Сир Сирил Фредерик Фокс: британдық археолог және музей директоры
Cyril Fox
Сир Сирил Фокс (1882-1967) – британдық археолог, Уэльс музейінің директоры. Уэльстегі тарихи ескерткіштерді зерттеумен, халықтық архитектура тарихымен айналысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық археолог (1882–1967)
British archaeologist (1882–1967)
Сэр Сирил Фред Фокс (16 желтоқсан 1882 – 15 қаңтар 1967) – ағылшын археологы және мұражай директоры. Фокс Уэльстің Ұлттық мұражайында археология бөлімінің меңгерушісі болды, сосын 1926 жылдан 1948 жылға дейін директор қызметін атқарды. Оның ең маңызды жетістіктері ынтымақтастықпен жасалған жұмыстар еді. Екінші әйелі Айлин Фокспен бірге Уэльстегі бірнеше тарихи ескерткіштерді зерттеп, қазба жұмыстарын жүргізді. Иорверт Питемен бірге ол Сент-Фаганста Уэльстің халықтық мұражайын құрды, ал Лорд Рагланмен бірлесіп, дәстүрлі сәулеттің толыққанды тарихын – «Монмутшир үйлері» еңбегін жазды.
Sir Cyril Fred Fox (16 December 1882 – 15 January 1967) was an English archaeologist and museum director. Fox became keeper of archaeology at the National Museum of Wales, and subsequently served as director from 1926 to 1948. His most notable achievements were collaborative. With his second wife, Aileen Fox, he surveyed and excavated several prehistoric monuments in Wales. With Iorwerth Peate, he established the Welsh Folk Museum at St Fagans, and with Lord Raglan, he authored a definitive history of vernacular architecture, Monmouthshire Houses.
Ерте өмір
Сэр Сирил Фред Фокс Уилтшир графтығының Чиппенхэм қаласында дүниеге келді. 16 жасында алғашқы жұмысы бағбан болып жұмыс істеу болды. Ол "Христос госпиталь" мектебінде білім алған. Ол туберкулез жөніндегі үкіметтік комиссияда кеңсе қызметкері болып, содан кейін Кембридждегі шағын зерттеу станциясының директоры болды. Ол университеттің археология және антропология мұражайында жартылай уақыт жұмыс істеуге көшті, ал 1919 жылы Кембридждегі Магдалина колледжіне археологияны жартылай оқуға қабылданды, бастапқыда жаңадан құрылған ағылшын трипосы бойынша оқыды. Профессор Х. М. Чадвик оны байқап, көп ұзамай докторлық зерттеуге түсуге рұқсат берді, ал 1922 жылы "Кембридж аймағының археологиясы" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. Бұл еңбек 1923 жылы сол атаумен жарық көрді және сол жылы Антикварлар қоғамының мүшесі болып сайлануымен бірден үлкен жетістікке ие болды.
Sir Cyril Fred Fox was born in Chippenham, Wiltshire, and his first job, at the age of 16, was as a gardener. He was educated at Christ's Hospital school. He served as a clerk in a government commission on tuberculosis and then as director of a small research station in Cambridge. He moved to work part time for the university's museum of archaeology and anthropology, and in 1919 was admitted to Magdalene College, Cambridge, as a part time student of archaeology, at first reading for the newly founded English tripos. Spotted by Professor H. M. Chadwick, he was soon allowed to proceed straight to doctoral study, and in 1922 he completed a Ph. D thesis entitled Archaeology of the Cambridge Region. This work was published under the same title in 1923, and met with immediate success, with his election to a Fellow of the Society of Antiquaries in the same year.
Мансап
1922 жылы ол өзінің жақын досы Мортимер Уилерден Уэльстің Ұлттық мұражайында археология кураторы болып тағайындалды және 1926 жылы Уилерден кейін мұражай директоры болды. Ол өте көп мақалалар мен зерттемелер жариялады. Олардың ішінде "Британияның ерекшелігі" (1932) кітабы бар, онда Британияның таулы және жазық аймақтары арасындағы айырмашылықтарға назар аударылады; "Оффаның шабуы" (1955) – сол үлкен топырақ жұмыстарының маңызды зерттеуі, сондай-ақ кельт өнері, Англсидегі Ллин-Керриг-Бахта ерте темір өнімдерінің маңызды табылысы туралы зерттемелер, және Лорд Рагланмен бірлесіп жазылған "Монмутшир үйлері". Әкімшілік және ғылыми жұмысы үшін ол көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде рыцарлық атағы (1935) және Британ академиясының мүшелігі (1940). Уэльс мұражайындағы әріптесі Нэш Уильямспен бірге ол суретші Алан Сорреллмен Каервенттегі римдік қазбалардың реконструкциялық суреттерін жасады, олар 1937–1942 жылдары "Illustrated London News" басылымында жарияланды. Басқа жетістіктерінің қатарында ол әріптесі Иорверт Питтің 1946 жылы, Питтің басшылығымен Кардифф маңындағы Сент-Фаганста ашылған Уэльс халық мұражайына (қазіргі Сент-Фаганс Ұлттық тарих мұражайы) айналуына көмектесті. Отбасы 1928 жылдан бастап 1948 жылы Фокс зейнеткерлікке шыққанға дейін Кардиффтің солтүстігіндегі Ривибина бақ ауылындағы Four Elms үйінде тұрды. Содан кейін Эйлин Эксетер университетіне қызметке тағайындалғаннан кейін олар Эксетерге (Девон) көшіп кетті. Фокс 1967 жылы қайтыс болды.
In 1922, he was appointed curator of archaeology at the National Museum of Wales by his close friend Mortimer Wheeler and in 1926 succeeded Wheeler as its Director. He produced a remarkable range of publications. They include The Personality of Britain (1932), drawing attention to the differences between upland and lowland Britain; Offa's Dyke (1955), a seminal study of that great earthwork, and studies on Celtic Art, on the major discovery of early ironwork at Llyn Cerrig Bach in Anglesey; and Monmouthshire Houses, co authored with Lord Raglan. For his administrative and scholarly work he gained a wide range of honours, including a knighthood (1935) and Fellowship of the British Academy (1940). Together with his colleague Nash Williams at the Museum of Wales, he collaborated with the artist Alan Sorrell on reconstruction drawings of the Roman excavations at Caerwent which were published in the Illustrated London News 1937–1942. Among other achievements, he encouraged his colleague Iorwerth Peate in the development of what became in 1946, under Peate's direction, the Welsh Folk Museum at St Fagans, near Cardiff (now the St Fagans National History Museum). The family lived at Four Elms, a house in Rhiwbina Garden Village, in the north of Cardiff from 1928 until Fox’s retirement in 1948. They then moved to Exeter, Devon, following Aileen’s appointment to a post at the University of Exeter. Fox died in 1967.