Дэнни Уоллес: Англиялық футболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Дэвид Ллойд "Дэнни" Уоллес (21 қаңтар 1964 жылы туған) – ағылшын футболшысы, бұрынғы кәсіби ойыншы, шабуылшы және қанат шебінде ойнаған. Мансабында «Саутгемптон», «Манчестер Юнайтед», «Миллволл», «Бирмингем Сити» және «Уайкомб Уондерерс» клубтарында доп теуіп, Англия құрамасы сапында бір толық ойын өткізген. Оның футбол карьерасы көптеген склероз салдарынан ерте аяқталды.

Саутгемптон

Уоллес Лондонның оңтүстік-шығысындағы Гринвич қаласында дүниеге келген. 1982 жылғы қаңтарда кәсіпқой футболшы мәртебесіне ие болды, бірақ алғашқы команда сапында дебютін бір жылдан астам бұрын жасаған еді. Келесі екі маусымда негізгі құрамдағы ойындары шектеулі болды, 1981–82 маусымында тек үш рет (плюс төрт рет алмастырылып) алаңға шықты. 1982 жылғы 23 қазанда «Сантиз» сапында Суонси Ситиге қарсы өткен матчта (3–2 есебімен жеңіліс) алғашқы голын соқты. Бұл – он ойында жеті гол соққан сәтті бастауы болды, нәтижесінде 1982–83 маусымын 35 кездесуде 12 голмен аяқтады. Шағын, тығыз және өте жылдам Уоллес «Делл» стадионының көрермендерін жылдамдығымен және тамаша жеке голдарымен қуантты. Бірінші дивизионның көптеген қорғаушылары оның жылдамдығы мен шеберлігіне тойтарыс бере алмады. 1984 жылғы 16 наурызда «Делл» стадионынан тікелей эфирде көрсетілген «Ливерпульге» қарсы матчта екі гол соғып, ұлттық деңгейде танымал болды. Осы кезде «Саутгемптон» «Ливерпульдің» үшінші рет лигасы жеңісіне қол жеткізуіне қауіп төндірді. Алғашқы гол 1983–84 маусымының үздік голы деп танылды. «Саутгемптон» титул үшін күтпеген үміткерге айналды, бірақ соңында «Ливерпуль» жеңіске жетті, ал «Саутгемптон» екінші орынды иеленді – бұл клуб тарихындағы ең жоғары көрсеткіш. Олар екі жүлде үшін де күресті, бірақ ФА кубогының жартылай финалында қосымша уақытта «Эвертоннан» (1–0 есебімен) жеңіліске ұшырады. Лигада Уоллес 1985–86 маусымында 35 ойында сегіз гол соқты, ал 1987–88 маусымында 11 лигалық голмен қайтадан екі таңбалы көрсеткішті баяндады. 1988 жылғы 22 қазанда оның екі бауыры, Род пен Рэй, «Делл» стадионында «Шеффилд Уэнсдейге» қарсы өткен матчта оған қосылды; бұл 1920 жылдан бері ағылшын футбол элитасында үш бауырластың бір командада ойнаған алғашқы жағдайы болды. Барлығында ол «Саутгемптон» сапында 317 рет негізгі құрамда алаңға шығып, 79 гол соқты. «Юнайтед» 1967 жылдан бері лига титулын жеңіп алмаған еді, ал Фергюсон 1986 жылғы қарашада команданы қабылдағанда Рон Аткинсон басшылығымен екі рет ФА кубогын жеңіп алған, бірақ жақын арада құрам ыдырап, көптеген ойыншылар сатылды. Брайан Робсон мен Марк Хьюз сияқты бірнеше ойыншылар Фергюсонның «Юнайтедті» жаңа деңгейге көтеру жоспарының маңызды бөлігі болды. Осы дәуірдегі маңызды трансферлердің қатарында Брайан Маклейр, Стив Брюс және Нил Уэбб болды. 1988 жылғы қарашада Йеспер Ольсеннің кеткенінен кейін ол шотландтық Ральф Милнді шақырды, бірақ ойыншы көңіл көншітпеді және Фергюсон осы позицияны толтыру үшін одан да талантты ойыншы қажет екенін түсінді. 18 жасар Ли Шарп маусымды «Юнайтедтің» бірінші таңдаулы сол жақ қанаты ретінде бастады, бірақ Фергюсон осы позицияға тәжірибелі ойыншыны қалап, Уоллесте іздегенін тапты. Уоллес «Юнайтедте» «Саутгемптондағыдай» жарқын ойын танытпады, бірақ 1989–90 маусымында олардың бірінші таңдаулы сол жақ қанаты болып қалды және «Кристал Пэласқа» қарсы ФА кубогының финалына шақырылды, осы матчта «Юнайтед» 3–3 есебімен тең түскеннен кейін өткен қайталама матчта 1–0 есебімен жеңіске жетті. Алайда 1990–91 маусымында Шарптың Олд Траффордта Уоллесті бірінші таңдаулы сол жақ қанаттан ығыстыруынан кейін негізгі құрамда алаңға шығу мүмкіндіктері азайды, бірақ ол әлі де жеткілікті ойын уақытын алды. 1990 жылғы 28 қарашада ол «Арсеналға» қарсы өткен Футбол лигасы кубогының төртінші турында 6–2 есебімен жеңіске жеткен «Юнайтед» сапында бір гол соқты және тағы төрт голға қатысты, бірақ 19 жастағы Шарп хет-трик жасап, басты жаңалықтарды жасады. «Юнайтед» осы жарыстың финалына 1991 жылғы 21 сәуірде жетті, бірақ «Шеффилд Уэнсдейден» күтпеген жеңіліске ұшырады және Уоллес құрамға кірмеді. Алайда ол Кубок иелері кубогының финалына шақырылып, ойнамаған орынбасар ретінде жеңімпаздың медалін алды. 1991 жылғы желтоқсан айында ол трансферлік тізімге енгізіліп, менеджер Иан Бранфутпен «Саутгемптонға» қайта оралу мүмкіндігі туралы келіссөздер жүргізді, бірақ «Деллге» қайта оралу жоспары іске аспады. Содан кейін ол «Миллуоллға» жалға берілді.

Wallace was born in Greenwich, south east London. He turned professional in January 1982, although he had made his first team debut more than a year earlier. Over the next two seasons, his first team appearances were limited, and he made only three starts (plus four substitute appearances) in the 1981–82 season. On 23 October 1982, he scored his first goal for the Saints in a 3–2 defeat at Swansea City. This was the start of a scoring spree of seven goals in ten games, which saw him finish the 1982–83 season with 12 goals from 35 appearances. Small, compact and explosive, Wallace delighted The Dell crowds with his pace and superb individual goals. Most First Division defences struggled to cope with his speed and ability. He burst to national prominence with both goals in the first match televised live from The Dell, against Liverpool on 16 March 1984, by which time Southampton were a major threat to Liverpool's bid for a third successive league title. The first goal was named Goal of the Season for 1983–84. Southampton had emerged as surprise contenders in the title race, but in the end Liverpool won the title and Southampton finished second – their highest ever finish. They had also emerged as unlikely contenders for the double, but were beaten 1–0 in extra time by eventual winners Everton in the FA Cup semi final. In the league, Wallace scored eight goals in 35 games in the 1985–86 season and reached double figures again in 1987–88 with 11 league goals. On 22 October 1988, his two brothers, Rod and Ray, joined him in the team in a match at The Dell against Sheffield Wednesday; this was the first time three brothers had played in the same team in English professional top flight football since 1920. In all, he made 317 first team appearances for Southampton, scoring 79 goals. United had not won the league title since 1967, and when Ferguson had taken over in November 1986 he inherited a squad which had won two FA Cups under Ron Atkinson but was soon being broken up, with many players being sold, while a few including Bryan Robson and Mark Hughes remained an integral part of Ferguson's plans to take United a step further, with the major signings of this era including Brian McClair, Steve Bruce and Neil Webb. After the departure of Jesper Olsen in November 1988, he had drafted in Scotsman Ralph Milne, but the player was hugely disappointing and Ferguson quickly decided that he needed a more talented player to fill this position. 18 year old Lee Sharpe had started the season as United's first choice left winger, but Ferguson wanted a more experienced player for this position and seemed to have found what he was looking for in Wallace. Wallace was never quite the player at United that he had been at Southampton, although he remained their first choice left winger in 1989–90 and was chosen for the FA Cup final against Crystal Palace, which United won 1–0 in the replay after a 3–3 draw. However, 1990–91 saw first team opportunities reduced when Sharpe ousted Wallace as the first choice left winger at Old Trafford, though he still managed his fair share of appearances; on 28 November 1990 he scored one goal and was involved in four others in United's 6–2 away victory over Arsenal in the Football League Cup fourth round, although it was 19 year old Sharpe who made the headlines with a hat trick. United reached the final of that competition on 21 April 1991 but suffered a shock defeat to Sheffield Wednesday and Wallace was not included in the squad. He did, however, make the squad for the Cup Winners' Cup final, collecting a winner's medal as a non playing substitute. In December 1991, he was put on the transfer list and held talks with manager Ian Branfoot about a potential return to Southampton, but the return to The Dell never happened. A loan spell at Millwall followed.

Бірмингем Сити және Уайкомб Вондерерс

Бірқатар жарақаттар мен түсініксіз формадан айырылу салдарынан, ол Манчестер Юнайтедтегі соңғы екі жылында көбінесе алаңға түспеді, содан кейін 250,000 фунт стерлингке Бирмингем Сити клубына сатылды.

Халықаралық мансап

Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасында 14 рет ойнаған Уоллес 1986 жылғы 29 қаңтарда Каирде Египетке қарсы өткен жолдастық ойында Англияның негізгі құрамасына шақырылды. Ол 4:0 есебімен жеңіске қосақтай болды, бірақ енді ешқашан Англияның негізгі құрамасына шақырылмады.

Жеке өмір

Оның проблемаларының себебі 1996 жылы көп қабатты склероз диагнозы қойылып, футболдан зейнетке шығуға мәжбүр болғанда анықталды. 2004 жылғы 17 мамырда «Сент-Мэри» стадионында Уоллес үшін оның бұрынғы командаласы Джордж Лоуренс ұйымдастырған «Саутгемптон XI» және «All Star XI» командалары арасындағы қоштасу ойыны өтті. Ойынға қатысқан басқа да бұрынғы командаластары Стив Уильямс, Стив Моран, Марк Райт және оның екі кіші егіз бауыры Родни мен Реймонд болды. «Манчестер Юнайтед» FA кубогының финалына дайындалып жатты, бірақ Уоллестің бұрынғы «Юнайтед» командасындағы бірнеше әріптестері де қатысты, олардың ішінде Марк Хьюз, Денис Ирвин, Пол Инс, Пол Паркер және Вив Андерсон болды. 2006 жылы Уоллес Лондон марафонын бес жарым күнде аяқтады. Марафонды аяқтауының мақсаты – көп қабатты склерозбен ауыратын адамдарға көмек көрсететін Дэнни Уоллес қорына қаражат жинау. Ол финиш сызығында 1991 жылғы бокс жарысында миына жарақат алғаннан кейін марафонды жеті күнде аяқтаған бұрынғы боксшы Майкл Уотсонмен күш қуды.