Қырқ Жаңбыр Белгісі

Кіріспе

Ким Стэнли Робинсонның 2004 жылғы қатты ғылыми фантастикалық романы.

"Қырық жаңбыр белгісі" (2004) – Ким Стэнли Робинсонның "Астанадағы ғылым" атты қатты ғылыми фантастикалық трилогиясының бірінші кітабы. (Ал келесі екі роман – "Жыырық градус төмен" (2005 ж.) және "Алпыс күн санауда" (2007 ж.)).

Сюжетке кіріспе

Романның негізгі тақырыбы – 21-шы ғасырдың басындағы жаһандық жылынудың салдары. Оның кейіпкерлері негізінен ғалымдар, олар биотехнологиялық зерттеулермен айналысады, үкімет өкілдеріне көмектеседі немесе Ұлттық ғылым қорында (NSF) құжаттармен жұмыс істейді. Сондай-ақ, ойдан шығарылған Кхембалунг арал мемлекетінің елшілігінде буддалық монахтардың бірнешесі жұмыс істейді.

Кейіпкерлер

Анна Квиблер – Ұлттық ғылым қорының (NSF) Биоинформатика бөлімінің жауапты ғылыми әкімшісі; оның жұмысының бір бөлігі – бүкіл ел бойынша ғалымдар мен ғылым студенттерінен грант ұсыныстарын оның бағынындағы бағдарлама директорларына жіберуді қамтиды. Ол Хембалилермен дос болады. Чарли Квиблер – Аннаның күйеуі, үйде отырып, жас ұлдарына күтім жасайтын әке. Ол сенатор Фил Чейстің ғылыми саясат жөніндегі кеңесшісі және климаттық өзгерістерді жеңілдету үшін Конгреске заң жобаларын енгізу үшін тынымсыз жұмыс істейді. Фрэнк Вандервал – Калифорния университетінің (Сан-Диего) биоматематигі, социобиологиямен қызығушылық танытады, бір жыл бойы NSF-де жұмыс істейді; ол биологиялық гранттарды қарауды қадағалайды. Тау шаруасымен айналысатын және "Torrey Pines Generique" компаниясының негізін қалаушылардың бірі. Дрепунг – тибеттік буддист монахы, ол Аннаға Рудра Чакриннің көмекшісі және аудармашысы екенін айтады, бірақ кейіннен оның Кембалелердің рухани жетекшісі екені белгілі болады. Рудра Чакрин – Хембалунгтың АҚШ-тағы елшісі; ол эмигранттағы тибеттік, Кембалелердің рухани жетекшісі болып көрінеді, бірақ іс жүзінде Дрепунгтың көмекшісі. Лео Мулхаус – "Torrey Pines Generique" компаниясының бас ғылыми зерттеушісі, гендік терапиямен айналысады. Сенатор Фил Чейз – Калифорния штатынан сайланған Демократ сенаторы, ол саясатты өзгертудің де, саяси реализмнің де қажеттілігін түсінеді; Антарктидадағы кейіпкер. Диана Чанг – Ұлттық ғылым қорының төрағасы.

Сюжет

Вашингтондағы Ұлттық ғылым қорында (NSF) бір жыл жұмыс істеген Фрэнк Вандервал климаттың қатты өзгеруіне байланысты оның пассивтігін және саяси өзгерістерді талап етуге деген ықыласы жоқ деп санайды. Ол Арктикадағы климаттың өзгеруі мен термохалиндік айналым сияқты экологиялық факторларды бақылайды. Ол өзінің әріптесі Анна Квиблерді және оның көптеген жұмыстарын жақсы көретін болса да, туған қаласы Сан-Диегоны сағынады. Спортшы болғандықтан, мүмкіндігінше тау-кенді және каньонды жиі көреді. Социобиологияға қызығушылық танытқан ол өзінің және басқалардың мінез-құлқын Африка саванналарында дамыған және қалалық ортада өмір сүруге биологиялық тұрғыдан толық дайын емес приматтар сияқты көреді. Ол қарапайым жағдайдағы, мысалы, көлік қозғалысындағы және ерекше жағдайдағы мінез-құлықты тұтқынның дилеммасы деп аталатын ойын теориясының шешім қабылдау стратегиясының жарығында қарастырады. Аннаның күйеуі Чарли Квиблер Фрэнк сияқты қоршаған ортаны қорғау мәселесін де аса маңызды деп санайды. Ол екі жас ұлын, Ник пен Джоны тәрбиелеуді, сенатор Фил Чейз пен Чейздің штаб бастығы Ройді Конгресстегі консервативтерді консервативтерді АҚШ-ты антропогендік емес жаһандық жылыну қоғамына айналдыру туралы заң қабылдау туралы, көміртегі сіңдірушілерді салу және климаттың өзгеруін жақсарту үшін халықаралық ынтымақтастық үшін жұмыс істеу туралы заң шығару туралы кеңес береді. (Аталмаған президент Джордж Буш екені анық; оның алдында Билл Клинтон тұрғандығы айтылды; ол климаттың өзгеруін "жағымсыз" деп санайды және оны "климаттық [климаттық емес] терроризм" деп атайды.) Анна, адал әйел және ана, Фрэнктің пікірінше, өте рационалист; Чарли оның өмірінің барлық саласында сандық өлшеулерді үнемі іздеуінен көңіл көтереді. Ол NSF ғимаратында жаңа Кембали елшілігін тауып, Дрепунг пен Рудра Чакринді түскі асқа шақырады. Олар жақсы қарым-қатынаста болғаннан кейін, және ол олардың Бенгал шығанағындағы кішкентай арал елдері Хембалунгқа теңіз деңгейінің көтерілуі қауіп төндіретіні туралы уайымдауына қызыға бастайды, ол оларды кешкі асқа шақырады, олар уақыттары болғанда. Сан-Диегодағы биотехнологияны іске қосқан компания Torrey Pines Generique-дің ғылыми директоры Лео Малхаус адамдардың түрлі ауруларына ем іздеп жүр. Ол өзінің бастығы Деректің қоштасып жұмыс істейтін (немесе жұмыс істемейтін) басқа компанияны сатып алуға 51 миллион доллар жұмсап жатқанын білгенде, қатты қорқады; Торри Пайнс әлі күнге дейін пайда көрсете алмады, бұл оларды инвесторларға сату қаупіне ұшыратады. олар сатып алуға немесе тіпті патенттеуге болатын кез-келген техниканы жоюға тырысады. Ол бірнеше аптадан кейін компанияны сатып жібергенде, ол дұрыс екені анықталды. Леоның тағы бір уайымы бар: Тынық мұхиттың үстіндегі жартастан орналасқан үйіне жағалаудағы топырақ шөгіндісі қауіп төндіреді. Калифорнияға қайтуға асыққан Франк NSF-ті ашулы айыптап, оны келесі күні таңертең директор Диана Чангтың пошта жәшігіне тастайды. Сол күні кешке ол күттірместен Вашингтон метросының лифтісінде әдемі әйелмен романтикалық кездесуге ие болады, бұл лифт қабаттардың арасында тұрып қалған кезде. Олар босатылады, ал ол оның атын білуге үлгермей жоғалады. Квиблерлер үйіне шақырылып, ол Ханнаға әйел туралы айтады; ол оны өте қуанышты және көп сөйлейтін деп табады және оны іздеуге шақырады. Фрэнк, қазір ол Вашингтонда қалуды қалайтын шығар деп ойлап, NSF туралы ашулы хатты өкініп, Чангтың кеңсесіне кіріп, оны алып тастауға шешім қабылдайды. Ол өзінің шыңдау шеберлігін пайдаланып, NSF ғимаратына шатырдан кіреді, атриумның көк шатыры арқылы төмен түседі, үлкен мобильді төмен түсіріп, Чангтың кеңсесіне кіреді. Алайда хат жоғалып кетті; Чанг жиі оның кеңсесіне әр сағат сайын келеді. Ол үрейленіп, үйіне қайтты. Келесі күні Чанг оған NSF директорлар кеңесінің алдында сөйлеуін ұсынады. Фрэнк Чангтың хатты оқығанын түсінеді, бірақ ол директорларға NSF туралы өз ойын шыншылдықпен айтады және оларды батыл және саяси белсенді болуға шақырады. Әңгіме барысында ол көптеген бауырластардың өзі сияқты сезінетінін байқап жатады. Фрэнк тағы бір жылға NSF-те қалу туралы шақыруды қабылдайды. Робинсон Гиперниньо деп атаған апатты "ауыртпалық оқиға" Батыс жағалауда үлкен дауыл туғызғанда пайда болады. Калифорнияның құмтасты жарлары Тынық мұхитына қарай ығысып жатыр. Қазір жұмыссыз қалған Лео Калифорния штатындағы Леукадияда тұратын үйінде осы оқиғаға куә болып, жаңбырлы дауыл кезінде АҚ�...

Frank Vanderwal, having spent a year at the National Science Foundation (NSF) in Washington, D. C., is impatient with what he sees as its passivity and its reluctance to demand serious political change in the face of severe climate change. He keeps an eye on environmental triggers such as climate change in the Arctic and thermohaline circulation. Though he likes his colleague, Anna Quibler, and much of her work, he misses his hometown, San Diego. An athletic man, he frequently goes climbing and canyoneering when he can. Interested in sociobiology, he views both his own behavior and others' as that of primates who evolved on the African savannahs and who are not entirely biologically prepared to live in the urban environment. He considers behaviors in ordinary situations, such as traffic, and in extraordinary situations in light of the game theory decision making strategy known as the prisoner's dilemma. Anna's husband, Charlie Quibler, feels as urgently as Frank does about environmental issues. He juggles the raising of their two young sons, Nick and Joe, with encouraging Senator Phil Chase and Chase's chief of staff, Roy, to badger the conservatives in Congress about passing legislation to convert the United States to a non anthropogenic global warming society, to construct carbon sinks, and to work for international cooperation for amelioration of climate change. (It is clear that the President, never named, is George W. Bush; we are told that his predecessor was Bill Clinton; he views climate change as a "downer" and refers to it as "climactic [not climatic] terrorism.") Anna, a devoted wife and mother, is, in Frank's view, something of an ultra rationalist; Charlie is amused by her constant search for quantifiable measurements in all parts of her life. She discovers the new Khembali embassy in the NSF building and invites Drepung and Rudra Cakrin to lunch. When they all get along well, and she becomes interested in their concern about the threat of rising sea levels to Khembalung, their small island nation in the Bay of Bengal, she invites them to come for dinner when they all have time. Leo Mulhouse, a science director at Torrey Pines Generique, a biotechnology startup company in San Diego, searches for therapies for various human diseases. He is alarmed to learn that his boss, Derek, has spent $51 million to buy another company which might (and might not) work in tandem; Torrey Pines has not yet been able to show any profits, which puts them at risk for sale to investors who might care to purchase or even quash any patentable techniques they come up with. He turns out to be right when the company is sold some weeks later. Leo has another worry: his house, located on a cliff over the Pacific, is threatened by coastal erosion. Frank, eager to return to California, writes an angry denunciation of NSF and leaves it in the in box of the director, Diane Chang, for her to find the next morning. That evening, he unexpectedly has a romantic encounter with a beautiful woman in a Washington Metro subway elevator when the elevator is stuck between floors. They are released, and she disappears before he can learn her name. Invited to the Quiblers' house to meet the Khembalis, he tells Anna about the woman; she is pleased to find him so excited and talkative, and urges him to track her down. Frank, thinking that now he might want to stay in D. C., regrets the angry letter about the NSF and decides to break into Chang's office and remove it. Using his climbing skills, he enters the NSF building from the roof, descends through the atrium skylight, manages his way down a large mobile, and gets into Chang's office. The letter, however, is gone; Chang often comes into her office at all hours. Nervous and upset, he returns home. The next day, Chang tells him to prepare a talk for the NSF Board of Directors. Frank realizes that Chang has read his letter, but he tells the directors honestly how he feels about the NSF and urges them to become more daring and more politically active. During the discussion, he sees that many of them feel as he does. Frank accepts an invitation to remain at NSF for another year. A catastrophic "trigger event" occurs when what Robinson calls the Hyperniño creates an enormous storm on the West Coast. The sandstone cliffs of California begin shelving off into the Pacific Ocean. Leo, now unemployed, witnesses this at his Leucadia, California home and, in the rainstorm, joins members of the United States Geological Survey and an army of volunteers in attempting to shore up the cliffs. Meanwhile, another enormous storm in the Atlantic creates a flood in Washington. Charlie is trapped at the Capitol Building with other co workers. They watch as the rain comes down for hours and the National Mall is drowned. "Constitution Avenue looked like the Grand Canal in Venice." The Potomac River and Chesapeake Bay overflow, flooding the city:

When the National Zoo faces rising waters, the Khembalis help the staff to unlock the cages and free the animals. Drepung and his associates arrange for two tigers to be brought to the Quiblers' house, where one is kept in a zoo truck and the other is put into their cellar. Frank, joining other volunteers in deploying sandbags out in the storm, is amazed to see his mystery woman pass in a boat up the river. Spotting the boat's number, he gets her phone number and calls her; she promises that, after a while, she will call him back. After days, the storm and the floodwaters subside. Charlie, finally arranging a lift home from the office, says to Senator Chase, "Are you going to do something about global warming now?"

Марапаттар мен ұсыныстар

2004 жылы Британдық ғылыми фантастика сыйлығына да, 2005 жылы Локус сыйлығына да үміткер болды.