Кіріспе
Мексика саясаткері Хосе Юсто Корро Сильва (шамамен 1794 жылдың 19 шілдесі – шамамен 1864 жылдың 18 желтоқсаны) – мексикалық заңгер және мемлекет қайраткері, 1836 жылдың 2 наурызында президент Мигель Барраганның күрт қайтыс болуынан кейін Мексика президенті болды. Өкіметтік қызметі кезінде ол Бірінші Мексика Республикасынан Мексиканың Орталық Республикасына өтуге және жаңа конституцияны – Siete Leyes-ті жариялауға жетекшілік етті. Сонымен қатар, ел Техас революциясымен күресіп жатқанда, Мексиканың тәуелсіздігін Испания және Ватикан мойындады.
José Justo Corro Silva (c. 19 July 1794 – c. 18 December 1864) was a Mexican lawyer and statesman who was made president of Mexico on March 2, 1836, after the sudden death of President Miguel Barragán. During his administration, he oversaw the transition from the First Mexican Republic to the Centralist Republic of Mexico and the publication of the new constitution: the Siete Leyes. The nation also faced the ongoing Texas Revolution, and Mexican independence was recognized by Spain and by the Holy See.
Ерте өмір және білім
Хосе Юсто Корро 1794 жылғы 19 шілдеде дүниеге келген. Ол 1810 жылы провинциялық прапорщик ретінде қоғамдық өмірін бастады және Тәуелсіздік соғысына қатысқанда капитан-лейтенант полковнигі шеніне жетті. Ол Гвадалахарада заң факультетінде оқығаннан кейін Мексика қаласына көшіп, астанада заңгер ретінде танымал болды.
Алғашқы позициялар
Ол 1835 жылдың 18 наурызынан 1836 жылдың 26 ақпанына дейін президент Мигель Барраган кабинетінде әділет және дін істері министрі болды. Барраган, Антонио Лопес де Санта-Анна Сакатекаста көтерілісшілермен соғысып жатқанда, уақытша президент болған еді. Алайда, Барраган 1836 жылдың 1 наурызында, денсаулығына байланысты 27 ақпанда қызметтен кеткеннен кейін тифтен қайтыс болды, ал Санта-Анна тағы да астанадан тыс болды (бұл жолы Техастағы көтерілісшілермен күресіп). Осы жағдайда, 1836 жылдың 27 ақпанында Депутаттар палатасы Корроны уақытша президент етіп тағайындады. Ол 2 наурызда ресми түрде қызметке кірісті.
Төрағалық
Ол президенттікке үш айдан кейін Сан-Хасинто шайқасы, Мексиканың техастықтардан жеңілуі және Санта-Аннаның тұтқындалуы туралы жаңалық келді. Корро әскерге көмек беру және президентті сақтап қалу үшін патриоттық шақырулар жасады, сондай-ақ үкіметке қосымша қаражат жинауға мүмкіндік беретін жоспарды ұсынды. Мексика теңіз күшіне бірнеше кеме қосылды және 1836 жылдың соңына қарай Техасқа күштер жіберілді. Пуэблада барлық партиялардың бірігуін талап ететін Конкордия жоспары жарияланды, бірақ ол үкіметке елеулі қауіп тудырмады. 1836 жылдың соңында бұрынғы консервативті президент Еуропадағы жер аударынан елге оралды, және халық пікірі оны президенттікке қолдау көрсетуге бастады.
Сыртқы қатынастар
Бұл кездегі үкімет көптеген шетелдік дағдарыстармен күресуге мәжбүр болды, ең көрнектісі – Техас революциясы және АҚШ-тың Техастың тәуелсіздігін мойындауы мүмкіндігі. Франция залал өтеу талаптарын қойды, бұл 1838 жылы «Кондитерлік соғысқа» әкелді. Қарым-қатынастардың шиеленісуіне байланысты, Мексиканың АҚШ-тағы министрі Мануэль Эдуардо де Горостиза Мексикаға қайтарылды. Америкалық сауда кемелерін басып алуға жауап ретінде, Мексиканың «General Urrea» бригинтинасы американдық кемелер тарапынан қолға түсірілді, олар мексикалық туды түсіріп, американдық туды көтеруге мәжбүр болды. Соғыстан жалтарғандықтан, мексикалық үкімет тұтқынға алынған кемелерді босатуға бұйрық берді. 1837 жылдың наурыз айында Мексикадағы Франция елшісі өз үкіметінен, мексикалық үкімет тарапынан қарастырылмаған залал өтеу туралы хабарлама алды, сондай-ақ егер олар назардан тыс қалса, Франция мен Мексика арасында соғыс болатыны туралы ескерту берілді. Елші Мексикаға келгенде президент Корро оны қабылдады, ал министр Хосе Мария Торнел оның құрметіне бірнеше банкет ұйымдастырды. Корро жасаған мәлімдемеде ол шетелдік мүдделердің ықпалына бағынбайтынын мәлімдеді. Бір газет Франция елшісінің Алжирдегі Францияның соңғы жеңістерін көрсететін карталарымен бірге жазған хатын жариялады, бұл Францияның әскери күшін көрсету мақсатында жасалған. Корро басшылығындағы үкімет 1833 жылы президент Валентин Гомес Фариас бекіткен дін қызметкерлеріне қарсы заңдарды жою шартымен, Ватиканды Мексиканың тәуелсіздігін мойындауға итермеледі. Папа содан кейін интернунционы жіберуге келісім берді. 1836 жылдың 28 желтоқсанында Испания да Мексиканың тәуелсіздігін мойындады, бірақ бұл жаңалық Мексикаға Корро президенттік лауазымынан кеткеннен кейін ғана жетті. Мадридтегі келіссөздерде Мексиканы Мигель Санта Мария өкілдік етті, ол Мексиканың сыртқы істер жөніндегі өкілі ретінде Испанияда қалды.
Ішкі мәселелер
Оның президенттігі кезеңінде Корроның үш қаржы министрі болды – Мангино, Алас және Сервантес – олардың барлығы қаржы жинауға күресті және үкіметтен шетелдік қарыз алуды сұрады. Мыс қолданылуы да қиындықтар тудырды, себебі оны жасау оңай болатын, сондықтан Корро мыс монетаның құнын төмендету арқылы жалған ақша жасауды тоқтатуға тырысты. Қаржылық дау-дамалды жеңілдету үшін Ұлттық банк те құрылды, бірақ ол қаржы жетіспеушілігіне байланысты қиындықтарға тап болды. Тәуелсіздік алғаннан бері қалалық мүліктер салық төлеуден жалтарды, сондықтан Корро басшылығы 1836 жылдың 30 маусымында олардың әрбір мың песоға екі песо төлеуге міндетті екенін жариялады. Муниципалдық деңгейдегі партиялық қақтығыс президентке Аюнтиментос сайлауын Сейте Лейес, жаңа конституция жарияланғанға дейін тоқтату туралы петициямен аяқталды. Елдің оңтүстігінде Хуан Альварес көтерілісін басудан кейін, конгресс осы жаңа, орталықтандырылған конституцияға назар аудара бастады. Сейте Лейес ақыры 1836 жылдың 30 желтоқсанында жарияланды. Жаңа конституцияға сәйкес сайлаулар өтті және жақында Еуропадан оралған бұрынғы президент Анастасио Бустаманте тағы бір мерзімге сайланды.
Кейінгі өмірі
1837 жылғы 19 сәуірде Корро лауазымынан қанағат етіп, Гвадалахарада жеке өмірге шықты. Ол 1864 жылы Мексикадағы француз басқыншылығы кезінде қайтыс болды және қаланың бас зиратында, Белен пантеонында жерленді.