Шофилд Хай: Йоркшир мен Англия крикетшісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Шофилд Хей (19 наурыз 1871 – 27 ақпан 1921) – Йоркшир және Англия крикетшісі. Ол он сегіз маусым бойы Йоркшир графтығының крикет клубында, Англия құрамасы үшін 1898/99 турынан 1912 жылға дейін ойнады және 1901 жылы «Висден» журналының «Жыл крикетшісі» атанды.

Өмір және мансап

Англияның Йоркшир графтығындағы Хаддерсфилд қаласының Берри Броу ауданында туған Хейг, Кэйгли крикет клубында крикет ойнады. 1895 жылы Йоркшир құрамасы үшін тұңғыш рет алаңға шықты және 1913 жылға дейін «Tykes» сапында өнер көрсетті. 1898/99 жылдардан 1912 жылға дейін Англия құрамасы үшін сирек ойнады, ал «Wisden Cricketer of the Year» атағына ие болды. Оң қолмен орташа жылдамдықпен доп тастады, бірақ оны баяулатып немесе жылдамдатып өзгерте алатын. Ал жағдайы қолайлы болғанда, допты оң жақтан кері бұратын. Хейгтің кері бұру арқылы алған тиімділігінің арқасында, оның 74 пайыздан астам викеттерін алаңдағы ойыншылардың көмегінсіз алды – 500-ден астам викет алған кез келген боулер үшін ең жоғары көрсеткіш. Дегенмен, дене бітімі мықты болмағандықтан, Хейг ұзақ және қиын боулингке шыдамады, ал оверлер саны алдыңғы қатардағы боулер үшін әрқашан аз болды. Сонымен қатар, ол жақсы алаңдағы үздік ойыншыларға қарсы айтарлықтай жылдамдықпен ойнай алмады. Хейг ешқашан Австралияға саяхатқа қатыспады, ал тестілік матчтардағы көрсеткіші – Оңтүстік Африкадағы бір матчтан басқа – округтік лигадағы жетістіктерімен салыстырғанда шамалы болды. 1895 жылдан бері Хедли Верититен басқа 1000 викет алған кез келген боулердің ең төменгі орташа көрсеткішіне ие. Хейг сонымен қатар шебер ойыншы болды, 1904 жылы 1000 ұпай жинады, 1901 жылы түскі асқа дейін жүз ұпайға жетті және жақсы алаңгер еді. 1896 жылы Йоркшир іздеген қатты алаңға арналған боулер ретінде көзге түсті, кері бұруды қолданып, әр ойында 15 ұпайдан орташа есеппен 84 викет алды, ал Австралияға қарсы жақсы алаңда 78 ұпайға 8 викет алды. Бірақ келесі жылы, оның денесіне шамадан тыс жүктеме салғандықтан, жылдам боулинг оған қиындық тудырды. 18.75 орташа есеппен 91 викет алғанымен, ол Йоркширдің басқа боулерлеріне қарағанда қатты алаңда кем қорқынышты болды, бірақ жаңбырдан кейін ойнау мүмкін емес еді – мысалы, Сарри және Дербиширмен өткен матчтарда. Келесі жылы Лордс стадионында Миддлсекске қарсы қатты алаңда шеберлік танытса да, Хейг жабысқақ алаңдардағыдай көзге түспеді. Осындай жабысқақ алаңда ол бір күндік матчта Хэмпширге қарсы 14 викетке 43 ұпай алып жеңіс сыйлады. Хейгтің соққы беру дағдысы жетілді және 1901 жылы 26 ұпай алды, ал 1900 жылы Уорстерширде Йоркширді жеңілістен сақтап қалды. Сол жылы ол әр викетке 14 ұпайдан орташа есеппен 163 викет алды, ал 1902 жылы 799 оверде 158 викет алды. 1905 жылы жабысқақ алаң күтілген тестілік құрамаға шақырылды, бірақ күтпегендей сәтсіз ойын көрсетті және 1909 жылға дейін қайтадан шақырылмады. Ол бес маусым қатарынан ұлттық орташа көрсеткіштің басына жақын болды, бірақ 1907 жылы Альберт Холламнан шайқасты. Сол жылы Уорвикширге қарсы 40 ұпайға 13 викет алды. Йоркширдің Уилфред Родс және Джордж Хирст сияқты боулерлері ұзақ уақыт бойы ойнады, ал Хейг кейінірек олардан пайда көрді. 1910 жылы нашар маусымнан кейін, Хейг 1911 және 1912 жылдары жақсы формаға оралды. Оның 96 викетке 11.41 орташа көрсеткіші Йоркширдің округтік чемпионатты жеңуіне үлкен үлес қосты, бірақ тағы бір сәтсіз тестілік матч және содан кейін 41 жасқа толуы оны 1913 жылдың соңында жаттықтырушылыққа көшуге итерді. Ол Йоркшир үшін негізінен ұзын сериялы, пайдалы, бірақ үлкен емес иннингтермен ойнады, ал оның боулингі төмендеді. 1913 жылдан кейін Хейг Уинчестер мектебінде жаттықтырушы болды, ол жерде Дуглас Джардиннің қабілеті дамыды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Скарборо фестивалінде бірнеше бірінші сыныптық матчтарды төрешілік етті. 1921 жылдың басында Хейг Тейлор Хилл, Хаддерсфилд қаласында инсульт салдарынан ерте қайтыс болды.

Born in Berry Brow, Huddersfield, Yorkshire, England, Haigh played club cricket for Keighley Cricket Club, and made his debut for Yorkshire in 1895, playing for the Tykes until 1913. He played sporadically for England from 1898/99 to 1912, and was a Wisden Cricketer of the Year. He bowled right hand medium pace, but could vary it with slower or faster deliveries, and when the pitch helped him he made the ball spin back from the off. The usefulness of Haigh's break back saw over 74 per cent of his wickets taken without assistance from fieldsmen – the highest of any bowler with over 500 wickets. However, because he was of slight build, Haigh was not able to undertake arduous spells of bowling, and his output of overs was always low for a frontline bowler. Moreover, he lacked the pace to be threatening against top batsmen on a good pitch. Haigh was never considered for a tour of Australia, and his record in Test cricket – apart from one match on matting in South Africa – was modest compared to his exploits in the county game. He has the lowest average of any bowler taking 1,000 wickets since 1895 except for Hedley Verity. Haigh was also a determined batsman, who hit 1,000 runs in 1904, and scored a hundred before lunch in 1901, and was a keen fieldsman. Haigh began with Yorkshire as a fast bowler with a difficult slower ball. Using such methods, combined with the break back, Haigh was seen in 1896 as the hard wicket bowler Yorkshire were looking for. He took 84 wickets for just over 15 runs each, and took 8 for 78 on a good wicket against the Australians. However, the following year the strain on his slight frame of bowling fast began to tell on Haigh, and though his 91 wickets at 18.75 placed him in the top twenty of the national averages, he was already noticed to be less formidable than Yorkshire's other bowlers on firm pitches, but quite unplayable after rain – as in the home games with Surrey and Derbyshire. Although he produced a skilful performance against Middlesex at Lord's on a hard pitch the following year, Haigh did comparatively little of note except on sticky wickets. On such sticky wickets his return of 14 for 43 beat Hampshire in a day's cricket. Haigh's batting developed and he averaged 26 in 1901, and saved Yorkshire from defeat at Worcestershire in 1900. That year, Haigh took 163 wickets for just over 14 each, and in 1902 he took 158 wickets in 799 overs. Called to the Test side with a sticky wicket expected in 1905, Haigh had a surprising off day and was not picked again until 1909. He came close to heading the national averages for five successive seasons – being only shaded out by Albert Hallam in 1907, in which year he took 13 for 40 against Warwickshire. Yorkshire bowlers such as Wilfred Rhodes and George Hirst were utilised in longer spells with Haigh benefiting later on. After a poor season in 1910, Haigh returned to form in 1911 and 1912. His 96 wickets for 11.41 was decisive in Yorkshire's County Championship win, but another unsuccessful Test appearance, and that he then aged forty one made him decide to move into coaching at the end of 1913. He did retain his place for Yorkshire primarily as a batsman with a long series of useful – though never large innings, whilst his bowling lapsed into decline. After 1913 Haigh was a coach at Winchester School, where he was responsible for the emergence of Douglas Jardine. He also umpired several first class matches at the Scarborough Festival after he retired. Haigh died prematurely in Taylor Hill, Huddersfield, in early 1921, as a result of a stroke.