Кіріспе

1378 жылдан 1408 жылға дейін Копт шіркеуінің басшысы

Александрияның Копт папасы және Санкт-Марктың патриархы, Папа Матфей I (немесе Матеос) 1378 жылдан 1408 жылға дейін қызмет етті. Копт шіркеуі оны қасиетті кісі ретінде құрметтейді.

Ерте өмір

Жас бала кезінде Мэттью әкесінің қойларын бағып, малшы болған. Он төрт жасқа келгенде монастырьға қосылды.

Діни қызмет

Ол он сегіз жасында дін қызметкері болып қабылданды. Сол кезде ол Санкт-Антоний монастырына, содан кейін Палестинаға барып, құрылыс жұмыстарында еңбек етті. Крестшілердің іс-әрекеттерінен копттар қудаланғанын естіген соң, ол Сент-Антоний монастырына қайтып келді. Осы кезде ол монастырьдың әкімі болып тағайындалды. Діни қызметке қабылданғаннан кейін көп ұзамай, принц Ялпоға монахтар мен олардың әкімін қарапайымдылықпен Қаһире көшелерімен жүргізіп, хан мен биліктегілерге крестшілердің іс-әрекеттерінің копттарға қатысы жоқ екенін түсіндіруге тырысты. Крестшілердің Александрияны тонауы биліктегі хан мен оның әскерін жергілікті христиандарға (копттарды қоса) қарсы қойды. Содан кейін Матай әл-Мухаррак монастырына кетті. Матай қасиетті Фана монастырында да монах болған.

Копт папасы

Александрия Патриархы Габриэль IV қайтыс болғаннан кейін (1378 ж.), Матеос әкесі келесі патриарх болып сайланды. Ол Киелі Антоний монастырының қарттары кеңесімен ақылдасып, олардың шешімін қабылдады. Александрияға сүйемелдеп жеткізіліп, Папа ретінде киеленді және өзіне «Эль Мескин» («Кедей») деген лақап ат қойды. Папа Матай кедейлерге жасаған қайырымдылығымен белгілі болды.

Билеушімен қарым-қатынас

Сұлтан Баркукпен достық қарым-қатынасы арқасында ол халықтың Аль-Муалака шіркеуін және Шахран монастырын өртеп жіберуіне бөгет қойды, себебі мұсылмандар осы екі жерде жаңа құрылыстар салынып жатыр деп айыптап отырды. Сұлтан осы айыптаманың жалған екенін жариялаған төрт ислам судьясын тағайындады. Жағдай нашарлаған кезде екі мамлюк әмірі Сұлтан Баркуқты шеттетуге және оның орнына өзі отыруға тырысты. Ментах және Ялпоға копттарды және олардың Папасын қуғынға түсірді. Мамлюктердің бірі, Гамал әд-Дин есімді, христиандарды да қуғынға түсірді. Ол бес жүз мың динар көлемінде салық жүктеді.