Эрскин көпірі: Шотландиядағы Клайд өзені арқылы салынған көп салдықты кабельдік көпір. Автокөлік, велосипед және жаяу жүргіншілерге арналған. A898 тас жолының бөлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клайд өзенінің үстіндегі көпір, Шотландия
Bridge over the River Clyde, Scotland
Эскин көпірі – Шотландияның батыс-орталық бөлігінде Клайд өзенін жалғап тұрғызылған көп қанатты, кабельдік, қорапша тәрізді арқалық көпір. Көпір Батыс Данбартонширді Ренфруширмен байланыстырады және барлық түрдегі автокөліктерге, велосипедшілерге және жаяу жүргіншілерге қолдануға жарамды. Клайд өзенін кесіп өтумен қатар, көпір Форт және Клайд каналын, сондай-ақ Солтүстік Клайд темір жолын да кесіп өтеді. Килпатрик темір жол станциясының шағын бөлігі көпірдің солтүстік жағында орналасқан. Көпір A898 тас жолының бір бөлігі болып табылады. Салынысы аяқталғаннан кейін, көпір Эскин мен Олд Килпатрик арасындағы паром қызметін тоқтатты.
The Erskine Bridge is a multi span cable stayed box girder bridge spanning the River Clyde in west central Scotland. The bridge connects West Dunbartonshire with Renfrewshire and can be used by all types of motor vehicles, cyclists and pedestrians. As well as crossing the Clyde, the bridge also crosses the Forth and Clyde Canal and the North Clyde railway line. A small part of Kilpatrick railway station is situated underneath the bridge at the north side. The bridge is part of the A898 road. On completion the bridge replaced the Erskine to Old Kilpatrick ferry service.
Құрылыс
Көпірді конструкциялық инженер және аспалы көпірлерге маманданған дизайнер Уильям Браун (1928–2005) жобалаған. Ол 1956–1985 жылдары «Фримен Фокс және Партнерлер» (қазіргі «Хайдер Консалтинг») компаниясының негізгі дизайнерлерінің бірі болды. Жобаның бас инженері Олег Керенский, ал құрылысшы-архитекторы Р. Э. Слейтер болды. Көпірді 1967–1971 жылдар аралығында бірнеше компания салған. Құрылысты инженерлік «Фримен Фокс және Партнерлер» компаниясы жүзеге асырды, ал болат конструкциясын «Fairfields Mabey» компаниясы аяқтады. «W. A. Fairhurst және Партнерлер» (қазіргі «Fairhurst») бетон тіректер мен іргетастардың құрылысын жобалап, қадағалауды жүзеге асырды. «Christiani & Nielsen», «Lehane Mackenzie» және «Shand Ltd» компаниялары іргетастар мен тіректерді салуға тапсырыс алды. Болат кабельдерді «Bridon International» компаниясы жеткізді. «Force Technology» компаниясы жел тоннелінде көпірді сынақтан өткізді. Көпірдің палубасы мен тіректері болаттан, ал іргетастары бетоннан жасалған. Жолдың беткі қабаты мастикалық асфальттан тұрады және екі қатарлы қос жолақты автомобиль жолынан, сондай-ақ екі жағында велосипед және жаяу жүргіншілер жолдарынан тұрады. Онда негізгі және екі қосымша аралық бар. Жол палубасының ені – , пилонның биіктігі – . Көпірдің жалпы ұзындығы, қосымша жолдармен бірге – , ал көпірдің ашық бөлігі – . Көпірдің болат конструкциясының салмағы 11 700 тоннаға жетеді. Құрылыс кезінде 500 тонналық сынған жүктемеге төтеп бере алатын 1250 миль (2012 км) гальвандалған сым пайдаланылды. Көпірде барлығы 15 аралық бар, ол 14 алмаз тәрізді тіректерге тіреледі, олардың пішіні ауаның еркін айналуын қамтамасыз етеді. Палуба мен тіректер температура өзгергенде иіліп-бүгілуге бейімделген. Егер көпірдегі көлік қозғалысы артатын болса, велосипед жолдары үшінші қатарға айналдырылуы мүмкін. Көпірдің төменгі жағында 4 су құбыры мен 2 газ құбыры бойлық бағытта орналасқан. Бұл Шотландиядағы орталық тіректерінде жалғыз кабельдері бар көпір және осы тұрғыдан Франциядағы Милло виадугінің алдағысы болды. Салынған кезде бұл өз түріндегі әлемдегі ең ұзын көпір еді. Көпірдің құны, қосымша жолдармен бірге, 10,5 миллион фунт стерлингті құрады (1967 жылғы 10 500 000,0 соңғы жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең). Көпірдің ашылуына арналған тақтайша батыс жаяу жолының қоршауында, негізгі аралықтың ортасында орналасқан. Көпір салынып жатқан кезде, «Freeman Fox & Partners» компаниясы жобалаған Австралиядағы «West Gate» көпірі құлап кетті. 1971 жылдың 14 шілдесінде жарияланған тергеу жобада кемшіліктер анықталды. Құлаудың себебі батыс жақтағы екі арқалық арасындағы қисаюдың өзгешелігі болды. «Эрскин» көпірі ашылған болатын, бірақ «West Gate» көпірінің құлауына байланысты жаңа стандарттарға сәйкес келу үшін оны қосымша нығайту қажет болды.
The bridge was designed by William Brown (1928–2005), a structural engineer and bridge designer who specialised in suspension bridges. He was one of the principal designers at Freeman Fox & Partners (now Hyder Consulting) from 1956 85. Supervising engineer on the project was Oleg Kerensky and the architect on site was R. E. Slater. There were several firms who constructed the bridge between 1967 71. The structural engineering was done by Freeman Fox & Partners and the steel fabrication was completed by Fairfields Mabey. W. A. Fairhurst and Partners (now Fairhurst) designed and oversaw construction of the concrete piers and foundations. Christiani & Nielsen, Lehane Mackenzie and Shand Ltd were the contractors for the foundations and piers. The steel cable supplier was Bridon International. Force Technology were responsible for wind tunnel testing of the bridge. Steel was used to construct the deck and pylons and the piers are made from concrete. The road surface is mastic asphalt and consists of a two lane dual carriageway and cycle/footpaths on each side. It has a main span and two approach spans. The width of the road deck is Pylon height is high. The total length of the bridge including approaches is The clearance of the bridge is The weight of the steel is 11,700 tonnes. 1250 mile (2012 km) of galvanised wire with a breaking load of 500 tonnes were used during construction. The bridge has 15 spans in total and rests on 14 diamond shaped piers which have been designed to allow air to circulate freely around them. The deck and piers have been designed to flex with temperature changes. In the event of the bridge traffic numbers increasing the cycle tracks can be configured to include a third lane. There are 4 water mains pipes and 2 gas pipes running the full length of the underside of the bridge. It is the only bridge in Scotland with single cables over central main supports and was in this respect a precursor of the Millau Viaduct in France. At the time of building it was the longest bridge of its type in the world. The bridge cost,including approaches, was £10.5million(10500000.0 in 1967 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) The ceremonial plaque of the opening can be seen on the railings of the western footpath, at the centre of the main span. Whilst the bridge was being constructed, the West Gate Bridge in Australia also designed by Freeman Fox & Partners, collapsed. An investigation published on 14 July 1971 found faults in the design. The reason for collapse was a difference in camber between 2 girders on the west span. The Erskine Bridge had already opened but needed further stiffening to meet new standards established due to the collapse of the West Gate Bridge.
География
Көпірдің өзі A898 тас жолы, ал оңтүстіктен басталатын қысқа ұзындықтағы M898 автобаны M8 автобанынан басталады. Көпір Ренфруширдегі Эрскинді оңтүстік жағынан, ал Батыс Данбартонширдегі Олд Килпатриктегі A82 (Ұлы Батыс жолы) тас жолына солтүстік жағынан жалғастырады. Көпір кемелердің өтуі үшін жеткілікті биіктікте салынған. Бұл Клайд өзеніндегі ең төменгі орналасқан көпір және өзен сағасын автомобильмен кесіп өтуге болатын соңғы нүкте. Оның басты міндеті – Глазго қаласының және қаланың Батыс сопасы мен шеткі елді мекендері арқылы өтетін A82 тас жолының қалалық бөліктерінен көлік ағынын аудару. Көпірдің орналасқан жері Глазго халықаралық әуежайынан Лох-Ломонд және Солтүстік-Батыс жоталарына бағытталатын туристік көліктер үшін ыңғайлы. Көпірде бір кезде төлем алынбаған, бірақ 2001 жылы қадағалаудың нәтижесінде жол ақысын енгізу туралы заң күшін жойды және жаңа заң күшіне енгенге дейін жүргізушілер тегін өтетін болды. Осыдан кейін жол ақысын жинауға конкурс жарияланды және 2002 жылдың 1 сәуірінен бастап Apcoa компаниясы жеңіске ие болды. Жол ақысы алынып тасталған кезде, бұл көпір Шотландияда қалған үш төлемақылы көпірдің бірі болды. Қалғандары – Форт-роуд және Тей-роуд көпірлері. Олардағы жол ақысы 2008 жылдың 11 ақпанында жойылды. Көпір 2001 жылға дейін 72 миллион фунт стерлинг жинады, ал соңғы жұмыс жылында 5,676 миллион фунт стерлинг түсім болды. Қазіргі күні күніне шамамен 35 000 көлік өткендіктен, көпірдің жобасы күрделі болғанымен, жоғарыда орналасқан Кингстон көпірімен салыстырғанда көлік ағыны төмен болғандықтан, оны «ақ пил» деп санауға болады. 2006 жылдың 1 сәуірі мен 2 шілдесі аралығындағы есептік кезеңде, жол ақысы алынбаған кезде, көпірдегі көлік ағыны өткен жылмен салыстырғанда 27,33%-ға өсті. Қазіргі таңда көпір Шотландияның магистральдық тас жол желісінің бөлігі болып табылады және оған Шотландияның Көлік министрлігі жауапты.
The bridge itself is the A898 road and its short approach from the south is the M898 motorway which is a spur from the M8 motorway. The bridge connects Erskine in Renfrewshire on the south side to the A82 (Great Western Road) at Old Kilpatrick in West Dunbartonshire on the northern side. The bridge is set at a high level to allow the passage of shipping beneath. The bridge is the most downstream of all the Clyde bridges and is the last point at which the estuary can be crossed by road. Its main function is to divert traffic away from Glasgow and the urban stretches of the A82 which run through the city's West End and outer suburbs. The location of the bridge means that the bridge is used by tourist traffic from Glasgow International Airport bound for Loch Lomond and the north west Highlands. The bridge had briefly been free of charge before in 2001 an oversight caused the legislative order enforcing the toll to lapse and drivers crossed free until the new legislation was enforced. At this point the contract for toll collection was put out to tender and was re awarded to Apcoa from 1 April 2002. The bridge was one of only three toll bridges left in Scotland when the tolls were abolished. The others were the Forth Road Bridge and the Tay Road Bridge. The tolls were abolished on those bridges on 11 February 2008. The bridge had collected £72 million in tolls by 2001 and collected £5.676m in the last operating year. Its current traffic levels are estimated at 35,000 vehicles per day and because of this the bridge was considered something of a white elephant given its elaborate design yet relatively low traffic levels compared to the congested Kingston Bridge further upstream. In the last accounting period between 1 April 2006 2 July 2006 whilst the tolls were free the bridge saw an increase in traffic on the previous year by 27.33%. The bridge is now part of the trunk road network of Scotland and is the responsibility of Transport Scotland.
Оқиғалар
Көпірде екі бала дүниеге келген. Біріншісі 1990 жылдың 19 қыркүйегінде туған ұл, кейіннен көпірдің құрметіне Оливер Эрскин Эдвардс деп аталды. 2011 жылдың 18 қаңтарында екінші сәби, Кира Сара Мари МакФеттридж көпірдегі жедел жәрдемде дүниеге келді. 2001 жылдың соңында көпірдің астында бір адамның бөлік-бөлік етіп кесілген денесі табылды, осыдан кейін кісі өлтіруге қатысты тергеу жүргізіліп, сот ісі қозғалды. Кейіннен бір адам тұтқындалып, осы қылмыс үшін сотталды. 1996 жылдың 4 тамызында «Texaco Captain» аталған мұнай платформасы көпірдің жол жабынына соқтығысып, көпірдің жабылуына себеп болды. Мұнай платформасы Клайдбанкте салынды, содан кейін Клайд өзенімен сүйретіліп әкелінді. Көпір 1996 жылдың 22 тамызында жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге қайта ашылды. 1996 жылдың 30 тамызында автомобильдер мен мотоциклдерге, ал 1996 жылдың 22 желтоқсанында барлық көліктерге, соның ішінде жүк көліктеріне қайта ашылды. Көпірді жөндеуге 3,6 миллион фунт стерлинг жұмсалды, жол ақысынан түскен кіріс жоғалуы 700 мың фунт стерлингті құрады. 2010 жылдың тамызында бір топ парашютист көпірді бір рет пайдаланды. Оқиғадан кейін «HMS Gannet» кемесінен шыққан Корольдік теңіз күштерінің «Вестленд Си Кинг» тікұшағы, жағалау күзетшілері және Стратклид өрттен қорғау және құтқару қызметінің қызметкерлері көпірге шақырылды. 2018 жылы Historic Environment Scotland көпірді «өзінің заманы үшін Шотландиядағы ең озық инфрақұрылымдық ескерткіш, құрылымдық қарапайымдылығымен, материалдардың үнемділігімен және нәзік сыртқы түрімен танылғандықтан» А санатындағы тізімге енгізілген құрылым деп тағайындады.
There have been two known births on the bridge. The first was a boy who was born 19 September 1990; he was subsequently named Oliver Erskine Edwards in homage to the bridge. A second baby, Kiera Sarah Marie McFettridge was born in an ambulance on the bridge on 18 January 2011. The bridge has also been the subject of a murder investigation and ensuing court case after parts of a man's dismembered body were found underneath the bridge in late 2001. A man was subsequently arrested and convicted for this crime. An oil rig called the Texaco Captain collided with the road deck on 4 August 1996 resulting in the closure of the bridge. The oil rig was constructed upstream at Clydebank before being towed down the River Clyde. The bridge reopened to pedestrians and cyclists on 22 August 1996. This was followed by cars and motorcycles on 30 August 1996 and was opened again to all vehicles including heavy goods vehicles on 22 December 1996. Repairs to the bridge cost £3.6 million with a further £700,000 in lost revenue from tolls. The bridge has been used once by a group of base jumpers in August 2010. A Royal Navy Westland Sea King helicopter from HMS Gannet, coastguard teams and officers from Strathclyde Fire and Rescue Service were all called out to the bridge following the incident. The bridge was designated a Category A listed structure in 2018 by Historic Environment Scotland, due to being "a state of the art infrastructure landmark in Scotland for its time recognised for its structural simplicity, economy of materials and slender appearance".
Өзін-өзі өлтіру
Көпір Шотландиядағы ең танымал өзін-өзі өлтіру орындарының бірі болып саналады: шамамен жыл сайын он бес адамнан астам адам өмірге қол жұмсайды. Осыған байланысты, "Самаритян" қайырымдылық қоры көпірге апаратын барлық жолдарға, сондай-ақ өзеннің екі жағындағы жол бойында орналасқан төрт қоғамдық телефон кабинасына ескерту белгілерін орналастырды. Бүкіл елдегі автожолдардағыдай, SOS телефондары да бар. Көпір, жақын маңдағы қауіпсіз ортадан қашып кеткен екі жасөспірім қыздың қазасынан кейін қайтадан ақпарат құралдарының назарына ілікті. 2011 жылдың қыркүйегінде болашақтағы өзін-өзі өлтіру әрекеттерін болдырмау мақсатында көпірдің бойына өзін-өзі өлтіруден қорғайтын кедергілерді орнату жұмыстары басталды. Amey Highways компаниясы жаңа кедергілерді орнатуды 3,5 миллион фунт стерлинг сомасында аяқтады. Көлік құралдарына арналған кедергілер де жаңартылуда. Орнатылып жатқан жаңа кедергілер – H4a жоғары сақтайтын көлік кедергілері. Бұл жұмыстар аясында мұнаралар мен ілмек кабельдер де қайта боялады. Жаңартудың бірінші кезеңі 2013 жылдың 15 шілдесінде басталды және 12 айға жоспарланған. Highway Barrier Solutions компаниясы 6 миллион фунт стерлингтік жаңарту жұмыстарын жүргізіп жатыр, ал қозғалыс Bluetooth технологиясы арқылы бақыланады. Көпірге кіретін жерлерде орналасқан детекторлар Traffic Scotland веб-сайтына тікелей қозғалыс туралы мәліметтерді жібереді.
The bridge is one of Scotland's most notorious suicide spots: estimates suggest that more than fifteen people commit suicide there each year. This has led to the Samaritans charity placing signs at each path leading onto the bridge and also within four public telephone boxes that are situated on the twin footpaths running adjacent to the roadway on either side of the river. There are also normal SOS phones as seen on motorways nationwide. The bridge was brought into the media spotlight again after the death of two teenage girls who absconded from a nearby secure unit. In September 2011, work started to install suicide barriers along the length of the bridge to prevent future suicide attempts. Installation of the new barriers was completed by Amey Highways at a cost of £3.5 million. The vehicle barriers are also being upgraded. The new barriers being installed are H4a High Containment Vehicle Barriers. These works will also see the towers and the suspension cables being re painted. Stage one of this upgrade started on 15 July 2013 and is scheduled to last for 12 months. Highway Barrier Solutions are undertaking the upgrade which will cost £6 million and whilst ongoing the traffic is being monitored by Bluetooth technology. There are detectors on the bridge entry points which feed live traffic reports to the Traffic Scotland website.