Кіріспе

Мануэль Роблес Пезуэла (23 мамыр 1817 – 23 наурыз 1862) – әскери инженер, әскери қолбасшы және Мексиканың азаматтық соғысы, яғни консерваторлар мен либералдар арасындағы Реформа соғысы кезінде Мексиканың уақытша президенті болған. Ол консерваторлардың президенті қызметін атқарды, либералдардың басшысы, президент Бенито Хуаресқа қарсы тұрды. Ол орташалық көзқарастарымен белгілі болды, ал оның басқару кезеңі либералдармен келісімге келуге жасалған сәтсіз әрекеттермен еректелді. Консерваторлар 1860 жылы соғысты ұтырып қалды, ал екі жылдан кейін Роблес екінші француз интервенциясы кезінде генерал Алмонте француздарға көмектесуге жасаған әрекетке қосылуға тырысты, бірақ либералдық үкімет оны жол үстінде тұтқындап, өлім жазасын орындады.

Ерте өмір және әскери мансап

Мануэль Роблес Пезуэла 1817 жылғы 23 мамырда Гуанахуатода инженер және полковник Франсиско Роблес пен Хосефина Пезуэла отбасында дүниеге келген. Ол әкесі директор болған Кен колледжіне оқуға түсті және химия, ағылшын тілі және география пәндері бойынша академиялық жетістіктері үшін жүлделер алды. 1840 жылы инженерлік қызметтегі лауазымға артықшылықпен ие болды. 1842 жылы Роблес инженерлер капитаны, ал 1846 жылы подполковник болды. Сол жылы ол Техуантепек тасмуйында маңызды геодезиялық және топографиялық жобаларға қатысты. Ол Вера-Круз мен Сан-Хуан арасындағы жолдың көп бөлігін Жалапаға дейін жалғастыру ниетімен салды. Ол Вера-Круз қаласының жоспарларын жасады және қаланың портында жұмыс істеді. Мексика статистикалық қоғамы мен Париж географиялық қоғамының мүшесі болды. Мексика-Америка соғысы кезінде Мексиканың барлық аймақтарында әрекет етті. Ол Вера-Крустағы инженерлерге қолбасшылық етті және осы қаланың қоршауы мен бомбалауына қатысты. Сол шайқастағы қызметі үшін Вера-Круз штатының конгресі оған құрмет медалін табыс етті. Инженерлер командирі ретінде ол Серро-Гордо шайқасына қатысты, американдықтар уақытша кері шегінген кезде Эль-Телеграфо төбесінде болды және мексикалық күштер толығымен жеңілгенге дейін сол жерде қалды. Ол Пеноль-Вьехода қорғанысты дайын қалдырғаннан кейін, Шапультепек шайқасында Санта-Аннаның тікелей қолбасшылығында болды. 1852 жылы ол Соғыс министрі болды, бірақ Санта-Анна режиміне наразы болғандықтан, ол отставкаға кетіп, АҚШ, Англия және Осман империясы арқылы саяхаттап, бекіністерді, әскери және ғылыми мекемелерді зерттеді.

Төрағалық

Ол Реформа соғысы басталғаннан кейін 1858 жылдың қыркүйегінде Мексикаға оралды және генерал Эчегарайға қызметін ұсынды, оған либералдар бақылап ұстаған Пероте бекінісінің айналасында траншея қазуды ұсынып, байланысын үзуге кеңес берді. Ол астанаға сапар шегіп, консервативті партияның либералдармен келісімге келуді жақтаған "фьюзионист" қанатына қосылды. Консервативті президент Зуолаганың соғысты басқаруына наразылық және жаңа конституцияны қабылдауға қабілетсіздігі салдарынан Эчегарай 1858 жылдың желтоқсан айында Аётла жоспары арқылы оған қарсы көтеріліс ұйымдастырды. Көтеріліс Роблес Пезуела жариялаған Аётла жоспарының өңделген нұсқасымен ғана тоқтатылды. Жоспар әр департаменттің бас азаматтық билігімен бірге, Атақтылар Хунтасын құруды көздеді, ол әр департаменттен үш өкілді таңдап, жаңа конституцияны жазу үшін құрылтайлық конгресс құруға тиіс болды, содан кейін ол ұлттық референдумға ұсынылатын еді. Роблес Пезуела да либералдармен келісімге келуді қалап, Зуолаганы қызметтен шеттету бұл мәселені шешуге көмектеседі деп үміттенеді. Зуолага президенттік лауазымнан сәтті алынды, ал билікке келгеннен кейін Роблес бірнеше соғыс шараларын қабылдады және соғыс күшін қолдау жолдары үшін дін қызметкерлерімен келіссөздер жүргізді. Ол стратегиялық маңызы бар Вера-Круз штатының губернаторы Гутьеррес Замораға және Конституциялық губернаторлардың қалғандарына өкілдерін жіберіп, оларды жоспарға қосылуға шақырды. Мексика және Гуанахуато департаменттерінен басқа, шақырулар көбінесе назарсыз қалды. Хунта жоспарларына солтүстіктегі консервативті әскерлерді ұсыну үшін комиссар кірмеді, бұл консервативті қаталдық танытқан генерал Мигель Мирамонды елемеу әрекеті болды, бұл консерваторлар арасында наразылық тудырды. Роблес келісіп, Мирамонның өкілін Хунтаға қосты. Аютла жоспарына сәйкес, Атақтылар Хунтасы 30 желтоқсанда Мариано Рива Паласио төрағалығымен ақыры құрылды. Ол атқарушы билік үшін ережелерді бекітті және құрылтайлық конгресс шақыруды жоспарлады. Хунта Республика Президентін сайлауға келгенде, Роблес Пезуела генерал Мигель Мирамоннан төрт дауыс айырмасымен жеңілді. Президенттік 1859 жылдың 31 қаңтарында Мирамонға берілді.

Президенттікке дейінгі қызмет және орындау

Президент Мирамон Роблсты Веракрус губернаторы және генерал-командир етіп тағайындады, ол 1859 жылдың 12 сәуірінде Шығыс дивизиясын басқаруға кірісті. Белгілі бір модерат ретінде ол Веракрус либералдық үкіметінен келісімге келу туралы ұсыныстар алды, ал либерал министр Мелхор Окампо да оған либералдарға қосылу үшін кеңпейіл ұсыныстар жасады, бірақ екеуі де нәтижесіз аяқталды. Ол 1860 жылы Силао шайқасында Мирамонның шешуші жеңілісін көрді, және консерваторлар жыл соңында соғысты жоғалтқанда, Роблс либералдық үкіметтен кешірім алды, бірақ үкімет оған елдің ішінде болуға тыйым салды, Роблс кейін бұл келісімді бұзды. Француз интервенциясы кезінде ол генерал Хуан Альмонтеден оның французбен жұмыс істейтін үкіметіне қосылу туралы ұсынысты қабылдады, және 1862 жылдың 20 наурызында интервенцияға қосылу жолында Тукстепек қаласында тұтқындалды. 23 наурызда оған әскери сот жасалып, шетелдік елшіліктер оның өмірін сақтап қалуға шақырып бақылағандарына қарамастан, атып өлтірді.