Кіріспе

Гавайи АҚШ-тағы Рим-католик шіркеуінің париясы.

Сент-Огастин теңіз жағасындағы католик шіркеуі – Гавайидегі Рим-католик шіркеуінің париясы. Ол Гонолулу епархиясының және оның епископының құзырына бағынады; оны Иса мен Марияның қасиетті жүректерінің конгрегациясы қамтамасыз етеді. Вайкикидегі Калакава даңғылының жанында, 130 Охуа даңғылында орналасқан Сент-Огастин теңіз жағасындағы шіркеу негізінен келушілерге қызмет көрсетеді, себебі Вайкики Гавайи штатындағы ең көп отандық және халықаралық келушілерді қабылдайды. Пария кампусында Молокаидің Әйегі Дамианның бірнеше реликвиялары мен онымен байланысты тарихи артефакттар сақталатын Дамиан мұражайы орналасқан. Әйегі Дамианның және оның Калаупапа жегідегі қонысымен жұмысы туралы 20 минуттық бейне көрсетіледі. Қазіргі парияның дін қызметкерлеріне әке Лэйн К. Акиона, SS. CC., пастор, және әке Луций, SS. CC., викарий кіреді.

Тарих

Модест Фейвенс әкесі, SS. CC., 1854 жылға дейін Вайкикидегі алғашқы шіркеуді салғаны айтылады. Шіркеудің көлемі шамамен алты метрге он екі метр болды және мұнарасы бар еді. Бұл шіркеуде діни қызметтер сирек өткізілді, апталық басты іс-шара – жексенбі күндері дін сабақтары мен ғибадат етулер болды. 1898 жылы, испан-американ соғысы кезінде, көптеген американдық әскерлер Даймонд-Хед маңында орналасқан. Олардың өтініші бойынша, Гүлстан Роперт монахы, SS. CC., осы әскерлер үшін шіркеуде алғашқы діни қызметті өткізді. Шіркеу әскери мақсаттар үшін тым кішкентай деп танылды, сондықтан әскери билік кокос пальмасының жапырақтарымен жабылған шатыры мен ашық қабырғалары бар уақытша ағаштан жасалған құрылыс тұрғызды. Роперт монахы жаңа құрылысты баталап, оны Валентин Франкс әкесіне, SS. CC., тапсырды. Франкс әкесі кейін шіркеуге еден, мырыштан жасалған шатыр және торы бар қабырғалар қосып, жақсартты. Әскерлер кеткеннен кейін, Вайкики қауымы жексенбі күндері Валентин әкесінің мессасын оқу үшін шіркеуге баруды жалғастырды. Роперт тұрақты шіркеу салу жоспарларын бекітті және 1901 жылы, Әулие Августин мерекесінде, жаңа шіркеуді сол мерекелік атпен бағыштады, ал ағаш шеберлері қызмет кезінде демалыс алды. Вайкики туристік орын ретінде танымал болды және паштары мен келушілердің саны арта берді. Шіркеу 1910 және 1925 жылдары кеңейтілді, негізінен ғимаратты екіге бөліп, артқы бөлігін жағажайға жылжыту арқылы. 1920 жылы шіркеу Калакауа даңғылына шығу құқығын алды.