Кіріспе

Неміс туған американдық әскери шенеунік

Барон Адольф Вильгельм Август Фридрих фон Штайнвер (25 қыркүйек 1822 – 25 ақпан 1877) – Германияның Брауншвейг армиясының офицері, Америка Құрама Штаттарына эмиграциялап, географ, картограф және автор болды, сондай-ақ Америка Азамат соғысында Одақ генералы қызметін атқарды.

Ерте өмір

Штайнвер Германияның Брансвик герцогтігіндегі Бланкенбург қаласында әскери отбасында дүниеге келді. (Оның әдесі Фридрих Вильгельм фон Штейнвер (1733–1809) Ұлы Фридрихтің Пруссия армиясының генералы болған.) Ол Брансвик әскери академиясын бітіріп, 1841 жылы Брансвик армиясына лейтенант болып қабылданды. 1847 жылы ол қызметтен кетіп, АҚШ-қа эмиграция жасап, Алабама штатына қоныстанды. Ол Америка Құрама Штаттарының жағалауларын зерттеу жөніндегі басқармада инженер болып жұмыс істеді, АҚШ-Мексика шекарасын және Алабама штатындағы Мобил шығанағын зерттеді, бірақ Мексика-Америка соғысында жауынгерлік қызметте болу тілегі қабылданбады және ол 1849 жылы Брансвикке оралды, бірақ бұрын Мобил, Алабама штатының 19 жасар Флоренс Мэриге үйленді. 1854 жылы ол Америка Құрама Штаттарына қайта оралып, Коннектикут штатының Уоллингфорд қаласының жанындағы ферманы сатып алды. Кейін Нью-Йорк штатына көшіп кетті.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысының басында Штайнвер негізінен неміс иммигранттарынан тұратын полк құрды – 29-шы Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полкі, оған Бюлл-Ран шайқасының біріншісінде қолбасшылық етті. Полк шайқас кезінде резервте болды, бірақ Одақтың шегінуі кезінде маңызды роль атқарды. 1861 жылдың 12 қазанында ол бригадир генерал болып тағайындалды және Потомак армиясының Луи Бленкер дивизиясының 2-ші бригадасына басшылық етті. Бұл бригада 1862 жылдың 1 сәуірінде генерал-майор Джон С. Фремонттың Таулық бөлімшесіне көшірілді және генерал-майор Томас Дж. "Стоунволл" Джексонға қарсы Үйлі науқанында күресті. Фремонттың басқаруы әскер корпусына дейін кеңейтілді, оған жақын арада тағы бір неміс иммигранты – генерал-майор Франц Сигел басшылық етті. Штайнвер сол корпустағы 2-ші дивизияға тағайындалды. Ол генерал-майор Джон Поуптың басқаруындағы Вирджиния армиясына қосылды және Солтүстік Вирджиния науқанына қатысты, бірақ Екінші Бюлл-Ран шайқасындағы рөлі шамалы болды. Корпус Потомак армиясына қосылғанымен, дивизия Антиетам шайқасында немесе Фредериксбург шайқасында күреспеді. 1863 жылы қазіргі XI корпус деп аталатын басқару генерал-майор Оливер О. Ховардқа берілді, ал Штайнвер дивизияны Канцельорсвилл шайқасында және Геттисбург шайқасында басқаруын жалғастырды. Корпус 1863 жылдың 2 мамырында Канцельорсвиллде Стоунволл Джексонның күтпеген шабуылы мен 1863 жылдың 1 шілдесінде Геттисбургтің бірінші күні генерал-лейтенант Ричард С. Иуэллдің 2-ші корпусының күшті шабуылына ұшырады. Канцельорсвиллде Штайнвердің дивизиясында Джексонның шабуылына қарсы тұруға полковник Адольф Бушбек бригадасы қатысты. Геттисбургте корпус қала арқылы Күмбезді төбеге шегінуге мәжбүр болғанда полковник Чарльз Костер Штайнвер дивизиясының бригадасын қала шетіне алып шықты, онда ол қалған екі дивизияның сарбаздарына уақыт беру үшін өзін құрбан етті. Бұл екі жеңіліс XI корпустың жауынгерлік қабілетін нашарлатты және корпустағы көптеген неміс иммигранттарын қорлады. Дегенмен, Штайнвер жоғары лауазымдағы адамдардың құрметіне ие болды. Канцельорсвилльден кейін генерал Говард шайқаста Штайнвердің мінез-құлқының "салқын, жиналған және салмақты" болғанын жазды. Бір дивизия командирі генерал Альфеус Уильямс оны "өте зиялы және жағымды адам" деп сипаттады. 1863 жылдың қыркүйегінде XI корпустың екі дивизиясы – Штайнвер мен генерал-майор Карл Шурц дивизиялары Чаттанугада қоршауда қалған Одақ армиясын құтқаруға көмектесу үшін Батыс театрына жіберілді, олар Кумберленд армиясының құрамына кірді. Олар генерал-майор Джозеф Хукердің басшылығымен Ваутачи шайқасында күресті, онда Штайнвер дивизиясынан полковник Орланд Смит бригадасы ерекше көзге түсті. Бушбек бригадасы генерал-майор Уильям Т. Шерман басқаруымен Чатануганың үшінші шайқасына қатысты. Сол шайқастан кейін XI корпус теңдей құлдыраған XII корпуспен бірігіп, жаңа XX корпусын құрды. Бұл корпус генерал-майор Уильям Т. Шерманның басшылығымен Атланта науқанында және Теңізге жасалған жорықта күресті, бірақ Штайнвер жұмысынан босатылды және соғыс кезінде ешқандай жауынгерлік бөлімшеге басшылық етпеді. Ол 1865 жылдың 3 шілдесінде отставкаға кетті.

Соғыстан кейінгі өмір

Соғыстан кейін Штайнвер географ және картограф болып жұмыс істеді. Ол Йель университетінде профессорлық қызметке тағайындалу үшін Коннектикутқа оралды. Ол Вашингтонға, содан кейін Огайоға, одан соң Нью-Йоркке көшті. Ол Нью-Йорк штатының Буффало қаласында қайтыс болды, Буффало Арсеналінде сақталып жатыр, ал Олбэни ауылдық зиратында, Менэндс, Нью-Йоркте жерленді. Штайнвер өнімді автор болды, оның еңбектерінің ішінде: "Мектеп географиясы: Жердің математикалық, физикалық және саяси сипаттамаларын қамтиды" (1870 жылы жарық көрген); "Бастапқы география" (1870) және "Физикалық география бойынша элементарлық оқулық" (1873) кітаптарының бір авторы; "Америка Құрама Штаттарының ғасырлық анықтамалығының" редакторы (1874). Ол Пенсильвания штатының Геттисбург округіндегі танымал Штайнвер даңғылымен мәңгі есте қалды.