Шикаго қаласының «Арқасы» және «Канарейка» аудандарының тарихы
New City, Chicago
Чикаго қаласының «Back of the Yards» ауданы: тарихы, иммигранттар, өнеркәсіп және Уптон Синклердің «Жаңал» романы. Литвалықтар, богемдіктер және басқалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикагодағы аудандық бірлестік
Community area in Chicago
Ауланың арғы жағы
Back of the Yards – өнеркәсіптік және тұрғын үйлерден тұратын аудан, себебі ол бұрынғы Union Stock Yards-қа жақын орналасқан, ол 20 ғасырдың басында мыңдаған еуропалық иммигранттарды жұмыспен қамтыды. Бұл аудандағы өмірді Уптон Синклер 1906 жылы жариялаған "Джунгли" романында суреттеген. Бұл аймақ бұрын Лейк қаласының бір бөлігі болған, бірақ 1889 жылы Чикагоға қосылды. 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында бұл аймақты көбінесе Шығыс Еуропадан келген иммигранттар мен олардың ұрпақтары мекендеген, олардың көп бөлігі литвалық, богемиялық, морав және словак этностарынан шыққан. 1939 жылы белсенді Саул Алинский мен жергілікті саябақ директоры Джозеф Миган "Back of the Yards аудандық кеңесін" құрды, осы арқылы Алинский қоғамдық ұйымдастыру әдістемесін алғаш рет қалыптастырды. Осы сәтті әрекеттің алғышарттары әртүрлі ұлттық католик шіркеулерінің, бизнестің және еңбек ұйымдарының қоғамдық лидерлерін біріктіру болды, сонымен қатар Ұлы депрессия және Packinghouse Workers Organizing Committee-тің еңбек ұйымдастыру жұмысы, CIO мүшесі және Чикагода Херб Марч басқаруында болды. Бұл жұмыс 1940 жылы оның Индустриалды аймақтар қорының құрылуына әкелді, ол кейіннен қоғамдық ұйымдастырушыларды даярлады. Джейн Джейкобс өзінің 1961 жылғы "Ұлы американдық қалалардың өлімі және өмірі" кітабында Back of the Yards-ты 1960 жылдары жағдайдың артықшылықтарына байланысты "жаңаруға" қабілетті аймақ ретінде атап көрсетеді. Бұл тұрақты қоғамдық базаны, үйді жаңарту үшін жұмыс істеуге дайын білікті мүшелерді, сондай-ақ белсенді және жақсы басқарылатын жергілікті әлеуметтік және саяси ұйымдарды қамтиды. Джейкобс жиі Back of the Yards-ты басқа депрессиялық аудандар үшін өздерінің қоғамдарын жаңартуға үлгі ретінде келтіреді. 1970 жылдардан кейін мал өнімдерін өңдеу кәсіпорындары жабылып, жақын жердегі жұмыс орындары азайғаннан кейін көптеген адамдар жаңа тұрғын үйлерге көшіп, қала шетінде жұмыс істеуге кетті. Аудан халқы біртіндеп жаңа қоныс толқынын көрсетті, оның басым бөлігі мексикалық-американдықтарды құрады.
Back of the Yards is an industrial and residential neighborhood so named because it was near the former Union Stock Yards, which employed thousands of European immigrants in the early 20th century. Life in this neighborhood was explored in Upton Sinclair's 1906 novel The Jungle. The area was formerly part of the town of Lake until it was annexed by Chicago in 1889. In the late 19th and early 20th centuries, the area was occupied largely by Eastern European immigrants and their descendants, who were predominantly ethnic Lithuanian, Bohemian, Moravian, and Slovak. In 1939, the activist Saul Alinsky and the local park director Joseph Meegan organized the Back of the Yards Neighborhood Council, where Alinsky first developed the method of community organizing. The prerequites of this successful attempt to bring together community leaders from different national Catholic churches, business, and labor were the Great Depression and the labor organizing work of the Packinghouse Workers Organizing Committee, a member of the CIO led in Chicago by Herb March. This work led to his founding the Industrial Areas Foundation in 1940, which later trained community organizers. Jane Jacobs, in her 1961 book The Death and Life of Great American Cities, cites the Back of the Yards as an area able to "unslum" in the 1960s, due to a beneficial set of circumstances. This included a stabilized community base with skilled members who were willing to trade work to upgrade housing, as well as active and well led local social and political organizations. Jacobs often cited the Back of the Yards as a model for other depressed neighborhoods to follow to upgrade their communities. Some time after the 1970s, when the stockyard operations closed and the number of nearby jobs decreased, many people left to move to newer housing and work in the suburbs. The population of the neighborhood gradually reflected a new wave of settlement, predominantly Mexican American.
Канарлық
Канарвиль ауданы Чикагодағы ең көне аудандардың бірі болып табылады және Бриджпорт ауданымен шектеседі. Чикаго энциклопедиясына сәйкес, бұл аудан Першинг-Жолынан 49-шы көшеге дейін созылып, Халстед көшесінің маңында орналасқан. Аймақтың тұрғындары ет өңдеу өнеркәсібінің дамуын және одан кейін құлдырауын бастан өткерді, сол кезде Чикаго, Карл Сэндбургтің айтуынша, "әлемге шошқа етін ұсынушы" болды. Көптеген тұрғындары Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары басқа жұмыс тапты. Тарихи тұрғыдан алғанда, Канарвиль негізінен ирланд-американдық аудан болды, оны 19 ғасырдың ортасында Ұлы ашаршылықтан қашқан ирланд иммигранттары құрастырды. Олар ауданда терең тамыр жайып, оны өздерінің аумағы деп санады және оны барлық нәсілдердің кейінгі келгендерінен – ирландтық емес ақ, қара, испандық және азиялық адамдардан қорғауға тырысты. Оның ирландтық бандалары 1919 жылғы Чикаго нәсілдік бүлігінде қара нәсілділерге шабуыл жасады. 20 ғасырдың соңынан бері Латын Америкасынан (көбінесе Мексикадан) келген иммигранттар мен олардың ұрпақтары осы аймаққа қоныс аударды.
The Canaryville neighborhood is one of the oldest neighborhoods in Chicago, and borders the Bridgeport neighborhood. According to the Encyclopedia of Chicago, the neighborhood extends from Pershing Road to 49th Street and centers around Halsted Street. The area's residents experienced the development, and then decline, of the meat packing industry, when Chicago was, in the words of Carl Sandburg, "hog butcher for the world". Many of its residents found other work in the post–World War II years. Historically, Canaryville was a largely Irish American neighborhood, starting Irish immigrants escaping the Great Famine in the mid 19th century. They were deeply entrenched in the neighborhood, considering it their territory, and attempted to defend it against later arrivals of all races –including non Irish White, Black, Hispanic, and Asian people. Its Irish gangs were active in attacks on Black people in the Chicago Race Riot of 1919. Since the late 20th century, Latin American (predominantly Mexican) immigrants and their descendants have moved into the area.
Саясат
Нью-Сити қауымдастығы 2012 және 2016 жылғы президенттік сайлауларда Демократиялық партияны қолдады. 2016 жылы Нью-Сити Хиллари Клинтонға 8 897 дауыс, Дональд Трампқа 1 331 дауыс берді (84,40% - 12,63%). 2012 жылы Нью-Сити Барак Обамаға 9 053 дауыс, Митт Ромниге 1 009 дауыс берді (89,36% - 9,96%). 2020 жылғы сайлауда Канарвиль айналасындағы аудандардан өзгеше, көбінесе Дональд Трампқа дауыс берді, Трамп Джо Байденнің 673 дауысына қарағанда 820 дауыс алды.
The New City community area supported the Democratic Party in the 2012 and 2016 presidential elections. In 2016, New City cast 8,897 votes for Hillary Clinton and 1,331 votes for Donald Trump (84.40% to 12.63%). In 2012, New City cast 9,053 votes for Barack Obama and 1,009 votes for Mitt Romney (89.36% to 9.96%). In the 2020 election, Canaryville largely voted for Donald Trump in contrast to its surrounding neighborhoods, with Trump having 820 votes compared to Joe Biden's 673.