Питер Оборн: британдық журналист және тележурналист
Peter Oborne
Питер Оборн – британдық журналист, саяси комментатор, «Саяси өтіріктің өрбуі» авторы. Оның мақалалары Declassified UK, Middle East Eye және басқа басылымдарда жарияланады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық журналист және теледиктор (1957 жылы туған)
British journalist and broadcaster (born 1957)
Питер Алан Оборн (/oʊ//b//ɔːr//n/; 11 шілде 1957 жылы туған) – британдық журналист және теледиктор. Ол 2015 жылдың басында жұмысынан кеткен The Daily Telegraph газетінің бұрынғы бас саяси тілшісі. Ол "Саяси өтіріктің өрлеуі", "Саяси элитаның жеңісі" және "Ақиқатқа жасалған шабуыл: Борис Джонсон, Дональд Трамп және жаңа моральдық варварлықтың пайда болуы" кітаптарының авторы. Ол сонымен қатар крикет туралы бірнеше кітап жазған. Ол "Declassified UK", "Double Down News", "openDemocracy", "Middle East Eye" және "Byline Times" басылымдарында саяси мақалалар жазады. Ол Ислам, қоғамдық қатысу және қоғамдық өмір мәселелері жөніндегі азаматтар комиссиясының комиссары болды. 2012 және 2016 жылдары Press Awards жүлдесімен "Жылдың үздік тілшісі" атағын жеңіп алды.
Peter Alan Oborne ('/oʊ//b//ɔːr//n/; born 11 July 1957) is a British journalist and broadcaster. He is the former chief political commentator of The Daily Telegraph, from which he resigned in early 2015. He is author of The Rise of Political Lying, The Triumph of the Political Class, and The Assault on Truth: Boris Johnson, Donald Trump and the Emergence of a New Moral Barbarism, and along with Frances Weaver of the pamphlet Guilty Men. He has also authored a number of books about cricket. He writes a political column for Declassified UK, Double Down News, openDemocracy, Middle East Eye and a diary column for the Byline Times. He sat as a commissioner for the Citizens Commission on Islam, Participation and Public Life. He won the Press Awards Columnist of the Year in 2012 and again in 2016.
Ерте өмір және мансап
Оборн Шерборн мектебінде білім алып, Кембридж университетіндегі Крайст колледжінде тарих мамандығын оқыды және 1978 жылы бакалавр дәрежесін алды. Докторлық диссертациясынан бас тартып, 1981 жылы NM Rothschild компаниясының корпоративтік қаржы бөліміне жұмысқа орналасты және үш жыл қызмет етті. "Evening Standard" газетінде екі рет жұмыс істеді, екіншісі біріншіден ұзақ болды. 1987 жылы "The Daily Telegraph" газетіне бес айға жұмысқа тұрды. 1996 жылы "Express" басылымдарына ауысып, Сью Дуглас оны саяси комментатор ретінде жұмысқа қабылдады.
Oborne was educated at Sherborne School and read history at Christ's College, Cambridge, graduating with a BA degree in 1978. After abandoning work on a doctorate, he joined NM Rothschild's corporate finance division in 1981, and stayed there for three years. In between two spells on the Evening Standard, the second being more extended, he joined The Daily Telegraph in 1987 for what turned out to be five months. After moving to the Express titles in 1996, where he was taken on by Sue Douglas as a political commentator,
Оборн 1999 жылы жарық көрген Тони Блэрдің бұрынғы спин-докторы Аластер Кэмпбеллдің өткір сынға толы өмірбаянының және крикетші Базил Д'Оливейраның (Англияның 1968 жылы Оңтүстік Африкаға саяхатқа баруы осы елдің апартеид режимін саяхатты жоюға мәжбүр еткен) өмірбаянының авторы. Оборн сонымен қатар Зимбабве президенті Роберт Мугабеге қатысты өткір сыншы және "Саясатты зерттеу орталығы" баспасынан шыққан "Онда әрекет ету – моральдық міндет" атты памфлеттің авторы.
Oborne is the author of a highly critical biography of Tony Blair's former spin doctor Alastair Campbell, published in 1999, and a biography of the cricketer Basil D'Oliveira (whose selection for England to tour South Africa in 1968 caused that country's apartheid regime to cancel the tour). Oborne is also a vocal critic of the late Zimbabwean president Robert Mugabe, and author of a pamphlet published by the Centre for Policy Studies about the situation in Zimbabwe, A moral duty to act there.
2003 жылдан 2006 жылға дейін
Телевизия журналисі ретінде Оборн режиссер Пол Юлмен бірге үш polemical деректі фильм түсірді: "Мугабедің құпия ашаршылығы" (2003), "Афғанстан – Бұрынғы шабуыл" (2004) және "Крикет емес – Базиль Д’Оливейраның құйрық сүйрегі" (2004). 2005 жылы Оборнның Д’Оливейра ісі туралы кітабының қағаздық басылымы жарық көргенде, Оуэн Слот The Times газетінде Оборнның "керемет жағдай жасағанын" жазды: "бір жұмсақ, консервативті Кейптаундық түсті адам апартеидтің ең қатыгез түріне қарсы, бәрі де бұрынғысына қарсы". Робин Марлар The Sunday Times газетінде "осы кітаптың артықшылықтары бір шақырыммен басым, жақсы жігіттер мақталған, ал қалғандары ашық көрінеді" деп ойлады. Кітап Д’Оливейраның қатысуымен жазылды және 2004 жылы Уильям Хиллдің «Жылдың спорт кітабы» сыйлығын жеңіп алды. 2004 жылғы қарашада Channel 4 Dispatches бағдарламасының "Ақ үйге қатысты лас жарыс" атты эпизоды, Джордж Буш қайта сайланғанға дейін көрсетілді, онда Оборн былай деп мәлімдеді: "АҚШ президенттік сайлауы – саяси көндірудің ең қараңғы құралдарын – қорқыныш, өтірік және қара насихатты пайдалану туралы, бұл өте шағын, бірақ толық шешімді, көбінесе білімсіз сайлаушыларға бағытталған". Тарихшы Эндрю Робертс The Times газетінде Оборнның ел сайлаушыларының "сенуге болмайтын білімсіздігі" туралы айтқанын "таң қалдыратын мақтаншылдық, американдыққа қарсы жалпыламалау" деп атады және "сайлаушылармен олардың ең жақсы түсінетін тілінде қарым-қатынас жасағаны үшін кандидаттарды кінәлауға болмайды" деді. "Саясаткерлер неге шындықты айта алмайды?" атты мақаласында Ұлыбританиядағы ірі саяси партиялардың 2005 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда шешуші рөл атқаратын деп күтілетін тар сайлаушылар тобына ғана ұнайтын күн тәртібін ұстануы қарастырылды. 2005 жылғы қарашада Dispatches бағдарламасында "Ирак – Есеп беру" деген тақырыпта ол 2003 жылғы шабуылдың "Мюнхеннен бергі сыртқы саясаттың ең ірі апаты" екенін айтты. "Біздің үкімет те дәл солай әрекет етті: ол өтірік айтты. Біздің әскерлеріміздің Ирактағы нақты рөлін жоққа шығару. Ирактың жаңа мемлекетінің шынайы табиғатын жоққа шығару. Ең бастысы, президент Буш пен Тони Блэр жоспарлаған Иракқа шабуыл сәтсіз аяқталғанын жоққа шығару".
As a television journalist, Oborne made three polemical documentaries with filmmaker Paul Yule: "Mugabe's Secret Famine" (2003), "Afghanistan – Here's One We Invaded Earlier" (2004), and "Not Cricket – The Basil D'Oliveira Conspiracy" (2004). When the paperback of Oborne's book on the D'Oliveira affair, Basil D'Oliveira, Cricket and Conspiracy: The Untold Story was published in 2005, Owen Slot wrote in a review in The Times, that Oborne "sets it up beautifully: one gentle, conservative Cape Town coloured man versus apartheid at its most rabid, the odds stacked heavily against the former". Robin Marlar in The Sunday Times thought "the positives in this book have it by a mile, the good guys are praised, and the others revealed". The book was written with D'Oliveira's involvement and won the William Hill Sports Book of the Year award in 2004. In an edition of the Channel 4 Dispatches programme in November 2004, "The Dirty Race for the White House", broadcast just before the re election of George W. Bush, Oborne asserted: "This US presidential election is about using the darkest tools of political persuasion — fear, lies and black propaganda — in order to target an amazingly small but utterly decisive group of largely ignorant voters". The historian Andrew Roberts wrote in The Times that such claims by Oborne as the country's voters being "ignorant beyond belief" was a "staggeringly snobbish, anti American generalisation" and that "it can hardly be blamed on the candidates that they engage the electorate in the vernacular in which they are best likely to be understood". Why Politicians Can't Tell the Truth, that examined how major political parties in Britain allegedly pursue an agenda designed to appeal only to a narrow band of floating voters expected to play a decisive role in the UK general elections of 2005. In a Dispatches broadcast in November 2005, "Iraq — The Reckoning", he commented that the 2003 invasion was "the greatest foreign policy disaster since Munich. And our Government has reacted in precisely the same way: by going into denial. Denial about the role our troops are really playing in Iraq. Denial about the true nature of the emerging Iraqi state. Above all, we're in denial about the fact that the invasion of Iraq, as conceived by President Bush and Tony Blair, has failed."
2006 жылдан 2009 жылға дейін
2006 жылдың сәуірінде Оборнның Daily Mail газетінде саяси колонкашы ретінде жаңа қызметке кіріскені, сонымен бірге The Spectator журналымен байланысын үзбей, редакторлық қызметін жалғастырғаны хабарланды. 2001 жылдан бері The Spectator журналының саяси редакторы болған Дженкинс: "Бұл дау-дамаздан Оборнның нақты шағымын оның қатал моральдық көзқарастарынан ажырату кейде қиын. Ол сынап тұрған мәселелердің көп бөлігі Блэрден бұрын туындаған" деді. 2008 жылдың шілдесінде Оборн Channel 4 арнасы үшін түсірілген "It Shouldn't Happen to a Muslim" (Мұсылманға осылай болмауы керек) атты Dispatches бағдарламасын ұсынды. Бұл фильмде және оған қоса берілген, тележурналист Джеймс Джонспен бірлесіп жазылған "Мұсылмандар қоршауда" атты буклетте, мұсылмандарды қаралау британдық БАҚ және саясатта кеңінен таралғаны айтылды. Бұл буклет The Independent газетінде жарияланды. 2006 жылдың қазан айында Джеймс Сильвермен сұхбатта Оборн хиджап киетін мұсылман әйелдеріне қарсы үкімет министрлері тарапынан айтылған "аяусыз айыптауларға" қарсы болды және мұны "исламға қарсы крестовый поход" деп санады. Оның пікірінше, "Жаңа лейбористер" "Ирак соғысынан кейін мұсылман дауысынан бас тарды, сондықтан енді ақ жұмысшы табының дауысын қайтару үшін мұсылмандарды сынап, мазақтауға тырысып жатыр және хиджап мәселесі – мұқият жоспарланған саяси стратегия".
In April 2006, it was announced that Oborne was taking up a new position at the Daily Mail as a political columnist, while retaining his connection with The Spectator as a contributing editor. He had been The Spectators political editor since 2001, Jenkins observed: "Amid all this sound and fury, it is sometimes hard to discern Oborne's real complaint from his aloof moralism. Much of what he attacks predates Blair". In July 2008, Oborne presented another Dispatches programme made for Channel 4 called It Shouldn't Happen to a Muslim. In this film and the accompanying leaflet Muslims Under Siege co written with television journalist James Jones, it was argued that the demonisation of Muslims has become widespread in British media and politics. The pamphlet was serialised in The Independent. In an October 2006 Guardian interview with James Silver, Oborne was against the "litany of condemnation" of Muslim women who wear the veil from government ministers and considered it an "anti Islamic crusade". In his opinion, New Labour had "given up on the Muslim vote after the Iraq war, so it's now bashing Muslims to get back the white working class vote and the veil row is a very carefully orchestrated political strategy".
Израиль, ЕО және басқа мәселелер
Джеймс Джонспен бірлесіп, Оборн «Британиядағы Израиль лоббиі» атты памфлет жазды, онда Израильдік БАҚ пен саяси лоббистердің Ұлыбританиядағы ықпалы туралы мәлімделген. Мақалада Израильдің консервативті достары (CFI), Израильдің лейбористік достары және Британия-Израиль байланыс және зерттеу орталығы (BICOM) сияқты топтардың лоббилік әрекеттері заң шегінде болғанымен, олардың қаржыландырылуы көбінесе анықталмайды, операциялары ашық емес және БАҚ бұл про-израильдік ұйымдар ұйымдастырған іс-шаралардың жазуларына тигізетін әсерін сирек жариялайды. Оборн мен Джонс «демократиялық саясат ешқашан жабық есіктердің артында жүрмеуі керек. Ол ашық орында, баршаға көрінетін болуы тиіс» деген қорытындыға келді. Осы мәселе бойынша Оборн «Британияның Израиль лоббиінің ішінде» атты «Dispatches» бағдарламасының бір бөлімін жазып, ұсынды, онда памфлетте аталған адамдармен сұхбаттастырылды және 2009 жылғы DEC Газа апелляциясын көрсетуден бас тартқан BBC-нің позициясы талқыланды. 2012 жылдың желтоқсанында ол консерваторлардың Израиль үкіметін сынауға дайын болмауы аймақтағы тұрақты бейбітшілікке қауіп төндіреді деп мәлімдеді. Консервативті парламент мүшесі Джесси Норманмен бірлесіп, Оборн 2009 жылдың жазында «Черчилль мұрасы – Адам құқықтары туралы заңның консервативті негіздемесі» атты памфлет жариялады. «Liberty» баспасында жарық көрген бұл памфлет «Заң социализмге шақыру емес, оның құрамында 900 жылдық британ тарихынан алынған ең негізгі құқықтар бар» екенін көрсетуге тырысты. 2011 жылдың қыркүйегінде Оборн мен Фрэнсис Уивер «The Guardian» газетінің мәліметінше, Оборнның «ерекше рококолық әуезімен» жазылған «Кінәлілер» атты памфлетті Саясатты зерттеу орталығы үшін бірлесіп жазды. Оборн мен Уивердің мақаласында «Еуропаға жақтастар 1940 жылғы бағынышшылардың немесе Берлин қабырғасы құлағаннан кейінгі коммунистердің жағдайына тап болды» делінген. Бұл есепте авторлардың пікірінше, Ұлыбританияны Еуропалық бірыңғай валюта аймағына енгізуге тырысқан саясаткерлер, институттар мен сарапшылар анықталды. «Соңғы ширек ғасырдың ішінде барлық маңызды экономикалық шешімдерде қателік жасаған» Financial Times газеті басты мақаласында евроскептиктерге қарсы «қанқорлық» жасады деп айыпталды. МакШейн авторлардың Британдық өнеркәсіп конфедерациясына (CBI) қарсы есепте жалған мәлімдеме жасағанын және британдық БАҚ «Еуропалық бағытты қолдауға сатып алынған» деген пікірді жоққа шығарды, себебі баспасөз құралдары оңшыл евроскептикалық күн тәртібімен басым. Грекияның борыштық дағдарысы мен оның еурозонаға тигізген әсері туралы пікірталас кезінде ол Еуропалық комиссияның өкілі Амадеу Алтафадж Тардионы «Брюссельдегі ақымақ» деп атады, ол бұл сөзді үшінші рет қолданғаннан кейін Тардио студиядан шығып кетті. (Еуропалық одақтың экономикалық және валюталық мәселелер жөніндегі комиссары Олли Реннің өкілі Тардио Брюссельдегі студиядан сөйледі.) Оборн Newsnight бағдарламасының жүргізушісі Джереми Паксманнан «Брюссельдегі ақымақ мырзадан» жауап алуын сұрағаннан кейін «артық әдепсіздік» жасады деп сынға алынды. 2012 жылдың 10 мамырында Би-Би-Сидің «Сұрақтар сағаты» бағдарламасында Оборн Рочдейлдегі жыныстық сауда тобының тұтқындалуынан кейін пікір білдірді. Олар зорлау, балалармен жыныстық қатынаста және 12 жастағы қыздарды зорлаған, физикалық зорлық көрсеткен және жыныстық қанауға ұшыратқан балалармен жыныстық қанауға қатысқан. Оборн: «Бізде 12 және 13 жасар қыздарымыз бар, олар өздерінің сүйіспеншілігі мен сұлулығын еркектерге бір бума чипстерге алмастыра алады» деді. Кейбір адамдар, мысалы, The Herald газетінің жазушысы Вики Аллан, мұндай сөздерді құрбанды кінәлау деп санайды, ол: «жас қыздар өзіне тиген нәрсеге олардың мінез-құлқы немесе еркектермен қарым-қатынасқа түсуі арқылы шақырып алады деген кең таралған сенім бар» деді. Оборн Сауд Арабиясы – Ұлыбритания қарым-қатынасының жай-күйіне сын көзбен қарады, себебі ол Сауд Арабиясының BAE Systems сияқты британдық компаниялардан қару-жарақ сатып алу құнына байланысты британдық саясаткерлердің шешімдеріне тым көп ықпал етеді деп санайды. 2014 жылдың қазан айында Daily Telegraph бағаншасында ол британдық үкіметті Мұсылман бауырластарға қатысты тергеуді бастағаны үшін сынға алды, көрінеу бұл Сауд Арабиясы үкіметі мен араб лоббиінің ықпалымен болды. Араб лоббиі туралы ол былай деді: «Израиль лоббиінен (оған қарамастан, ол өте тығыз одақтас) айырмашылығы, айқын институционалдық құрылымдар немесе қысым көрсету орындары аз. Британдық араб лоббиі әлі де дамып келе жатыр. Ол Ұлыбританияның әскери және барлау мекемелерінің орталығында күшті түрде өкілдік етілген, ал оның мұнай және қорғаныс өнеркәсібімен байланыстары терең. Британ монархиясымен қарым-қатынасымыз өте тығыз».
In collaboration with James Jones, Oborne wrote the pamphlet "The Pro Israel Lobby in Britain", which outlined the alleged influence enjoyed by pro Israeli media and political lobbyists in the United Kingdom. The article asserted that while the lobbying efforts of groups such as Conservative Friends of Israel (CFI), Labour Friends of Israel, and the Britain Israel Communications and Research Centre (BICOM) are within the law, their funding is often untraceable, their operations are not transparent, and media seldom declare the influence of junkets arranged by these pro Israeli entities on the tenor of their writing. Oborne and Jones conclude that changes are needed "because politics in a democracy should never take place behind closed doors. It should be out in the open and there for all to see." On the same issue. Oborne wrote and presented an edition of Dispatches titled "Inside Britain's Israel Lobby", featuring interviews with people mentioned in the pamphlet and commenting on the BBC's refusal to broadcast the 2009 DEC Gaza appeal. In December 2012, he argued that the Conservatives' unwillingness to criticise the Israeli government threatens the prospect of a permanent peace in the region. In collaboration with Conservative Member of Parliament Jesse Norman, Oborne produced the pamphlet Churchill's Legacy – the Conservative case for the Human Rights Act in the summer of 2009. Published by Liberty, the pamphlet attempted to show how "the Act is not a charter for socialism but contains the most basic rights from 900 years of British history". In September 2011, Oborne and Frances Weaver co authored the pamphlet "Guilty Men" for the Centre for Policy Studies written, according to Denis MacShane in The Guardian, with Oborne's "characteristic rococo exuberance". According to Oborne and Weaver in a covering article "the pro Europeans find themselves in the same situation as appeasers in 1940, or communists after the fall of the Berlin Wall". The report sought to identify the politicians, institutions and commentators who the authors felt had tried to take Britain into the European Single Currency. The Financial Times, which "has been wrong on every single major economic judgment over the past quarter century", in the covering article is accused of a "vendetta" against Euro sceptics. MacShane wrote that the authors' made false claims in the report against the Confederation of British Industry (CBI) and he dismisses the idea that the British media "have been suborned into aiding and abetting a pro Europe line" because the press is dominated by a right wing euro sceptic agenda. In the debate about the Greek debt crisis and its effects on the eurozone, he referred to the European Commission spokesman Amadeu Altafaj Tardio as "that idiot in Brussels" which, after he used the phrase for a third time, resulted in Tardio walking out of the studio. (Tardio, spokesman for European Union economic and monetary affairs commissioner Olli Rehn, was speaking from a studio in Brussels.) Oborne was mocked by Newsnight presenter Jeremy Paxman for "gratuituous rudeness" after Paxman had himself asked for a response from, "Mr Idiot in Brussels". On 10 May 2012, on the BBC's Question Time programme, Oborne commented following the jailing of a Rochdale sex trafficking gang, who had been convicted of rape, sexual activity with children and conspiracy to engage in sexual activity with children having raped, physically assaulted and sexually groomed girls as young as 12. Oborne said the victims had "accepted the advances" of their attackers and added: "What does it tell us about what's happened to our society that we have 12 year old girls, 13 year old girls, who are happy to give up their affection and their beauty to men in exchange for a packet of crisps?" Some, such as Vicky Allan of The Herald, have claimed that this type of rhetoric amounts to victim blaming, saying that: "there is a prevalent conviction that young girls are somehow asking for whatever they get as soon as they begin to behave in a sexual manner, or choose to involve themselves with men". Oborne has been critical of the state of Saudi Arabia–United Kingdom relations as he considers that Saudi Arabia has too much influence over British politicians' decisions due to the value of arms they buy from British headquartered companies like BAE Systems. In October 2014, his Daily Telegraph column criticised the British government for launching an investigation into the Muslim Brotherhood, apparently on the say so of the Saudi Arabian government and the Arab lobby. On the Arab lobby, he said: "Unlike the Pro Israel lobby (with which it is, nevertheless, very closely allied) there are few obvious institutional structures or pressure points. The British Arab lobby is inchoate. It is powerfully represented at the heart of the British military and intelligence establishments, while its connections with the oil and defence industries remain profound. Relations with the British monarchy run very deep.
Қауіпті алдамшы: Иранның ядролық қатерінің неге аңыз екендігі
Дэвид Моррисонмен бірге жазылған Оборнның «Қауіпті қателік: Иранның ядролық қатері – миф» (2013) кітабы авторлардың Иранның ядролық бағдарламасының артында зұлым ниет барын қате түсінуді жоюға бағытталған, Иранға қатысты қолданыстағы санкцияларға қарсылық білдіріп, кез келген әскери араласуға қарсы тұрды. The Times газетінің редакторы Оливер Камм авторлардың аятолла Хомейниді «барлық уақыттың ең ұлы дінтанушыларының бірі» деп санауына келіспеді, оның «оқытулары Америка Құрама Штаттарының рационалистері мен материалистерінің елестете алмайтын терең түсініктерді қамтиды» деген пікірін айтты. Ол бұл түсініктердің Томас Джефферсонның Вирджиния штатындағы діни бостандық туралы заңындағы ұсыныстардан кем екенін атап өтті. Авторлар қатысқан подкаста Дуглас Мюррей Моррисонның Оборнның келісімімен президент Ахмадинежадтың Холокостты жоққа шығару тарихы туралы адаспаушылық мәлімдемелер жасағанын мәлімдеді. Оборн The Spectator журналының «Coffee House» блогындағы мақаласында сыншыларына жауап беріп, өзінің және Моррисонның қарсыластарының «бұрын-соңды кездеспеген ауқымы мен (кейбір жағдайларда) қатыгездігіне» наразылық білдірді. Ол Хамм мен Мюррейдің Ахмадинежадқа қатысты айыптамалардың дұрыстығын «толық қабылдайтын» әріптесінің пікірін жоққа шығарды. Оборн «біздің сыншыларымыздың ешқайсысы кішкентай кітабымыздың негізгі, фактілік мәселелеріне: Иранда ядролық қару жоқ және оны жасамайды» деп жауап беруге тырыспағанын жазды. Майкл Аксуорти «Оборн мен Моррисон көбінесе дұрыс, олардың аргументтері мықты» деген пікірде болды.
Written with David Morrison, Oborne's book A Dangerous Delusion: Why the Iranian Nuclear Threat is a Myth (2013) sought to dispel what the authors see as a common misconception of a malign intent behind Iran's nuclear power programme, and objects to the current sanctions against Iran and argues against any military intervention. The Times leader writer Oliver Kamm disagreed with the authors' notion that Ayatollah Khomeini was "one of the greatest theologians of all time" whose "teaching contained insights which went far deeper than anything the rationalists and materialists of the United States could imagine" suggesting those insights fall somewhat short of the proposals of Thomas Jefferson in the Virginia Statute for Religious Freedom. On a podcast involving the authors, Douglas Murray asserted that Morrison, with the acquiescence of Oborne, made disingenuous claims about President Ahmadinejad's history of Holocaust denial. Oborne, responding to his critics in an article for The Spectators 'Coffee House' blog, complained of the "scale and (in some cases) virulence that I have never encountered before" of his and Morrison's opponents. He rejected Kamm and Murray's claims about his co author, who "fully accepts" the veracity of claims against Ahmadinejad. Oborne wrote that "not one of our critics have even tried to deal with the central, factual points of our short book: that Iran isn’t in possession of nuclear weapons and isn’t building them". Michael Axworthy thought that "For the most part, Oborne and Morrison are right and their arguments are strong".
"The Daily Telegraph" газетінен орнынан түсуі
Ол 2010 жылдың мамыр айында Mail газетінен The Daily Telegraph газетіне қайта оралып, келесі қыркүйектен бастап газетке материалдар жазды. 2015 жылдың 17 ақпанында Оборн The Daily Telegraph газетінен кетті. openDemocracy онлайн жаңалықтар сайтына жариялаған хатында Оборн бұрынғы жұмыс берушісін редакциялық және коммерциялық бөлімдер арасындағы адалсыз қарым-қатынас үшін сынады. Ол газеттің жағымсыз жаңалықтарды жасырып, HSBC банкіне қатысты тергеулерді тоқтатуын, олардың жарнамалық кірістің маңызды көзі екенін, және мұның журналистік адалдығын сақтап қалуына кедеріс келтіретінін, тіпті оны "оқырмандарына жасалған алаяқтық" деп атады. Ол сондай-ақ The Telegraph газетінің британдық Tesco супермаркеттер желісі, Cunard кеме компаниясы және Гонконгтағы демократиялық наразылықтар туралы хабарларына коммерциялық мүдделердің ықпал еткенін мәлімдеді. Майкл Уайт сол кезде Оборн туралы былай деп жазды: "Оны ерекшелейтін нәрсе – журналистердің арасында ғана емес, дұрыс пен бұрысты айқын сезіну қабілеті".
Oborne had re joined The Daily Telegraph in May 2010 from the Mail to write for the newspaper from the following September. On 17 February 2015, Oborne resigned from The Daily Telegraph. In a letter posted to the online news website, openDemocracy, Oborne criticised his former employer for the allegedly unscrupulous relationship between their editorial and commercial arms. Specifically, Oborne outlined how the paper would suppress negative stories and drop investigations into the HSBC bank, a major source of their advertising revenue, which, in his opinion, compromised their journalistic integrity calling it a "form of fraud on its readers". He also alleged that The Telegraphs coverage of stories relating to British supermarket chain Tesco, shipping company Cunard and the pro democracy protests in Hong Kong had been influenced by commercial considerations. Michael White wrote of Oborne at the time: "What makes him unusual, however, not just among journalists, is his powerful sense of right and wrong".
2015 жылдан бастап мансабы
2015 жылдың шілдесінде BBC Radio 4 радиосы Оборнның баяндамасын жариялады, онда ол продюсер Анна Мейзелмен бірге бір жыл бұрын британдық мұсылман мекемелері мен жеке тұлғаларға тиесілі HSBC банктік шоттарының жабылуын зерттеді. Ол өзінің тергеуін «The Daily Telegraph» газетінде жұмыс істеген кезде бастаған, бірақ газет банктің шешімін сынаған мақаланы жариялаудан бас тартты, бұл оның отставкаға кетуіне себеп болды. 2015 жылдың 30 маусымында Оборнның «Daily Mail» газетіне қайта оралатыны және күзде апта сайын саяси бағана жазатыны, сондай-ақ «Middle East Eye» басылымында апта сайын бағана жазатыны хабарланды. 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауында үміткерлерді іріктеу кезінде Оборн Хиллари Клинтонды «мен үшін соғысқор» деп атады, өйткені «оның қолдамаған соғысы болған емес», ал болашақ АҚШ президенті Дональд Трамптың «сыртқы саясаты тұрғысынан өте салмақты екенін» айтты. «Ол араласуға жармас». Оның пікірінше, Владимир Путин басқаратын Ресей үкіметі және әлемдегі бірнеше басқа үкіметтер «биліктегі отбасының, жеке тұлғаның немесе биліктегі элитаның тонауына айналған». Бұрын «Brexit-тің жақтаушысы» болған Оборн 2019 жылдың 7 сәуірінде Ұлыбританиядағы саяси сайт «openDemocracy» үшін мақала жазып, Brexit шешімін қайта қарау қажеттігін айтты: «Сондықтан, Brexit-ті қолдаушы ретінде, бізге терең дем алып, мақтанышымызды жұтып, қайта ойлану керек. Бәлкім, бұл Brexit шешімін мүлдем қайта қарастыруды білдіреді». 2019 жылдың қазан айында Оборн журналистер мен БАҚ-ты Даунинг-стрит өзінің жалған жаңалықтарын тарату үшін қалай пайдаланатыны туралы мақала жазып, «Бұл қорқынышты. «Mail», «The Times», BBC және ITN газеттерінде барлығы Даунинг-стриттің өтірігі мен жаласын таратады. Олар оқырмандарын алдап отыр» деді. Мақаланы «The Daily Mail», «The Spectator» және «Channel 4’s Dispatches» басылымдары қабылдамады, ал Оборн оны «openDemocracy» сайтында жариялады. Ол: «Бұл мақала менің 30 жылдық жазушы және британдық баспасөз бен БАҚ-тағы хабаршы ретіндегі мансабымның аяқталуын білдірді. Мен 20 жылдан астам уақыт бойы Radio 4 радиосында «The Week in Westminster» бағдарламасын жүргізіп келдім. Олар маған ешқандай түсіндірме бермей, пайдалануын тоқтатты. Біздің келіспеушілігімізден кейін «Daily Mail» газетімен жақсы қарым-қатынаста қалдық» деді. «Channel 4 News» телеарнасына берген сұхбатында ол Ұлыбритания үкіметі пайдаланатын журналистердің арасында BBC News телеарнасының Лора Куэнсберг және ITV News телеарнасының Роберт Пестон бар екенін айтты. 2021 жылы Оборнның «Ақиқатқа шабуыл: Борис Джонсон, Дональд Трамп және жаңа моральдық варварлықтың пайда болуы» кітабы «Simon & Schuster» баспасынан жарық көрді. Кітапта Борис Джонсон мен оның министрлері 2019 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда жеңіске жету және Brexit-ті жүзеге асыру үшін қабылдаған шаралар қарастырылады. «The Guardian» газеті үшін кітапты қарап шыққан Уильям Дэвис «Оборн Джонсонның жалғандығын клиникалық және аяусыз түрде баяндайды, оның жағдайын тармақтар бойынша, әрбір жазба бойынша құрастырады» деп жазды. 2024 жылдың наурыз айында Оборн «Channel 4» телеарнасының «Борис Джонсонның өрлеуі мен құлдырауы» бағдарламасында пайда болды.
In July 2015, BBC Radio 4 broadcast a report by Oborne in which he and producer Anna Meisel investigated the closure a year earlier of HSBC bank accounts belonging to British Muslim institutions and individuals. He had originally begun his investigation whilst working for The Daily Telegraph, but the newspaper had refused to publish the resultant article, which had been critical of the bank's decision, triggering his decision to resign. On 30 June 2015, it was announced that Oborne would rejoin the Daily Mail with a weekly political column starting in the autumn and write a weekly column in Middle East Eye. During the nomination process for the 2016 United States presidential election, Oborne said that, while Hillary Clinton "for me is a warmonger" as "[t]here's never been a war she hasn't supported", the eventual US President Donald Trump "in terms of his foreign policy is actually quite sensible. He doesn't want to get involved." In his opinion, the Russian government under Vladimir Putin and several other governments in the world have "been converted into a form of pillage by a ruling family, individual or ruling elite". Though previously a "strong Brexiter", Oborne wrote an article for the UK based political website openDemocracy on 7 April 2019, and suggested that the Brexit decision needs to be rethought: "So I argue, as a Brexiteer, that we need to take a long deep breath. We need to swallow our pride, and think again. Maybe it means rethinking the Brexit decision altogether." In October 2019, Oborne wrote an article about how journalists and the media are being used by Downing Street to get their false news out, saying: "It's chilling. From the Mail, The Times to the BBC and ITN, everyone is peddling Downing Street's lies and smears. They're turning their readers into dupes." The article was rejected by The Daily Mail, The Spectator, and Channel 4's Dispatches, and Oborne published it on openDemocracy. Oborne said: "This article marked the end of my thirty year long career as a writer and broadcaster in the mainstream British press and media. I had been a regular presenter on Radio 4's The Week in Westminster for more than two decades. It ceased to use me, without explanation. I parted company on reasonably friendly terms with the Daily Mail after our disagreement." In an interview with Channel 4 News, he said that the journalists being used by the UK government include BBC News's Laura Kuenssberg and ITV Newss Robert Peston. In 2021, Oborne's book The Assault on Truth: Boris Johnson, Donald Trump and the Emergence of a New Moral Barbarism was published by Simon & Schuster. The book examines the measures taken by Boris Johnson and his ministers in order to win the 2019 United Kingdom general election and force through Brexit. Reviewing the book for The Guardian, William Davies wrote that "Oborne is clinical and merciless in his account of Johnson's mendacity, building up his case item by item, footnote by footnote." In March 2024, Oborne featured in Channel 4’s ‘The Rise and Fall of Boris Johnson.’
Жеке өмір
Оборн өзін "қалыпты англикан шіркеуіне баратын адам" деп сипаттайды, ал оның әйелі Мартин батыс Лондонның Чизвик ауданындағы Сент-Майкл Саттон соты шіркеуінің викарі. Олардың бес баласы бар. Мартин Оборн сонымен қатар жазушы және суретші. Ол Крейг Мюррейдің досы, оны "біздің заманымыздың ең шындықты айтуға шешімді адамдарының бірі" деп атады.
Oborne describes himself as a "regular Anglican churchgoer", and his wife, Martine, is vicar at St Michael's Sutton Court in Chiswick, west London. The couple have five children. Martine Oborne is also a writer and illustrator. He is a friend of Craig Murray, whom he described as "one of the greatest truth tellers of our time".