Кіріспе

Антарктикадағы Король Джордж аралының ландшафты ерекшелігі – Норт-Форленд. Бұл Англияның оңтүстік-шығысындағы Кент жағалауында, атап айтқанда Бродстерс қаласында орналасқан бор тас қыраты. Бродстерстің қалған бөлігімен және Рамсгейттің бір бөлігімен бірге ол Кенттің ең үлкен түбегі – Танет аралының шығыс жағын құрайды. Норт-Форленд Оңтүстік Форлендтен солтүстікке қарай 15 миль қашықтықта теңізге тік жармен қарап тұрады және Солтүстік теңіздің оңтүстік бөлігіне көрініс ашады. LB&SCR H2 кластың 4-4-2 локомотиві (кейіннен №B422, 2422 және 32422) осы жердің құрметіне Норт-Форленд деп аталды.

Ерте тарих

Бұрынғы кезде қандай да бір шамдық белгі болған болуы мүмкін, бірақ Солтүстік Форлендтегі маяк туралы алғашқы нақты хабар 1636 жылы болды, сол кезде I Карл патент арқылы сэр Джон Мелдрумға Солтүстік және Оңтүстік Форлендтерде орнатылған маяктарды жалғастыруға және жаңартуға рұқсат берді. Сэр Джон салған маяк тек ағаш қаңқалы және сылақтан тұрған үйден құралған сияқты. Үстіне кемелерді жолға салу үшін үлкен шыны шамда жарық орнатылған. Бұл үй 1683 жылы жақын жерде болған өрттен толығымен өртеніп кетті, содан кейін бірнеше жыл бойы қарапайым шамдық белгі пайдаланылды. Бірақ сол ғасырдың соңына қарай берік сегізбұрышты құрылыс салынды, үстіне ауаға ашық темір тор орнатылды, онда түні бойы жақсы күйдірілген көмірден жасалған от жандырылды.

18 ғасыр

Шамамен 1732 жылы осы маяқтың үстіне үлкен терезелері бар фонарь орнатылып, отты түн бойы қызметшілер үрлегішпен (желдеткішпен) жарық етіп ұстады. Бұл құрылғы көмірді үнемдеу үшін жасалды делінеді, бірақ жаңбырдан отты сақтау үшін жасалғаны ықтимал. Алайда, бұл жоспар жақсы жұмыс істемеді және көптеген кемелер жарықты көрмегендіктен құмдарға қағылып, жоғалып кетті. Теңізшілер көбінесе тұманды ауа райында жарықты көре алмай, алдымен Forelandты көретінін айтты. Олар шамды сол жерге орнатуға дейін, отты ашық ауада ұстағанда, жел отты тұрақты жағды, ол маяқтан жоғарыда ауада көрінетінін қосты. Мұндай шағымдар жиі айтылып, Гринвич ауруханасының басшылары сэр Джон Томсонды мәселені тексеруге және реттеуге жіберді. Ол фонарьды алып тастауды және бәрін бұрынғы күйіне жақын қалпына келтіруді, ал жарықты түн бойы таң атқанға дейін жануын бұйырды. Шам бөлмесінің айналасындағы әйнекке орнатылған қатарлы қатты шыныдан жасалған иілгіш линзалар артында орналастырылды. Онда инженер Генри Норристің қадағалауымен жаңа көп фитильді май жағу құрылғысы орнатылды, сондай-ақ Париждің Sautter & Co. компаниясы жасаған үлкен (бірінші реттік) тұрақты катоптрикалық оптика (бұрынғы 18 Арған шамдары мен рефлекторларынан ауыстырылды) орнатылды. Ол 1860 жылдың 26 наурызында алғаш рет жанып, үш айдан кейін жарыққа қызыл сектор қосылды, ол солтүстікке қарай сәуле таратты, «кемелер түнде Маргейт құмының шығысына қарай жүруі үшін». (Бұл жұмыстар 1857–60 жылдары профессор Фредерик Хейл Холмс Оңтүстік Форленд маяғында ауыспалы ток электр доғасымен жүргізген табысты тәжірибелермен сәйкес келді). Сонымен қатар, мұнара да жаңартылды: екі күзетші үйі салынды және мұнараның ішкі бөлігі (бұрын бірнеше қабаттағы бөлмелер болған) толығымен бұзылды. Осы кезде сыртқы терезелердің көпшілігі жабылды, ал мұнараның сыртқы қабырғасы жабылып, ақ түспен боялды. Бұл жұмыс 1866 жылы аяқталып, маяқтың бүгінгідей болуын қамтамасыз етті. 1894 жылы жарық одан әрі жақсартылды, ескі май шамның орнына Trinity House үлгісіндегі сегіз фитильді ауыр минералды май жағу құрылғысы орнатылды. Жарық көзі вольфрамды қыздыру шам болды (жағдайды сақтау үшін бірдей шам және авариялық жағдайларға арналған ацетилен шам, барлығы автоматты шам ауыстырғышқа орнатылды). 1930 жылы Солтүстік Форлендте радио маяк орнатылды. 1980 жылдардың соңында Солтүстік Форленд маяғы аймақтық басқару станциясы ретінде жұмыс істеді, кеңейтілген экипаж (Солтүстік Форлендтен басқа) басқа он бір маңызды навигациялық құралдарды (Довер бұғазындағы жеңіл кемелер мен Дунгенесс және Бичи Хед маяктарын қоса) бақылады. Дермот Кронин мен Тони Хоумвуд Солтүстік Форленд маяғының соңғы бас күзетшілері болды. Ланкастер порты комиссиясына тиесілі соңғы адаммен жабдықталған маяқ 2003 жылы автоматтандырылған Уолни маяғы болды.

Қазіргі күн

Маяк әлі де жұмыс істеп тұр және оны Троица үйі Харвичтегі жоспарлау орталығынан бақылап, басқарады. 1860 жылғы оптика әлі қолданыста, топтық жарқырау режимін көрсететін заманауи жарық көзімен жабдықталған. Элвин Хоторн салған маяқтың суреті Борнмут қаласындағы Рассел Коутс өнер галереясы мен мұражайында сақталады. Қазіргі таңда маяк маңындағы коттедждерді демалысқа жалдауға болады. Сайлау округтерінде, әдетте пошталық мекенжайы бойынша және Англия шіркеуінде ол Broadstairs құрамында болып қалады.

Радиостанция

1901 жылы маякқа жақын жағалаулық радиостанция ашылды. Оның шақыру таңбасы 'GNF' болды. Кейіннен хабар тарату қызметі шамамен бір шақырым ішке көшірілді, алайда орта толқынды қабылдағыш антенна 1991 жылы станция жабылғанға дейін қолданыста болды.