Кіріспе

Мюррей Малли – Оңтүстік Австралияның астық егістігі және қой шаруашылығы дамыған аймағы. Ол солтүстік және батыс жағынан Мюррей өзенімен, Оңтүстік Австралияда "Мюррей өзені" деп аталатын, шығыс жағынан Виктория шекарасымен шектеседі және Малли тас жолынан оңтүстікке қарай шамамен 50 км-ге дейін созылады.

Егжей-тегжейлер

Мюррей-Малли аймағы негізінен құмдық төбелер мен көлбеу құмды тіктеп тұратын жазықтармен араласқан, төменгі биіктіктегі кең жазықтық. Жылдық жауын-шашын шамамен солтүстікте 250 мм-ден басталып, оңтүстікте 400 мм-ге жетеді. 20 ғасырдың басына дейін бұл аймақта халық тым аз болды, негізінен қой шаруашылығымен айналысып, малдың саны шектеулі болды. Артезиандық су орташа тереңдікте табылды, сондай-ақ теміржолдар ашылып, астық тасымалын мүмкін етті. Алғашқы теміржол 1906 жылы Мельбурн-Аделаида теміржолындағы Тайлем Бендтен Пиннаруға дейінгі желі болды. Бұл желінің сәттілігі 1913 жылы Браунның құдығы теміржолын солтүстікке қарай салуға алып келді. Бұл желі толыққаннан кейін, үкімет одан бірнеше қосымша желілерді мақұлдады. Олардың ішінде жаңа желі мен Пиннару желісі арасындағы жерге Пибинга теміржолы, Браунның құдығы желісін солтүстікке қарай Парингаға дейін созу, сондай-ақ Локстон мен Уэйкериге дейін салалар бар. 1925 жылы тағы бір сала – Муррук теміржолы ашылды. Аймақта астық тасымалы үшін теміржолдардың пайдалану азаюына байланысты, қазір олардың барлығы жабылды.

Қалалар

Малледегі негізгі қалалар – Кароонда, Ламероу және Пиннару. Мюррей өзені бойындағы қалалар көбінесе Малли емес, Өзендер аймағында немесе Мюррей аймағында деп есептеледі.

Экология

Бастапқыда Малли аймағы тығыз малли бұталарымен жабылған болатын. Шамамен 80% құрайтын кең аумақтар 1880-жылдардан бастап ауыл шаруашылығын дамыту мақсатында тазартылды. Қалған табиғи өсімдіктердің көп бөлігі Нгаркат қорық паркі, Биллиатт қорық паркі, Карте қорық паркі, Пебинга қорық паркі, Бакара қорық паркі және Лован қорық паркі сияқты қорғалатын аймақтарда сақталған.