Кіріспе
Американдық журналист Реймонд Уолтер Эппл-младший (20 қараша 1934 – 4 қазан 2006), Джонни Эппл деп танымал болған, бірақ R. W. Apple Jr. деген атпен жарияланған, «The New York Times» газетінің тілшісі және редактор-шолушысы болды. Ол саясат, саяхат, тағам және басқа да тақырыптар туралы жазған.
Raymond Walter Apple Jr. (November 20, 1934 – October 4, 2006), known as Johnny Apple but bylined as R. W. Apple Jr., was a correspondent and associate editor at The New York Times, where he wrote on politics, travel, food, and other topics.
Ерте өмір және білім
Apple Огайо штатының Акрон қаласында дүниеге келген. Ол Хадсон қалашығындағы жеке, аралас мектеп-интернат "Western Reserve Academy"-де оқыды және бітірді, онда ол алғаш рет мектеп газеті "The Reserve Record"-та журналистикамен айналысты. Apple алғаш Принстон университетіне түсті, бірақ "The Daily Princetonian" газетінің төрағасы қызметін атқарғандықтан екі рет оқудан қуылды. Кейіннен ол 1961 жылы Колумбия университетінің жалпы білім беру мектебінен тарих мамандығы бойынша (магна кум лауде) бакалавр дәрежесін алды.
Мансап
Ол өзінің мансабын 1950 жылдары «The Wall Street Journal» газетінде бастады, онда азаматтық құқық қозғалысының алғашқы жылдарымен қатар, бизнес және әлеуметтік мәселелерді қамтыды. 1957-1959 жылдары АҚШ армиясында журналист және сөз жазушы болып қызмет етті, ал қызметін аяқтағаннан кейін «The Wall Street Journal»-ге оралды. 1961 жылы ол «NBC News»-те жұмыс істеді, Том Брокаумен өмір бойы дос болды. «NBC»-де болған кезде Apple «The Huntley Brinkley Report» үшін хабарлаған және жұмысы үшін «Emmy» сыйлығын жеңіп алды. Чарли Роуздың ток-шоуындағы 29 кездесуінің соңғысында ол өзінің мансабындағы ең қанағаттанарлық кезеңінің американдық азаматтық құқық қозғалысы туралы баяндаған кез екенін айтты. 1963 жылы Apple «The New York Times» газетіне қосылды, онда ол 30 жылдан астам жұмыс істеді, 100-ден астам елден шетелдік хат-хабарларды, соның ішінде Вьетнам соғысын жария етті. Оның өткір сұрақтары «бес сағаттық ақымақтық» деп аталатын әскери брифингтердің сенімсіздігін ашты. Сонымен қатар, ол Биафра дағдарысы, Иран төңкерісі және Кеңес блогындағы коммунистік үкіметтердің құлдырауы туралы хабарлады. «The New York Times» газетінің Сайгон, Лагос, Найроби, Лондон және Мәскеу қалаларындағы бюросының басшысы болып та қызмет етті. Вьетнамда Apple «The New York Times» бюросының басшысы ретінде ерекшеленді және жұмысы үшін көптеген марапаттар алды. Шамамен 40 жыл өткен соң, осы ықпалды оқиғаның негізгі дереккөздерінің бірі Сайгон маңындағы III корпустағы АҚШ әскерлерінің қолбасшысы генерал-лейтенант Фредерик Вейанд екені белгілі болды. Apple Вьетнамдағы жауынгерлік оқиғаларды жариялады. 1966 жылы ол ауылдағы атыс туралы хабарлаған кезде, жақыннан келген оқтан зардап шегеді, оқ оның шалбарынан өтіп, белбеуін екіге бөлді. Тимоти Крауз өзінің «Автобустағы жігіттер» атты кітабында 1972 жылғы президенттік науқанды қамтыған журналистер туралы Apple-дың өмірін жазды. Журналистер «оның көптеген қасиеттерін танып, оларды әзіл-сықақпен көбейтті. Олар танысудың шоқынан қорқып қалды. Apple де соларға ұқсады, тек одан да айқын. Ол олардың жасыруға тырысқан кемшіліктерін ашық көрсетті: өзіне сенімсіздік, өркөкіректік, атын кемітушілік» және «қуатты адамдарға деген әлсіздік». Apple Геттисбургке жақын жердегі фермада, Пенсильванияда, және Англияның Котсволд аймағында тұрды. Apple тамақ пен шарап туралы сарапшы ретінде кеңінен танымал болды және бірнеше континентте осы және саяси, әлеуметтік және тарихи тақырыптар бойынша дәріс берді. «New York Times» газетіндегі әріптесі Адам Нагурнидің айтуынша, «Джонни әлемнің кез келген жеріне бара жатқанда мейрамхана ұсынысын сұраған адам болатын. Оның мәңгілік даңқына орай, ол ешқашан құпия сақтамаған; ол өзінің ашқан және жақсы көрген жерлері туралы жазған. Мен оның ұсыныстарын іздеу үшін оны мазаламау үшін бір амал үйрендім: мен Nexis-ті үш элементті қолдана отырып іздедім: оның аты, қаланың аты және «мұның әйелі Бетси» деген сөз тіркесі». 70 жасқа толған күні Apple өзінің сүйікті Париж бистросы Chez l'Ami Louis-де той өткізді, ол туралы Кальвин Триллин «Gourmet Magazine»-де былай деп жазды: «Менің түсінгенімше, Apple оларға бәрін алып келуді айтып, өте қиын таңдауды жеңілдетті». 2006 жылы 4 қазанда Apple кеуде қуысының қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның «New York Times» газетіне көзі тірісінде жазған соңғы мақаласы 2006 жылы 30 қыркүйекте Сингапур асханасы туралы болды. «The Global Gourmet» атты соңғы мақаласы 2006 жылы 5 қазанда жарық көрді. Мақала бірнеше аптадан кейін «Times» газетінің саяхат бөлімінде жариялануға тиіс еді, бірақ оның күтпеген өліміне байланысты алға жылжытылды.
Құрмет пен марапаттар
Apple бірнеше құрметті наградалар мен стипендияларға ие болды, оның ішінде Йель университетіндегі Чабб стипендиясы. Ол АҚШ-тың орталық Атлантика аймағы үшін Родс стипендиясын іріктеу комиссиясының төрағасы болды. Ол бірнеше оқу орнынан, соның ішінде Денисон университеті, Нокс колледжі, Геттисбург колледжі, Маркет университеті және Оңтүстік университетінен құрметті доктор дәрежесін алды.