Мигель Антонио Отеро: Нью-Мексико саяхатшысы және саяси өкілі
Miguel Antonio Otero (born 1829)
Мигель Антонио Отеро: АҚШ саяхатшысы, Нью-Мексико территориясының экономикалық дамуына үлкен үлес қосып, билікте болған тұлға. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мигель Антонио Отеро (21 маусым 1829 – 30 мамыр 1882) – Нью-Мексико территориясының көрнекті американдық саясаткері және аймақтың экономикалық дамуына зор үлес қосушы.
American politician
Miguel Antonio Otero (June 21, 1829 – May 30, 1882) was a prominent American politician of the New Mexico Territory and instrumental in the economic development of the territory.
Ерте өмір
Мигель Антонио Отеро Валенсияда, Нуэво-Мексико штатында Дон Висенте Отеро мен Дона Гертрудис Арагон де Отеро отбасында дүниеге келді. Дон Висенте Испания және Мексика үкіметтері тұсында Валенсия округінің судьясы және мэрі қызметтерін атқарып, маңызды қоғамдық лауазымдарды иеленді. Отеро бастағыш білімін Валенсияда алған. 1841 жылы Миссури штатындағы Сент-Луис университетіне түсіп, кейін Нью-Йорк штатының Фишкилл қаласындағы Пингри колледжін бітірді, онда заң оқуды бастағанда сабақ берді. 1851 жылы Миссуриге оралып, заңгерлік білім алып, адвокаттыққа қабылданды. 1852 жылы ол Нуэво-Мексикоға қайтып оралып, ағасы Антонио Хосе Отероға тиесілі болған деп есептелетін қойларын Калифорнияға қарай жетелеп әкелді. Калифорниядан оралғаннан кейін ол қысқа мерзімге заңгерлікпен айналысты. Ол Мексика-Америка соғысын жақтаушылардың бірі болды.
Miguel Antonio Otero was born in Valencia, Nuevo México to Don Vicente Otero and Doña Gertrudis Aragón de Otero of Spain. Don Vicente had held prominent civic positions as judge and mayor in Valencia County, under both Spanish and Mexican Governments. Otero received his early education in Valencia. In 1841 he enrolled at St. Louis University in the state of Missouri and subsequently graduated from Pingree College in Fishkill, New York, where he taught while he began his study of law. In 1851 he returned to Missouri, where he studied law and was admitted to the bar. In 1852, he returned to New Mexico and led a herd of sheep, thought to belong to his brother, Antonio José Otero, overland to California. Returning from California, he practiced law for a short time. He was a public advocate of the Mexican–American War.
Саясатшы ретінде мансап
1852 жылы Отеро Нью-Мексико губернаторы Уильям К. Лейннің жеке хатшысы болып тағайындалды және Нью-Мексико аумағының екінші заң шығару жиналысына сайланды. 1854 жылы ол аумақтың бас прокуроры болып тағайындалды және екі жыл қызмет етті. 1856 жылдың 23 шілдесінде ол Жозе Мануэль Галлегостың сайлау нәтижесіне қарсылық білдіргеннен кейін АҚШ Өкілдер палатасына Демократиялық делегат ретінде отырды. Жаңа Мексика епископы Жан Батист Ламидің қолдауымен Отеро келесі екі Конгреске қайта сайланды, бірақ 1860 жылы қайта сайлануға түспеді. Өзінің пікірін ашық білдіретін Конгрессмен және темір жол құрылысын жақтайтын Отеро, Нью-Мексико арқылы өтетін трансконтиненталды темір жолдың салынуына көп күш жұмсады. 1860 жылдың 21 мамырында ол Тынық мұхиты темір жолына қатысты Жаңа Мексика теміржол компаниясының меморандумымен таныстырды. Конгрестегі өкілеттігін аяқтағаннан кейін, президент Авраам Линкольн 1861 жылы оны Испаниядағы елшілік қызметіне ұсынды. Отеро бұл қызметтен бас тартып, Нью-Мексико аумағының хатшысы қызметін қабылдады, бірақ Сенат Оңтүстік Каролинадағы 1860 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға қатысқандығы және конфедерацияға бейімділігіне байланысты оны бекітпеді. Конфедерация әскері Нью-Мексикоға шабуыл жасаған кезде, Батыс конфедерация армиясы Отероның дүкендеріне кірді, онда жүздеген мың долларлық тауарлар сақталған. Бұл жабдықтар конфедерация армиясына 1862 жылдың наурыз айында Альбукеркиді тонауға көмектесті. Конфедерация армиясы Отероны мәжбүрлегені немесе оның ерікті түрде ынтымақтасқандығы туралы көптеген пікірлер айтылды. Отеро 1880 жылы қайта сайлануға үміткер болғанда сәтсіздікке ұшырады. Дегенмен, оның сауда, банк және фермерлік кәсіптері өте табысты болды. Ол сонымен қатар Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолын ынталы түрде қолдады. Сондай-ақ, ол Нью-Мексико штатының Лас-Вегастағы Сан-Мигель Ұлттық банкінің негізін қалаушыларының бірі және кейін президенті болды. Ол штаттан тыс, көбінесе Канзас-Ситиде, Миссуриде де қызмет етті. 1882 жылы 52 жасында қайтыс болды және Денвердегі Риверсайд зиратына жерленді. Оның ұлы, сонымен қатар Мигель Антонио Отеро, және жүрегі туысы Мариано С. Отеро отбасылық азаматтық қызмет дәстүрін жалғастырды, оның ұлы Нью-Мексико губернаторы, ал жүрегі туысы делегат болды. Нью-Мексикодағы Отеро округі мен Колорадодағы Отеро округі оның құрметіне аталған.
In 1852 Otero became the private secretary to the Governor of New Mexico, William C. Lane, and was elected to the second Legislative Assembly of the territory of New Mexico. In 1854 he was appointed attorney general for the territory, and served for two years. On July 23, 1856 he was seated as a Democratic Delegate to the U. S. House of Representatives, after successfully contesting the election of José Manuel Gallegos. With the support of the Bishop of New Mexico, Jean Baptiste Lamy, Otero was reelected to the next two Congresses, but was not a candidate for renomination in 1860. An outspoken Congressman and a strong supporter of the railroad, Otero devoted much of his efforts to the construction of the transcontinental railroad through New Mexico. He introduced the Memorial of the New Mexican Railway Company, in Relation to the Pacific Railroad on May 21, 1860. After Otero had completed his term in Congress, President Abraham Lincoln nominated him to be minister to Spain in 1861. Otero declined that office to accept an appointment as secretary of the territory of New Mexico, but the Senate did not confirm him because of his involvement in the 1860 Democratic National Convention in South Carolina and his pro confederate tendencies. During the Confederate invasion of New Mexico, the Confederate Army of the West accessed Otero's stores which contained hundreds of thousands of dollars of merchandise. These supplies helped allowed the Confederate Army to sack Albuquerque in March 1862. It was a matter of public dispute over whether Otero was forced by the Confederate Army, with allegations that Otero had willingly cooperated. Otero failed in another reelection bid in 1880. His business endeavors, however, in merchandizing, banking, and farming, were highly successful. In addition, he was a strong supporter of the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway. And he became one of the founders and later president of the San Miguel National Bank in Las Vegas, New Mexico. He also engaged in out of state endeavors, mostly in Kansas City, Missouri. He died in 1882 at the age of 52 and was buried in Denver's Riverside Cemetery. His son, also named Miguel Antonio Otero, and nephew Mariano S. Otero would continue the family tradition of civic service, his son becoming Governor of New Mexico, and his nephew a delegate. Both Otero County, New Mexico and Otero County, Colorado are named in his honor.