Джон Наш: Британ суретшісінің өмірі мен творчествасы
John Nash (artist)
Джон Норткот Нэш (1893-1977) – британ суретшісі, ландшафттар, натюрморттар мен ботаникалық иллюстрациялар жасаған. Пол Нэштің інісі. Суретшінің өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші (1893–1977)
British artist (1893–1977)
Джон Норткотт Нэш (11 сәуір 1893 – 23 қыркүйек 1977) – британдық пейзаждар мен натюрморттар суретшісі, ағашқа ою жасаушы және иллюстратор, әсіресе ботаникалық еңбектер саласындағы жұмыстарымен танымал. Ол суретші Пол Нэштің кіші інісі болған.
John Northcote Nash (11 April 1893 – 23 September 1977) was a British painter of landscapes and still lives, and a wood engraver and illustrator, particularly of botanic works. He was the younger brother of the artist Paul Nash.
Ерте өмір
Нэш Лондонда, адвокат Уильям Гарри Нэштің кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Әкесі Абингдон қаласының жазбашысы болған, анасы – Каролина Мод Джексон. Оның анасы теңізшілік дәстүрі бар отбасыдан шыққан; ол психикалық тұрақсыздықтан зардап шекті және 1910 жылы психиатриялық ауруханада қайтыс болды. 1901 жылы отбасы Букингемширдегі Айвер-Хитке көшті. Нэш Слаудағы Лэнгли Плейс мектебінде, содан кейін Беркширдегі Веллингтон колледжінде білім алды. Ол әсіресе ботаниканы ұнатып оқыды, бірақ қандай мамандық таңдау керектігін білмей қалды. Алғашқыда 1910 жылы «Миддлсекс және Беркшир Газеті» газетінде тілші болып жұмыс істеді. Сол жылы ағасы Слэйд көркемсурет мектебіне студент болып түсті, ал ағасы Пол арқылы Клаутон Пеллоу және Дора Каррингтонпен танысты. Джон Нэштің ресми көркем білімі болмаған, бірақ ағасы оны сурет салу қабілетін дамытуға ынталандырды. Оның ерте туындылары акварельмен салынған, оларға Киелі кітаптан алынған көріністер, әзіл суреттері және пейзаждар кірді. 1913 жылы Лондонның Дориен Ли галереясында Полмен бірлескен көрмесі сәтті өтті, ал Джон 1914 жылы Лондон тобының негізін қалаушы мүшесі атанды. Ол суретші Дора Каррингтонның (оған ғашық болған) туындыларына зор ықпал етті, ал оның кейбір жұмыстары бұрын оның туындылары деп жаңылысқан.
Nash was born in London, the younger son of lawyer William Harry Nash who served as recorder of Abingdon and Caroline Maude Jackson. His mother came from a family with a naval tradition; she was mentally unstable and died in a mental asylum in 1910. In 1901 the family moved to Iver Heath, Buckinghamshire. Nash was educated at Langley Place in Slough and afterwards at Wellington College, Berkshire. He particularly enjoyed botany, but was unsure which career path to take. At first he worked as a newspaper reporter for the Middlesex and Berkshire Gazette, in 1910. His brother became a student at the Slade School of Art the same year, and through his brother Paul, met Claughton Pellew and Dora Carrington. John Nash had no formal art training, but was encouraged by his brother to develop his abilities as a draughtsman. His early work was in watercolour and included Biblical scenes, comic drawings and landscapes. A joint exhibition with Paul at the Dorien Leigh Gallery, London, in 1913 was successful, and John was invited to become a founder member of the London Group in 1914. He was an important influence on the work of the artist Dora Carrington (with whom he was in love), and some of her works have been mistaken for his in the past.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылы Нэш Роберт Беванның Камберленд базары тобындағы Гарольд Гилманға қосылды және сол жылдың мамыр айында Гилман, Чарльз Гиннер және Роберт Беванмен бірге Гупил галереясында көрме өткізді. Нэштің денсаулығы бастапқыда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде әскери қызметке шақыруға мүмкіндік бермеді, бірақ 1916 жылдың қарашасынан 1918 жылдың қаңтарына дейін ол ағасы 1914 жылы қосылған Суретшілердің мылтық полкінде қызмет етті, кейін Хэмпшир полкіне офицер болып тағайындалды. Ол Пасшендейл шайқасында және Камбре шайқасында сержант болып қызмет етті. 1918 жылдан бастап ағасының ұсынысымен Пол ресми соғыс суретшісі болып жұмыс істеді. 1914 жылы Нэш Гарольд Гилманның ынтасымен майлы бояумен сурет салуды бастады, оның ұқыпты шеберлігі оның ең жақсы пейзаждарына әсер етті. Нэштің ең танымал суреті – «Үстіне» («Over the Top», майлы бояу, 79,4 x 107,3 см), қазір Императорлық соғыс мұражайында сақталуда. Бұл 1917 жылдың 30 желтоқсанында Уэльс қырқасындағы қарсы шабуылдың суреті, оның барысында Суретшілер мылтық полкінің 1-ші батальоны окоптарынан шығып, Камбре маңындағы Маркоингке қарай жылжыды. Сегіз жүзден астам сарбаздың алпыс сегізі алғашқы минуттарда қаза тапты немесе жараланды. Нэш зеңбірек оғынан аман қалған он екі сарбаздың бірі болды және үш айдан кейін осы суретті салды. Тейт галереясында сақталатын «Егістік» суреті Нэш салған соғыс тақырыбын бейнелемеген алғашқы туынды болды. Суреттегі пейзаждың реттелген көрінісі және егістік шұңқырларының геометриялық бейнеленуі оның ағасы Полдың Мегалиттерге арналған эквиваленттеріне ұқсас. Нэш өзінің және Полдың соғыс суретшілері ретіндегі жұмысы аяқталғаннан кейін, яғни сағат алтыдан соң ғана өздерінің ләззаты үшін сурет салғанын айтты; сондықтан суреттің ортасында кешкі күннің ұзақ көлеңкелері түскен.
In 1915 Nash joined Harold Gilman in Robert Bevan's Cumberland Market Group and in May that year exhibited with Gilman, Charles Ginner and Robert Bevan at the Goupil Gallery. Nash's health initially prevented him enlisting at the outbreak of the First World War but from November 1916 to January 1918 he served in the Artists Rifles, the unit that his brother had joined in 1914 before taking a commission in the Hampshire Regiment. He served as a sergeant at the Battle of Passchendaele and at the battle of Cambrai. On the recommendation of his brother, Paul worked as an official war artist from 1918. In 1914 Nash began painting in oils with the encouragement of Harold Gilman, whose meticulous craftsmanship influenced his finest landscapes. Nash's most famous painting is Over the Top (oil on canvas, 79.4 x 107.3 cm), now hanging in the Imperial War Museum. It is an image of the counter attack at Welsh Ridge on 30 December 1917, during which the 1st Battalion Artists' Rifles left their trenches and pushed towards Marcoing near Cambrai. Of the eighty men, sixty eight were killed or wounded during the first few minutes. Nash was one of the twelve spared by the shell fire, and painted this picture three months later. The Cornfield, held by the Tate Gallery, was the first painting Nash completed that did not depict the theme of war. The picture with its ordered view of the landscape and geometric treatment of the corn stooks prefigures his brother Paul's Equivalents for the Megaliths. Nash said that he and Paul used to paint for their own pleasure only after six o'clock, when their work as war artists was over for the day; hence the long shadows cast by the evening sun across the middle of the painting.
Соғыстан кейінгі мансап
Нэш 1918 жылғы мамыр айында Каррингтонның досы Дороти Кристин Кюленталға үйленді. Ол Букингемширдегі Джеррардс-Кросс қаласына қоныстанған және Слейдте оқыған неміс химигінің қызы еді. Олардың жалғыз баласы Уильям 1930 жылы дүниеге келді; ол 1935 жылы жылдам келе жатқан машинаның артқы жағынан құлап, 4 жасында қайтыс болды. 1918 жылдан 1921 жылға дейін Нэш Джеррардс-Кроста тұрып, Чилтерн-Хиллз және Глостерширге жазғы сапарлар жасады. 1919 жылы ол Жаңа ағылшын өнер клубының мүшесі болды, ал 1921 жылы «Лондон Меркурийі» журналының алғашқы өнер сыншысы атанды. 1921 жылы ол Букингемширде, Принс Рисбороға жақын орналасқан Мидлге көшіп, 1944 жылға дейін сонда тұрды. Ол Эссекс және Саффолк графтықтарындағы Стур өзенінің аңғарына жиі баратын, онда жаздық үй сатып алған. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Нэш көбінесе пейзаждар салуға күш салды. Сурет тарихшысы Эрик Ньютон оның туралы: «Егер мен бір шетелдікке әдеттегі ағылшын пейзажының көңіл-күйін түсіндіргім келсе, Нэштің ең жақсы акварельдерін көрсер едім» деген. Соғысқа байланысты сезімдер көп жылдар бойы сақталды, және ол оның пейзаж суреттерінде көрінді. Бұл әсіресе 1922 жылы көрмеге қойылған «The Moat, Grange Farm, Kimble» картинасында айқын байқалады. Осы суретте ағаштар мен олардың бұтақтары бүкіл сурет жазықтығын жабады. Қараңғы, нәзік түстер мен кешкі жарық картинаға тұншықтырғыш атмосфера сыйлайды. Соғыстан кейінгі бірнеше жылдарда салынған бұл картина соғыстың салдарынан туған терең ойлар мен күйзелісті бейнелейді. Нэш табиғатты өте жақсы көргенімен, ол жиі табиғи нысандарды адамның жағдайына қатысты күшті және сезімтал ойларды жеткізу үшін пайдаланды. Ол жазушы Рональд Блайтпен жақын дос болды, ол өзінің ең көп сатылған «Акенфилд» кітабын суретшіге арнады және ортақ түрде басқарылмайтын орманды, құлаған ағаштардың өздеріне тән хаосын тудыратын жерді ұнатты. 1923 жылы Нэш қазіргі ағылшын су түстері қоғамының мүшесі болды. 1923 жылы Дорсетте, ал 1924 жылы Бат пен Бристольде жұмыс істеді. 1924 жылдан 1929 жылға дейін Оксфордтағы Раскин сурет және көркем өнер мектебінде сабақ берді. 1927 жылы ол «Уытты өсімдіктер» атты кітап жазып, суреттеді. 1934 жылдан 1940 жылға дейін Лондондағы Корольдік өнер колледжінде ағашқа ою жасау және литографиямен айналысты, сондай-ақ Боб Гатхорн Хардидің «Британдық жабайы гүлдері» (Бэтсфорд, 1938) кітабына жұмыс істеді.
Nash married Carrington's friend Dorothy Christine Kühlenthal in May 1918. She was the daughter of a German chemist who had settled in Gerrards Cross, Buckinghamshire, and had studied at the Slade. Their only child, William, was born in 1930; he died when he fell out of the back of a moving car in 1935, aged 4. From 1918 to 1921, Nash lived at Gerrard's Cross, with summer expeditions to the Chiltern Hills and Gloucestershire. In 1919 he became a member of the New English Art Club, and in 1921 he became the first art critic for The London Mercury. He moved to Meadle, near Princes Risborough, also in Buckinghamshire, in 1921, which remained his permanent home until 1944. He frequently visited the valley of the River Stour in Essex and Suffolk, where he bought a summer cottage. After the First World War, Nash's efforts went mainly into painting landscapes. Eric Newton, the art historian said of him 'If I wanted a foreigner to understand the mood of a typical English landscape, I would show him Nash's best watercolours." Emotions concerning the war, however, continued to linger for many years; and this was depicted in his landscape painting. This is particularly evident in The Moat, Grange Farm, Kimble, oil on canvas, exhibited in 1922. In this brooding landscape the trees and their tendril like branches envelope the entire picture plane. The dark subtle colours and evening light give the painting a claustrophobic atmosphere. This painting, completed a few years after the war, is characterised by a sense of bleak desolation that suggests the profound introspection that for many followed the devastation of the war. Although he had a great love of nature Nash often used natural subjects to convey powerful and sensitive thoughts concerning the human condition. He was close friends with the writer Ronald Blythe, who dedicated his best selling book Akenfield to the artist, and who shared his love of the unmanaged forest where fallen trees were left to create their own chaos. In 1923 Nash became a member of the Modern English Water colour Society. In 1923 he worked in Dorset and in 1924 in Bath and Bristol. From 1924 to 1929 he taught at The Ruskin School of Drawing and Fine Art (Oxford). In 1927, he wrote and illustrated a book on Poisonous Plants. From 1934 to 1940 he taught at the Royal College of Art in London, working on wood engravings and lithographs. and Bob Gathorne Hardy's Wild Flowers in Britain (Batsford 1938).
Кейінгі өмірі
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Нэш Байқаушылар корпусында қызмет етті, 1940 жылы Корольдік теңіз жаяу әскерінің капитаны шенімен ресми соғыс суретшісі ретінде Адмиралтействоға ауысты. 1943 жылы майор қызметін атқаруға тағайындалып, 1944 жылдың қараша айында қызметтен босатылды. Соғыстан кейін Нэш Вормингфордта, Эссекс округіндегі Стоур аңғарында тұрды, онда ол 1944 жылы Елизавета дәуіріндегі помещик үйін – Боттенгомсты сатып алған болатын. Нэш 1945 жылы Корольдік өнер колледжінің штатына қабылданды және онда, содан кейін Флатфорд Милл далалық зерттеу орталығында оқытуын жалғастырды. Эссексте болғанда Нэш Колчестер өнер мектебінде сабақ берді және 1946 жылы Генри Коллинз, Седрик Моррис, Летт Хейнс және Родерик Барреттпен бірге Колчестер өнер қоғамын құрушылардың бірі болды, ал кейіннен қоғамның президенті атанды. Нэш жеке кітапханасын және бірнеше суреттерін мен гравюраларын Колчестердегі The Minories-ге сыйлады, олар кейіннен материалдың көп бөлігін Тейт галереясына сатты. Нэш 1940 жылы Корольдік академияның мүшесі, ал 1951 жылы толық құқықты мүшесі болды. 1964 жылы Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. 1967 жылы Корольдік академияда өткен ретроспективті көрмесі – тірі суретшінің алғашқы көрмесі еді. Кейінгі жылдары Нэш ауыр артриттен зардап шекті. Оның әйелі 1976 жылы қайтыс болды, олар 58 жылдан астам бірге өмір сүрген. Нэш 1977 жылдың 23 қыркүйегінде Колчестерде дүние салды. Олар екеуі де Эссекс округіндегі Вормингфордтағы Сент-Эндрю шіркеуіне жерленді. Рональд Блайт Нэштен Боттенгомс үйін мұраға алды.
At the beginning of the Second World War Nash served in the Observer Corps, moving to the Admiralty in 1940 as an official war artist with the rank of Captain in the Royal Marines. He was promoted acting major in 1943, and relinquished his commission in November 1944. After the war, Nash lived at Wormingford, in the Stour Valley in Essex where he had bought the Elizabethan yeoman's house, Bottengoms in 1944. Nash joined the staff of the Royal College of Art in 1945 and continued to teach there and later at the Flatford Mill field studies centre. When in Essex, Nash taught at Colchester Art School and in 1946, along with Henry Collins, Cedric Morris, Lett Haines and Roderic Barrett, became one of the founders of Colchester Art Society and later the Society's president. Nash bequeathed his personal library and several of his paintings and engravings to The Minories, Colchester, who later sold most of the material to the Tate. Nash became an Associate of the Royal Academy in 1940 and a full member in 1951. He became a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in 1964. His retrospective exhibition at the Royal Academy in 1967 was the first for a living painter. Nash suffered from severe arthritis in later years. His wife died in 1976; they had been married for over 58 years. Nash died on 23 September 1977, in Colchester. They are both buried at St Andrew's, Wormingford, Essex. Ronald Blythe inherited Bottengoms from Nash.