Кіріспе

Бельгиялық саясаткер

Веруника Мари Алис Анриетт Де Кейзер (Véronique Marie Alice Henriette De Keyser) (23 наурыз 1945 жылы Брюссельде туған) – 2001 жылдан 2014 жылға дейін Еуропалық парламент мүшесі қызметін атқарған бельгиялық саясаткер. Ол Parti Socialiste партиясының мүшесі, Социалистік топтың құрамында.

Де Кейзер 1968 жылы Брюссельдің еркін университетінде психология мамандығын бітірген, ал 1974 жылы еңбек психологиясы саласы бойынша докторлық диссертациясын қорғаған. Парламентте Де Кейзер Сыртқы істер комитетінде жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Әйелдер құқықтары және гендерлік теңдік комитеті мен Ішкі нарық және тұтынушылардың қорғалуы комитетінің мүшесі болды.

Академиктер

Лиеж университетінің еңбек психологиясы профессоры және Психология факультетінің бұрынғы деканы, Лиеж қалалық кеңесінің мүшесі, ол жұмыс жағдайлары, стресс, еңбек және әсіресе жастар еңбегі саласындағы маман. Ол саяси қызметі мен жазбалары арқылы өткен он жылдағы Еуропадағы жұмысшылардың және еңбектің нашарлаған жағдайларын сынап айтты.

Саясат

2009 жылғы маусым айындағы сайлауда Вероник Де Кейзер үшінші рет Еуропа Парламентіне депутат болып сайланды және сонымен бірге Социалистер мен демократтар (С&Д) тобының вице-президенті ретінде бірінші мандатын бастады. Ол ЕО даму комитетінің (DEVE), ЕО адам құқықтары жөніндегі кіші комитетінің (DROI), АӨК-тің ЕО Парламенттік Ассамблеясының делегациясының, Палестинаның Заң шығарушы кеңесімен қарым-қатынастар жөніндегі делегацияның мүшесі және Сыртқы істер комитетінің орынбасары. 2001 жылы Вероник Де Кейзер ұзақ халықаралық ғылыми мансабынан кейін Еуропалық парламент депутаты болды. Ол психология бойынша Брюссельдің еркін университетінде білім алуды бастады, 1974 жылы жұмыс психологиясы бойынша докторлық дәрежесін алды. 1984 жылы Льеж университетінде сабақтарды басқарды, содан кейін 1988 жылы жалпы профессор, 1990-1998 жылдары психология факультетінің деканы болды. Оның академиялық мансабы – қауіпсіздік және адамның сенімділігі саласындағы қолданбалы зерттеулер бойынша халықаралық деңгейде танымал маман болу, сондай-ақ эргономияға байланысты – оған түрлі ғылыми қауымдастықтар арасында көпірлер салуға және Америка Құрама Штаттарымен, Ресеймен, Оңтүстік Америкамен және Африкамен академиялық ынтымақтастықты дамытуға мүмкіндік берді. Ол «Еуропалық жұмыс және ұйымдық психология қауымдастығының» (EAWOP) президенті, француз тіліндегі эргономиялық қоғамның президенті және Лиеж университетінің динамикалық жағдайларда уақытша ойлауды модельдеу жөніндегі Үздік орталығының директоры болды. Ол жүзден астам мақала мен көптеген ғылыми еңбектер жазды. Ғылыми мансабының барысында В. Де Кейзер Бельгияның Социалистік партиясында саяси белсенділігін сақтады. Ол өзінің алғашқы өкілеттігін 2001 жылдың 12 қыркүйегінде, яғни Нью-Йорктегі 11 қыркүйектегі террористик шабуылдардан кейін бастады. Содан кейін ол Сыртқы істер комитетінің мүшесі және Қоршаған орта комитетінің орынбасары болды. Ол Американың Иракқа араласуына қарсы күресіп, араб әлемі, Таяу Шығыс, адам құқықтары, әйелдер құқықтары сияқты мәселелер бойынша саяси ұстанымын ертерек білдірді, Сирияға, Палестинаға және Машректің барлық елдеріне, Таяу Шығысқа және Араб түбегіне тұрақты түрде сапарлады. 2005 жылдың соңында екінші мандатында 2006 жылғы сайлауға Палестинадағы сайлауды бақылау миссиясының басшысы болып тағайындалды. Еуропалық Парламент депутаты ретінде үшінші мерзімінде де Вероника Де Кейзер Араб көктемінің қарсаңында Жерорта теңізінің оңтүстігіндегі халықтар үшін күресін жалғастырды. Ол сондай-ақ Африка мен ЕО даму саясатына назар аударды. Ол 2010 жылы Судандағы президенттік, заңнамалық және жергілікті сайлауларды бақылау миссиясының басшысы болып тағайындалды, сондай-ақ 2011 жылдың шілдесінде Оңтүстік Судандағы тәуелсіздік туралы референдумды бақылады. Еуропа Парламентіне мүше болғаннан кейін демократиялық өзгерістерге ұшыраған елдермен (Араб көктемі), әсіресе Таяу Шығыста, Сирияда, Палестинада және Африканың қақтығыс аймақтарында жұмыс істеді. Ол демократияны, бейбітшілікті, әлсіз мемлекеттерді нығайтуды, прогрессивті партияларды қолдауды, әйелдер құқығын, гуманитарлық мәселелерді, азаптаумен күресуді, әсіресе балаларға қатысты, балаларды солдат ретінде пайдалануға және балаларды сиқыршылыққа пайдалануға қарсы күресті қорғады.