Баффало Крик трагедиясы: Көмір шөгіндісінің бұзылуынан туған апат
Buffalo Creek flood
Бұффало Крик су тасқыны: 1972 ж. Батыс Вирджиниядағы көмір шлама тоғанының бұзылуынан болған апат. Құрбан болғандар, зардап шеккендер, Pittston Coal жауапкершілігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылы Батыс Вирджинияда бөгеттің бұзылуы, АҚШ
1972 dam failure in West Virginia, United States
1972 жылдың 26 ақпанында Батыс Вирджиния штатының Логан округінде көмір шламасын жинауға арналған бөгеттің жарылуы салдарынан адам өміріне және мүлікке зор зиян келтірген Buffalo Creek тасқыны болды. Питтстон көмір компаниясы басқаратын бұл бөгет федералды кен инспекторы тарапынан төрт күн бұрын "қанағаттанарлық" деп танылған еді. Питтстон компаниясы заңдық құжаттарында осы оқиғаны "Құдайдың ісі" деп сипаттады.
The Buffalo Creek flood was a disaster that occurred in Logan County, West Virginia, on February 26, 1972, when a coal slurry impoundment dam burst, causing significant loss of life and property damage. The impoundment dam, managed by Pittston Coal Company, had been declared "satisfactory" by a federal mine inspector four days earlier. In its legal filings, Pittston referred to the accident as "an Act of God."
Жер бедері мен оқиғалар реті
Бұл жерде үш бөгет болған. 3-ші бөгет ең бірінші құлады. Саундерс қаласынан шамамен 79 метр (260 фут) жоғары орналасқан, ол қатты тау жынысы емес, 1-ші және 2-ші бөгеттердің артында жиналған көмір шламасының шөгінділерінің үстіне салынған. Ол Buffalo Creek өзенінің ортаңғы саласына құйылған кен қалдықтарынан тұрғызылған. 3-ші бөгеттің құлауынан кейін күшті жаңбыр жауды. 3-ші бөгеттен аққан су 2-ші және 1-ші бөгеттерді мүлдем шайып кетті. Нәтижесінде болған су тасқыны Buffalo Creek Hollow бойындағы 16 көмірші қаланың тұрғындарына 9 метрден биік қара суды жеткізді. 5000 адамның арасында 125 адам қаза тапты, 1121 адам жарақат алды, ал 4000-нан астам адам үйсіз қалды. 507 үй, 44 жылжымалы үй және 30 кәсіпорын қирады.
There were three dams on the site. Dam #3 failed first. Located about 260 feet (79 m) above the town of Saunders, it was built on top of coal slurry sediment that had collected behind dams #1 and #2, instead of on solid bedrock. It was constructed of coarse mining refuse dumped into the Middle Fork of Buffalo Creek. Dam #3's failure was followed by heavy rains. The water from dam #3 then overwhelmed dams #2 and #1. The resulting flood unleashed approximately of black waste water, cresting over 30 feet (9 m) high, upon the residents of 16 coal towns along Buffalo Creek Hollow. Out of a population of 5,000 people, 125 were killed, 1,121 were injured, and over 4,000 were left homeless. 507 houses were destroyed, in addition to 44 mobile homes and 30 businesses.
Тергеу
Апатты екі комиссия зерттеді. Біріншісі, губернатор Арч А. Мур кіші тағайындаған Губернатордың арнайы сараптама комиссиясы, көмір өнеркәсібіне ықылас білдіретін мүшелерден немесе су тасқынының тууына қатысы болуы мүмкін мемлекеттік қызметкерлерден құралды. Тергеушілердің бірі Джек Спадаро болды, ол бөгет құрылысын қауіпсіздік талаптарына сәйкес реттеуге өмірін арнады. «Бірлескен кеншілер» ұйымының президенті Арнольд Миллер және басқалар губернатор Мурдың комиссиясына көмір шахташысын қосу туралы өтініштеріне қолдау таппағаннан кейін, апатты тәуелсіз саралау үшін жеке азаматтар комиссиясы құрылды. Губернатордың сараптама комиссиясының есебінде жаңа заңнама қабылдау және жергілікті прокурордың қосымша тергеу жүргізуі талап етілді. Азаматтар комиссиясының есебінде «Бюффало Крик Питтстон Көмір Компаниясы» кем дегенде 124 адамды – ер адамдарды, әйелдерді және балаларды өлтіргені айтылды. Сонымен қатар, азаматтар комиссиясының төрағасы және Батыс Вирджиния Табиғи ресурстар департаментінің директорының орынбасары Норман Уильямс заң шығарушы органды бүкіл штат бойынша көмірдің ашық әдіспен өндірілуін тоқтатуға шақырды. Уильямс заң шығарушылар алдында ашық әдіспен өндірудің пайдалы кәсіп ретінде қалуы мүмкін емес екенін, егер штат қоршаған ортаға келтірілген зиянның шығындарын жеке жер иелеріне немесе халыққа аударуға рұқсат бермесе, деп мәлімдеді. Батыс Вирджиния штаты сондай-ақ «Бюффало Крик Питтстон Көмір Компаниясын» апаттан келген залал мен көмек көрсетуге байланысты 100 миллион долларға (қазіргі шақта <есептелген сома> миллион долларға тең) сотқа берді, бірақ губернатор Мур кеңсесінен үш күн бұрын, 1977 жылы, 1 миллион долларға (қазіргі шақта <есептелген сома> миллион долларға тең) келісімге келді. Арыз берушілердің адвокаттары, Вашингтондағы «Арнольд & Портер» фирмасы, заңдық қызметтерінен түскен қаражаттың бір бөлігін жаңа қоғамдық орталық құруға бұйырды. Батыс Вирджиния әлі де орталықты салған жоқ, бірақ губернатор Мур 1972 жылдың мамыр айында орталық салынатынын уәде берген. «Арнольд & Портер» фирмасының адвокаты Джеральд М. Стерн су тасқынынан зардап шеккендерге көмектесу туралы «Бюффало Крик апаты» атты кітап жазды. Кітапта Батыс Вирджинияның саяси және құқықтық ортасымен айналысқан тәжірибесі сипатталған, онда ірі көмір өндіру корпорацияларының жергілікті мәдениетке және қоғамға тигізетін әсері өте зор. Психолог және әлеуметтанушы Эрик Эриксонның ұлы, социолог Кай Т. Эриксон сарапшы куәгер ретінде шақырылды және апаттың салдары туралы «Бюффало Крик су тасқынындағы қоғамның жойылуы: Барлық нәрсе өз орнында» (1978) атты зерттеу жариялады. Эриксонның кітабы кейіннен 1977 жылғы Сорокин сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлықты Америкалық социологиялық қауымдастығы «социологияның дамуына елеулі үлес қосқандығы үшін» тағайындайды. Симпсон Хаусли мен Де Ман (1989) 17 жыл өткен соң, Бюффало Крик тұрғындарының жағдайына байланысты мазасыздық деңгейі, су тасқыны болмаған жақын маңдағы көмір қалашығы Копперстон тұрғындарына қарағанда жоғары екенін анықтады.
Two commissions investigated the disaster. The first, the Governor's Ad Hoc Commission of Inquiry, appointed by Governor Arch A. Moore Jr., was made up entirely of either members sympathetic to the coal industry or government officials whose departments might have been complicit in the genesis of the flood. One of the investigators was Jack Spadaro, a man who devoted his time to regulating dam construction for safety. After then president of the United Mine Workers Arnold Miller and others were rebuffed by Gov. Moore regarding their request that a coal miner be added to the governor's commission, a separate citizens' commission was assembled to provide an independent review of the disaster. The Governor's Commission of Inquiry report called for new legislation and further inquiry by the local prosecutor. The citizens' commission report, concluded that the Buffalo Creek Pittston Coal Company was guilty of murdering at least 124 men, women and children. Additionally, the chair of the citizen's commission and Deputy Director of the West Virginia Department of Natural Resources, Norman Williams, called for the legislature to outlaw coal strip mining throughout the state. Williams testified before the legislature that strip mining could not exist as a profit making industry unless it is allowed by the state to pass on the costs of environmental damage to the private landowner or the public. The state of West Virginia also sued the Buffalo Creek Pittston Coal Company for $100 million (equivalent to $100.0 in 1977 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today) in disaster and relief damages, but a smaller settlement was reached for just $1 million ($1.0 in 1977 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today) with Governor Moore, three days before he left office in 1977. The lawyers for the plaintiffs, Arnold & Porter of Washington, D. C., donated a portion of their legal fees for the construction of a new community center. West Virginia has yet to build the center, though the center was promised by Governor Moore in May 1972. Gerald M. Stern, an attorney with Arnold & Porter, wrote a book entitled The Buffalo Creek Disaster about representing the victims of the flood. The book includes descriptions of his experiences dealing with the political and legal environment of West Virginia, where the influence of large coal mining corporations is intensely significant to the local culture and communities. Sociologist Kai T. Erikson, son of psychologist and sociologist Erik Erikson, was called as an expert witness and published a study on the effects of the disaster entitled Everything in Its Path: Destruction of Community in the Buffalo Creek Flood (1978). Erikson's book later won the 1977 Sorokin Award, granted by the American Sociological Association for an "outstanding contribution to the progress of sociology." Simpson Housley and De Man (1989) found that, 17 years later, the residents of Buffalo Creek scored higher on a measure of trait anxiety in comparison to the residents of Kopperston, a nearby coal town that did not experience the flood.
Нәтижелер
Деннис Принс және су тасқынынан аман қалған 625 адам Питтстон көмір компаниясын сотқа беріп, 64 миллион доллар көлемінде зиян өтеуді талап етті (1974 жылы 64.0 доллар бүгінгі күні шамамен <есептелген сомаға> миллионға тең). Олар 1974 жылдың маусым айында 13,5 миллион долларға (1974 жылы 13,5 доллар бүгінгі күні шамамен <есептелген сомаға> миллионға тең) келісті, бұл заңдық шығындарды ескергенде әр адамға шамамен 13 000 доллар (1974 жылы 13 000 доллар бүгінгі күні шамамен <есептелген сомаға> тең) құрайды. Тағы 348 бала аман қалғандардан екінші талап арыз берілді, олар 225 миллион доллар (1974 жылы 0,225 доллар бүгінгі күні шамамен <есептелген сомаға> миллиардқа тең) талап етті; олар 1974 жылдың маусым айында 4,8 миллион долларға (1974 жылы 4,8 доллар бүгінгі күні шамамен <есептелген сомаға> миллионға тең) келісті. Керри Олбрайт осы апаттың "ғажайып сәбиі" ретінде танылды. Судың алдынан қашып бара жатқан анасы, оны су деңгейінен сәл жоғары лақтырып, өзі суға батып кетті. Ол денсаулығына аз ғана зиян келгенше аман қалды және әкесі тәрбиеледі. Оның аман қалғаны басқа аман қалғандарға үміт пен шабыт сыйлады.
Dennis Prince and some 625 survivors of the flood sued the Pittston Coal Company, seeking $64 million in damages (equivalent to $64.0 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today). They settled in June 1974 for $13.5 million ($13.5 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today), or approximately $13,000 for each individual after legal costs ($13000.0 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today). A second suit was filed by 348 child survivors, who sought $225 million ($0.225 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years billion today); they settled for $4.8 million in June 1974 ($4.8 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today). Kerry Albright became known as the "miracle baby" of the disaster. Running from the leading edge of the water, his mother threw him just above the flood level moments before she drowned. He survived with few ill effects, and was reared by his father. His survival gave hope and inspiration to other survivors.
Қоршаған ортаға әсері
Апатқа дейін Баффало-Крик танымал балық аулау орны болған. The Associated Press агенттігінің 2022 жылғы хабарламасына сәйкес, су тасқынының салдарынан Баффало-Крик "1972 жылғы 26 ақпандағы апаттан соң ұзақ жылдар бойы" су өміріне қолдау көрсетпеген. Көлемді тазалау және қалпына келтіру жұмыстарынан кейін 2006 жылы форельдің қоры қайта толықтырыла бастады. 2022 жылдың ақпан айында, яғни оқиғадан 50 жыл өткен соң, Баффало-Крикте форель қайтадан көптеп кездесе бастады.
Prior to the disaster, Buffalo Creek was a popular fishing spot. Due to the effects of the flood, Buffalo Creek would not support aquatic life "long after the Feb. 26, 1972 disaster", according to a 2022 account by The Associated Press. After extensive cleanup and remediation efforts, trout restocking began in 2006. By February 2022, 50 years after the accident, trout were once again plentiful in Buffalo Creek.