Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі
French painter
Карл немесе Шарль Андре ван Лу (15 ақпан 1705 – 15 шілде 1765) – француз суретшісі, суретші Луи Абрахам ван Лудың ұлы, Жан Батист ван Лудың інісі және Якоб ван Лудың немересі. Ол голланд тегінен шыққан, табысты суретшілер династиясының ең танымал өкілі болды. Оның туындыларында түрлі жанрлар бар: дін, тарихи суреттер, мифология, портрет, аллегория және тұрмыстық көріністер.
Carle or Charles André van Loo (ʃaʁl ɑ̃dʁe vɑ̃ lo; 15 February 1705 – 15 July 1765) was a French painter, son of the painter Louis Abraham van Loo, a younger brother of Jean Baptiste van Loo and grandson of Jacob van Loo. He was the most famous member of a successful dynasty of painters of Dutch origin. His oeuvre includes every category: religion, history painting, mythology, portraiture, allegory, and genre scenes.
Өмір
Ол Ниццада, кейін Савой герцогтығының құрамына кірген жерде дүниеге келді. Ван Ло ағасы Жан Баптисттің ізімен 1712 жылы Туринге, содан кейін Римге барды, онда ол Бенедетто Лути мен мүсінші Пьер Ле Гродан оқыды. 1723 жылы Италияны қалдырғаннан кейін ол Парижде жұмыс істеді, Корольдік академияда оқыды, онда 1723 жылы сурет салудан бірінші жүлде алды, ал 1727 жылы болашақ қарсыласы Франсуа Буше сияқты тарихи сурет салудан бірінші жүлде алды. 1724 жылы ол Рим сыйлығын жеңіп алды. 1727 жылы тағы да Туринге сапар жасағаннан кейін, ол Сардиния королі Виктор Амадей II-ге қызмет етті, оның тапсырысымен Торквато Тассоның шығармаларын бейнелейтін бірнеше сурет салды. 1734 жылы ол Парижге қоныстанды, ал 1735 жылы Корольдік сурет және мүсін академиясының мүшесі болды.
He was born in Nice, then part of the Duchy of Savoy. Van Loo followed his brother Jean Baptiste to Turin, and then to Rome in 1712, where he studied under Benedetto Luti and the sculptor Pierre Le Gros. After leaving Italy in 1723, he worked in Paris, studied at the Académie Royale, where he gained first prize for drawing in 1723, and received the first prize for historical painting in 1727—as did his future rival François Boucher. In 1724 he won the Prix de Rome. After again visiting Turin in 1727, he was employed by king Victor Amadeus II of Sardinia, for whom he painted a series of subjects illustrative of Torquato Tasso. In 1734 he settled in Paris, and in 1735 became a member of the Académie royale de peinture et de sculpture
Жұмыс
Өзінің стильдік қарапайымдылығы мен дизайнның дұрыстығы арқасында, итальяндық ұлы шеберлерді зерттеуінің нәтижесінде, ол қазіргі француз мектебін тазартуға үлкен үлес қосты; бірақ кейіннен оның туындыларына шашылған мақтаулар енді артық және шамадан тыс көрінеді. Оның қолдаушыларына сарай мүшелері, Гобелендер фабрикасы, жеке тұлғалар және шіркеу кірді. Келесі ғасырларда Ван Лудың сын тұрғысынан бағалануы төмендеді, бірақ оның шеберлігі әлі де таң қалдырады, ал оның жұмысының сапасы мен әртүрлілігі құрметке лайық. Оның "Құдай ананың үйленуі" атты туындысы Луврде сақтаулы.
By his simplicity of style and correctness of design, the result of his study of the great Italian masters, he did much to purify the modern French school; but the praise that was later lavished upon his productions now appears undue and excessive. His patrons included members of the court, the Gobelins factory, private individuals, and the church. In the ensuing centuries, Van Loo's critical fortune has plummeted, although his ability remains admirable, and the quality and variety of his work command respect. His Marriage of the Virgin is preserved in the Louvre.