Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз дипломаты (1805–1881)
French diplomat (1805–1881)
Эдуард Друин де Льюис (edwaːʁ dʁuɛ̃ də‿lɥis; 19 қараша 1805 – 1 наурыз 1881) – француз дипломаты. Парижде туған, ол Луи-ле-Гранд лицейінде білім алған. Бай және ақсүйек әулеттен шыққан ол риторикада ерекше көзге түсті. Көп ұзамай ол саясат пен дипломатияға қызығушылық танытты.
Édouard Drouyn de Lhuys (edwaːʁ dʁuɛ̃ də‿lɥis; 19 November 1805 – 1 March 1881) was a French diplomat. Born in Paris, he was educated at the Lycée Louis le Grand. The scion of a wealthy and noble house, he excelled in rhetoric. He quickly became interested in politics and diplomacy.
Өмірбаян
Ол Нидерланды мен Испанияда елші болды және Гизотқа қарсылығымен көзге түсті. Друэн де Льюис 1848-1849 жылдары Одилон Барроның бірінші үкіметінде Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Барроның екінші үкіметінде оның орнына Алексис де Токвиль тағайындалды және ол Ұлыбританиядағы елші болды. 1851 жылдың қаңтарында ол бірнеше күнге сыртқы істер министрі ретінде қайта оралды, содан кейін 1852 жылдың жазында толыққанды оралып, Екінші Империяның тұңғыш Сыртқы істер министрі болды. 1855 жылы Қырым соғысы кезінде Венада британдықтар мен австриялықтармен келісіп дайындаған бейбіт келісім шарттары Наполеон III-тің қабылдауына ие болмағандықтан ол қызметінен кетті. Друэн де Льюис 7 жыл өткен соң, 1862 жылы, сыртқы істер министрі Эдуард Тувенель Италия мәселесінде Наполеонмен туындаған келіспеушіліктерге байланысты отставкаға шыққанда қайтадан билікке оралды. Осылайша Друэн Аустрия-Пруссия соғысына дейін Сыртқы істер министрі болып қызмет етті. Ол былай деді: "Императордың ниеттері зор, бірақ қабілеттері шектеулі. Ол керемет нәрселер жасағысы келеді, бірақ тек әсте-кестеге ғана қабілетті". Еуропадағы француз мүдделеріне зиян келтірген сол соғыс аяқталғаннан кейін Друэн отставкаға шығып, жеке өміріне көшті.
He was ambassador to the Netherlands and Spain, and distinguished himself by his opposition to Guizot. Drouyn de Lhuys served as Minister of Foreign Affairs from 1848 to 1849 in the first government of Odilon Barrot. In Barrot's second government, he was replaced by Alexis de Tocqueville, and was appointed ambassador to Great Britain. He returned briefly as foreign minister for a few days in January 1851, and then returned permanently in the summer of 1852, becoming the first foreign minister of the Second Empire. He resigned his post in 1855, during the Crimean War, when the peace preliminaries he had agreed to in consultation with the British and Austrians at Vienna were rejected by Napoleon III. Drouyn de Lhuys returned to power 7 years later, in 1862, when foreign minister Édouard Thouvenel resigned over differences with Napoleon on Italian affairs. Drouyn was thus foreign minister in the lead up to the Austro Prussian War. He commented that, "the Emperor has immense desires and limited abilities. He wants to do extraordinary things but is only capable of extravagances." In the aftermath of that war, which was disastrous to French interests in Europe, Drouyn resigned and withdrew into private life.