Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кембриджширдегі ауылдық саябақ
Country park in Cambridgeshire
Вандлбери төбесі – Англияның Кембридж қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай бірнеше шақырымға созылған, төменгі бор тауларының қатарындағы бір шың. Төбенің астындағы тау жынысы бірнеше жерде көзге түседі. Оның биіктігі жақын орналасқан Кішкентай ағаштар төбесімен бірдей, алайда соңғысы көзге көбірек түседі. Шыңы Уандлбери ауылдық саябағында орналасқан, бұл табиғат қорығы Кембридждің өткені, қазіргісі және болашағы (тіркелген қайырымдылық ұйымы, нөмірі 204122), бұрын Кембриджті сақтау қоғамы деп аталған, меншігінде. Вандлбериде б.з.д. қола дәуірінде адамдар қоныстанған, ал 2500 жыл бұрын осы жерде темір дәуіріндегі Вандлбери сақинасы деп белгілі бір қамал болған. Бұл қамалдың бір кезде концентрлі орлар мен топырақ қабырғалары болған, олар ағаш қоршаулармен бекітілген. Қамалдың өзі жойылғанмен, оның шетіне қазылған ор (Сақина) анық көрінеді және оның бойымен жүруге болады, кейбір жерлерде 5 метрге дейін тереңдігі бар және оның жиегімен қызықты жол ұсынады. Оның қорғаныс мақсатында қолданылғанына ешқандай дәлел жоқ. Қорық, негізінен, емен ормандары мен далалардан тұрады және құстарды бақылауға арналған орын. Варли даласына көрініс ашатын Баниард құс бақылау пункты 2012 жылдың ақпанында аяқталды. Кішкентай ағаштар төбесі сияқты, бұл шың да қоғамдық жерде орналасқан және қойлар немесе таулы сиырлар далада болмағанда қол жетімді. Вандлбери ауылдық саябағында иттер міндетті түрде бауырымен жүруі керек. Оған табиғат жолының 3-ші тоқталысынан дала арқылы жаяу баруға болады. Көтерілуге ешқандай қиындық туғызбайды, тек орманды серуендеу ғана.
Wandlebury Hill is a peak in the Gog Magog Hills, a ridge of low chalk hills extending for several miles to the southeast of Cambridge, England. The underlying rock is present in a number of places on the hill. At it is the same height as the nearby Little Trees Hill, although the latter is a more notable landmark. The top stands in Wandlebury Country Park, a nature reserve owned by Cambridge Past, Present & Future (registered charity number 204122), formerly known as the Cambridge Preservation Society. Wandlebury was already inhabited in the Bronze Age and 2500 years ago there was an Iron Age hill fort here known as Wandlebury Ring. This hill fort once had concentric ditches and earthen walls which were kept in place by wooden palisades. Although the fort has vanished, the ditch (the Ring) dug around the edge can clearly be seen and walked along, being 5 metres deep in places and offering an adventurous route along its edge. There is no evidence that it was ever used in defence. The reserve, mainly beech woodlands and fields, is a place for birdwatching. Banyard bird hide, overlooking Varley's Field, was completed in February 2012. Like Little Trees Hill, the summit is on public land and is accessible when sheep or Highland cattle are not in the field. Dogs must be on a lead everywhere in Wandlebury Country Park. It can be reached by walking across the field from post 3 of the nature trail. Virtually no climb is involved in the ascent, just a stroll through woodland.
Вандлбери үйі
Вандлбери үйі, оның ішінде Франсис Годольфин, Годольфиннің 2-графы, Сақина ішінде орналасқан. Үй 1950 жылдары бұзылып, бірақ монументалды тұрақ ғимараты сақталған, қазір ол тұруға және «Кембридждің өткені, қазіргісі және болашағы» ұйымының кеңсесі ретінде пайдаланылады. 1753 жылы өлген Годольфин Барб атты аттың қабірі арканың астында көрініп тұр. Карталар мен жарнамалық парақшаларды кез келген уақытта верандадан және жазғы демалыс күндері автотұрақтан ала аласыз. Екінші дүниежүзілік соғыста құлаған «Веллингтон» бомбалаушысының құйрығы 1990 жылдардың басында күшті желден құлағанға дейін егістіктегі биік шырша ағашына ілініп тұрған.
Wandlebury House, home of among others Francis Godolphin, 2nd Earl of Godolphin, stood within the Ring. The house was demolished in the 1950s but the monumental stable block remains, now used for accommodation and as headquarters office of Cambridge Past, Present & Future. The grave of the Godolphin Barb horse, which died in 1753, can be seen under the archway. Maps and leaflets are available from the porch at all times and from a shed in car park on summer Sundays. The tail of a crashed World War II Wellington Bomber was visible wedged high in a beech tree within the estate, until it was dislodged by strong winds in the early 1990s.
Археоастрономиялық болжамдар
"Ванделбери жұмбағы" деп аталатын бірнеше гипотезалар Ванделбери төбесінің мақсаты, функциясы және әшекейлеуі туралы айтылды. Бұл 18 ғасырда өсіп кеткен немесе жойылған болуы мүмкін деп есептелді. Бұл сурет алғаш рет 1605 жылы епископ Джозеф Холл, кейін Уильям Коул және Джон Лейер сияқты басқалармен тіркелді. 1954 жылы археолог және парапсихолог Т.С.Летбридж зерттеу жүргізді. Ол төбенің оңтүстігіндегі ұсақ әк тастарын тапты және аймақты зерттеу таяқшасымен тексерді, жұмсақ топырақ пен бұзылған әк тасты зерттеді. Белгілерді орналастыру арқылы ол ежелгі британ құдайларын бейнелейтін үш төбелік суреттің контурын шығарды: жылқы құдайы (Магог немесе Эпона), Күн құдайы (Гогол, Бел, Белинус немесе Люцифер) және қылыш пен қалқанмен қаруланған жауынгер. "Таймс" газеті Летбриджтің ашуын "бұрын жоғалған, үш мың жылдық төбелік сурет" деп хабарлады. 1997 жылы У.А. Кларк Летбриджтің жұмысы туралы мақала жазды, ол оның мәлімдемелерін растамады, сондай-ақ магнитометр және кедергі метрмен сынақтар да растамады. Глин Дэниел бұл ұсынысты қабылдамады, ол Летбридж нақты ескерткіштерді таппағанын, бірақ "вероятно, геологиялық ерекшеліктерді шатастырған" деді.
A number of hypotheses have been made about a supposed "Wandlebury enigma"; the purpose, function and decoration of Wandlebury Hill. This was thought to have been overgrown or effaced in the 18th century. The figure was first recorded by Bishop Joseph Hall in 1605 and later by others including William Cole and John Layer. Investigation was carried out in 1954 by T. C. Lethbridge, an archaeologist and parapsychologist. He found small lumps of chalk to the south of the hill and proceeded to survey the area with a sounding bar, probing areas of soft ground and disturbed chalk. By placing markers he was able to draw out the pattern of what he claimed were 3 hill figures picturing ancient British deities A horse goddess (Magog or Epona), a Sun god (Gog, Bel, Belinus or Lucifer) and a warrior figure with sword and shield. The Times reported on Lethbridge's discovery as a "previously lost, three thousand year old hill figure". A later article about Lethbridge's efforts was written by W. A. Clark in 1997 which did not confirm his claims, nor did magnetometer and resistivity meter testing. The suggestion was dismissed by Glyn Daniel who commented that Lethbridge had not found any real antiquities but was "probably confusing geological features".