Кіріспе

Чикагодағы аудандық бірлестік

Ауланың арғы жағы

Back of the Yards – өнеркәсіптік және тұрғын үйлерден тұратын аудан, себебі ол бұрынғы Union Stock Yards-қа жақын орналасқан, ол 20 ғасырдың басында мыңдаған еуропалық иммигранттарды жұмыспен қамтыды. Бұл аудандағы өмірді Уптон Синклер 1906 жылы жариялаған "Джунгли" романында суреттеген. Бұл аймақ бұрын Лейк қаласының бір бөлігі болған, бірақ 1889 жылы Чикагоға қосылды. 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында бұл аймақты көбінесе Шығыс Еуропадан келген иммигранттар мен олардың ұрпақтары мекендеген, олардың көп бөлігі литвалық, богемиялық, морав және словак этностарынан шыққан. 1939 жылы белсенді Саул Алинский мен жергілікті саябақ директоры Джозеф Миган "Back of the Yards аудандық кеңесін" құрды, осы арқылы Алинский қоғамдық ұйымдастыру әдістемесін алғаш рет қалыптастырды. Осы сәтті әрекеттің алғышарттары әртүрлі ұлттық католик шіркеулерінің, бизнестің және еңбек ұйымдарының қоғамдық лидерлерін біріктіру болды, сонымен қатар Ұлы депрессия және Packinghouse Workers Organizing Committee-тің еңбек ұйымдастыру жұмысы, CIO мүшесі және Чикагода Херб Марч басқаруында болды. Бұл жұмыс 1940 жылы оның Индустриалды аймақтар қорының құрылуына әкелді, ол кейіннен қоғамдық ұйымдастырушыларды даярлады. Джейн Джейкобс өзінің 1961 жылғы "Ұлы американдық қалалардың өлімі және өмірі" кітабында Back of the Yards-ты 1960 жылдары жағдайдың артықшылықтарына байланысты "жаңаруға" қабілетті аймақ ретінде атап көрсетеді. Бұл тұрақты қоғамдық базаны, үйді жаңарту үшін жұмыс істеуге дайын білікті мүшелерді, сондай-ақ белсенді және жақсы басқарылатын жергілікті әлеуметтік және саяси ұйымдарды қамтиды. Джейкобс жиі Back of the Yards-ты басқа депрессиялық аудандар үшін өздерінің қоғамдарын жаңартуға үлгі ретінде келтіреді. 1970 жылдардан кейін мал өнімдерін өңдеу кәсіпорындары жабылып, жақын жердегі жұмыс орындары азайғаннан кейін көптеген адамдар жаңа тұрғын үйлерге көшіп, қала шетінде жұмыс істеуге кетті. Аудан халқы біртіндеп жаңа қоныс толқынын көрсетті, оның басым бөлігі мексикалық-американдықтарды құрады.

Канарлық

Канарвиль ауданы Чикагодағы ең көне аудандардың бірі болып табылады және Бриджпорт ауданымен шектеседі. Чикаго энциклопедиясына сәйкес, бұл аудан Першинг-Жолынан 49-шы көшеге дейін созылып, Халстед көшесінің маңында орналасқан. Аймақтың тұрғындары ет өңдеу өнеркәсібінің дамуын және одан кейін құлдырауын бастан өткерді, сол кезде Чикаго, Карл Сэндбургтің айтуынша, "әлемге шошқа етін ұсынушы" болды. Көптеген тұрғындары Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары басқа жұмыс тапты. Тарихи тұрғыдан алғанда, Канарвиль негізінен ирланд-американдық аудан болды, оны 19 ғасырдың ортасында Ұлы ашаршылықтан қашқан ирланд иммигранттары құрастырды. Олар ауданда терең тамыр жайып, оны өздерінің аумағы деп санады және оны барлық нәсілдердің кейінгі келгендерінен – ирландтық емес ақ, қара, испандық және азиялық адамдардан қорғауға тырысты. Оның ирландтық бандалары 1919 жылғы Чикаго нәсілдік бүлігінде қара нәсілділерге шабуыл жасады. 20 ғасырдың соңынан бері Латын Америкасынан (көбінесе Мексикадан) келген иммигранттар мен олардың ұрпақтары осы аймаққа қоныс аударды.

Саясат

Нью-Сити қауымдастығы 2012 және 2016 жылғы президенттік сайлауларда Демократиялық партияны қолдады. 2016 жылы Нью-Сити Хиллари Клинтонға 8 897 дауыс, Дональд Трампқа 1 331 дауыс берді (84,40% - 12,63%). 2012 жылы Нью-Сити Барак Обамаға 9 053 дауыс, Митт Ромниге 1 009 дауыс берді (89,36% - 9,96%). 2020 жылғы сайлауда Канарвиль айналасындағы аудандардан өзгеше, көбінесе Дональд Трампқа дауыс берді, Трамп Джо Байденнің 673 дауысына қарағанда 820 дауыс алды.