Кіріспе

Лоустофт темір жол станциясы (бұрынғы Лоустофт Орталық) Саффолк графтығындағы Лоустофт қаласына қызмет көрсетеді. Ол Шығыс Саффолк желісінің шығыс терминалы және Верри желісінің екі шығыс терминалының бірі (екіншісі – ). Лоустофт Норвичтен 23 миль (37 км) және Ипсвичтен 48 миль (77 км) қашықтықта орналасқан; ол Ұлыбританияның Ұлттық темір жол желісіндегі ең шығыс станциясы болып табылады. Станция қазіргі уақытта Greater Anglia компаниясы басқарады, сонымен қатар барлық пойыздар осы компания арқылы жүзеге асырылады. Қызметтер әдетте 755 сыныпты FLIRT пойыздарынан құралады. 2010/11 жылдарға арналған Теміржол реттеу кеңсесінің статистикасына сәйкес, Лоустофт Саффолк графтығындағы Ипсвичтен кейін ең көп келушілерге қызмет көрсететін төртінші станция болды. 1960 жылдардың соңына дейін станция жиі қызмет көрсетті, жазғы маусымда Лондон Ливерпуль көшесіне және кері бағыттағы экспресс пойыздармен, сондай-ақ Ұлы Ярмутқа қатынайтын аймақтық қызметтермен қамтамасыз етілді. 2016 жылы Greater Anglia компаниясының жаңа франчайзинг келісімі шеңберінде Лоустофт пен Лондон арасындағы тікелей қатынас қайта жаңартылады; алайда, қазіргі уақытта "қызметтердің қашан басталатыны туралы ешқандай мәлімет жоқ".

Алғашқы жылдары

1845 жылғы 30 маусымда Лоустофт темір жолы және порты компаниясы Лоустофт қаласында порт және док темір жолын салу үшін құрылды. Сэмюэл Мортон Пето бастама көтерген жобаға Лоустофттан Ярмут және Норвич темір жолына дейін 11 миль (18 км) қашықтықтағы жол кірді, ол Ридхэмге жақын жерде қосылды. 1846 жылғы 3 шілдеде Норфолк темір жолы желіні салуға жалдама алды және оны 1847 жылдың мамырына дейін аяқтады. Жол жүк тасымалы үшін 3 мамырда, ал жолаушылар тасымалы үшін 1 шілдеде ашылды. 1859 жылғы 1 маусымда Лоустофт және Бекклз темір жолы аяқталып, екінші бағыт ашылды. Ол Оултон Броудтағы айналмалы көпір арқылы қалаға кірді, сонда Лоустофт портының оңтүстік жағалауына 1,75 миль (3 км) жүк желісі бұтақтанды. Жаңа желі Лоустофтты Лондонмен және басқа да қалалармен байланыстырды, бұл Лоустофт станциясы арқылы өтудің қажеттілігін жойды. Лоустофт станциясы 1847 жылғы 1 шілдеде ашылды. Салынысының кезінде станция қаладан жартастың басында шамамен ½ мильге жуық жасыл далалар мен шабындықтармен бөлінген, бірақ жаңа жол (қазіргі Лондон жолы Солтүстік деп аталады) оны Лоустофтпен байланыстырды. 1847 жылы порттың салынуы және темір жолдың жаңа балық базары мен мал қораларына дейін ұзартылуы дамуға серпін берді. Бастапқыда екі платформа ғана болды, бірақ 1855 жылы Лукас ағайындар қайта жаңарту жүргізді, нәтижесінде әлдеқайда ірі және жақсы жобаланған ғимарат пайда болды. Итальяндық стильдегі станция олардың жұмысының көрнекті мысалы болып табылады, сондай-ақ Корольдік Альберт залы, Ливерпуль-стрит станциясы, Йорк станциясы және Феликсстоу темір жолы сияқты ғимараттар да олардың еңбектерінің нәтижесі. 1855 жылы станцияның шатыры өртеніп кетті, ал жаңа шатыр үшін ағаш Скандинавиядан Петоның Солтүстік Еуропалық Бу кемелер компаниясы арқылы жеткізілді. Негізгі ғимараттар L әрпіндей конфигурацияда орналастырылған, билет кассасы, анықтама бюросы және жүк кеңселері солтүстік жағында Дания көшесімен шектесіп, дәмхана шығыс жағында Станция алаңына ашылып, әжетханалар мен газет-журнал сататын дүкен оңтүстік жағында орналасқан. Конкорс темір жолдың үстінен және платформаларға дейін созылатын шатырмен жабылған. Темір жолдың келуімен Лоустофт халқы 16 жыл ішінде екі есеге өсіп, 10 мың адамға жетті, ал ғасыр соңына қарай 36 мыңға дейін артты. 1849 жылы Пето эспланаданы салдырды және Корольдік қонақ үй ашылды. Норфолк темір жолын 1848 жылы Шығыс округтері темір жолы сатып алды, ол 1859 жылдың жазынан бастап Лондонға арзан бағада пойыздарды жұма күндері қамтамасыз етті, Лоустофт вагондары Ярмуттан экспресс пойыздарымен жиналды.

Өсу

Лоустофт порты бір ғасырдан кем уақыт ішінде 800 шаршы километрге жуық аумақты қамтыды, оның ішінде 1829 метр (6000 фут) тауарлармен айналысатын және 1372 метр (4500 фут) балық тасымалымен айналысатын кемежайлар бар. Бұл 1885 жылы Лоустофт пен Кокс Овенс тұйықтамасы арасындағы жолдар мен сигналдарды өзгертуге әкелді, оны 1862 жылы Шығыс округтер темір жолын сатып алған Ұлы Шығыс темір жолы жүзеге асырды. Бір жолдар екі жолға айналдырылды және станцияда қосымша (үшінші) платформа салынды. Екі жаңа сигналдық пост орнатылды: біреуі Кокс Овенсте, екіншісі Лоустофт станциясының солтүстік жағында. Сондай-ақ, локомотив депосы мен айналмалы платформа салынды. Ұлы Шығыс 1863 жылы Лондонға және одан алғашқы тікелей қызметтерді енгізді, пойыздар Бишопсгейт темір жол станциясынан сағат 10:00-де шығып, саяхатты аяқтауға 3¼ сағат кетті. 1872 жылдың 1 маусымында Ярмуттан Бекклс желісіне дейінгі Марш торабы мен Хаддиское жоғары деңгейлі темір жол станциясының Ярмут жағындағы Свинг Бридж торабы арасындағы жаңа қисық Лоустофт пен Виа арасындағы тікелей қызметтерге мүмкіндік берді. 1883 жылғы кестеде Ипсвич, Лоустофт және Ярмут арасында сегіз аялдамалы пойыз көрсетілген, ал Лондоннан күн сайын екі немесе үш қызмет көрсетілген. Ливерпуль көшесінен дүйсенбі күндері ғана Ipswich және Beccles аялдамаларымен қызмет көрсетілді. Лондон мен Лоустофт арасындағы алғашқы аялдамасыз экспресс 1900 жылдың жазында жүрді, ал 1904 жылы жазғы маусымда тұрақты түрде аялдамасыз рейстер ұсынылды. Дегенмен, Лондонға дәстүрлі түрде жету үшін Бекклстегі Ярмут қызметінен жеңіл пойыз байланысы немесе бөлініп, одан әрі жұмыс істеді. 1905 жылы Норвичке жұмыс күндері тоғыз немесе он жолаушы рейсі, ал жексенбі күндері төртеу жұмыс істеді, 1921 жылы жұмыс күндері 12 рейске дейін артты. Лоустофтке демалыс туризмі өркендеді, әсіресе 1898 жылдың 13 шілдесінде Норфолк және Саффолк бірлескен комитеті жаңа желіні және Ярмут Оңтүстік қалашығынан , және Лоустофтке, қалаға қызмет көрсететін екінші станцияны ашқаннан кейін. Қаладағы екінші станция ашылуы нәтижесінде 1903 жылы негізгі станция Лоустофт Орталық деп қайта аталды. Ұлы Шығыс 1904 жылдың 18 шілдесінен 1913 жылдың қаңтарына дейін Саутволдке автобус қызметін және Оултон Бродқа бір автобуспен қамтамасыз ету арқылы демалыс туризмін дамытуға тырысты. Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан теңіз қызметінің артуы Норфолк және Саффолк арқылы Лоустофт Орталықтан пайдаланушылар саны жылына 25 000-нан 54 506-ға дейін екі есеге артты. 1919 жылы 63 859 адам стансаны пайдаланды. 1924 жылдың жазында Ливерпуль, Манчестер және Шеффилдтен Лоустофт пен Ярмутқа дейін ұзақ қашықтыққа арналған мейрамхана вагоны бар экспресс жүрді, ал жыл бойы Ридхэмде бөлінген Лоустофт пен Ярмутқа бөлінген Йоркке және одан қызмет көрсету басталды. Йоркке жету үшін алты сағаттан астам уақыт кетті, ал Ливерпульге жеті сағатта жетті. 1930 жылдардың басында Йорк экспресіне мейрамхана вагоны қосылды және қызмет 1960 жылдардың ортасына дейін кестеде қалды, бірақ соңғы жылдары буфет вагоны қолданылды. Holiday Camps Express 1934 жылдан 1939 жылға дейін, содан кейін соғыс аяқталғаннан кейін 1958 жылға дейін жағалаудағы демалыс лагерьлеріне қызмет көрсету үшін Лоустофт арқылы жүрді. 1950 жылдың маусымында Ливерпуль көшесі мен Бекклс арасында тоқтамай жүретін тағы бір экспресс - "Истерлинг" ашылды, онда Лоустофтқа арналған бөлік бөлінді. Тауар тасымалы көп жылдар бойы тұрақты болды. Лоустофтке әкелінген негізгі материалдар: көмір (Лейстер мен Мелтон Моубрейден), кірпіш (Лоустофт-Норт), құбырлар, шыны, металл табақтар, ұн, сыра, астық және Нидерландыға экспортталатын доңғалақтың дөңгелектері. Лоустофттан Лондонға және Бьюри Сент-Эдмундске жіберілген тауарлар арасында консервіленген тағамдар, ағаш корпустар мен балық бар. 1899-1914 жылдар аралығында стансадан әр кешке сағат 20:00-де жол жүретін пошта кеңсесі шығып, 23:40-та Ипсвичке жетеді. 1914 жылы Лотинг көлінің байытылған саз жағасында ұйқы қоймасы ашылды. Ол 450 000 төсек қабылдайтын орынға ие болды, сондай-ақ кемелерді тікелей түсіруге мүмкіндік беретін 305 метрлік кемежай болды. 1936 жылы Мелтон Констабл жұмыстарының жабылуынан кейін қойма көптеген бұйымдарды, мысалы, қоршау бағаналары мен құрылыс бөлшектерін салу орталығы болды, олар LNER және Шығыс аймаққа жіберілді. Өзінің 1 метр (3 фут) тар темір жолы бар депода, алдын ала құйылған төсек телімдері депосы болды, ол аптасына екі немесе үш арнайы пойызбен Шығыс аймақтың жартысынан астамын қамтамасыз етті. Орташа жыл сайын шамамен 328 000 төсек, 10 600 тонна тіреуіштер мен негізгі пластиналар және көптеген тонна шағын жол аксессуарлары жөнелтілді. Қызмет 1964 жылға дейін жалғасты, содан кейін жер Shell компаниясына кеңселер, тікұшақ алаңы, жабдықтау кемелеріне арналған тұрақтар және қойма кешені үшін пайдаланылды. Shell компаниясына қызмет ететін қосым жол 1970 жылдардың соңында жабылды.

Құлдырау

1930 жылдары балық тасымалы төмендеп, Норфолк және Саффолк желілерінде күнделікті тауар вагондарымен қатар маусымдық арнайы рейстер ғана қалды. Балық тасымалынан түскен табыстың азаюы жағалаудағы демалыс лагерлерінің дамуымен толыққан толыққанды алмастырылмады. Сонымен қатар, Хаддиское қисығы арқылы Ярмут пен Лоустофт арасындағы бағыттағы қозғалыстың азаюы 1934 жылы желінің жабылуына, ал 1939 жылы рельстердің демонтаждалуына әкелді. Бұл бағыттағы қызметтер Ярмут-Лоустофт бағытындағы пойыздарға қарағанда баяу болды және 1930 жылдары A12 тас жолындағы автобустармен бәсекелестікке тап болды. Дегенмен, 1939 жылғы жазғы кестеде әр бағытта он жеті рейстер болды, олардың көпшілігі барлық бекеттерде тоқтайтын, ал кейбіреулері Ридхэмде Ярмут рейстерімен біріктіріліп, Норвичке дейін саяхат уақыты бір сағат он алты минутқа дейін созылды. Ұлттандырудан кейінгі алғашқы жылдары Норфолк және Саффолк желісінде жазғы сенбі күндері жолаушылар көп болды, бірақ қалған уақытта GER M15 немесе GER G69 локомотивтерімен итеріліп-тартылатын бір вагон жеткілікті болды. Жазғы трафигіне ғана сүйену жеткіліксіз болды, және 1952 жылдан бастап Британ теміржолдары шығынға ұшырағаннан кейін, тиімсіз желілерді жабу арқылы желіні қысқартуға назар аударылды. Осылайша, 1953 жылы Брейдон виадугіне күрделі жөндеу қажет болғанда, Лоустофтқа жазғы маусымда Норвич Торп арқылы аударылған пойыздармен жеткілікті қызмет көрсетуге болатыны шешілді, сондықтан 20 қыркүйекте жолаушылар және жүк тасымалы тоқтатылды. Дегенмен, Ярмут Оңтүстік қаласы мен Лоустофт арасында, сондай-ақ Бірмингемге бағытталған сенбілік рейстер жалғасты. 1956 жылы мамыр айында Принц Филип Лоустофтқа жаңа Оңтүстік пирс павильонын ашуға келді, және Уикхэм базарлық тұйықтамасынан пойызды LNER Thompson Class B1 No. 61399 локомотиві тартты. 1959 жылы 2 қарашада Ярмут-Бекклс желісінде жолаушылар қызметі тоқтатылды, себебі Бекклс және Сент-Олавестегі айналмалы көпірлерді ұстау қымбатқа түсті. Британдық көлік комиссиясы желідегі трафикті Лоустофт арқылы қайта бағыттауды жоспарлап отырғанын хабарлады. Алайда, Лоустофт-Ярмут желісі экспресс трафигіне бейімделгенімен, станция платформаларының ұзартылуына қарамастан, Лондонға бағытталған экспресс пойыздар 1962 жылдың 18 маусымынан бастап Норвич арқылы жіберілді. Бұл желі, Шығыс Саффолк желісімен бірге, Бичинг есебінде жабылуға ұсынылды. Осы кезде Ярмут Оңтүстік қаласы мен Лоустофт арасында күнделікті жүк тасымалы болды, бірақ ол 4 қарашада тоқтатылды, сондай-ақ сол күні желінің бір бөлігінде рельстер алынып тасталды. Yarmouth-Lowestoft желісі 1970 жылы 4 мамырда жабылды, бірақ Шығыс Саффолк желісі 1966 жылы 29 маусымда Барбара Каслдің шешімімен сақталды. Yarmouth-Lowestoft желісінің және Lowestoft North станциясының жабылуы 1971 жылдың 3 мамырынан бастап Лоустофт атауынан "Central" сөзінің алынып тасталуына әкелді. 1960 жылдардың соңында платформалардың шатырлары қысқартылды, бірақ басты залдың төбесі сақталды. Дизельдік локомотивтерді енгізу 1950 жылдардан бастап Саффолк облысында біртіндеп жүзеге асырылды. Бұл 1954 жылы көптеген бу локомотивтері Лоустофт аймағынан алынып тасталғаннан кейін, 1955 жылы қысқа қашықтыққа арналған екі және төрт вагонды дизельдік пойыз вагондарының енгізілуімен басталды. 1960 жылдың маусымынан кейін Шығыс Саффолк желісі тек дизельдік пойыздармен қызмет көрсетті. Соңғы тіркелген бумен тартылған жолаушылар пойызы 1962 жылдың маусымында станцияны тастады, бірақ бірнеше жыл бойы B1 класты локомотивтері қыс айларында Лоустофтқа дизельдік локомотивтердің артында бумен жылытуды қамтамасыз ету үшін бөлінді. Келесі бумен тартылған жолаушылар пойызы 2002 жылдың 4 мамырында ғана келді, ол BR Standard Class 4 2-6-0 No. 76079 локомотивімен Ливерпуль көшесінен Норвич арқылы "The Easterling" бағытында жүрді. 1960 жылдардың басында Лоустофттан бу локомотивтері жоғалып кетті, ал 1962 жылдың қыркүйегінде локомотив депосы мен айналымдық платформа жабылды. 1964 жылдың соңында Бирмингем және Йоркке бағытталған пойыздар тоқтатылып, алыс қашықтыққа арналған қызметтер де қысқартылды, себебі Лоустофт вагондарды сақтау және тазалау үшін жеткілікті жағдайға ие емес еді. 1970 жылы Лоустофт пен Ярмут Оңтүстік қаласы арасындағы желінің жабылуы кезінде 1-ші платформадан рельстер алынып тасталды. Бұл жолдың бөлігі, сондай-ақ оның қасындағы сайдинг қазір станцияның тұрақ орнының бір бөлігін құрайды. Шығыс Саффолк желісіндегі қызметтер апта ішінде Іпсвичке дейін сегіз немесе тоғыз дизельдік бірліктермен, Лондонға бір InterCity пойызымен, жазғы сенбі күндері екінші рейстермен толықтырылды. Қысқы жексенбі күндері түстен кейін және кешке үш рейстер болды. Лоустофт-Норвич бағытында сағат сайын рейстер жасалды, жексенбі күндері әр бағытта жеті немесе сегіз пойыз жүрді. Станция әлі де экскурсиялық трафик қабылдады, негізінен Желілік даму қоғамының жеке рейстері, сондай-ақ футбол матчтары мен Рождестволық саудагерлерге арналған арнайы рейстер.

Лондонға тікелей қызмет көрсету

Британдық темір жолы дәуірінің соңғы Лондонға тікелей рейсі 1984 жылдың 12 мамырында орындалды. 1999 жылдың 26 қыркүйегінде Anglia Railways бұл қызметті қайта іске қосты, алғашқы рейс Anglia-ның жаңа 170 класс локомотивтерінің бірімен 1005-те аттанды. Апта ішіндегі рейс 0656-да шығып, Ливерпуль көшесіне 0931-де жетіп, 1900-де қайта оралатын болды. 2000 жылғы жазғы кестеден бастап сенбі күнгі рейстер тоқтатылды. 2010 жылдың желтоқсанынан бастап Шығыс Суффолк желісі және Норвич арқылы Лондонға қатынайтын рейстер жойылды.

1992 жылғы қайта құру

1992 жылға дейін Лоустофт станциясы өзінің көптеген бастапқы ерекшеліктерін сақтап келді, оның ішінде ағаштан жасалған фермалы төбесі, LNER сағаты және дәстүрлі келіп-кету тақталары. 1992 жылы станцияны жаңғырту және қарапайымдастыру мақсатында өзгерістер енгізілді. Бұл өзгерістерге бір бөлік кірпіш қабырғаларын алып тастау, платформалардың бір бөлігін жөндеу, жаңа ашық, плитка төселген алаң құру үшін станция төбесі мен шатырларын бұзу және кітап дүкені мен дәретхана блогын жою кірді. Сонымен қатар, барлық жолаушыларға арналған жаңа дәретхана салынып, ағаштар отырғызылды және билет сату залы мен кеңсесі ішкі жағынан жаңартылды. Станция төбесі алынып тасталғандықтан, жолаушылар Солтүстік теңіз желдерінен қоршау таба алмайды. Көптеген ыңғайлылықтар жойылса да, станцияда билет сату кеңсесі мен билет шығару автоматы әлі де жұмыс істеп тұр. Бірақ, бастапқы тарихи құрылымның көп бөлігі сақталған, оның ішінде станцияның фасадында орналасқан "British Railways Lowestoft Central" деген жазуы бар Британ темір жолының эмаль тақтасының соңғы үлгілерінің бірі. Бастапқы 2 және 3 платформалар күнделікті пайдаланылуда, ал 4 платформа да қолжетімді болғанымен, тұрақты бағыттарда қолданылмайды; 1 платформа алынып тасталғаннан кейін платформалар қайта нөмірленбеді. Станция 1999 жылғы Railtrack жүргізген «Жыл станциясы» байқауының финалисі болды.

2013 жылғы жөндеу

2012 жылдың мамыр айында жергілікті депутат Питер Алдус станцияны "ландшафттағы бір дақ" және "бұрынғысының әлсіз көлеңкесі" деп сипаттады. Ол станцияны жаңартуды келесі Greater Anglia франшизасының аясында қарастыруды ұсынды. Жаңарудың мақсатының бірі – қала ішіндегі автобус бағыттарымен байланысты тиімді көлік түйінін құру болды. 2013 жылдың ортасында жергілікті ұйымдардың көмегімен станциядағы бос орындарды, әсіресе вокзал алаңына қарайтын үлкен ғимараттағы бұрынғы кафеді жаңарту мәселесі талқыланды. 2014 жылдың 18 ақпанында Питер Алдус депутаты станцияда "Bike & Go" желісінің дүкенін салтанатты түрде ашты.

Тауарлар тасымалы

Тіпті 1970 жылдардың аяғында Лоустофт әлі де 25 000 тонна жүк тасымалдады, бұл 1970 жылдардың ортасына қарағанда шамамен 18 000 тоннаға артық болатын. Жүктерге Роттердам жолының соңындағы жинақтау депосына пойызбен жеткізілген отандық көмір, теміржолмен жіберілген импорттық болат, А. King & Sons компаниясы Испанияға экспорттаған металл сынықтары, сондай-ақ пойызбен Лоустофтқа әкелінген импортталған Ford автомобильдері мен Orient Overseas Container Line кемесі Феликсстоуден бұрылғаннан кейін келген контейнерлік пойыздар кірді. Бетон қабырғалар зауыты күніне шамамен бес вагон бетон қабырға, тірек және платформа бөліктерін өндірді. 1980 жылдары ұлттық саясат пен тенденциялардың салдарынан, вакуумды тежегіш вагондарды қолданудан бас тарту көмір тасымалының азаюына және импортталған болатқа тарифтердің өсуіне байланысты жүк тасымалы басқа порттарға көшті. Стаңцияға сирек қолданылатын қосымша жолдар әлі де бар, бірақ олар енді Стаңция алаңынан докқа немесе Коммерциялық көшеден, қазіргі автотұрақ пен дүкенге дейін өтпейді. Лоустофт Солтүстік теңіздегі газ өндіру өнеркәсібінде қолданылатын материалдарды тасымалдайтын мамандандырылған жүк тасымалы қызметтері үшін маңызды пункт болып қала береді. 31, 37, 47, 58, 66 және 67 класс локомотивтерінің ішінде әртүрлі дизель локомотивтері жылдар бойы осы пойыздарды тартты. Көптеген жылдар бойы аймақтағы мұздатылған тағам өнеркәсібі өнімдерінің көп бөлігін теміржолмен жөнелтті, ал 1989 жылы қалаға күнделікті Speedlink қызметі болды. 1980 жылдан бері жолдарды жаңғырту жұмыстары шектеулі болды және қалаға теміржолмен жақындау сирек қолданылатын жолдармен сипатталады.

Мотивті қуат қоймасы

Лоустофттағы алғашқы локомотив депосы станцияның солтүстік жағында екі жолды кірпіштен тұрғызылған, бөлек жолда айналмалы платформасымен бірге орналасқан. Ол кейіннен тауар депосы болған жерге, Дания көшесінің жанында салынған. Депода төрт локомотивтан артық сыймайтын, ал жергілікті тұрғындар локомотивтерден шыққан түтінге шағымданып келген. 1882 жылы Лотинг көлінің солтүстік жағалауында, кейін Кокс Овенс кіріспесі аталған жерде 5650 фунт стерлингке жаңа төрт жолды деполар салынды. Деполар Ярмут Ваксхоллдағылар сияқты әдемі әрі сәнді, кірпішпен көркемделген, депоның ені бойымен созылған биік күмбезбен тірелген үлкен темір су резервуарымен жабдықталған. Айналмалы платформа бастапқыда депо ауласының жанындағы бір жолда орналасқан, бірақ кейіннен 20 метрге дейін кеңейтіліп, депо ауласының батыс шебіне көшірілді. 1930 жылдары 2828 фунт стерлингке жаңа көмір өңдеу және су жұмсарту қондырғылары орнатылды. 1954 жылдың қазан айына дейін депода мынадай локомотивтер тіркелген: 6 K3, 1 E4, 5 J15, 3 J17, 2 F4, 6 F5, 6 F6, 3 L1, 1 J67 және 1 J68. 1954 жылға дейін Лоустофт қаласында соңғы F3 кластың №67127 локомотиві болған, ол 1893 жылы пайдалануға беріліп, 1953 жылдың сәуірінде Ипсвичте пайдаланудан шығарылған. Британ теміржолымен 32C кодымен белгіленген депо 1960 жылдың қыркүйегінде ресми түрде жабылды, бірақ 1962 жылдың 7 шілдесінде "толық жабылғанға дейін" келіп өткен локомотивтер оны пайдалануды жалғастырды. Мал карантиндік станса ретінде пайдаланғаннан кейін, депо ғимараты 1983 жылы бұзылды.

Солтүстік кеу

Бір жолды қысқа 0,25 мильді (0 км) трамвай жолын Норфолк темір жолы Lowestoft станциясынан шығысқа қарай A12 тас жолымен Lowestoft балық портына дейін салды. Тас жолды кесіп өту үшін флагман қажет болды, ал пойыз қызметтерін көбінесе кішкентай танк локомотивтері немесе Sentinel локомотивтері жүргізді. 1866 жылы бұл желі дәстүрлі рельстермен ауыстырылды және келесі 60 жыл ішінде Lowestoft-тегі балық аулау саудасының өсуіне жауап ретінде салынған Солтүстік пирсінің соңына дейін 0,75 мильге (1 км) дейін ұзартылды. Great Eastern Railway және басқа теміржол компаниялары порты мен оның инфрақұрылымына көп инвестиция жасады, бірақ олар балық шаруашылығын ескере отырып салынбаған. 1892 жылға қарай портқа 320 000 фунт стерлинг инвестицияланды, онда 1000-ға жуық тіркелген балық аулау қайықтары орналастырылды. Солтүстік теңізден алынған шабақ балықтары ХХ ғасырдың басында жыл сайын 50 000 – 60 000 тонна балық түсіруге септігін тигізді, оның көп бөлігі Лондонға теміржолмен жіберілді. Балық аулап келген балық аулау қайықтары пирс бойында тоқтады, онда балықты қабылдауға дайын теміржол вагондары тұрды. Great Eastern Railway 1865 жылы Солтүстік пирсте кең жабық базар ашты, ол газ шамдарымен жарықтандырылды және 580 фут (177 м) ұзындығындағы балық түсіру платформаларына ие болды. Балық тасымалының көлемі күзге қарай шабақ балық маусымында Шотландиядан Lowestoft-қа балық тасымалдау үшін арнайы пойыз қажет етті, онда Шотландияның алыс аймақтарынан келген әйелдер теміржолмен әкелініп, шабақ балықтарын ішектеуге және балық аулау кемелеріндегі жұмыскерлерге көмек ретінде жұмыс істеді. Norfolk & Suffolk компаниясы жылына 5000 тонна балық тасымалын жүзеге асырып, жалпы көлемнің шамамен 10% -ын құрады. Балық саудасы континенттік бәсекелестік пен балықтардың қоныс аударуынан зардап шекті, сонымен қатар жүк көліктері пайда болғандықтан теміржолмен тасымалданатын балық көлемі азайды. Балық тасымалы жолға ауысты, себебі бағалар тым жоғары болды, сондай-ақ, жүк көлігімен тасымалдағанда балық мұзға толтырылған контейнерлерде жоғары жағына жиналатын болды, ал теміржолда мұндай болмайтын. Қызмет 1973 жылдың қыркүйегінде тоқтатылды, сол кезде әр түнде жануарларға арналған тамақ ретінде пайдаланылатын екі вагон балық қалдықтары жөнелтілді. 1987 жылдың қазан айында ақ балықпен жаңа сауда қалыптасты және жаңа балық базары ашылды, бірақ теміржол олардың тасымалында ешқандай рөл атқармайды.

Оңтүстік жақтағы және Кёрклидегі кемежайлар

1856 жылғы Лоустофт және Бекклс темір жолы заңы шығысқа қарайғы түйіскіден Оңтүстік жақ доктарына дейінгі тармақ салуға, сондай-ақ Кёрклидегі көмір және тауар қоймасына дейінгі қысқа тармаққа рұқсат берді. Бұл жол екі жағында да қауіпті сигналмен бекітілген ерекше сигналға ие болды, ол жүргізушілерді сақ болуға ескертетін. Кёрклидегі жүк стансасындағы жалғыз жол ауланың екі жағында орналасқан екі топқа бөлінді, екеуі де Бельведер жолы арқылы Оңтүстік жағалауға дейін созылды, онда вагон айналдыру платформалары қолданылды. Тағы бір жол, тек айналдыру платформасы арқылы қол жетімді, Белведер жолындағы Мортон консервілеу зауытына қатар жүрді. Кооперативтік фабрика ашылғанда, ол Дурбан жолынан өтетін деңгейлі қиылыстың шығысындағы жағалау арқылы порт желісіне қосылды. Оңтүстік жақтағы жұмыс «бір локомотив буда қыздырылады» принципі бойынша жүргізілді, ал вагонды жылжыту үшін кейде жылқылар қолданылды. Сыртқа тасылатын жүктерге Boulton & Paul компаниясының ағаш бұйымдары, консервіленген өнімдер, сондай-ақ Mortons және Кооперативтен негізінен шыққан кондитерлік өнімдер мен консервілер кірді. Ішке тасылатын жүктерге Кооперативтің фабрикалық қазандықтарына арналған май, Boulton & Paul үшін ағаш және Brooke Marine кеме құрылыс шебіне болат кірді. Кёркли тармағы 1966 жылы жабылды, ал 6 қарашада 1967 жылы Дурбан жолынан арғы Оңтүстік жақ желісі жабылды, бір жылдан соң рельстер алынып тасталды. Желінің қалған бөлігі 1972 жылдың 31 желтоқсанына дейін Boulton & Paul ауласына қызмет көрсету үшін ашық қалды, ол кезде ол сәл көне стильде болды. 21-ғасырдың басында аумақты кеңінен қайта жаңарту Оңтүстік жақ желілерінің және оларға қызмет көрсеткен өнеркәсіптік кәсіпорындардың көп бөлігін жойды.

Апаттар мен оқиғалар

1913 жылдың 9 қаңтарында Уильям Харвуд жұмыс кезінде, үстінен салбырап тұрған баспалдақтан соғылып, рельстің үстіне құлап түсті. Харвудты келе жатқан вагондан қағып, сол аяғын жоғалтып, оң аяғы сынды.

Мекемелер

Лоустофт станциясы қала орталығындағы сауда аймағының оңтүстік жағы мен теңіз жағалауының солтүстік жағының арасында ыңғайлы түрде орналасқан. Станцияда павильондар, билет сататын залдарда отыруға орындар мен дәретханалар бар. Сонымен қатар, билет автоматтары мен күндіз жұмыс істейтін билет кассасы да қарастырылған. Ақы төлеп тұрақтайтын автотұрақ, такси тоқтағысы және велосипедтерге арналған қойма да бар. Жергілікті автобустар станцияда тоқтайды, бұл Plusbus аймағы.

Станцияның көшірілуі

2010 жылы сәуір айында Уэвени аудандық кеңесі станцияны батысқа қарай 40 метрге және оңтүстікке қарай 80 метрге көшіру қажеттігін атап өткен, «коммерциялық тиімділік, техникалық мүмкіндік және негізгі мүдделі тараптар мен жер иелерінің пікірінше қанағаттанарлық деңгей арасындағы оңтайлы тепе-теңдікті қамтамасыз ету үшін». Көшіру «Дания жолы мен Коммерциялық жолдың арасындағы Пето алаңында қайта құрылымдау үшін маңызды жер участасын босатады», бірақ «қазіргі тарихи станция ғимараттары сақталып, кез келген жаңа жобаға енгізілуі керек» делінген. Бұл саясат Лоттинг көлі және Сыртқы Порт аймағы үшін жасалған әрекет жоспарының соңғы нұсқасында көрсетілмегенімен, құжат бәрібір алаңдаушылық тудырды, себебі ол станциядағы платформалар санын екіге дейін және экскурсиялық пойыздарға арналған қосымша жолға дейін азайтуды көздеген.

Тікелей Ярмут қызметтер

2015 жылдың қаңтар айында Network Rail жүргізген зерттеу Ридхэмдегі қосымша жолды (шұғыл жолды) қайта орнату арқылы Лоустофт пен Ярмут арасындағы тікелей қатынасты қайта жаңартуды ұсынды. Бұл жаңарудың арқасында қызметтер екі Шығыс жағалау қаласы арасында бұрынғыдай қатынай алады, саяхат уақыты шамамен 33 минутты құрайды. Бұл Ридхэмдегі бұрынғы үшбұрышты тораптың солтүстіктен оңтүстікке бағытталған бөлігін қайта құру арқылы іске асырылады, ал бұл торап шамамен 1880 жылы алынып тасталған болатын.