Эйлин Майлс: Американдық ақын және жазушының өмірбаяны

Кіріспе

Жазушы (туған жылы 1949)

Айлин Майлз (9 желтоқсан 1949 жылы туған) – LAMBDA әдеби сыйлығының иегері, американдық ақын және жазушы. Соңғы үш онжылдықта ол жыр, көркем әдебиет, ғылыми еңбектер, либреттолар, пьесалар және сахналық қойылымдардан жиырмадан астам том шығарды. Романшы Деннис Купер Майлзды "қазіргі заманғы әдебиеттегі ең білгір және тыным таппайтын зиялылардың бірі" деп сипаттады. "Бостон глобусы" оны "сирек кездесетін, поэзияның рок-жұлдызы" деп атады. 2012 жылы Майлз "Афтерглоу" (мемуар) атты туындысын аяқтау үшін Гуггенхайм стипендиясын алды, онда ит өмірінің нақты және фантастикалық оқиғалары баяндалады. Майлз өзіне қатысты "олар" деген жалғаулы сөздерін қолданады.

Ерте өмір және білім

Айлин Майлс 1949 жылғы 9 желтоқсанда Массачусетс штатының Кембридж қаласында жұмысшы отбасында дүниеге келді. Ол Арлингтон, Массачусетс штатындағы католик мектептерінде оқыды және 1971 жылы UMass Boston-ды бітірді. Майлс 1974 жылы ақын болу ниетімен Нью-Йорк қаласына көшті. Онда ол Элис Нотли, Тед Берриган, Пол Виоли және Билл Заватскийпен бірге оқыды. 1979 жылы ол ақын Джеймс Шлайлердің көмекшісі болып жұмыс істеді. Ол сол жерде өткізген уақыты ерте туындыларына әсер еткен институтты қайта қарастыруға мүмкіндік берді деп мәлімдеді. Рейган президент болған 1981–1988 жылдары Майлс NEA өнер бюджетінің кесілуімен айналысып, Санкт-Марк поэзия жобасының эстетикалық және мәдени шеңберін кеңейтуге күш салды. Майлс жобаға жетекшілік етуі – бұл Нью-Йорк мектебінің екінші буыны басқарған шіркеу негізінен алшақтау болды. Осы кезеңде бағдарлама үйлестірушілері Патриция Спирс Джонс және Джессика Хагедорн болды, ал Майлс Элис Нотли мен Деннис Куперді оқытуға шақырды. Содан кейін Майлс АҚШ президенті лауазымына «әйел ретінде ашық түрде» үгіт жүргізді, бұл прогрессивті, радикалды және әлеуметтік жауапкершілік саясаттың қандай болуы мүмкін екенін көрсетуге бағытталған әрекет болды. Зои Леонардтың 1992 жылғы «Мен президентті қалаймын» атты өлеңі, «Мен президентке лесбиянканы қалаймын» деген жолмен басталады, ол Майлс президенттікке кандидат болғанды құттықтау үшін жазылған. 2002 жылдан бастап Майлс Сан-Диегодағы Калифорния университетінде (UCSD) бес жыл бойын жазу профессоры болып жұмыс істеді. 2007 жылы UCSD-ден кеткеннен кейін Майлс Бард колледжінде, Наропа университетіндегі Джек Керуактың денесіз поэзия мектебінде, Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінде және Монтана университетінде (Миссула) қонақ жазушы болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, Майлске Клинтонның үгіт тобы «Хиллари үшін суретшілер» аясында өлең жазу туралы ұсыныс жасалды, бұл топқа Джени Холзер және Майя Лин сияқты әйелдер көптеп кірді, олардың шығармашылық туындылары Клинтонның президенттік үміткерлігіне қолдау білдірді. Майлстің өлеңі «MOMENTUM 2016» деп аталды.

Eileen Myles was born in Cambridge, Massachusetts, on December 9, 1949, to a family with a working class background. They attended Catholic schools in Arlington, Massachusetts, and graduated from UMass Boston in 1971. Myles moved to New York City in 1974 with the intention of becoming a poet. There they studied with Alice Notley, Ted Berrigan, Paul Violi, and Bill Zavatsky, In 1979 they worked as an assistant to the poet James Schuyler. They have stated their time there gave them the opportunity to rethink the institution that influenced their early work. During Reagan's presidency, 1981–1988, Myles dealt with the cuts to the NEA art budget and focused their energies on broadening the aesthetic and cultural range of the St. Mark's Poetry Project. Myles' leadership of the Project represented a generational shift away from the church's base, which until then been run by the second generation members of the New York School. Program Coordinators in this period were Patricia Spears Jones, and Jessica Hagedorn, and Myles invited Alice Notley and Dennis Cooper to teach. Myles then conducted an "openly female" write in campaign for the office of President of the United States this gesture was meant to offer an alternative glimpse into what progressive, radical, and socially committed politics could look like. Zoe Leonard's 1992 poem, "I want a president", which begins with the line: "I want a dyke for president", was written to celebrate Myles's presidential run. Beginning in 2002, Myles began a five year stint as a professor of writing at the University of California, San Diego (UCSD). Since leaving UCSD in 2007, Myles has been a Visiting Writer at Bard College, Jack Kerouac School of Disembodied Poetics at Naropa University, Washington University in St. Louis, University of Montana Missoula, Myles was also approached by Clinton's campaign to write a poem, as part of "Artists for Hillary", a mostly female group which included Jenny Holzer and Maya Lin, whose creative statements were testament to their support for Clinton's presidential bid. Myles's poem was entitled MOMENTUM 2016.

Поэзия

Өздерінің айтуынша, Майлз 1974 жылы Бостоннан Нью-Йоркке «ақын болу үшін» көшіп келді. Майлздың «Трос ирониясы» атты алғашқы кітабын 1978 жылы Джим Броди («Сент-Марк поэзия жобасынан») жариялады. 1977 және 1979 жылдары Майлз «Доджемс» әдеби журналының нөмірлерін шығарды, бұл атау Ұлыбритания тілінде бамперлік машиналарды, әсіресе Массачусетс штатындағы Ревир-Бичтегі машиналарын білдіреді. Атау сол кездегі поэзия саласына тән эстетикалық айырмашылықтардың қақтығысына метафора ретінде қызмет етеді деп есептеледі. «Доджемс» басылымдарында Джон Эшбери, Барбара Гест, Чарльз Бернштейннің өлеңдері, сондай-ақ Лили Томлиннің хаты және көршісінің ашулы жазбасы жарияланды; екі нөмір де Майлздың ең танымал өлеңдер жинағы – «Төменгі Шығыс жағындағы құпия орын» (1960–1980 жылдар аралығындағы жазу туралы тәжірибелер) кітабында еске алынады. Онда Майлздың «Америкалық өлең» атты туындысы бар, онда ол өзінің жеке басын ойдан шығарып, «Кеннеди» екенін мәлімдейді және жұмыста саясат мәселелерін оңай қозғайды. Ол алғаш рет бұл туындыны Нью-Йорктегі P. S. 122-де, «Сент-Марк» мектебінде орындады. Содан бері «Америкалық өлең» фильмге түсіріліп, әлемнің барлық кинофестивальдарында көрсетілді, Нью-Йорк және басқа да ірі қалаларда көрсетілді. Ол неміс, орыс және итальян тілдеріндегі американдық жазу антологияларына аудармада енгізілді. «Америкалық өлеңнің» траекториясы Майлздың «Тозақ» (2010) романында баяндалған. Майлз «Максфилд Пэрриш/ескі және жаңа өлеңдер» (1995) жинағын шығарды, ол секстің нағыз емес сипатына арналған жаңа және таңдамал өлеңдерді қамтиды. Сол жылы Майлз Лиз Котцпен бірлесіп «Жаңа сіресіңдер: лесбиянкалардың оқудағы тәжірибелері» (1995) кітабын редакциялады, ол көп жанрлы тәсілмен және постмодернистік тұрғыдан жеке тұлғаға емес, оқуға баса назар аударумен сипатталады және 1990-жылдардың бағыттық геи және лесбиянкалар поэзиясы антологияларынан өзгеше нәрсе ұсынды делінеді. Одан кейін «Балық мектебі» (1997) пайда болды, бұл Майлздың иті Рози алғаш рет бейнеленген жұмыс, онда Рози өлеңнің көру аясындағы екінші камера рөлін атқарды. Майлз «Көктер» (2000) атты жобасын шығарды, ол Массачусетс штатының Провинстаун қаласында басталған, онда ақынның айтуынша, көк «өмірімде жаңа кейіпкерге» айналған. Кітап Массачусетс штатының Провинстаун қаласындағы The Schoolhouse Gallery-де өткен панельдің стенограммасымен аяқталады, онда Хелен Миранда Уилсон, Фрэнсис Ричард, Джон Келли, Молли Бенджамин және Джек Пирсон өздерінің көкке қатысты жеке тәжірибелері туралы сөз сөйледі. «Жолымда» (2001) сөйлеу және әлеуметтік жағдай туралы «Жаңа Англияның соңы» атты эссемен аяқталады. «Қар құрамы / Әртүрлі көшелер» (2012) екі түрлі поэзия жинағын бір физикалық кітапқа біріктіру үшін dos à dos байлау әдісін қолданады. Иан Бодкин кітап туралы жазған пікірінде Майлздың өлеңдері «технологиялық мәдениетіміздің әрқашан оқшауланған ландшафтында жүзіп, тыныш ойлау сәттеріне шабуыл жасайды» деді, ал «Қар құрамында» «адамдарға және жақындыққа, оны осы дүниеге қайтарып әкелетін байланыстарға қайта оралу сезімін ұсынады» деп атады.

By their own account, Myles moved from Boston to New York in 1974 "to be a poet," Myles's first book, The Irony of the Leash, was published by Jim Brodey from the St. Mark's Poetry Project in 1978. In 1977 and 1979, Myles published issues of dodgems, a literary magazine, a title referring, in the vernacular of Great Britain, to bumper cars, specifically those of Revere Beach, MA. The title is said to serve as a metonym for the collision of aesthetic differences that characterized the poetry scene of that time. The dodgems issues featured poems by John Ashbery, Barbara Guest, Charles Bernstein, as well as a letter from Lily Tomlin and an angry note from a neighbor; both issues are referenced in the book, A Secret Location on the Lower East Side—Adventures in Writing: 1960–1980, (which also describes St. Mark's), Not Me (1991) is Myles's most popular collection of poetry. It contains Myles work, "An American Poem," in which they fictionalize their identity and claims to be a "Kennedy", and comfortably addresses politics in the work. They first performed the work at P. S. 122 in New York City, during their tenure at St. Mark's. Since then "An American Poem" has been filmed and shown in film festivals all over the world, screening in New York and other major cities. It has been included, in translation, in German, Russian, and Italian anthologies of American writing. The trajectory of "An American Poem" is documented in Myles's novel Inferno (2010). Myles produced Maxfield Parrish/early and new poems (1995), a collection of both new and selected poems on the theme of the surreality of sex. In the same year, Myles co edited The New Fuck You: Adventures in Lesbian Reading (1995) with Liz Kotz, which is described as having a multi genre approach and postmodern focus on reading rather than identity, and which is said to have offered something different from mainstream gay and lesbian poetry anthologies of the 1990s. Soon after, School of Fish (1997) appeared, the first work wherein Myles's dog, Rosie is featured, where Rosie served as a second camera in the poem's field of vision. Myles published Skies (2000), a project begun in Provincetown, Massachusetts, where the poet described the sky becoming "a new character in my life." The book is framed by a transcript of a panel at The Schoolhouse Gallery in Provincetown, Massachusetts featuring Helen Miranda Wilson, Frances Richard, John Kelly, Molly Benjamin, and Jack Pierson, who each spoke about their own relation to the sky. On My Way (2001) concludes with an essay about speech and class, "The End of New England." Snowflake / Different Streets (2012) uses the technique of dos à dos binding to combine two distinct collections of poetry in the same physical book. As Ian Bodkin writes in his review of the work, Myles' poems "navigat[e] the ever insular landscape of our technological culture that invades moments of quiet thought" in Snowflake, then "offers a sense of return to the people and places of intimacy, connections that bring her back to this world" in different streets.

Шығармашылық емес

Майлздың басты ниеті ақын болу болғанымен, олар 60-70 жылдардағы Жаңа журналистика және Нью-Йорк мектебі ақындарының өнер туралы жазу дәстүрінің де оларды қозғағанын айтты. 1980 жылдары Майлс жеке журналистика, кітап және өнер сын-мақалаларын жариялай бастады. Алғашқы бағандары Poetry Project Newsletter-де жарық көрді; олардың "Мен Mimeo-ны жек көремін" атты эссесі осы эссе жарияланған баспа форматын тоқтатуға шақырды. 1990 жылдары олар Paper журналында ай сайынғы баған жазды. Майлздың кітап және театр туралы алғашқы сын-мақалалары New York Native, Outweek және Out журналдарында пайда болды, және олар 1980-1990 жылдардағы Төменгі Шығыс жағалауының поэзия және квир өнер ортасындағы белгілі тұлға болды. Кейін Майлс Village Voice, The Nation, Artforum, Parkett және Art in America басылымдарында эсселер мен басқа мақалалар жариялады. 2006 жылы Майлс Уорхол/Creative Capital грантын алды, ол олардың алғашқы көркем емес жинағын қаржыландырды – «Исландия болудың маңызы: өнердегі саяхат эсселері» (2009). Осы жинақтағы «Исландия» атты эссе пейзаж бен жазудың бір-біріне қалай әсер ететінінің мәнін зерттейтін, жартылай саяхат эссесі, жартылай жеке эссе ретінде сипатталған.

Көркем әдебиет

Майлздың алғашқы әңгімелер жинағы «Челси қыздары» (1994) жинақтағы ең көне әңгіме – «Нан мен су», сонымен қатар 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басындағы Шығыс ауданындағы өмір туралы әңгімелерді қамтиды. Реймонд Фой оны «Төменгі Шығыс жағының ең көрнекті естелігі» деп атады. Майкл Хаффордпен сұхбатта Майлз «Нан мен су» «сол сәттегі өмірімнің тікелей көшірмесі сияқты еді» деді. «Челси қыздары» атты тақырыпты әңгімесінде Майлз Челси қонақ үйіндегі ақын Джеймс Шейлердің көмекшісі болған кезін баяндайды; олардың әр буын арасындағы қарым-қатынасы Дианна Чишолм мен Хосе Эстебан Муньостың зерттеу тақырыбы болды. Майлздың екінші толыққанды жұмысы – «Cool for You: a nonfiction novel» (2000) «ішкі» адамның азапты институционалдық кеңістіктерін, «сырттан» қараған ер-ақынға қарамастан, тізімдейді. Осы кеңістіктерге мектеп, отбасы және түрлі нашар жұмыстар жатады; кітаптағы ең жақын адам – Майлздың анасының әжесі Нелли Риордан Майлз, ол өмірінің соңғы 17 жылын Массачусетс штатындағы психиатриялық ауруханада өткізді. «Cool for You» тізіміне сондай-ақ он жасар Майлздың өзінің көзқарасынан күн жүйесін сипаттайтын, Майлздың фантастикаға алғашқы қадамы болған қиял арқылы жазылған бір тарау да кіреді. «Cool for You» кеңінен танылып, «The New York Times» және «The Nation» басылымдарында мақалалары жарияланды. «Inferno (a poet's novel)» (2010) Майлзға өте ұқсас ақынның өмірін көркемдеп суреттейді, ал Майлз Джон Оукспен сұхбатта Дантенің «Inferno» туындысының тілі олардың «мен жазуымның ең маңызды себебі» екенін айтты. Ол 2011 жылғы Лесбияндық көркем әдебиет саласындағы «Ламбда» әдеби сыйлығына ие болды. 2015 жылдың 29 қыркүйегінде «HarperCollins» Майлздың басылымнан тыс қалған романы «Челси қыздары»н қайта басылымға шығарды.

Өнер көрсету

1979 жылы Майлс Элинор Науэн және Барбара МакКеймен бірге «Жоғалған техастар ұжымын» құрды. Сол жылы топ «Жанна д’Арк» рухани ойын-сауығын, ал 1980 жылы «Патриархат» спектаклін қойды. Кейінгі жеке өнернамаларының ішінде «Нью-Йоркке кету» (1989), «Өмір» (1991) және «Ресейдегі жаз» (1996) бар, олар P. S. 122 және Джадсон шіркеуінде орындалды. Майлздың кейінгі пьесалары – «Feeling Blue» 1, 2 және 3 бөлімдері, «Қазіргі заманғы өнер» және Алина Трояно үшін жазылған «Біздің Хуана Инес де ла Круз» пьесалары WOW Cafe және P. S. 122-де қойылды. 1980-ші жылдардың басынан бері Майлз өзінің туындыларын көптеп оқып, гастрольдік сапарлар жасады. 1988 жылдың соңында ол ақын және мемуаршы Джим Кэрроллмен Лайла Ачесон Уоллес демеушілігімен гастрольде болды. 1990-шы жылдары Майлз Германияда Кэти Акер, Линн Тиллман, Ричард Хелл және Крис Краустың қатысуымен гастрольдік сапарлар жасады. 1997 жылдан бері Майлз ЛГБТ өнер тобы Sister Spit-пен жиі гастрольде болады. Майлз 2015 жылы «Transparent» телесериалының екінші маусымында үш эпизодта пайда болды.

Поэзия

"Тілдің ирониясы". Джим Броди кітаптары, 1978. Полярлық ода (Анн Вальдманмен бірге). Нью-Йорк: "Дед Дьюк Букс", 1979. Даладан келген жаңа дауыс. Нью-Йорк: Power Mad Press, 1981. Сапфоның қайығы. Лос-Анджелес: "Кішкентай Цезарь", 1982. Мен емес. Нью-Йорк: "Жартылай мәтін(e)", 1991. Максфилд Пэриш: Ерте және жаңа өлеңдер. Санта-Роза, Калифорния: "Қара көбелек", 1995. Балықтар мектебі, Санта-Роза, Калифорния: Black Sparrow Press, 1997. Аспан: Өлеңдер. Санта-Роза, Калифорния: Black Sparrow Press, 2001. Жолдамын. Кембридж, Массачусетс: Faux Press, 2001. Тоу (суретші Ларри К. Коллинстің суреттерімен). Нью-Йорк: Lospeccio Press, 2005. Кешіріңіз, Ағаш (өлеңдер). Сиэтл: Wave Books, 2007. Қар ұпайы/басқа көшелер. Сиэтл: Wave Books, 2012. Мен екі рет өмір сүруім керек: Жаңа және таңдалған өлеңдер. HarperCollins, 2016. Эволюция. Grove Press, 2018.

Көркем әдебиет

Нан мен су (әңгімелер). Нью-Йорк: "Хануман Букс" баспасы, 1986. 1969 (көркем әдебиет). Нью-Йорк: "Хануман Букс", 1989. Челси қыздары (көркем әдебиет). Санта-Роза, Калифорния: "Black Sparrow Press" баспасы, 1994. "Сен үшін керемет" (роман). Нью-Йорк: Soft Skull Press, 2000. "Тозақ" (ақынның романы). Нью-Йорк: OR Books, 2010.

Шығармашылық емес

Жаңа "Fuck You": лесбияндық оқудағы оқиғалар (Лиз Коцпен бірге тең редакцияланды). Нью-Йорк: Semiotext(e), MIT Press, 1995 жыл. "Исландия болудың маңызы" (көркем мәтін). Нью-Йорк: Semiotext(e), MIT Press, 2009 жыл. "Afterglow" (ит туралы естеліктер). Grove Press, 2017 жыл. "For Now". Йель университетінің баспасы, 2020 жыл.

Антологиялар

Көңілсіз әдебиет (жинақ). Нью-Йорк: Grove Press, 2022 жыл.

Танымал мәдениетте

Олардың аты Le Tigre тобының "Hot Topic" әнінің мәтінінде айтылады. "Transparent" телесериалының екінші маусымында Майлз кейіпкері бейнеленген. Майлс 2014 жылғы "Masculinity/Femininity" фильмінде қатысады.