Кіріспе
Неміс психологы Лора Перлс (туған есімі Лора Познер; 15 тамыз 1905 – 13 шілде 1990) – неміс еврей психологы және психотерапевт. Ол күйеуі, психотерапевт Фриц Перлс және қоғамдық қайраткер Пол Гудманмен бірлесіп гештальт-терапия бағытын дамытумен ең белгілі.
Laura Perls (née Lore Posner; 15 August 1905 – 13 July 1990) was a German Jewish psychologist and psychotherapist. She is most notable for developing the Gestalt therapy approach in collaboration with her husband and fellow psychotherapist Fritz Perls and the public intellectual Paul Goodman.
Өмір және жұмыс
Лоре 1905 жылы Пфорцхаймда бай саудагер отбасында үш бауырдың ең үлкені болып дүниеге келді. Оның анасы жоғарғы орта тапқа жатса, әкесі төменгі орта таптан шыққан. Лоре анасының әлеуметтік жағдайы мен әкесінің байлығы оның тәрбиесіне зор әсер етті. Үлкен отбасылық үйде толық уақытты аспаз, қызметшілер мен гувернантка болды. Ол кейде кәсіби музыкант болуды да ойлады. Сонымен қатар, ол Эдмунд Гуссерл, Пол Тиллих және Мартин Буберден сабақ алды. 1952 жылы Пол Гудманның көмегімен олар Нью-Йорк гештальт-терапия институтын құрды (Fadiman & Frager, 2002). Ерлі-зайыптылар арасындағы қарым-қатынастағы қиындықтардан кейін Фриц Калифорниядағы Биг-Сурға, Есален институтына резидентураға көшті. Бұл қиындықтар Лоренің психотерапевт ретіндегі кәсіби жетістіктерінің артуымен бірге жүрді және қарым-қатынаста шиеленіс тудырды. Лоре Нью-Йоркте қалып, Фриц қайтыс болғаннан кейін де шамамен 30 жыл бойы институтты басқара берді. Өмірі бойы, әсіресе Калифорнияға көшкеннен кейін, Фриц балалары мен немерелеріне жеткілікті көңіл бөлмеді, бұл оның отбасына ұзаққа созылған эмоционалдық ауыртпалық әкелді. Соңында Лоре америкалық Лора есімін қабылдады. 1969 жылдан бастап Лора әр жазда Еуропаға сапар шегіп, Англияда, Нидерландыда, Бельгияда, ал кейін Германияда семинарлар өткізді. Осы кезеңде ол қадағалауға қатысты тәсілін одан әрі дамытып, назарды қадағалаушының клиентінен, оның ішкі әлеміне аударды. 1970 жылы күйеуі қайтыс болды. 1990 жылы Лаура Перлс қалқанша безінің ауруынан кейін туған жері Пфорцхаймға оралып қайтыс болды. Фрицтің күлін Нью-Йорктен әкелген ол, онымен бірге Пфорцхаймдағы еврей зиратындағы Познерлер отбасының қабіріне жерледі. Оның жалғыз жеке кітабының ағылшын тіліндегі нұсқасы, "Living at the Boundary", 1992 жылы оның қайтысынан кейін жарық көрді.
Lore's upbringing was strongly influenced by her mother's class background and her father's wealth. The large family home was equipped with full time cooks, maids and a governess. and at various points considered becoming a professional musician. She was also taught by Edmund Husserl, Paul Tillich and Martin Buber By 1952, with the help of Paul Goodman, they had established The New York Institute for Gestalt Therapy (Fadiman & Frager, 2002). Following relational difficulties between the couple, Fritz moved to Big Sur in California for a residency at the Esalen Institute. These difficulties coincided with Lore's increasingly equal professional success as a psychotherapist, and caused tension in the relationship. Lore stayed on in New York and continued to run the original institute for nearly 30 more years, long after Fritz's death. Throughout his life but particularly upon his move to California, Fritz had failed to be there for his children and grandchildren, which caused long term emotional pain to his family. Eventually, Lore took on the more American first name Laura. From 1969 onwards, Laura began visiting Europe every summer, holding workshops in England, the Netherlands, Belgium and later also Germany. During this time she further developed her approach to supervision by shifting the focus from the supervisee's client to the supervisee's inner world. Her husband died in 1970. Having moved back to her native Pforzheim to be closer to her daughter, Laura Perls died in Pforzheim in 1990 following complications with her thyroid. Having smuggled Fritz' ashes with her from New York, she was buried together with him in the Posner family grave in the Jewish cemetery in Pforzheim. The English edition of her only solo book, Living at the Boundary, was published posthumously in 1992.