Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анжу герцогы (1403 – 1434)
Duke of Anjou (1403 1434)
Людовик III (25 қыркүйек 1403 – 12 қараша 1434) 1417 жылдан 1426 жылға дейін Неаполь Корольдігіне талапкер болды, сонымен қатар Прованс, Форкалькьер, Пьемонт және Мэн графтығының және 1417 жылдан 1434 жылға дейін Анжу герцогының титулына ие болды. Неаполь тағына белгіленген мұрагер ретінде ол 1426 жылдан 1434 жылға дейін Калабрия герцогы болды.
Louis III (25 September 1403 – 12 November 1434) was a claimant to the Kingdom of Naples from 1417 to 1426, as well as count of Provence, Forcalquier, Piedmont, and Maine and duke of Anjou from 1417 to 1434. As the heir designate to the throne of Naples, he was duke of Calabria from 1426 to 1434.
Арагонға талап
Луи Анжу патшасы Луи II және Арагон патшасы Иоланданың тұңғыш ұлы және мұрагері болды. 1410 жылы Иоланданың ағасы Мартин патша қайтыс болғанда Арагон тағы бос қалды. Мартиннің ағасы және ізбасары, Арагон королі Иоанн I-нің қызы ретінде, Иоланда жас Луи үшін Арагон тағына талап қойды. Алайда, олардың бұл талаптары нақты болмаса да, сол кездегі Арагон Корольдігі мен Барселона графының мұрагерлік ережелері ер адамдарға, әйелдерге қарағанда басымдық бергені түсінікті болды. Мартин 1410 жылы бала-шағасы болмай қайтыс болды, және патшасыз өткен екі жылдан кейін, Арагонның өкілдері 1412 жылы Каспе келісімі арқылы Мартиннің жүйесі Фердинанд Кастилияны Арагонның келесі патшасы етіп сайлады. Луидің отбасы Монпелье және Руссильондағы арагондық жерлерді иеленді. Иоланда мен оның ұлдары өздерін жоғары дәрежелі мұрагерлер деп санап, Сицилия (Неапольді қоса), Иерусалим, Арагон және Майорка патшасы мен патшайымы деп атады. Олардың ішінде тек Сицилияның құрлық бөлігі ғана Луидің тікелей билігінде болды, және ол да аз ғана уақытқа созылды. Луидің атасы Луи I 1383 жылы сатып алған Латын императоры атағына да құқығы болды, бірақ ол бұл атақты ешқашан пайдаланған жоқ.
Louis was the eldest son and heir of Louis II of Anjou and Yolande of Aragon. The throne of the Crown of Aragon fell vacant in 1410 when Yolande's uncle King Martin died. As the daughter of King John I of Aragon, Martin's brother and predecessor, Yolande claimed the throne of Aragon for the young Louis. However, unclear though they were, the succession rules of the Kingdom of Aragon and the County of Barcelona at that time were understood to favor all male relatives before any female. Martin died without surviving issue in 1410, and after two years without a king, the Estates of Aragon by Compromise of Caspe in 1412 elected Martin's nephew Ferdinand of Castile as the next king of Aragon. Louis' family acquired some Aragonese lands in Montpellier and Roussillon. Yolande and her sons regarded themselves as heirs of higher claim and began to call themselves king and queen of Sicily (including Naples), Jerusalem, Aragon, and Majorca. Of those, only the mainland part of Sicily was ever directly held by Louis, and only briefly. Louis also had claims on the title Latin Emperor, which his grandfather Louis I had purchased in 1383, but he never appears to have used this title.
Неапольге талап
Рим папасы Мартин V 1419 жылғы 4 желтоқсанда Людовик III-ті Сицилия (Неаполь) патшасы етіп тағайындады. Бұл Италия патшалығының баласыз және қарт патшайымы Иоанна II-нің, оның мұрагері ретінде Арагонның Альфонсо V-ін қабылдауына қарсы болды. 1420 жылы Людовик Кампанияға қонды және Неапольді қоршауға алды, бірақ арагондық флот келген кезде қашуға мәжбүр болды. Альфонсо 1421 жылы қалаға кірді, ал Людовик соғыстың құнынан шаршаған Рим папасының қолдауын жоғалтты. Алайда, Иоаннаның сүйіктісі және премьер-министрі Джанни Караччоло тұтқындалғаннан кейін Альфонсо мен патшайым арасындағы қарым-қатынас күрт нашарлағанда, патшайым Луиге қосылған Аверсаға көшті. Ол Альфонсоның орнына мұрагер ретінде қабылданды және Калабрия герцогы атағы берілді. Альфонсо Арагонға қайтқанда, патшалықта бейбітшілік орнады. Людовик Калабриядағы феодалдық иелігіне көшті, онда ол әйелі Маргарет Савойямен бірге өмір сүрді. Олардың балалары болмады. Людовик шын мәнінде патша бола алмады, өйткені ол 1434 жылы Козенцада безгекке шалдығып қайтыс болды. Жоаннаның өлімінен кейін, оның орнын ағасы Рене иеленді.
Pope Martin V invested Louis III on 4 December 1419 as king of Sicily (Naples). This was in contrast with the will of the childless and aged queen of the Italian kingdom, Joanna II, who had adopted Alfonso V of Aragon as her heir. In 1420 Louis disembarked in Campania and besieged Naples, but had to flee at the arrival of an Aragonese fleet. Alfonso entered the city in 1421 and Louis lost the support of the Pope, tired by the costs of the war. However, when the relationships between Alfonso and the queen suddenly worsened after the arrest of Joanna's lover and prime minister, Gianni Caracciolo, the queen moved to Aversa where Louis joined her. He was adopted and named heir in lieu of Alfonso, giving him the title of duke of Calabria. When Alfonso had to return to Aragon, the kingdom was pacified. Louis moved to his feudal possession in Calabria, where he lived with his wife, Margaret of Savoy. They had no children. Louis never became king effectively, as he died of malaria at Cosenza in 1434. His brother René succeeded Joanna upon her death the following year.