Майкл Харфорд: Футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы (1959 жылы туған)

Майкл Гордон Харфорд (12 ақпан 1959 жылы туған) – ағылшын футбол жаттықтырушысы және бұрынғы кәсіби ойыншы. Қазірде ол өзінің ойыншы және жаттықтырушы мансабының көп бөлігін өткізген «Лютон Таун» клубының бас рекрутері. Харфорд «Лютон» клубында екі рет ойыншы болып өнер көрсеткен, оның ішінде 1988 жылы Лига кубогын жеңген команданың құрамында болды. Сонымен қатар, ол клубтың футбол директоры, бірінші команданың жаттықтырушысы және жаттықтырушысы қызметтерін атқарды; соңғы қызметте ол «Лютонды» 2009 жылы Футбол лигасының кубогында жеңіске жеткізіп, 2018–19 маусымда Бірінші лигада жеңіске жеткізді. Харфорд карьерасын 1977 жылы «Линкольн Сити» клубында бастады, кейін «Ньюкасл Юнайтед» және «Бристоль Сити» клубтарына ауысты. 1982 жылы Бірінші дивизиондағы «Бирмингем Сити» клубына өтті, содан кейін ағылшын футболының жоғары дивизионында «Лютон», «Дерби Каунти», «Челси», туған жері «Сандерленд», «Ковентри Сити» және «Уимблдон» сияқты бірнеше клубтарда 16 маусым ойнады. «Лютон» клубында ойнаған кезінде Харфорд Англия құрамасына екі рет шақырылды. Барлығы Харфордтың ойыншы карьерасы кезеңіндегі трансферлік сомасы 2,25 миллион фунт стерлингтен асты. «Лютон» клубындағы жаттықтырушылық қызметтерінен басқа, Харфорд 2005 жылы «Ротерхэм Юнайтед» клубының жаттықтырушысы болды, сондай-ақ «Ноттингем Форест» және «Квинс Парк Рейнджерс» клубтарының уақытша жаттықтырушысы болды. Ол сонымен қатар «Колчестер Юнайтед», «МК Донс» және «Миллуолл» клубтарында жаттықтырушының көмекшісі, ал «Уимблдон» және «Суиндон Таун» клубтарында жаттықтырушы болып жұмыс істеді.

Клубтық мансап

Сандерленд қаласында туған Харфорд 1977 жылы «Линкольн Сити» клубына қосылды. Ол «Линкольн» клубында үш жылдан астам ойнады, содан кейін 180 000 фунт стерлингке «Ньюкасл Юнайтед» клубына ауысты. «Ньюкасл» сапында бар болғаны 19 ойын өткізіп, сегіз айдан кейін Харфорд 1981 жылдың тамызында 160 000 фунтқа «Бристоль Сити» клубына көшті. Жеті айдан соң, 1982 жылдың наурыз айында Харфорд 100 000 фунт стерлингке Бірінші дивизиондағы «Бирмингем Сити» клубына ауысты. Харфорд «Бирмингем» клубында жақсы өнер көрсетіп, 1984 жылдың желтоқсан айында «Лютон Таун» клубының бас жаттықтырушысы Дэвид Плейт оны 250 000 фунт стерлингке өз командасына шақырды. «Лютон» клубында Харфорд Англия құрамасына екі рет шақырылып, 1988 жылдың ақпанында Израильға қарсы халықаралық дебютін өткізді. Сондай-ақ ол 1988 жылдың қыркүйегінде Данияға қарсы өткен ойында да қатысты. Харфорд 1988 жылы «Арсеналға» қарсы өткен Лига кубогы финалында жеңіске жеткен «Лютон» командасының құрамында болды. Келесі жылы ол финалда гол соқты, бірақ «Лютон» командасы «Ноттингем Форест» клубына 3:1 есебімен ұтылып қалды. Харфорд «Лютон» жанкүйерлерінің сүйікті ойыншысы болды және клуб тарихындағы ең үздік ойыншы деп жиі танылды. 1990 жылдың қаңтарында 450 000 фунт стерлингке «Дерби Каунти» клубына ауысқанға дейін «Лютон» клубының негізгі ойыншысы болды. Ауысқаннан кейін де Харфорд «Шапқыштардың» құлдырауға қарсы күресіне көмектесуге тырысты. Маусымның соңғы ойынында «Дерби Каунти» «Лютон Таун» командасымен ойнады, ал «Лютонға» жоғары лигада қалу үшін жеңіс қажет болды. Харфорд өзінің алаңынан, қақпадан алты ярдтан тыс жерден соққан допты Англия қақпашысы Питер Шилтонға өткізіп, өз қақпасына гол соқты. «Лютон» ойынды жеңіп, құлдыраудан құтылды. Бірнеше жылдан кейін Харфорд бұл голдың қасақана соғылғанын мойындады. Харфорд 1991 жылдың қыркүйегінде «Манчестер Юнайтед» клубының қызығушылығына қарамастан, 325 000 фунтқа «Лютонға» қайта оралды. Ол 29 лига ойынында 12 гол соқты, бірақ «Лютон» командасы Премьер-лигаға құлдырады. Кейін «Манчестер Юнайтед» клубының бас жаттықтырушысы Алекс Фергюсон Харфордты сатып алмағанына өкінді, өйткені ол оның команданың 1991-92 маусымдағы өнеріне оң әсер ететініне сенді. Лиганың екінші жартысында голдардың жетіспеуі командаға титулды жеңіп алу мүмкіндігінен айырды. «Лютон» клубының құлдырауынан кейін Харфорд 1992 жылдың тамызында 300 000 фунт стерлингке «Челси» клубына ауысты. «Челси» сапында ол Премьер-лигадағы алғашқы голын соқты. «Олдхэм Атлетик» клубына қарсы өткен ойында 84-ші минутта гол соқты. 1992-93 маусымда клубтың үздік бомбардирі болғанына қарамастан, ол 1993 жылдың наурыз айында туған қаласы «Сандерленд» клубына 250 000 фунт стерлингке сатылды. Харфорд «Сандерленд» клубында төрт ай ғана ойнады, содан кейін 1993 жылдың шілдесінде 200 000 фунт стерлингке «Ковентри Сити» клубына ауысты. «Ковентри Сити» клубында 13 ай ойнағанына қарамастан, ол лигада бар болғаны бір ойынға қатысты. «Ньюкаслға» қарсы өткен ойында 15-ші минутта алаңға шықты және жеңіске жету үшін гол соқты, бірақ арқа жарақатынан кейін клуб үшін тағы да ойнамады. 1993-94 маусымда команда нөмірлері енгізілген кезде оған 9-шы нөмірлі футболка берілді. 1994 жылдың тамызында Харфорд ойыншы ретінде соңғы рет ауысып, Джо Киннеардың «Уимблдон» клубына 50 000 фунт стерлингке қосылды. Харфорд «Уимблдон» клубы үшін 60 ойын өткізді, олардың көпшілігі жартылай қорғаушы позициясында болды. 1997 жылы 38 жасында және 34 күнінде «Вест Хэм Юнайтед» клубына қарсы өткен ойында соңғы кәсіби голын соқты. Ол карьерасын аяқтағаннан кейін «Сельхерст Парк» стадионында жаттықтырушылық қызметке кірісті.

Born in Sunderland, Harford joined Lincoln City in 1977. He was at Lincoln for just over three years before he moved on to Newcastle United in a £180,000 transfer. After just 19 appearances and eight months at Newcastle, Harford moved on again, this time to Bristol City for £160,000 in August 1981. Seven months later, Harford had impressed enough to gain a move to First Division club Birmingham City for £100,000 in March 1982. Harford continued to impress at Birmingham and in December 1984, then Luton Town manager David Pleat added Harford to his side for a £250,000 fee. In his time at Luton, Harford earned himself two England caps, making his international debut against Israel in February 1988. He also featured against Denmark in a September 1988 fixture. Harford was part of the Luton side that won the League Cup in 1988 against Arsenal. He also scored in the final the following year as Luton went down 3–1 to Nottingham Forest. He is a fan favourite of Luton supporters and is often voted as the club's best ever player, such is the regard he is held in at Kenilworth Road. He was a key player at Luton until his transfer to Derby County in January 1990 for £450,000. Even after his transfer, Harford managed to help the Hatters in their fight against relegation, as in the last game of the season Derby County played Luton Town, with Luton needing a win to stay up. Harford managed to head the ball from outside his own six yard box, past England goalkeeper Peter Shilton, into his own net as Luton won the game and avoided relegation. Several years later, Harford admitted that the own goal was deliberate. Harford then re joined the Hatters in September 1991 for £325,000, despite competition from Manchester United. Harford scored 12 goals from 29 league games as the Hatters were relegated from what was about to become the Premier League. United manager Alex Ferguson has since said that he regretted not signing Harford, as he felt that it would have made a positive difference to their form in the 1991–92 season, when a shortage of goals in the second half of the league campaign cost them the title. Following Luton's relegation, Harford moved on again, this time to Chelsea for £300,000 in August 1992. During his time at Chelsea, he scored the club's first goal in the Premier League, finding the net in the 84th minute of his debut at home to Oldham Athletic, who swiftly responded with an equaliser to force a 1–1 draw. Despite being the top scorer at the club in the 1992–93 season, he was sold in March 1993 to his hometown club Sunderland in a £250,000 transfer deal. Harford lasted just four months at Sunderland before moving to Coventry City for £200,000 in July 1993. Despite being at the club for 13 months, Harford only made one league appearance as a fifteenth minute substitute against Newcastle. He scored the winning goal, but never featured for the club again owing to a back injury. He had been issued with the number 9 shirt with the introduction of squad numbers in the Premier League for the 1993–94 season. In August 1994, Harford made his last transfer as a player, joining Joe Kinnear's Wimbledon side for £50,000. Harford would go on to make 60 appearances for the Dons, many in midfield, and scored his last professional goal at the age of 38 years and 34 days against West Ham United in 1997, before he retired and moved into a coaching role at Selhurst Park.

Халықаралық мансап

Харфорд Англия құрамасы сапында екі рет ойнады. Оның екі ойыны да 1988 жылы өтті. Алғашқысы 1988 жылдың 17 ақпанында Израильмен голсыз тең түскен жолдастық матчта болды. Екіншісі 1988 жылдың 14 қыркүйегінде Данияға қарсы 1:0 есебімен жеңіске жеткен жолдастық ойында болды, бірақ ол гол соғуға қол жеткізе алмады. Ол сол кезде "Лютон Таун" клубының ойыншысы еді.

Коучинг және менеджерлік мансап

Уимблдонмен жаттықтырушылыққа ауысқан Харфорд 2001 жылы Лютонның үшінші дивизионға түсуінен кейін өзінің бұрынғы менеджері Джо Киннеарды Лютон Таунға қайтарудан бұрын өзінің дағдыларын дамытты. Бірінші команданың жаттықтырушысы ретінде Харфорд 2001–2002 жылдардағы сәтті маусымның идеясын ойлап тапты, ол Лутонның екінші дивизионға көтерілуіне себеп болды. 2002–2003 маусымнан кейін клуб жаңа консорциумға сатылды, ал Харфорд пен Киннер таңқаларлықтай жұмыстан босатылды. Харфордқа жұмысын қайтару ұсынылды, бірақ ол жаңа басқармамен жұмыс істеуден бас тартты. Жаңа Лутон иелерін жақтаушылар қуып шыққаннан кейін, Харфорд клубқа футбол директоры, ойыншыларды тартуға жауапты, сондай-ақ бірінші команданың жаттықтырушысы ретінде оралды. Харфорд жаңа менеджер Майк Ньюэллге 10-шы орынға жетуге көмектесті, ал оның құндылығы сол кездегі Ноттингем Форест менеджері Джо Киннердің оны Форесттегі менеджердің көмекшісі етуге тырысуымен дәлелденді. Харфорд бастапқыда бұл қадамды қабылдамады, бірақ 2004 жылдың қарашасында екі жақтың да айырмашылығына қарамастан, Чемпионатта Форстпен күресу және бірінші лигада жетекші Лутонмен күресу арқылы Харфорд Сити Граундқа көшті. Киннер Форсте бірнеше апта ғана қалады, бірақ нашар формасы оны клубтан кетуге мәжбүр етеді. Содан кейін Харфорд уақытша менеджер болып тағайындалды және клубтағы проблемаларға қарамастан, ол керемет жұмыс істеді. 2005 жылы қаңтарда Гари Мегсон толық уақыт менеджер болып тағайындалды, ал Харфорд клубты тастады. Жұмыссыз болғаннан кейін, Харфорд 2005 жылдың ақпан айында Суиндон Таун клубында Энди Кингпен 2004–2005 жылғы маусымның соңына дейін жұмыс істеуге келісімшарт жасады. 2005 жылдың сәуірінде Харфорд Ротерхэм Юнайтед клубының жаңа менеджері болып тағайындалды, оның Чемпионаттан 2004–2005 маусымның соңында шығарылуы расталды. Харфорд өзінің бас бапкерлік мансабында таңғажайып бастама жасады, бірақ 17 ойынды жеңіссіз өткізгеннен кейін желтоқсан айында жұмыстан шығарылды. Оның орнына Алан Книлл келді. Харфорд 2005–2006 маусымның соңында Чемпиондықтан шығарылғанға дейін клубтың шабуылшыларына жаттықтырушы болып, Миллуоллде маусымды аяқтады. Содан кейін Харфорд 2006 жылдың жазында бұрынғы Дерби Каунти командасы Герайнт Уильямсқа Кольчестер Юнайтедке қосылып, клубтың менеджерінің көмекшісі болды. Харфорд 2007 жылдың наурызында Майк Ньюэллдің жұмыстан шығарылуынан кейін Кенилворт Роудқа қайта оралуымен байланысты болды, бірақ жұмыс оның орнына Кевин Блэкуэллге өтті. Харфорд 2007 жылы маусымда Колчестерден кетіп, Куинс Парк Рейнджерс клубының көмекшісі болды. Харфорд Луиджи Де Канио тағайындалғаннан кейін QPR-ден кетті. 2008 жылдың қаңтар айында Харфорд Лутон Таун клубының жаңа менеджері болып танылды. Ол 2008–2009 маусым алдындағы үзілісте клубтың 30 ұпайға кем болғанына қарамастан, Лутонда қалуға бел буды. Харфорд 2009 жылы 5 сәуірде "Сканторп Юнайтедке" қарсы футбол лигасының финалында "Лютон Таунды" жеңіске жеткізді. Қосымша уақыттан кейін 3–2 есебімен аяқталды және 40 000 Лютон жанкүйерлері М1 арқылы Уэмбли стадионына қысқа сапар жасады. Алайда, бір аптадан кейін лигада клубқа 30 ұпай кеміту өте үлкен кедергі болып шықты, ал Харфордтың Лутоны Конференцияға түсуге ұшырады. 2009 жылдың 1 қазанында Конференцияда өмірге өкінішті бастама бергеннен кейін Харфорд өзара келісім бойынша Лутоннан кетті. 2009 жылдың желтоқсанында Харфорд екінші рет QPR менеджерінің көмекшісі болды. Пол Харт отставкаға кеткеннен кейін Харфорд QPR-де бірінші команданың істерін басқаруға кірісті. Ол 2010 жылдың 1 наурызына дейін қызмет етті, содан кейін оны Нил Уорнок алмастырды. 2012 жылдың 17 мамырында Харфорд Милтон-Кейнс-Донс клубында Карл Робинсонның менеджерінің көмекшісі болып тағайындалды. Бір жылдан кейін ол "Миллуолл" клубына менеджердің көмекшісі болып оралды. Кейін ол 2015 жылдың шілдесінде Терри Булливантпен алмастырмас бұрын Миллволлдың скаутинг бөлімінің басшысы болды. 2016 жылдың қаңтар айында Харфорд Лутон Таунға скаутингке жауапты бас кадрлар офицері болып оралды. 2019 жылдың қаңтар айында "Луттон" клубының бас бапкері Натан Джонстың "Сток Ситиге" кетуінен кейін Харфорд клубтың уақытша бас бапкері болып тағайындалды. Бірінші лигадағы алғашқы алты матчта бес жеңіске жетіп, клубты Лига 1-дегі кестеде алты ұпайға жоғарғы орынға көтерді, Харфордтың тағайындалуы 2018–19 маусымның соңына дейін ұзартылды. "Лига-1" чемпиондығына "Лютонды" жетелегеннен кейін, Харфорд "Лига менеджерлері қауымдастығы" 2019 жылғы "Жылдың Лига-1 бапкері" сыйлығымен марапатталды. 2020 жылдың сәуірінде Грэм Джонстың клубтан өзара келісім бойынша кетуінен кейін Харфорд тағы да "Луттон Таун" клубының уақытша бас бапкері болып тағайындалды, бірақ COVID-19 пандемиясы және Натан Джонстың клубқа оралуына байланысты Харфорд ешқандай ойын өткізбеді. 2021 жылдың шілдесінде "Луттон Таун" Харфордтың клубтағы міндеттерін тоқтатып, алдағы тамыз айында Простата рагымен күресіп, сәулелік терапиядан өтетінін хабарлады. 2022 жылдың 7 қаңтарында клуб Харфордтың сәулелік терапия курсын аяқтағаннан кейін демалыс күндері қайтадан жаттықтырушылар қатарына оралатынын жариялады. 2022 жылдың қарашасында Натан Джонстың "Саутгемптонға" кеткенінен кейін Харфорд тағы да уақытша бас бапкер болып тағайындалды.

Making his move into coaching with Wimbledon, Harford developed his skills before following his old manager Joe Kinnear back to Luton Town following Luton's relegation to Division Three in 2001. In his role as first team coach, Harford helped mastermind the successful season of 2001–02, which saw Luton storm to promotion back to Division Two. Following the 2002–03 season, the club was sold to a new consortium, and Harford and Kinnear were then surprisingly sacked. Harford was to be offered his job back, but refused to work under the new board. After the new Luton owners were forced out by supporters, Harford returned to the club in a joint role as Director of Football, with responsibility for player recruitment, as well as first team coach. Harford helped new manager Mike Newell to a 10th place finish, and his value was proved by then Nottingham Forest manager Joe Kinnear's attempts to make him his assistant manager at Forest. Harford initially rejected the move but in November 2004, despite the contrasting fortunes both sides were displaying – with Forest fighting relegation in the Championship and Luton leading League One – Harford moved onto the City Ground. Kinnear was to last only a few more weeks at Forest before a poor run of form forced him to leave the club. Harford was then appointed caretaker manager, and he performed admirably despite the problems at the club. Gary Megson was then appointed full time manager in January 2005 and Harford subsequently left the club. Out of work for only a short while, Harford teamed up with Andy King at Swindon Town in February 2005 in a deal that was due to run until the end of the 2004–05 season. In April 2005 however, Harford was appointed the new manager of Rotherham United, whose relegation from the Championship at the end of the 2004–05 season had already been confirmed. Harford had an impressive start to his managerial career, but was sacked in December after a run of 17 games without a win. He was replaced by Alan Knill. Harford finished the season at Millwall, coaching the strikers at the club before their relegation from the Championship at the end of the 2005–06 season. Harford then joined his former Derby County teammate Geraint Williams at Colchester United in the summer of 2006, becoming the club's assistant manager. Harford was linked with another return to Kenilworth Road following the sacking of Mike Newell in March 2007, but the job instead went to Kevin Blackwell. Harford left Colchester to become assistant manager at Queens Park Rangers in June 2007, before becoming caretaker after the departure of John Gregory. Harford left QPR after the appointment of Luigi De Canio. In January 2008, Harford was unveiled as the new manager of struggling and cash strapped Luton Town until the end of the season. He committed to stay at Luton despite the club being docked 30 points in the break before the 2008–09 season. Harford led Luton Town to victory in the Football League Trophy final in a fiercely contested match against Scunthorpe United on 5 April 2009. The tie ended 3–2 after extra time and saw a crowd of 40,000 Luton fans make the short trip down the M1 to Wembley Stadium. However, one week later in the league, the 30 point deduction imposed on the club proved too large an obstacle to overcome, and Harford's Luton succumbed to relegation to the Conference. On 1 October 2009, after a disappointing start to life in the Conference, Harford left Luton by mutual consent. In December 2009, Harford became assistant manager of QPR for a second time. After the resignation of Paul Hart, Harford stepped up to take charge of first team affairs at QPR. He lasted until 1 March 2010 when he was replaced by Neil Warnock. On 17 May 2012, Harford was appointed as assistant manager to Karl Robinson at Milton Keynes Dons. He left just over a year later to re join Millwall as assistant manager. He later became Millwall's Head of Scouting before being replaced by Terry Bullivant in July 2015. In January 2016, Harford made a return to Luton Town as chief recruitment officer with responsibility for scouting. Following Luton manager Nathan Jones' departure to Stoke City in January 2019, Harford was appointed as the club's caretaker manager. After five wins in his first six league games in charge, putting the club six points clear at the top of the League One table, Harford's appointment was extended until the end of the 2018–19 season. After guiding Luton to the League One title, Harford was awarded the League One Manager of the Year Award for 2019 by the League Managers Association. Following Graeme Jones's departure from the club by mutual consent in April 2020, Harford was once again appointed as temporary interim boss at Luton Town but due to the suspension of football due to the COVID 19 pandemic and Nathan Jones' return to the club, Harford did not manage any games. In July 2021, it was revealed by Luton Town that Harford would be stepping away from duties at the club as he was fighting Prostate cancer and would begin radiotherapy treatment in August. On 7 January 2022, the club announced that Harford would return to the dugout that weekend after completing his course of radiotherapy. In November 2022, following the departure of Nathan Jones to Southampton, Harford was re appointed caretaker manager.