Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын инженері (1820–1890)
English engineer (1820–1890)
Дэниел Адамсон (30 сәуір 1820 – 13 қаңтар 1890) – ағылшын инженері, қазандықтарды табысты өндіретін кәсіпкер және 1880 жылдары Манчестер кеме каналы жобасын іске қосуға ықпал еткен жетекші тұлға.
Daniel Adamson (30 April 1820 – 13 January 1890) was an English engineer who became a successful manufacturer of boilers and was the driving force behind the inception of the Manchester Ship Canal project during the 1880s.
Ерте өмір
Адамсон 1820 жылғы 30 сәуірде Дарем графтығының Шилддон қаласында дүниеге келді. Ол Дэниел Адамсон мен оның әйелі Энннің 15 баласының 13-і болды – жеті ұл және сегіз қыз. Адамсон он үш жасқа дейін Эдвард Уолтон Квакер мектебінде оқыды, содан кейін Стоктон мен Дарлингтон темір жолының инженері Тимоти Хакворттың оқушысы болды, олмен суретші және инженер болып жұмыс істеді. 1850 жылға қарай, ол Стоктон мен Дарлингтон локомотив зауытының (Сохо зауыты, Шилддон) бас менеджеріне дейін көтерілді, және Стокпорттағы Хитон құю зауытының менеджері болып тағайындалды.
Adamson was born in Shildon, County Durham, on 30 April 1820. He was the 13th of 15 children – seven boys and eight girls – born to Daniel Adamson, landlord of the Grey Horse public house in Shildon, and his wife, Ann. Adamson was educated at Edward Walton Quaker School, Old Shildon, until the age of thirteen, when he left to become an apprentice to Timothy Hackworth, engineer to the Stockton and Darlington Railway, with whom he went on to serve as a draughtsman and engineer. By 1850, he had risen to become general manager of the Stockton and Darlington engine works (Soho Works, Shildon), and moved to become manager of Heaton Foundry in Stockport.
Бизнес
1851 жылы ол Ньютон қаласында шағын темір зауытын құрды, оны бір жылдан кейін Гайд пен Дукинфилд арасында Муслин көшесінде (қазіргі Талбот жолы) «Ньютон Мур темір зауыты» деп аталатын жаңа құю зауытын салып кеңейтті. Ол қозғалтқыш және қазандық жасау саласында маманданды, бастапқыда Хакворттың жобаларын орындап, әйгілі «Манчестер қазандықтарын» жасап, экспорттады. Адамсон осы қазандықтарды әлемге экспорттаудан түскен жаңа табысқа ие болып, оның патенттелген «Анти-Коллапсивті Фланцевый Тігісі» түріндегі сақиналық біріктірулерді пайдаланды. Сонымен қатар, ол құю процесінде қолданылатын жарылғыш қалыптаудың дамуына үлес қосты. 1872 жылы ол «Дэниел Адамсон және Ко» фабрикасын жобалап, салдырды, бұл Дьюкинфилдтегі жаңа ғимарат, оның кіреберісі Джонсонбрук жолынан. Бұл жаңа зауыт шамамен ескі құю зауытынан алыс болмаса да, аумағы үлкен болды және жоспарланған кеңейту үшін жеткілікті бос жерге ие болды. 1885 және 1888 жылдар аралығында «Дэниел Адамсон және Ко» компаниясы Солтүстік Уэльстің Бленау Ффестиниог қаласындағы Оукли карьеріне төрт тар табанды бу локомотивін жеткізді. Ол қазандықтар және басқа құю өндірісімен айналысқан 36 жыл ішінде конструкцияны және өндіріс процесін жақсартты (болатты қолдануды дамытып, осы процесте 19 патент алды). 1890 жылы ол қайтыс болғанда, кәсіпорнында 600-ге жуық адам жұмыс істеді. Адамсонның басқа да бизнес мүдделеріне Хайдтағы («Ньютон Мур иіру компаниясы») фабрика салу компаниясы, Пеннистондағы Йоркшир болат және темір зауыты, Сканторпқа жақын Фродингхамдағы Солтүстік Линкольншир темір компаниясы, сондай-ақ Камберленд пен Оңтүстік Уэльстегі темір зауыттарындағы үлкен үлестер кірді.
In 1851 he established a small iron works in Newton, Cheshire, expanding it a year later by building a new foundry called the Newton Moor Iron Works on Muslin Street (now Talbot Road), between Hyde and Dukinfield. He specialised in engine and boiler making, initially following designs created by Hackworth, making and exporting the renowned "Manchester Boilers". Adamson was able to experiment with the newfound wealth from the worldwide export of these boilers which incorporated ring joints in the form of his patented Anti Collapsive Flange Seam. He was also one of the pioneers of explosive forming used in the foundry process. In 1872 he designed and built the Daniel Adamson and Co factory, a new premises in Dukinfield next to Dewsnap Farm (off Dewsnap Lane), with its entrance on Johnsonbrook Road. This new works was approximately from the old foundry but the site was large and had enough spare land around it for any planned expansion. Between 1885 and 1888, Daniel Adamson and Co. supplied four narrow gauge steam locomotives to the Oakeley Quarry in Blaenau Ffestiniog, North Wales. He improved the design and manufacturing process (pioneering the use of steel and taking out 19 patents in the process) over the 36 years he was involved with boiler and other foundry manufacturing. When he died in 1890 the business employed some 600 people. Adamson's other business interests included a mill building company in Hyde ('The Newton Moor Spinning Company'), the Yorkshire Steel and Iron Works at Penistone, the Northern Lincolnshire Iron Company at Frodingham near Scunthorpe, and large share holdings in iron works in Cumberland and South Wales.
Кеме арнасы жобасы
Адамсон Манчестер кеме каналы жобасының жақтаушысы болды. Ол 1882 жылғы 27 маусымда Дидсберидегі өз үйінде, "Тауэрс" резиденциясында кездесу ұйымдастырды, оған Манчестер мен айналасындағы қалалардың әкімдері, сауда және өнеркәсіп саласының жетекшілері, банкирлер мен қаржыгерлер барлығы 68 адам қатысты. Кездесуге болашақ каналдың авторы Эдвард Лидер Уильямс та қатысты. Адамсон кеме каналын ілгерілету жөніндегі уақытша комитеттің төрағасы болып сайланды және теміржол компаниялары мен Ливерпульдегі порт иелерінің қарсылығына қарамастан, жобаны Парламент арқылы өткізуде жетекші рөл атқарды. Каналды салуға қажетті Парламент актісі 1885 жылғы 6 тамызда қабылданды, содан кейін Адамсон Манчестер кеме каналы компаниясының директорлар кеңесінің төрағасы болды – ол осы лауазымды 1887 жылғы ақпанға дейін атқарды. Оның отставкасынан кейін, келесі қарашада оның ізбасары Тэттон лорды Эгертон алғашқы топырақ кесімін жасады. Адамсон жобаның тұрақты қолдаушысы болды, бірақ 1894 жылы оның аяқталуын көре алмады. Ол 1890 жылғы 13 қаңтарда Дидсберидегі үйінде қайтыс болды. "Дэниел Адамсон және Ко" компаниясы 1964 жылға дейін отбасылық бизнес ретінде сақталды, содан кейін ол "Acrow Engineers Ltd" компаниясына сатылды.
Adamson was a champion of the Manchester Ship Canal project. He arranged a meeting in Didsbury at his home, The Towers, on 27 June 1882, attended by 68 people including the mayors of Manchester and surrounding towns, leaders of commerce and industry, banker and financiers. Also present at the meeting was the canal's eventual designer Edward Leader Williams. Adamson was elected chairman of the provisional committee promoting the ship canal, and was at the forefront in pushing the scheme through Parliament in the face of intense opposition from railway companies and port interests in Liverpool. The requisite Act of Parliament enabling the canal was finally passed on 6 August 1885, after which Adamson became the first chairman of the board of directors of the Manchester Ship Canal Company – a post he held until February 1887. As a result of his resignation, the first sod was cut by his successor, Lord Egerton of Tatton, the following November. Adamson remained a strong supporter of the project but did not live to see its completion in 1894. He died at home in Didsbury on 13 January 1890. Daniel Adamson and Co remained a family business until 1964, when it was sold to Acrow Engineers Ltd.
Ескерткіштер
Көк тақталар Тауэрс (қазіргі Ширли институты), Дидсберидегі Уилмслоу жолы мен Дукинфилдтегі Адамсон көшесінде орналасқан. Сондай-ақ Дукинфилдтегі Сент-Люк шіркеуінде оның есіміне арналған боялған әйнек терезесі бар. Адамсон әскери оркестрі де оның құрметіне аталған. Дэниел Адамсонның коч-хаусы Шилддонда сақталған. Бұрынғы Манчестер кеме каналы компаниясына қарасты бумен жүретін буксирлік кеме «Дэниел Адамсон» (1903 жылы «Ральф Броклбанк» деп салынған, бірақ 1936 жылы аты өзгертілген) «Дэниел Адамсонды сақтау қоғамы» тарапынан қалпына келтіріліп, 2017 жылдың 22 сәуірінде бу күшімен жолаушылар тасымалдауға кірісті. Адамсон Манчестердегі Оңтүстік бейіштігінде «Англия шіркеуі 40» деген қабірге жерленген. Ол өлімінен үш күн өткен соң, 1890 жылдың 16 қаңтарында Дидсберидегі үйінде жерленді. Ол Темір және Болат институтының негізін қалаушы мүшесі болды және 1887 жылы оның президенті қызметін атқарды. 1888 жылы ол темір мен болаттың қасиеттерін зерттегені және болатты бу қазандықтары мен басқа да мақсаттарда қолданғаны үшін институттың Бессемер алтын медалімен марапатталды. Ол сондай-ақ Азаматтық инженерлер институтының, Кливленд инженерлер институтының, Британдық темір сауда қауымдастығының, Теміржол және канал саудагерлері қауымдастығының, Лондон геологиялық қоғамының, Өнер қоғамының, Манчестер географиялық қоғамының, Манчестер әдеби және философиялық қоғамының, Манчестер геологиялық қоғамының және тағы да басқаларының мүшесі болды.
There are blue plaques at The Towers (today the Shirley Institute), Wilmslow Road in Didsbury, and in Adamson Street, Dukinfield. Also in Dukinfield, St Luke's Church has a stained glass window in his memory. The Adamson Military Band was also named after him. The Daniel Adamson Coach House has been preserved in Shildon. The former Manchester Ship Canal Company steam powered tug tender Daniel Adamson (built in 1903 as Ralph Brocklebank but renamed in 1936) has been restored by the Daniel Adamson Preservation Society and entered passenger carrying service under steam on 22 April 2017. Adamson is buried at Southern Cemetery, Manchester, in grave space "A Church of England 40". He was buried three days after his death at his home in Didsbury, on 16 January 1890. He was a founder member of the Iron and Steel Institute and served as its president in 1887. He was awarded the institute's Bessemer Gold Medal in 1888 for his work on the properties of iron and steel and the use of steel for steam boilers and other purposes. He was also a Member of the Institution of Civil Engineers, the Cleveland Institution of Engineers, the British Iron Trades Association, the Railway and Canal Traders' Association, the Geological Society of London, the Society of Arts, the Manchester Geographical Society, the Manchester Literary and Philosophical Society, the Manchester Geological Society and others.