Николет аралы – Минеаполис, Миннесотадағы Миссисипи өзеніндегі шағын арал. Хеннепин көпірімен байланысқан, халық саны 144 адам. Жозеф Николеттің құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миссисипи өзеніндегі арал, Миннеаполис, Миннесота, АҚШ
Island on the Mississippi River in central Minneapolis, Minnesota, USA
Николет аралы (/ˈnɪkəlit/) – Миннеаполис, Миннесота штатының орталығындағы Сент-Энтони шарлауының солтүстігінде Миссисипи өзенінде орналасқан арал. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметінше, аралдың жер аумағы және 2000 жылғы халық санағы бойынша 144 адам тұрады. Арал қаланың Николет аралы/Шығыс жағалауы деп белгіленген ауданының үлкен бөлігін құрайды. Арал 1830 жылдары Жоғарғы Миссисипиді картаға түсірген картограф Джозеф Николеттің құрметіне аталған. Арал Миссисипи өзенінің ортасында жатыр, одан Орталық және Солтүстік-Шығыс Миннеаполисті байланыстыратын Хеннепин даңғылы көпірі өтеді. Арал Сент-Энтони шарлауына тым жақын болғандықтан, егер 19 ғасырдың соңында шарлауықтың солтүстіске қарай жылжуы тоқтатылмағанда, арал қазір жоқ болар еді. 19 ғасырдың басында Николет аралы шарлауға жақын орналасқан алты аралдың бірі болды, бірақ қалғандары жойылды немесе Шығыс жағалауға қосылды. Аралда 1855 жылы ашылған, қазіргі Хеннепин даңғылы көпірі орналасқан Миссисипи өзені арқылы салынған алғашқы көпір орналасқан. Ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген Сент-Энтони шарлауы тарихи ауданының бір бөлігі болып табылады.
Nicollet Island ('/n//ɪ//k//ə//l//ɪ//t/ NIHkəlit) is an island in the Mississippi River just north of Saint Anthony Falls in central Minneapolis, Minnesota. According to the United States Census Bureau the island has a land area of and a 2000 census population of 144 persons. The island makes up a large part of the city designated Nicollet Island/East Bank neighborhood. The island is named for cartographer Joseph Nicollet, who mapped the Upper Mississippi in the 1830s. The island lies in the middle of the Mississippi, crossed by the Hennepin Avenue Bridge connecting Downtown and Northeast Minneapolis. The island is so near to Saint Anthony Falls that if the northward movement of the falls had not been stopped in the late 19th century, the island would no longer exist. In the early 19th century Nicollet Island was one of six islands near the falls, but all the others have been destroyed or joined to the east bank. The island was the site of the first bridge across the Mississippi River, opened in 1855, on the site of the present Hennepin Avenue Bridge. It is part of Saint Anthony Falls Historic District, listed on the National Register of Historic Places.
Алғашқы адамдар
Еуропалық қоныс салушылар келгенге дейін Миннеаполис аймағында Сиу (Дакота) және Оджибве халықтары тұрған, олар үшін Сент-Энтони шарлауы қасиетті орын болған. Сиу халықтары бұл аралды бала туу орны ретінде пайдаланған, және олардың ауызша дәстүрлерінде бұл орын көрініс іздеу сияқты салтанаттар мен бейтарап кездесулер үшін қолданылған.
Before the arrival of European settlers, the Minneapolis region was inhabited by the Sioux (Dakota) and Ojibwe people, to whom Saint Anthony Falls was a sacred site. The Sioux used the island as a birthing place, and according to their oral tradition for ceremonies such as the vision quest and as a neutral meeting site.
Еуропалық-америкалық қоныстану
Николет аралы мен сарқырама аймағының қалған бөлігі 1838 жылы қоныстануға ашылды. Көптеген қоныс аударушылар сарқыраманың жанындағы ең жақсы жерді иеленуге тырысты, олардың ішінде Форт Снеллингтің дүкеншісі Франклин Стил Николет аралымен қоса, шығыс жағалаудың ең жақсы бөлігін алды. Ол жерді гектарына 1,25 доллардан сатып алды, бұл арал үшін шамамен 60 долларға бағаланды. 1848 жылы Стил қазіргі Хеннепин даңғылы көпірі орналасқан жерде өзен арқылы паром жүргізуді бастады.
Nicollet Island and the rest of the area of the falls were opened to settlement in 1838. Several settlers tried to obtain the best land near the falls, of whom Fort Snelling's sutler, Franklin Steele, took the best part of the east bank including Nicollet Island. He purchased the land for $1.25 per acre, which comes to about $60 for the island. In 1848, Steele started a ferry across the river on the present site of the Hennepin Avenue Bridge.
XIX ғасырдың аяғы
Уильям У. Истман және Джон Л. Мерриам 1865 жылы сатып алғаннан кейін аралдың қарқынды дамуы басталды. 1866 жылы Истман мен Мерриам аралды Миннеаполис қаласына парк ретінде сатуға тырысты, бірақ ұсыныс референдумда қабылданбады. Истман мен Мерриам аралдың оңтүстік жағында фабрикалар, Истман туннелі және солтүстік жағында тұрғын үйлер салуды бастады. Истман туннелі Николет аралынан Хеннепин аралы арқылы Сент-Энтони шарлауының оңтүстік жағына дейін созылған. 1869 жылы туннель құлап, Сент-Энтони шарлауына зиян келтіре жаздады. Инженерлер корпусы құламаның үстінен, әктас қабатының астынан бастап, 40 футқа (12 метрге) дейін бетонды бөгет (қабырға) салып, бұл мәселені шешті. Туннельдің сәтсіздігінен кейін Истман шарлауда турбиналар жүйесін және аралдың оңтүстік жағындағы фабрикаларды гидроэнергиямен қамтамасыз ету үшін жоғары кернеулі кабельдерді орнатты, соның ішінде Арал электр ғимараты (1937 жылы сөйілді, онда түрлі дүкендер болды), Седар көлінің мұз компаниясының зауыты және Аралдың терезе және есік компаниясы (қазір Николет аралындағы қонақ үй). Истман туыстары мен достарына аралда үй салып берді және Истман мен Гроув көшелеріндегі үйлерді салдырды. Истманның күш-жігері 19 ғасырдың соңғы онжылдықтарында қаланың Алтын ғасырындағы бай адамдардың көпшілігін аралда тұруға ынталандырды. 1876 жылы Миссисипи өзені арқылы жаңа ілмек көпір ашылды. 1867 жылы Миссисипидегі алғашқы теміржол көпірі салынды, ол аралдың өнеркәсіптік оңтүстігін және тұрғын үй солтүстігін бөліп тұрды, Миннеаполис BNSF теміржол көпірі (1893 жылы жаңартылған) осылай бөліп тұрады. 1893 жылы солтүстік-шығыс Миннеаполисте Николет аралынан бастау алған, Миннеаполис тарихындағы ең қиын өрттердің бірі болды. 1900 жылы Ласаллиан бауырлары аралда ДеЛаСалл орта мектебін ашты.
Extensive development of the island began after it was bought by William W. Eastman and John L. Merriam in 1865. In 1866, Eastman and Merriam tried to sell the island to the city of Minneapolis, to be a park, but the proposal was rejected in a referendum. Eastman and Merriam began building mills on the south side of the island and the Eastman tunnel, and residential buildings on the north side. The Eastman tunnel extended from Nicollet Island to the south end of Saint Anthony Falls via Hennepin Island. The tunnel collapsed in 1869, and almost destroyed Saint Anthony Falls. The fix was a concrete dike (wall) built by the Corps of Engineers just upstream from the falls all the way across the river from just under the limestone cap down as much as 40 feet (12 m). After the failure of the tunnel, Eastman built a system of turbines at the falls and overhead cables to provide hydropower to factories on the south end of the island, including the Island Power Building (razed in 1937, it contained a variety of shops), a plant of the Cedar Lake Ice Company, and the Island Sash and Door Company (now the Nicollet Island Inn). Eastman had his relatives and friends build their houses on the island, and built the Eastman and Grove Street Flats. Eastman's efforts lead many of the city's Gilded Age wealthy to live on the island, in the later decades of the 19th century. In 1876, a replacement suspension bridge across the Mississippi was opened. In 1867 the first railway bridge across the Mississippi in Minneapolis was built, separating the industrial south of the island and the residential north, as the Minneapolis BNSF Rail Bridge (an 1893 replacement) still does. In 1893, northeast Minneapolis was devastated by one of the most damaging fires in Minneapolis history, which started on Nicollet Island. In 1900 Lasallian Brothers started DeLaSalle High School on the island.
ХХ ғасырдың басында
1910-шы жылдардан бастап Николет аралы және Гейтвей ауданының қалған бөлігі құлдырап, Николет аралындағы пәтерлер мен үйлер арзан бағада тұрғын үйлер құру үшін бөлінді. Арал бірнеше жер иелеріне тиесілі кедей ауданға айналды, олар тұрғын үйлерге көңіл бөлмей, күтім-жөндеу жұмыстарын жасамайтын. Моррис Лернер отбасы аралдың көп бөлігін иеленіп, ондағы «Арал азық-түлік» дүкенін басқарды. Лернерлерді кейде жалға алушылар жомарт деп сипаттаса, дүкендерін шығынмен жүргізгендерін айтты, бірақ наразы жалға алушылар мен қалалық газеттер оларды лас үй иелері деп атады. 1960 жылдары Дэвид Лернер жалға алушылар одағы құрған Николет аралының тұрғындарымен ұзақ және көпке таралған дауға қатысты. Жалға алушылар оның дүкені мен Седар көліндегі үйінің алдында пикетке шықты, ал Лернер газетке берген сұхбатында жалға алушыларын «жақсы адамдар» немесе «шошқалар» деп сипаттап, олардың мүліктерін нашар күйде қалдырғанын айтты. 1940 жылдары аралда «Grain Belt Beer» таңбасы орнатылды, ол сол кезде елдегі ең ірі неон таңбаларының бірі болатын. ДеЛаСалл 20-ғасырда кеңейіп, Истман Флэтс орнындағы ғимараттарды бұзып, жаңаларын салды. Ол колледжге дайындық мектебіне айналды және 1971 жылы католик қыздар мектебін қосып, аралас білім беруге көшті.
From the 1910s, Nicollet Island and the rest of the Gateway District declined, and the flats and houses on Nicollet Island were subdivided to create cheaper housing. The island became a poor neighbourhood, owned by a few landlords, who provided little maintenance to its residential buildings. The family of Morris Lerner came to own much of the island, and ran the Island Grocery there. The Lerners were described as generous by sometime tenants and ran their store at a loss, but were described as slumlords by disgruntled tenants and the city newspapers. During the 1960s, David Lerner entered into a long and public dispute with Nicollet Island residents who formed a tenants union. The tenants picketed outside his store and his home on Cedar Lake, and in response Lerner told a newspaper that his tenants were either "nice ones" or "pigs", citing the poor condition his tenants left his properties in. In the 1940s, the iconic Grain Belt Beer sign was erected on the island, at the time one of the largest neon signs in the country. DeLaSalle expanded over the 20th century, demolishing and building on the site of the Eastman Flats. It became a college preparatory school, and went coeducational in 1971 by absorbing a Catholic girls' school.
ХХ ғасырдың аяғы
1950 жылдардан бастап қала және штат үкіметі қаланың солтүстік орталық бөлігін қайта жаңартуға кірісті, соның ішінде аралды қайта жаңартудың көптеген жоспарларын жасады. Көптеген ұсыныстар аралдағы тарихи ғимараттарды бұзуды және оларды көп жағдайда жаңа ғимараттармен, мысалы, көп қабатты пәтерлермен алмастыруды көздеді. Арал тұрғындары кез келген өзгеріске қарсылық көрсетті. 1970 жылдары арал табиғатты қорғаушылардың назарына ілігіп, Сент-Энтони Шарқы ауданымен бірге Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. 1970 жылдары Миннеаполис саябағы және демалыс басқармасы аралдың көп бөлігін ашық кеңістікке айналдыруды жоспарлады, бастапқыда ғимараттарды бұзуды көздеді, себебі оларды қалпына келтірудің құны жоғары еді және қала орталығына жақын үлкен саябақтың құны бағалы болды. 1979 жылы Саябақ басқармасы Метрополитен Кеңесінен қаражат алып, аралдың үлкен бөлігін сатып ала бастады. Жоспар бойынша, аралдың батыс жағындағы үйлер ғана сақталып, шығыс жағы ашық кеңістікке айналдырылып, аралдың басқа ғимараттарының ішінде тек Island Sash and Door компаниясы қалдырылатын болды. Табиғатты қорғаушылар мен тұрғындардың алаңдаушылығын ескере отырып, 1983 жылы қайта құрудың тағы бір келісімге келген жоспары жасалып, бекітілді. Осы жоспарға сәйкес, Саябақ басқармасы аралдағы үйлерді қалпына келтіріп, қазір олардың иесі, бірақ бұрынғы тұрғындарға қалпына келтірудің жоғары құнына қарамастан 99 жылға жалға алуға рұқсат берілді. Даулар DeLaSalle футбол алаңы салуға тырысқанда қайта көтерілді, бірақ бұл жоба тек 2007 жылы Миннесота апелляциялық сотының шешімінен кейін жүзеге асырылды.
Starting in the 1950s, northern downtown was redeveloped by the city and state government, which made numerous plans to redevelop the island. Most proposals involved razing the historic buildings of the island, and in many cases replacing them with new buildings such as high rise apartments. Island residents resisted any change. In the 1970s, the island became a concern of preservationists and was included with the rest of the Saint Anthony Falls district on the National Register of Historic Places. In the 1970s the Minneapolis Park and Recreation Board made plans to make most of the island into an open area, which initially called for razing the buildings on the island, citing the cost of restoration and the value of a larger park near Downtown. In 1979 the Park Board began acquiring large parts of the island with funds from the Metropolitan Council, with a plan that would keep only the houses on the west side of the island, making the east side an open space, and keeping only the Island Sash and Door Company among the island's other buildings. Because of the concerns of preservationists and residents, a further compromise redevelopment plan was made, and finalised in 1983. Following this plan, the Park Board restored the homes on the island and now owns them, but the previous residents were allowed to remain with 99 year leases despite the high cost of restoration. The controversies resurfaced when DeLaSalle tried to build a football field, which only went ahead after a ruling by the Minnesota Court of Appeals in 2007.
Сәулет
Аралда DeLaSalle жоғары мектебі, католиктік дайындық мектебі және Nicollet Island Inn орналасқан. Сонымен қатар, аралдың солтүстік жағында үш көппәтерлі тұрғын үй және жиырма екі қайта жаңартылған Виктория дәуіріне тән үйлер бар. Мейрамхана 1893 жылы Island Sash and Door Company ретінде салынды, ал 1913 жылдан 1970 жылдарға дейін ол Құтқару Армиясының ерлерге арналған панасы болды. Аралдың оңтүстік жағында Николет аралы павильоны және Жапонияның Осака қаласындағы Ибараки қаласының сыйы – "Екі дос қоңырауы" орналасқан. Павильон 1893 жылы William Bros Boiler Works ретінде салынған.
DeLaSalle High School, a Catholic, preparatory high school, and the Nicollet Island Inn are located on the island, as well as three multi family residential buildings and twenty two restored Victorian era houses on the north end of the island. The Inn was built in 1893 as the Island Sash and Door Company, and was a Salvation Army men's shelter from 1913 to the 1970s. The south end of the island is home to the Nicollet Island Pavilion event center and the Bell of Two Friends, a gift from the city of Ibaraki, Osaka, Japan. The pavilion was built in 1893 as the William Bros Boiler Works.