 paper re mapped European haplogroups as H, J, K, N1, T, U4, U5, V, X and W. Richards, Macaulay, Torroni and Bandelt include I, W and N1b as well as Sykes' '7 daughters' within their 2002 pan European survey (but illustrating how complex the question can be also separate out pre V, HV1 and pre HV1, and separate out U to include U1, U2, U3, U4 and U7 as well as U5). Likewise, Sykes has invented names for an additional 29 "clan mothers" worldwide (of which four were native American, nine Japanese and 12 were from Africa), each corresponding to a different haplogroup identified by geneticists: "Fufei, Ina, Aiyana/Ai, Yumi, Nene, Naomi, Una, Uta, Ulrike, Uma, Ulla, Ulaana, Lara, Lamia, Lalamika, Latasha, Malaxshmi, Emiko, Gaia, Chochmingwu/Chie, Djigonasee/Sachi, Makeda, Lingaire, Lubaya, Limber, Lila, Lungile, Latifa and Layla."
Пікірлер
Хови Джейкобс Nature журналында кітапты жартылай көркемдік туынды деп сипаттады, ақпаратының көп бөлігі "адамның алғашқы ата-аналарының қиялдағы өмірі туралы әңгімелерден" құралған. Ол: "Бұл мені жетекші ғалымның еңбегін емес, "Флинтстоундар" мультсериасынан шабыттанған біреудің мектеп жобасын оқып отырғандай сезіндірді" деді. Робин Макки The Guardian газетінде кітаптың бірінші бөлігін "қызықты, көтеріңкі оқу" деп бағалап, оны "ер балаларға арналған оқиға" ретінде сипаттады, ал соңғы әңгімелер "фантастиканы ғылым деп көрсетуге тырысады" деді. Эрика Хагельберг Heredity журналында кітаптың "қатардағы оқырманға арналғанын" айтып, ол "ғылымның шабыттандыратын саласының дәл есебін" бермейді деп мәлімдеді, сондай-ақ: "клан аналарының өмірі туралы көңілсіз баяндамалар, библиографияның жоқтығы және фактілерге немқұрайлы қарау кітапты маңызды ғылыми-танымдық әдебиеттер қатарынан шығарады" деп түсіндірді.
Howy Jacobs in Nature labelled the book as semi fictional with the majority of the information "the accounts of the imagined lives" of human ancestors. He commented: "All this made me feel that I was reading someone's school project, with influences from The Flintstones cartoon series, rather than a treatise by a leading academic." Robin McKie in The Guardian concurred that the first part of the book is "an engrossing, bubbly read, a boy's own adventure", while the latter stories "try to pass off fiction as science." Erika Hagelberg in Heredity said the book "aimed at the punter" and does not picture an "accurate account of an inspiring field of science;" commenting: "the tedious narrations of the lives of the clan mothers, lack of bibliography, and casual treatment of facts, rules the book out of the category of serious popular science."
Басылымдар
Брайан Сайкс "Еваның жеті қызы: генетикалық шыққан тегімізді ашатын ғылым", У. В. Нортон, 2002 жылдың 17 мамыры, қатты мұқаба, 306 бет.
Bryan Sykes The Seven Daughters of Eve: The Science That Reveals Our Genetic Ancestry, W. W. Norton, 17 May 2002, hardcover, 306 pages,