Ерте христиан қасиеттері: Теодора мен Дидимнің тарихы
Theodora and Didymus
Әулие Теодора мен Дидим (304 ж. қайтыс болған) – христиан қасиеттілері. Рим императорлары кезінде шейіт болған, христиан дінін мойындаған жас ақсүйек әйел.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ерте христиан қасиеттілері
Early Christian saints
Феодора мен Дидим қасиеттілері (304 жылы қайтыс болған) – христиандық қасиеттілер, олардың тарихы IV ғасырдағы жазбаларға және әулие Амвросийдің айтқандарына негізделген. Бұл екеуі бірлесіп билеген рим императорлары Диоклетиан мен Максимианның тұсында шейіт болған. Қасиетті Феодораны 11 қыркүйекте еске алатын Александриялық Феодорамен шатастырмау керек.
Saints Theodora and Didymus (died 304) are Christian saints whose legend is based on a 4th century acta and the word of Saint Ambrose. The pair were martyred in the reigns of co ruling Roman Emperors Diocletian and Maximianus. St. Theodora should not be confused with another St. Theodora of Alexandria commemorated on September 11.
Аңыз
Теодора – Александрияның асыл әйелі болған, ол рим құдайларына құрбандық шалудан бас тартты. Ол Евстратий префектінің алдында сотталып, өзін батыл түрде христиан деп мойындады. Префект одан неге тұрмысқа шықпағанын сұрады, оның асыл текті және әдемі екенін, қалауынша күйеу таңдауға болатынын айтты. Ол Құдайға өзін арнағанын және Мәсіх аты үшін таза қыз болып қалуға бекінгенін жауап берді. Евстратий оны түрмеге қамап, ойлануға уақыт берді, және егер ол бағынбаса, оны жынысқорлар үйіне жіберумен қорқытты. Үш күннен кейін Теодора тағы да сотқа шақырылды, бірақ өз ұстанымынан мойын бұрмады. Бір ер адам таза қызға зиян келтіруге келгенде, Дидим өзін ашты. Дидим тұтқындалып, префектке жеткізілді, онда ол өлім жазасына кесілді. Теодора мен Дидимнің оқиғасы Әулие Антония мен Александрдың оқиғасына ұқсас. Оқиғаның тақырыбы ежелгі Таяу Шығыста кең таралған діни проституция институтын көрсетеді, бұл христиан дәстүрінде өте жағымсыз есте сақталады.
Theodora was a young noblewoman of Alexandria who had refused to offer sacrifice to the Roman gods. Standing trial before the prefect Eustratius, she bravely confessed herself a Christian. The prefect asked why she had not married, pointing out that she was of a noble family and beautiful and could have her choice of husbands. She replied that she had dedicated herself to God, and had resolved to remain a virgin for the name of Christ. Eustratius had her imprisoned, giving her time to reconsider, and he threatened to have her taken to a brothel if she persisted in her disobedience. Three days later, Theodora was brought again to trial, but remained resolute. When a man came to despoil the virgin, Didymus revealed himself. Didymus was taken prisoner and brought to the prefect, where he was condemned to death. The story of Theodora and Didymus is almost identical to that of Saints Antonia and Alexander. The theme of the story might reflect the institution of religious prostitution, prevalent in the ancient Middle East, as remembered in a highly disapproving Christian tradition.
Бейімделулер
Пьер Корнель 1645 жылы осы оқиғаға негізделген «Теодор, таза қыз және шейіт» трагедиясын жазды, бірақ оқиғаны Антиохияға көшірді. Бұл өте сәтсіз болды және бес қойылымнан кейін ғана сахнадан алынды. Корнельдің пьесасы Роберт Бойльдің «Теодораның шейіт болуы» және Дидимнің жеке жазылып, 1648 жылы таралған, ал 1687 жылы Бойльдің өңделген басылымында жарық көрген нұсқаларының негізі болды. Сэмюэл Джонсон бұл туындыны «дінді безендіру үшін романтикалық әшекейлерді қолданудың алғашқы тынысы» деп бағалады. Георг Фридерик Гендельдің 1749 жылы жазған «Теодора» ораториясы Теодора мен Дидимнің тарихына негізделген.
Pierre Corneille wrote in 1645 a tragedy Theodore, virgin and martyr, based on this story, but he transferred it to Antioch. It was a signal failure, removed after only five performances. Corneille's play was the basis of Robert Boyle's version, The Martyrdom of Theodora, and of Didymus, privately composed and circulated in 1648 9 then published by Boyle in a revised edition in 1687. Boyle's version was read into the eighteenth century, with Samuel Johnson commenting that it was "the first 'attempt to employ the ornaments of romance in the decoration of religion.'" The oratorio Theodora composed by George Frideric Handel in 1749 was based on the story of Theodora and Didymus.
Антонина мен Александр
Антонина мен Александр 313 жылы христиандық шейіт болған, олар туралы аңыз әңгімелер бар. Олардың тарихы Феодора мен Дидимнің тарихымен дерлік бірдей. Диоклетиан билігінде барлық жасқа жеткен римдік әйелдерге үйлену және мүмкін болса бала туу бұйырылды. Сонымен қатар, Диоклетиан христиандарды қуғынға түсірді. Антонина мен Александр туралы аңызда Антонинаның үйленуден бас тартқаны үшін жезөкшеханаға (құмарханаға) мәжбүрленгені айтылады, онда Александр есімді христиан әскері клиент болып келді. Ол оны зорлағанның орнына, олар киім алмасып, Антонинаның қашуына көмектесті. Александр көп ұзамай табылғандықтан, Антонина мен Александр тірідей өртеліп жазаланды. "Антонина" және "Александр" есімдері аңызды ауызша таратуды жеңілдету үшін қолданылған есте сақтау құралдары болған болуы мүмкін, сондықтан олар ойдан туған есімдер болуы да мүмкін. Теодора мен Дидимнің тарихы шынайы болса да, болмаса да, бұл аңыздар нақты шейіттердің тарихының бұрмаланған нұсқасы болуі мүмкін. Рим-католик шіркеуінде Антонина мен Александртың мерекесі мамырдың 3-і күні тойланады.
Saints Antonina and Alexander were Christian martyrs of 313, and they are saints whose acta are legendary. The story of the two is nearly identical to that of Saints Theodora and Didymus. Under Diocletian, all Roman women of suitable age were commanded to marry and, if possible, produce children. At the same time, Diocletian persecuted Christians. The legend of Antonina and Alexander has the former being forced to a brothel (the penalty for women who refused to wed), where a Christian soldier named Alexander came to her in the guise of a customer. Instead of deflowering her, he traded clothes with her, allowing Antonina to escape. Alexander was discovered very soon after, and both Antonina and Alexander were executed by being burned alive. "Antonina" and "Alexander" may be mnemonic device names that made oral repetition of the tale easier, and so it is possible, if not likely, that they are invented names. Whether Theodora and Didymus were the originals or not, it is possible that these legends are shadows of an actual martyrdom that had been lost to the story tellers. The feast day of Antonina and Alexander in the Roman Catholic Church is May 3.