Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перу президенті (1800-жылдары)
President of Peru variously in the 1800s
Агустин Гамара Мессия (1785 жылдың 27 тамызы – 1841 жылдың 18 қарашасы) – перулік әскери қызметкер және саясаткер, Перудің 4-ші және 6-шы президенті болған. Гамара испан және кечуа тегінің араласуынан туған метис болды. Ол бала кезінен әскери өмірге қатысып, роялистік күштерге қарсы күресті. Кейін Андрес де Санта-Крузден кейін екінші болып тәуелсіздік қозғалысына қосылды. Ол Аякучо шайқасына қатысып, соңынан мемлекет басшысы болып тағайындалды. 1825 жылы ол Франсиска («Панча») Зубиага и Берналесқа үйленді, оған Саймон Боливар оның басына тәж кигізген кезде, ол өзі Боливардың басына тәж кигізуге дайын тұрды. 1828 жылы Боливияға басып кіргеннен кейін, ол жоғары дәрежелі әскери шен – маршал (маршал) атағын алды. Гран-Колумбияда Жозе де Ла Мардың жеңілісінен кейін Гамара оны құлатуға шақырды және Антонио Гутьеррес де ла Фуэнтеден кейін қысқа мерзімге президенттікке келді. Гран-Колумбиямен бейбіт келісім шарты да Гамараның үкімет кезінде қол қойылды.
Agustín Gamarra Messia (27 August 1785 – 18 November 1841) was a Peruvian soldier and politician, who served as the 4th and 6th President of Peru. Gamarra was a Mestizo, being of mixed Spanish and Quechua descent. He had a military life since childhood, battling against the royalist forces. He then joined the cause of Independence as second in command after Andrés de Santa Cruz. He also participated in the Battle of Ayacucho, and was later named Chief of State. In 1825, he married Francisca ('Pancha') Zubiaga y Bernales, who Simon Bolivar crowned when she was about to put the crown on him. After the invasion of Bolivia in 1828, he was named a mariscal (marshal), a highly esteemed military officer. After the defeat of José de La Mar in Gran Colombia, Gamarra urged his overthrow and assumed the presidency for a brief period after Antonio Gutiérrez de la Fuente. The peace treaty with Gran Colombia was also signed during Gamarra's government.
Бірінші төрағалық
Гамараның үкіметі Хосе де Ла Мардың сенімдеріне қарама-қарсы пікірлер ұстанды. Бұл Перудегі ірі конституциялық қозғалыспен бірге болды; Гамара 1828 жылғы Конституцияны қолданудан бас тартты, өйткені ол атқарушы билікке белгіленген шектеулерге қарсы еді. Гамара көп еңбекпен өзінің алғашқы конституциялық үкіметін аяқтады. Оның өте белсенді мінезі болды, ол елдің түрлі аймақтарындағы көтерілістерді жоққа шығару үшін Лимадан кетуге мүмкіндік берді. Мұндай жорықтар кезінде ол президенттік лауазымды Антонио Гутьеррес де ла Фуэнтеге қалдыратын, ол авторитарлық сипатын көрсетіп, Лимадағы өзге де үкімет шенеуніктерінің наразылығын тудырды.
The government of Gamarra followed contrary beliefs to those of José de La Mar. This coincided with a great Peruvian constitutionalist movement; Gamarra put aside the Constitution of 1828, which he opposed given the limitations that were established for the executive branch. Gamarra finished, with great effort, his first constitutional government. He had a very active character which allowed him to leave Lima to thwart rebellions in various parts of the country. During such expeditions he would leave the presidency to Antonio Gutiérrez de la Fuente, who manifested his authoritarian character and started to receive the enmity of other government officials based in Lima.
Перу мен Эквадор бір және бөлінбейтін бе?
Гамараны мазалаған тағы бір ой – Боливияны қоса аннексиялау еді. Ол бұл идеяны Андрес де Санта Крузбен бөлісті. Дегенмен, Боливия біртұтас мемлекет құруды ойламаса, Гамара боливиялық территорияны бір Перу мемлекетіне біріктіруге сенді.
Another idea that obsessed Gamarra was the annexation of Bolivia. He shared this idea with Andrés de Santa Cruz. However, while Bolivia did not think of the creation of one single State, Gamarra believed in the incorporation of the Bolivian territory under a single Peruvian nation.