Кіріспе

Суффолк, Англиядағы темір жол станциясы

Уэстерфилд темір жол станциясы Англияның шығысында, Ұлы Шығыс магистраль желісінің тармағында орналасқан. Ол Уэстерфилд ауылына қызмет етеді. Лондон Ливерпуль көшесінен 72 миль (116 км) және 3 миль (5 км) қашықтықта орналасқан. Станция Феликсстоу тармақ желісімен және Шығыс Саффолк желісімен тоғысқан жерде орналасқан. Оның үш әріпті станциялық коды WFI. Станция 1859 жылы ашылған және Вестерфилд кішкентай ауылының оңтүстік жағында орналасқан. Жолаушылар саны ешқашан жоғары болған емес, және оның екі тармақтың түйіні ретінде орналасуы оның ашық күйінде қалуына ішінара себеп болуы мүмкін. Аз пайдаланылуына қарамастан, Саффолк округі кеңесі тапсырыс берген есепте станцияның қызмет аймағында 25 384 адам тұрғаны көрсетілген. Уэстерфилд станциясы қазіргі уақытта Greater Anglia компаниясы басқарады, ол сондай-ақ станцияға қызмет көрсететін барлық пойыздарды да басқарады. Қызметтер әдетте пойыздардан құралады. Феликсстоу желісі сағат сайын Ипсвичке шатл рейстерін ұсынады, ал 2012 жылы Ипсвичке қатынайтын платформаның артында Феликсстоу док және теміржол компаниясының бастапқы платформасы мен станция ғимаратын көруге болады.

Тарих

1847 жылға қарай, Ипсвич және Бери темір жолы Ипсвич пен Бериге дейінгі желіні салу құқығын алған, бірақ қаржылық себептерге байланысты құрылыс кейінге шегерілді. 1847 жылы Ипсвич және Бери темір жолы Шығыс Одақ темір жолына қосылды, ол бірнеше кіші темір жол компанияларын біріктірді. Хейлсуорт, Бекклс және Хаддиско темір жолы 1851 жылы құрылды және Шығыс Саффолк желісінің бірінші бөлігі Пето Брасси және Беттс компаниясымен салынды. 1854 жылдың 3 шілдесінде құрылған Шығыс Саффолк темір жолы Хейлсуорт, Бекклс және Хаддиско темір жолының өкілеттіктерін өз қолына алды. Ол солтүстікке қарай жалғасты, қазір Wherry Lines желісінің бөлігі болып табылады. 1859 жылдың 1 маусымында желі оңтүстікке қарай Вестерфилд пен Ипсвичке дейін ашылды. 1900 жылдың 25 қыркүйегінде сағат 8:45-те, GER Y14 0 6 0 класындағы локомотив №522, бір жасқа ғана толып жатқан, Феликсстоу тармағына бағыт күтіп, Ипсвич жағындағы теміржол өткелінің жанындағы сигналға тоқтады. Бірден кейін қазан жарылып, жүргізуші Джон Барнард пен оның көмекшісі Уильям Макдональд қаза тапты, екеуі де Ипсвич локомотив депосында жұмыс істеген. Қазандық теміржол өткелінен 40 метр алға лақтырылып, төменгі платформаға құлады. Локомотивтің қазандығында бұрын проблемалар болған көрінеді, бірақ ресми есепте Ипсвич локомотив депосындағы қазандық шебері кінәлі деп табылған. Қаза тапқандар Ипсвич зиратына жерленді, олардың екеуінің де қабір тастарына Y14 0 6 0 локомотивінің суреті салынған. 1902 жылдың 3 мамырында Вестерфилд төрт жолдың тоғысқан жеріне айналуға жақын болды, себебі Мид Саффолк Жеңіл темір жолы үшін топырақ кесу рәсімі жүк ауласының солтүстік жағында өтті. Бастапқы жоспар Мид Саффолк темір жолымен байланыс орнату болды және осы желінің қысқа бөлігі Дебенхам жағында салынды. Алайда ол ешқашан аяқталған жоқ. 20 ғасырдың басында экскурсиялық пойыздар Фрамлингем тармағы сияқты жерлерден саяхат жасады, ал локомотивтер станцияда вагондарды айналып өтуі мүмкін (Ипсвичке емес), филиалға кіру үшін. Мұндай жоспарлы рейстер болған жоқ. 1923 жылы Ұлы Шығыс темір жолы Лондон және Солтүстік Шығыс темір жолымен біріктірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірнеше локомотивтер қосымша платформаларда сақталды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін қайта пайдалануға берілді. Олардың ішінде Феликсстоу филиалының үш локомотиві болды: №6123, 6128 және 6130 (C14 4 4 2T). Сондай-ақ, осы жерде поляк бронепойызы C орналасқан. 1948 жылы темір жолдар мемлекеттік меншікке алынды және Вестерфилд торабы Британ темір жолдарының Шығыс аймағының бөлігі болды. 1950 жылдары қыс айларында жүк ауласында екі кемпингтік вагон сақталды, олар жаз айларында басқа жерде орналасқан. 1960 жылдары Бичингтің кесу шараларының аясында Шығыс Саффолк желісі жабылуға ұсынылды, бірақ жергілікті халықтың қарсылығы оны сақтап қалды. Қосымша шығындарды азайту үшін желінің инфрақұрылымы қысқартылды, бірақ Лондонға бағытталған кейбір рейстер 1980 жылдарға дейін сақталды. 1964 жылдың 13 шілдесінде жүк ауласы жабылды, ал қосымша платформаларға бағытталған теміржолдар 1960 жылдары алынып тасталды. 1967 жылы аймақтағы барлық билет сату орындары жабылып, барлық пойыздарды кондукторлар басқара бастады. 1960 жылдардың соңында Феликсстоу арқылы жүк тасымалының өсуі байқалды, Вестерфилд арқылы Freightliner пойыздары көбейді. 1985 жылы радиоэлектрондық токен блогының енгізілуіне байланысты желінің орналасуы өзгертілді. Феликсстоуға бағытталған пойыздар енді теміржол өткелінен батысқа қарай жолын өзгертіп, Ипсвичке бағытталған платформа арқылы өтті. Вестерфилдтің сигналдық қорабы Феликсстоу филиалы әлі де Абсолюттік блок жүйесі бойынша басқарылғандықтан сақталды. Сигналдық қорап 1999 жылы жабылды және Феликсстоу филиалы Колчестер электр сигналдық қорабы арқылы тректік блок сигнализация жүйесімен басқарылды. 1990 жылдардың басында көп жылдар бойы қолданылмай келген Феликсстоу док және теміржол компаниясының ғимараттары жеке тұрғын үйге айналдырылды. 1994 жылы жекешелендіру кезінде инфрақұрылымның меншік құқығы Railtrack компаниясына (2002 жылы Network Rail компаниясына ауыстырылды) өтті, ал станцияның басқаруы және оған қызмет көрсететін рейстер бастапқыда бизнес-бөлімшемен жүзеге асырылды, ал алғашқы франшиза Anglia Railways компаниясына берілді. 2004 жылы франчайзингтің екінші кезеңі National Express компаниясына тиесілі One франшизасын алды, ол 2008 жылы National Express East Anglia деп қайта аталды.

Операциялар

1877 жылы станция Феликсстоу тармағының соңғы аялдамасы ретінде ашылды, күніне төрт пойыз келіп-кетіп тұрды. Бұл мақсатта, Феликсстоу док және теміржол компаниясының кеңсесімен қатар, қосымша платформалар салынды. Ұлы Шығыс темір жолы 1879 жылы бұл желіні өз басқаруына алды, және көптеген пойыздар созылып, бағыттары өзгертілді. 1905 жылғы сағат кестесінде Лондон Ливерпуль көшесінен Феликсстоуға бағытталған вагондар Вестерфилдте ажыратылып, Феликсстоуға қарай жолға басқа локомотив қосылғандығы көрсетілген. 1964 жылдың қыркүйек айындағы сағат кестесінде жұмыс күндері станцияны тек төрт Феликсстоу және бір Шығыс Саффолк пойызы пайдаланды. Ливерпуль көшесіне тікелей қатынас 1984 жылы тоқтатылды. Ол 2004 жылы қайта жаңартылып, 2010 жылы қайтадан тоқтатылды. 2012 жылы станция Шығыс Саффолк желісіндегі талап бойынша тоқтау орны болды.

Сипаттама

Станция Ипсвич пен Вестерфилд жолының шығысында, Шығыс Саффолк желісімен деңгейлес қиылыста орналасқан. Станция ғимараты Шығыс Саффолк желісінің оңтүстік жағында орналасқан. Станция ашылғанда екі өткізу платформасы болды, ал 1877 жылы Феликсстоу тармағы ашылғанда олар тағы екі қосымша платформамен толықтырылды. Феликсстоу теміржол компаниясының кеңселері ең оңтүстік платформада орналасқан, көп жылдар бойы қолданылмай тұрғаннан кейін қазір жеке тұрғын үй ретінде сақталған. Жүк ауласы желінің солтүстік жағында орналасқан және негізгі желіден артқа жылжу арқылы қол жеткізілетін бірнеше тікелей жолдардан тұрды. Станцияның батысында және деңгейлі өткелдің жанында 1,5 мильге созылған қысқа тармақ болды, ол қазір Ипсвичтің Дейлс ауданы деп аталатын кірпіш және черепица зауыдына дейін жетті. Гров фермасының солтүстігінде тағы бір кірпіш зауыды болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста бұл желі үкімет тарапынан Үстіңгі Дейлстегі оқ-дәрі қоймасын қамтамасыз ету үшін алынып қойылды. 1921 жылы желіде Гаррет бу машинасымен жүретін жол тракторы пайдаланылды, себебі жолдың жағдайы нашар болды және ол 1927 шамасында алынып тасталды. Алғашқы сигналдық пост Лоустофт платформасының шығыс жағында орналасқан, бірақ ол Феликсстоу тармағының қиылысында орналасқан стандартты Ұлы Шығыс үлгісімен ауыстырылды. Шығыс Саффолк желісі радиоэлектрондық токендік блок жүйесіне жаңартылғанда Вестерфилд пен Оултон Брод арасында абсолюттік блок сигнализациясы тоқтатылды. Феликсстоу тармағында әлі де дәстүрлі блок сигнализациясы болғандықтан пост сақталды, ал келесі пост Викториялық құрылымға сәнді емес үлкен заманауи радио мачтасы орнатылған болатын. 1999 жылы сигнализация жаңартылғаннан кейін пост ақыры жабылды және қазір бұл аймақты Колчестер қуатты сигналдық посты басқарады.