Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі (1901–1930)
English painter (1901–1930)
Джон Кристофер "Кит" Вуд (7 сәуір 1901 – 21 тамыз 1930) – Ливерпульдің жанындағы Ноуслиде туған ағылшын суретшісі.
John Christopher "Kit" Wood (7 April 1901 – 21 August 1930) was an English painter born in Knowsley, near Liverpool.
Ерте өмір
Кристофер Вуд Ноуслиде дәрігер Люциус пен Клэр Вудтың отбасында дүниеге келді. Ол Уилтширдегі Марлборо колледжінде оқыды, содан кейін Ливерпуль университетінде медицина және архитектура салаларын қысқа ғана уақыт қарастырғаннан кейін, суретшілік мансабына бет бұрды.
Christopher Wood was born in Knowsley to Doctor Lucius and Clare Wood. He was educated at Marlborough College in Wiltshire, then briefly flirted with medicine and architecture at Liverpool University before pursuing an artistic career.
Көркемдік мансап
Ливерпуль университетінде Вуд Огастус Джонмен танысты, ол оны суретші болуға ынталандырды. 1920 жылы француз коллекционері Альфонс Кан оны Парижге шақырды. 1921 жылдан бастап ол Париждегі Джулиан академиясында суретші ретінде оқыды, онда Пикассо, Жан Кокто, Жорж Орик және Дягилевпен танысты. 1929 жылдың сәуір айында Вуд Лондонның Бонд-стриттегі Тотс галереясында жеке көрме ұйымдастырды, онда ол жеке көрсетілімде Люси Вертхайммен кездесті. Ол бір сурет сатып алып, көп ұзамай оның ең жақын қолдаушыларының біріне айналды, оның туындыларын сатып ала бастады. 1930 жылдың мамыр айында Париждегі Жорж Бернхайм галереясында Николсонмен бірлесіп өткізген көрмесі көбінесе сәтсіз аяқталды. Маусым және шілде айларында ол жаңа туындылар жасау үшін екінші рет Бретаньға сапар шекті. Шілде айының соңында Вертхайм Вудпен кездесу үшін Парижге келді, оның жаңа көрмесі үшін суреттерді таңдады, ол қазан айында ашылатын оның жаңа Вертхайм галереясының тұсаукесері болады.
At Liverpool University, Wood met Augustus John, who encouraged him to be a painter. The French collector Alphonse Kahn invited him to Paris in 1920. From 1921 he trained as a painter at the Académie Julian in Paris, where he met Picasso, Jean Cocteau, Georges Auric and Diaghilev. In April 1929, Wood held a solo exhibition at Tooth's Gallery in Bond Street, London where he met Lucy Wertheim at a private view. She purchased a picture and soon became one of his biggest supporters, buying up his work. In May 1930, he had a largely unsuccessful exhibition with Nicholson at the Georges Bernheim Gallery in Paris. In June and July he made a second sojourn to Brittany to create new work. Later in July Wertheim travelled to meet Wood in Paris, to choose the paintings for a one man show that would be the opening exhibition at her new Wertheim Gallery in October.
Жеке өмір
Вуд бисексуал болған. 1921 жылдың шілде айында Вуд Чили сенаторы Хосе Антонио Гандарильястың ұлы, чилилік дипломат Хосе Антонио Гандарильяс Хуичимен (1887–1970) танысты. Гандарильяс, Вудтан он төрт жас үлкен, үйленген гомосексуал, құмар ойындар есебінен қаржыландырылатын сәнді өмір сүрді. Олардың қарым-қатынасы Вудтың өмірі бойына созылды, тіпті Жанна Бургуинтпен болған махаббатынан да берік болды. 1927 жылы оның мұрагер Мерод Гиннеспен қашу және үйлену жоспарлары оның ата-анасы тарапынан тоқтатылды, сол кезде ол Винфред Николсоннан эмоционалдық қолдау сұрады. (Мерод 1929 жылы чилилік суретші Альваро Гевараға үйленді.)
Wood was bisexual. In the early summer of 1921, Wood met José Antonio Gandarillas Huici (1887–1970), a Chilean diplomat who was the son of Chilean Senator José Antonio Gandarillas. Gandarillas, a married homosexual fourteen years older than Wood, lived a glamorous life partly financed by gambling. Their relationship lasted through Wood's life, surviving his affair with Jeanne Bourgoint. In 1927 his plans to elope and marry heiress Meraud Guinness were frustrated by her parents whereupon he required emotional support from Winifred Nicholson. (Meraud went on to marry Chilean painter Álvaro Guevara in 1929.)
Өлім және еске алу
1930 жылы Лондондағы Вертхайм көрмесіне қарқынды дайындық шараларын жүргізу кезінде Вуд психозға ұшырап, револьвер алып жүруге белсенді кірісті. 21 тамызда ол Солсберидегі The County қонақ үйінде анасы мен әпкесімен түскі асқа кездесіп, оларға жаңа туындыларының бір бөлігін көрсетті. Қоштасып, ол Солсбери теміржол станциясында пойыздың астына секірді, бірақ анасының өтінішімен бұл оқиға апат ретінде жасырылды. Кристофер Вуд Broad Chalke-дегі All Saints шіркеуінің маңындағы зиратқа жерленген. Оның қабір тасын әрі суретші, әрі мүсінші Эрик Гилл жасаған. Оның Вертхайм галереясындағы жоспарланған көрмесі өлімінен кейін күшін жойғанмен, 1931 жылдың ақпан айында оның естелігіне көрме ұйымдастырылды. 1932 жылы Лефевр галереясында тағы бір көрме өтті. 1938 жылғы Венеция биенналесінде оның бірнеше картинасы қойылды, ал кейін Редферн галереясы (Жаңа Берлингтон галереясының бөлігі) оның өмірі мен шығармашылығына арналған кең ауқымды ретроспективалық көрмені жинақтады.
By 1930, painting frantically in preparation for his Wertheim exhibition in London, Wood became psychotic and began carrying a revolver. On 21 August, he travelled to meet his mother and sister for lunch at The County Hotel in Salisbury and to show them a selection of his latest paintings. After saying goodbye, he jumped under a train at Salisbury railway station, although in deference to his mother's wishes, it was reported as an accident. Christopher Wood is buried in the churchyard of All Saints Church in Broad Chalke. His gravestone was carved by fellow artist and sculptor Eric Gill. Although his planned exhibition at the Wertheim gallery was cancelled on his death, a posthumous exhibition was held in February 1931. This was followed by an exhibition at the Lefevre Gallery in 1932. The 1938 Venice Biennale included some of his paintings, and later the Redfern Gallery (part of the New Burlington Galleries) compiled a major retrospective.