Билл Мойерс: Американ журналисі және қоғам қайраткері

Билл Мойерс – американдық журналист, саяси комментатор, бұрынғы Ақ үй баспасөз хатшысы. Жаңа қоғам қозғалысының негіз қалаушысы, көптеген марапаттардың иегері.

14 мин оқу

100%

Дереккөз: Bill Moyers — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық журналист (1934 жылы туған), «Жаңа қоғам үшін қозғалыстың» құрылтайшыларының бірі.

Билли Дон Мойерс (5 маусым 1934 жылы туған) – американдық журналист және саяси комментатор. Джонсон әкімшілігі кезінде 1965 жылдан 1967 жылға дейін Ақ үйдің 11-ші баспасөз хатшысы қызметін атқарды. 1967 жылдан 1974 жылға дейін Сыртқы қатынастар кеңесінің директоры болды. Ол сондай-ақ он жыл бойы телеарнада жаңалықтарды талдаушы ретінде жұмыс істеді. Мойерс қоғамдық телерадио хабарларын дамытуға үлкен үлес қосты, деректі фильмдер мен жаңалықтар бағдарламаларын жасады және тергеуші журналистикасы мен қоғамдық қызметі үшін көптеген сыйлықтар мен құрметті атақтарға ие болды. Ол АҚШ жаңалықтарының корпоративтік құрылымын қатаң сынап, кеңінен танылды.

Алғашқы жылдар және білім

Билли Дон Мойерс Оклахома штатының оңтүстік-шығысындағы Чоктау округіндегі Хьюго қаласында дүниеге келген. Ол Джон Генри Мойерс, жұмысшы, және Руби Джонсон Мойерстің ұлы. Мойерс Техас штатының Маршалл қаласында өсті. Мойерс 16 жасында "Маршалл Ньюс Мессенджер" газетінде жас тілші ретінде журналистік карьерасын бастады. Колледжде ол Техастың Дентон қаласындағы Солтүстік Техас мемлекеттік колледжінде журналистиканы оқыды. 1954 жылы АҚШ сенаторы Линдон Б. Джонсон оны жазғы стажер ретінде жұмысқа алды және кейіннен Джонсонның жеке хаттарын басқаруға тағайындады. Одан кейін Мойерс Остиндегі Техас университетіне ауысты, онда "The Daily Texan" газетінде жазды. 1956 жылы журналистика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Остинде жүргенде Мойерс сенатор Джонсонның әйелі Леди Бёрд Джонсонға тиесілі KTBC радио және телеарналарында жаңалықтар редакторының ассистенты болып жұмыс істеді. 1956–1957 оқу жылында ол Шотландиядағы Эдинбург университетінде Ротари халықаралық стипендиясы бойынша шіркеу мен мемлекет мәселелерін зерттеді. 1959 жылы Техас штатының Форт-Уорт қаласындағы Оңтүстік-Батыс баптистік теологиялық семинариясында дінтану магистрі дәрежесін алды.

Бейбітшілік корпусы

Президент Кеннеди 1961 жылғы наурыз айында атқарушы бұйрық арқылы Бейбітшілік корпусын құрды, бірақ ұйымды іске қосу үшін қаржы табу міндеті ең жоғарғы көмекші Серджент Шрайвер мен Билл Мойерске жүктелді. Президент Кеннеди 1961 жылғы 22 қыркүйекте Бейбітшілік корпусы туралы заңға қол қойды. Скотт Стоссель "Мойерс пен Шрайвер Конгрестің әрбір мүшесіне жеке-жеке барады" деп хабарлады. Бағдарламаның құрылуына 25 жыл өткен соң ой бөлісе отырып, Мойерс былай деді: "Біз Бейбітшілік корпусының агенттік, бағдарлама немесе миссия емес екенін бастапқыда-ақ білдік. Енді білеміз – олар үшін өмір сүргендер мен қаза тапқандар арқылы – бұл әлемде болудың бір жолы екенін". Ұлттық мұрағатта өткен "Бейбітшілік корпусының алыптарына құрмет" атты 50 жылдық мерекелік шарада Мойерс: "Бейбітшілік корпусында өткізген жылдарымыз өміріміздің ең жақсы жылдары болды" деді. Мойерс 2011 жылы танымал Vanity Fair журналының Пруст сауалына да осылай жауап берді. Мойерс алдымен қоғамдық істер жөніндегі директордың орынбасары, содан кейін 1963 жылғы қарашада президент Линдон Б. Джонсонның арнайы көмекшісі болар алдында Саргент Шрайвердің директордың орынбасары болып қызмет етті.

Қоғамдық радио хабарларын тарату корпорациясы

Билл Мойерс қоғамдық телерадио хабарларын тарату жүйесін құруда маңызды рөл атқарды. 1961 жылы FCC төрағасы Ньютон Минноу теледидарды "ұлы дала" деп атап, халыққа пайдалы бағдарламаларға шақырды, сонан кейін Джонсон әкімшілігі бұл мәселені зерттеуді бастады. Нью-Йорктің Карнеги корпорациясы коммерциялық емес білім беру теледидарының құндылығы мен қажеттілігін зерттеу үшін комиссия құрды. Билл Мойерс осы комиссия мүшесі болды және 1967 жылы «Қоғамдық теледидар: іс-қимылға бағдарлама» атты есебін жариялады. Мойерс бұл жұмыс туралы: «Біз американдық сананың орталық бөлігіне айналып, мәдениетіміздегі бағалы институтқа айналдық» деді. Мойерс комиссияның ұсыныстарын іске асыратын заңнаманы әзірлеуге ықпал етті. 1967 жылы президент Джонсон «1967 жылғы қоғамдық телерадио хабарларын тарату туралы» заңға қол қойды, онда: «Халықтың мүддесі үшін қоғамдық радио және теледидар хабарларын таратудың өсуі мен дамуын, соның ішінде оқу, білім беру және мәдени мақсаттарда осы БАҚ-ты пайдалануды қолдау қажет» делінген. Қоғамдық телерадио хабарларын тарату туралы заңның 50 жылдығына орай Мойерс және Джозеф А. Калифано кіші WNET-пен байланысты тәжірибелері туралы әңгімелесті.

Джонсон әкімшілігі

Кеннедидің қазасынан кейін Линдон Б. Джонсон билікке келгенде, Мойерс Джонсонның арнайы көмекшісі болды, ол 1963 жылдан 1967 жылға дейін қызмет етті. Мойерс – Джонсонның ант қабылдау рәсімінде түскен фотосуреттегі соңғы тірі қалған адам. Ол 1964 жылы «Ұлы қоғам» заңнамалық жұмыстық топтарын ұйымдастыру және бақылауда маңызды рөл атқарды және Джонсонның 1964 жылғы президенттік науқанының негізгі ұйымдастырушысы болды. Мойерс 1964 жылдың қазанынан 1966 жылға дейін Президенттің бейресми бас штабы қызметін атқарды. 1965 жылдың шілдесінен 1967 жылдың ақпанына дейін ол Ақ үйдің баспасөз хатшысы болды. Мойерске Голдуотердің 15 қызметкерінің жеке өміріне қатысты «жағымсыз» материал табу үшін ФБР-ге олардың тексеруін жүргізуді бұйрық берді. Голдуотердің өзі Дженкинс оқиғасын тек ресми емес жолмен талқылады. 1975 жылы Шіркеу комиссиясы «Мойерс оқиғадағы өз рөлін ашық айтты және оның мәлімдемесі ФБР құжаттарымен расталды» деді. 2005 жылы Лоренс Сильберман жазғандай, Мойерс 1975 жылғы телефон арқылы сөйлескенде жазбаны жасамағанын айтты, ФБР оны өйлестіргенін мәлімдеді. Мойерс телефон арқылы болған әңгімені басқаша еске түсіргенін айтты. Мойерс сонымен қатар Ақ үй қызметкерлерінің, әсіресе Джек Валентидің жеке бағыттары туралы ФБР-ден ақпарат алды. Мойерс Джонсонның неге мұндай ақпаратты сұрағанын нақты есінде қалмағанын, «бірақ ол Гувердің президентке алғаш рет келтірген айыптаулардың егжей-тегжейін білуге тырысқан болуы мүмкін» деді. Президент Джонсонның басшылығымен Мойерс Дж. Эдгар Гуверге Мартин Лютер Кингтің беделін түсіруге рұқсат берді, Кингтің телефон сөйлесулерін тыңдауға қатысты, Ослодағы Американ елшілігін Нобель сыйлығы сапарында Кингке көмектесуден алдыртты және Кингтің 1964 жылғы Демократиялық Ұлттық Конвенциядағы толық ақ Миссисипи делегациясына қарсы шығуына кедергі келтірді. Мойерс 1964 жылғы президенттік науқанда Барри Голдуотерге қарсы танымал «Қызғұйшық» жарнамасын мақұлдады (бірақ оның өндірісіне қатыспады). Голдуотер оны кінәлады және бір рет Мойерс туралы: «Мен оны көрген сайын, ішім ауырып, құсығым келеді» деді. Бұл жарнама қазіргі заманғы өте жағымсыз жарнаманың бастауы саналады. Журналист Морли Сейфер 1990 жылы «Флэшбектер» кітабында Мойерс пен президент Джонсон Сейфердің басшысы, CBS президенті Франк Стэнтонмен кездесіп, Сейфердің Вьетнам соғысында Кам Не ауылын өртеп жіберген теңізшілер туралы хабарламасы туралы «дауласып» айтқанын жазды. Кездесу кезінде Джонсон Сейфердің «коммунистік байланыстарын» жариялаумен қорқытқан. Сейфердің сөзіне қарағанда, бұл – әрекетсіздік болған. Сейфердің айтуынша, Мойерс оқиғаның «егер басты ойыншы болмаса, әрине, басты куәгері» болды. Мойерс консервативті президенттер Рейган мен Буш туралы оның қатал хабарламалары Сейфердің 1990 жылғы айыптамаларына себеп болғанын мәлімдеді. 1966 жылғы 3 сәуірде «Нью-Йорк Таймс» газетінде Мойерс президент Джонсонның баспасөз хатшысы қызметін атқарған кезінде былай деді: «Мен оның кемшіліктеріне қарамастан оның үшін жұмыс істеймін және ол менің кемшіліктеріме қарамастан маған жұмыс істеуге мүмкіндік береді». 1967 жылғы 17 қазанда ол Кембридждегі аудиторияға Джонсонның Вьетнамдағы соғысты өзінің ең маңызды мұрасы ретінде қарастыратынын және нәтижесінде, қоғамдық қарсылыққа қарамастан, кез келген құнмен жеңіске жетуді талап ететінін айтты. Мойерс мұндай қақтығыстың жалғасуы елді бөліп тастайды деп ойлады. «Мен LBJ-дің жеңілуін тілегім келетін жағдай туады деп ешқашан ойламаған едім, бұл менің қазіргі күйімді одан да қиын етеді», - деді ол. «Бұл оның қарсыласы кім екеніне байланысты» дейтін едім. Джонсонмен болған келіспеушіліктің толық мәліметтері жарияланбады. Алайда, Джонсонның 1968 жылғы 31 наурызда сайлауға қатыспайтынын жариялағаннан кейін жазылған Овалдық кабинеттегі таспа Мойерс пен Джонсонның Мойерс Ақ үйден кеткеннен кейін де байланыста болғанын көрсетті, тіпті Мойерс президентті сайлауға қатысу туралы ойын өзгертуге шақырды.

When Lyndon B. Johnson took office after the Kennedy assassination, Moyers became a special assistant to Johnson, serving from 1963 to 1967. Moyers is the last surviving person identifiable in the photograph taken of Johnson's swearing in. He played a key role in organizing and supervising the 1964 Great Society legislative task forces and was a principal architect of Johnson's 1964 presidential campaign. Moyers acted as the President's informal chief of staff from October 1964 until 1966. From July 1965 to February 1967, he also served as White House press secretary. ordered Moyers to request FBI name checks on 15 members of Goldwater's staff to find "derogatory" material on their personal lives. Goldwater himself only referred to the Jenkins incident off the record. The Church Committee stated in 1975 that "Moyers has publicly recounted his role in the incident, and his account is confirmed by FBI documents." In 2005, Laurence Silberman wrote that Moyers denied writing the memo in a 1975 phone call, telling him the FBI had fabricated it. Moyers said he had a different recollection of the telephone conversation. Moyers also sought information from the FBI on the sexual preferences of White House staff members, most notably Jack Valenti. Moyers indicated his memory was unclear on why Johnson directed him to request such information, "but that he may have been simply looking for details of allegations first brought to the president by Hoover." Under the direction of President Johnson, Moyers gave J Edgar Hoover the go ahead to discredit Martin Luther King, played a part in the wiretapping of King, discouraged the American embassy in Oslo from assisting King on his Nobel Peace Prize trip, and worked to prevent King from challenging the all white Mississippi delegation to the 1964 Democratic National Convention. Moyers approved (but had nothing to do with the production) of the infamous "Daisy Ad" against Barry Goldwater in the 1964 presidential campaign. Goldwater blamed him for it, and once said of Moyers, "Every time I see him, I get sick to my stomach and want to throw up." The ad is considered the starting point of the modern day harshly negative campaign ad. Journalist Morley Safer in his 1990 book "Flashbacks" wrote that Moyers and President Johnson met with and "harangued" Safer's boss, CBS president Frank Stanton, about Safer's coverage of the Marines torching Cam Ne village in the Vietnam War. During the meeting, Safer alleges, Johnson threatened to expose Safer's "communist ties". This was a bluff, according to Safer. Safer says that Moyers was "if not a key player, certainly a key bystander" in the incident. Moyers stated that his hard hitting coverage of conservative presidents Reagan and Bush was behind Safer's 1990 allegations. In The New York Times on April 3, 1966, Moyers offered this insight on his stint as press secretary to President Johnson: "I work for him despite his faults and he lets me work for him despite my deficiencies." On October 17, 1967, he told an audience in Cambridge that Johnson saw the war in Vietnam as his major legacy and, as a result, was insisting on victory at all costs, even in the face of public opposition. Moyers felt such a continuation of the conflict would tear the country apart. "I never thought the situation could arise when I would wish for the defeat of LBJ, and that makes my current state of mind all the more painful to me," he told them. "I would have to say now: It would depend on who his opponent is." The full details of his rift with Johnson were not made public. However, an Oval Office tape which was recorded following Johnson's public announcement that he would not seek re election on March 31, 1968, suggested that Moyers and Johnson were still in contact after Moyers left the White House, with Moyers even encouraging the President to change his mind about running.

Newsday (жаңалықтар)

Мойерс 1967 жылдан 1970 жылға дейін Нью-Йорктегі Лонг-Айленд аймағында шығатын Newsday күнделікті газетінің баспагері болды. Консервативті басылым сәтсіздікке ұшыраған, бірақ Мойерс газетті прогрессивті бағытқа бұрып, Пит Хамилл, Дэниел Патрик Мойнихан және Саул Беллоу сияқты көрнекті жазушыларды шақырды, сондай-ақ жаңа мүмкіндіктер, жан-жақты тергеулік репортаждар мен талдаулар қосты. Газет таралымы артып, 33 маңызды журналистикалық сыйлықты, оның ішінде екі Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Алайда, газет иесі, консерватор Гарри Гуггенхайм, Мойерс басқарған кезде газеттің либералды сипатқа ие болуына наразы болды және Вьетнам соғысына қарсы наразылықтарды «солшыл» бағытта жариялағаны үшін сынға алды. Екеуі 1968 жылғы президенттік сайлауда келіспеді, Гуггенхайм Ричард Никсонды қолдайтын редакциялық мақалаға қол қойса, Мойерс Хьюберт Хамфриді қолдады. Гуггенхайм газет қызметкерлері сатуға қарсылық көрсетуге тырысқанмен, сол кездегі консервативті Times Mirror Company-ге басым үлесін сатты, тіпті Мойерс Times Mirror төлеген бағадан 10 миллион доллар артық ұсынған болатын; Мойерс бірнеше күннен кейін отставкаға кетті.

CBS жаңалықтары

1976 жылы Мойерс CBS News-ке қосылды, онда 1981 жылға дейін CBS Reports редакторы және бас тілшісі, ал 1981 жылдан 1986 жылға дейін Дан Раттермен бірге CBS Evening News аға жаңалықтар талдаушысы және комментаторы болып жұмыс істеді. Ол телеарнаның тұрақты комментаторының соңғысы болды. CBS-дегі соңғы жылы Мойерс телеарнадағы жаңалықтар стандарттарының төмендегені туралы жария түрде мәлімдеме жасады және PBS-мен болған міндеттемелеріне сілтеме жасай отырып, CBS-мен келісімшартын жаңартпауды шешті.

NBC News телеарнасы

1995 жылы Мойерс NBC News-ке аға сарапшы және комментатор ретінде қысқа ғана уақытқа қосылды, ал келесі жылы MSNBC кабельдік арнасының бауырлас желісінің Insight бағдарламасын жүргізушісі болды. Ол NBC Nightly News бағдарламасының соңғы тұрақты сарапшысы болды. 1975 жылы «Билл Мойерс Журналы» Розедейл: Бұл қалай еді? атты бағдарламасын көрсетті, онда Розедейлге (Куинс) алғашқы қара нәсілді отбасы көшіп келгеннен кейін туған дау-дамабыл және өрт-шабуылдар туралы баяндалды. 45 жыл өткен соң, бір аспирант қара нәсілді қыздар тобының осы зұлым нәсілшілдік шабуылды қалай түсінуге тырысқандарын көрсететін қысқа видеожазбаға назар аударды. «Нью-Йорк Таймс» газеті бұл оқиғаны қамтыды, деректі фильмдегі балалар мен басқа да қатысушыларды тауып, өздерінің жеке баяндамаларын жасады: «1975 жылы балаларға жасалған расистік шабуыл жазылған. Біз оларды таптық».

NOW Билл Мойерспен және Wide Angle (2002 2005)

2002 жылдың қаңтарынан бастап үш жыл бойы PBS телеарнасында Билл Мойерспен бірге NOW ақпараттық-талдаулық бағдарламасын жүргізді. Ол 2004 жылдың 17 желтоқсанында бағдарламаны тастап кетті, бірақ көп ұзамай 2005 жылы Wide Angle бағдарламасын жүргізу үшін PBS-ке қайта оралды. NOW бағдарламасынан кеткен кезде ол Линдон Б. Джонсонның өмірбаянын аяқтауды қалайтынын хабарлады.

Билл Мойерс журналы (2007-2010 жж.)

2007 жылдың 25 сәуірінде Мойерс «Билл Мойерс журналымен» PBS телеарнасына қайта оралды. Бірінші эпизодында, «Соғысты сатып алуда» Мойерс Ирак соғысына дейін жалпы бұқаралық ақпарат құралдарының жетіспеушіліктерін зерттеді. «Соғысты сатып алу» 29-шы жылдық «Жаңалықтар және деректі фильмдер» Emmy Awards (2008) марапатында «Жаңалықтар журналындағы ең жақсы репортаж» номинациясы бойынша Emmy жүлдесін жеңіп алды. 2009 жылдың 20 қарашасында Мойерс 2010 жылдың 30 сәуірінде апталық бағдарламасынан зейнетке шығатынын хабарлады.

Мойерс & Компания (20122015)

2011 жылдың тамызында Мойерс «Moyers & Company» атты сағаттық апталық сұхбат бағдарламасын жариялады, ол 2012 жылдың қаңтарында тұңғыш рет эфирге шықты. Сол айда Мойерс BillMoyers.com сайтының жұмысын да бастады. Кейін жарты сағатқа дейін қысқартылған «Moyers & Company» бағдарламасын Public Affairs Television өндірді және American Public Television таратты. Бұл бағдарлама коммерциялық БАҚ-та жеткіліксіз немесе толыққанды көрсетілмеген жаңалықтар мен пікірлерді тарату арқылы қоғамдық БАҚ-тың мақсатына қайта оралды деп жарияланды. Бағдарлама 2015 жылдың 2 қаңтарында аяқталды.

Мойерс демократия туралы

2020 жылы Мойерс «Демократия туралы Мойерс» атты подкасттар сериясын бастады. Онда Лиза Грейвс пошта қызметіндегі даулар туралы, Хизер Кокс Ричардсон Азамат соғысында Оңтүстіктің жеңіске қалай қол жеткізгені туралы, Хизер МакГи американдық қоғамға расизмнің зиянды әсері туралы, ал Билл Т. Джонс өзінің соңғы жобасы – қара тері шалғышының көзқарасынан «Моби Дик» романының жаңаша баяндалуы туралы сөйлесті. Серия 2021 жылдың басында аяқталды.

Марапаттар

1995 жылы Билл Мойерс Телевизиялық Даңқ залына енгізілді. Сол жылы ол журналистика саласындағы ең үздік жетістіктері үшін Уолтер Кронкайт сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылы өмір бойына арналған «Эмми» сыйлығын алған кезде ресми мәлімдемеде «Билл Мойерс өмірін заманымыз бен еліміздің маңызды мәселелері мен идеяларын зерттеуге арнады, теле көрермендерге саяси және қоғамдық мәселелер бойынша жан-жақты көзқарас ұсынды» делінді, сондай-ақ «Оның хабарларының кеңдігі мен сапасы көп рет құрметпен ескерілді. Ұлттық Телевизиялық Өнер және Ғылым академиясы оны ең жоғары наградасы – «Өмір бойы жетістіктері үшін» сыйлығымен марапаттады» делінген. Ол отыздан астам «Эмми» сыйлығының және тележурналистиканың басқа да көптеген маңызды сыйлықтарының иегері, оның ішінде Альфред И. Дюпонт Колумбия университеті сыйлығының алтын таяғы, өмір бойына арналған «Пибоди» сыйлығы және журналистік адалдық пен зерттеу журналистикасына қосқан үлесі үшін «Джордж Полк» мансап сыйлығын (оның үшінші «Джордж Полк» сыйлығы) алды. Ол Америка өнер және әдебиет академиясының, Америка философиялық қоғамының мүшесі және көптеген құрметті дипломдардың, соның ішінде Америка кино институтының докторлық дипломдарының иегері.

БАҚ-тың сын-пікірлері

2003 жылы BuzzFlash.com сайтына берген сұхбатында Мойерс: «Корпоративтік және саяси оңшылдар жұмысшы халыққа қарсы сыныптық соғыс жариялаған, одан ширек ғасыр бұрын жеңіске жеткен» деді. Ол «Байлар байып барады, егер су көтеріліп, барлық қайықтарды бірге көтерсе, бұл маңызды емес пе?» деп атап өтті. Бірақ шындығында, «1929 жылдан бері ең кең теңсіздік орын алды; орта тап қоршауда, ал жұмысшы кедейлер күнді күнгей өткізуге тырысып бағуда». Ол «корпоративтік және басқарушы элиталар жеңістің жемісін өзіне тартып ала жатқанда», саяси билікке қол жеткізу «кімге не керек және кім төлейді» дегенге айналғанын қосты. Ал халық, оның сөзінше, «бұқаралық ақпарат құралдарының шулы ойын-сауығына алданып, жаңалықтар бейтараптандырылып, партиялық мүдделерге қызмет етуде» сондықтан реакция жасай алмайды. Мұны растау үшін ол «Раш Лимбоның парадоксын» атап өтті: ол Палм-Бичтегі сарайда отырып, елдің ақ жақалы жұмысшыларының наразылығын қоздырып, олардың көптеген қиындықтарының себебі Рашқа батыр болған корпоративтік және идеологиялық күштер екенін айтты. Эрик Альтерманның жақында жарық көрген кітабында – мен оның жарық көруіне көмектескендігімді мақтан тұтамын – «қызыл ет стратегиясының» бір бөлігі – баспасөзді тиімді түрде қорқытып, либералдық көзқараспен айыптау арқылы немесе репортердің осы айыптаманың дұрыстығына қате сенуі арқылы, консерваторлар құрметтейтін институттар – корпоративтік Америка, әскерилер, ұйымдасқан дін және олардың идеологиялық ықпал ошақтары – бақылаудан қашып, американдық қоғамдық өмірге ешқандай сынсыз ықпалын арттыруы мүмкін».

Президенттің бастама жобасы

2006 жылдың 24 шілдесінде либералды саяси комментатор Молли Ивинс Truthdig прогрессивті веб-сайтында «Билл Мойерсті президенттікке ұсыну керек, шындығында» деген мақала жариялады, ол символдық үміткерлікті қолдады. Бұл шақыруды 2006 жылдың қазан айында Ральф Надер қолдады. Мойерс сайлауға түспеді.

CPB-мен мазмұнға қатысты дау

2003 жылы Қоғамдық хабар тарату корпорациясының төрағасы Кеннет Томлинсон PBS президенті Пэт Митчеллге Билл Мойерспен бірге көрсетілетін «NOW» бағдарламасы «қоғамдық хабар тарату үшін заңмен талап етілетін тепе-теңдікке ешқандай жақын емес» деп хат жазды. 2005 жылы Томлинсон CPB кеңесінен хабарламай және рұқсат алмастан бағдарламаны зерттеуді тапсырды. Зерттеуді Фред Манн жүргізді, ол Томлинсонның таңдауы болды, Америка консервативтік одағының 20 жылдық қатысушысы және консервативті бағаны жазушы. Маннның тағайындалуы да, зерттеудің нәтижелері де CPB-ға жарияланбады. Томлинсон бұл зерттеу «NOW» бағдарламасының солшыл көзқарасын көрсететінін айтты. «The American Spectator» консервативті журналының бас редакторы Джордж Ноймайр «Jim Lehrerмен NewsHour» бағдарламасында: «Мен үшін PBS либералды монополия сияқты көрінеді, ал Билл Мойерс осы өте қатал, солшыл көзқарастың нақты мысалы. [Мойерс] өзінің бағдарламасын консерваторлар мен республикашылдарға шабуыл жасау үшін платформа ретінде пайдаланады» деді. PBS Ombudsman және Free Press 2003 жылы CPB жүргізген сауалнамада американдықтардың 80 пайызы PBS-ті «әділ және тепе-теңдікті сақтайтын» деп санайтынын атап өтті. Ұлттық медиа реформасы конференциясында сөйлеген сөзінде Мойерс Томлинсонды осы мәселе бойынша телеарнада сөйлесуге бірнеше рет шақырғанын, бірақ ол оған жауап бермегенін айтты. 2005 жылдың 3 қарашасында Томлинсон АҚШ Өкілдер палатасының демократтарының сұрауымен CPB Бас инспекторы Кеннет Конц жасаған есебіне байланысты кеңестен кетті. Томлинсонның Директордың этика кодексін және CPB мен PBS-тің заңдық ережелерін бұзғаны туралы есеп 15 қарашада жарияланды. Онда мынадай мәлімдеме бар: «Біз Қоғамдық хабар тарату корпорациясының (CPB) бұрынғы төрағасы бағдарламаны жасау үшін Қоғамдық хабар тарату қызметімен (PBS) және CPB-мен келіссөздер кезінде жаңа қоғамдық істер бағдарламасының авторларымен тікелей байланысқа түсу арқылы заңдық ережелерді және Директордың этика кодексін бұзғанын анықтадық. Біздің зерттеуіміз сондай-ақ бұрынғы төрағаның CPB-ға Президент/Бас атқарушы директорды (бас директор) тағайындау кезінде «саяси сынақтарды» маңызды критерий ретінде қолданғанын көрсетеді, бұл осындай әрекеттерге қатысты заңнамалық тыйымды бұзу болып табылады». 2006 жылы PBS Ombudsman, оның рөлі дау-дамайдан кейін қайта жанданды, «Ол қайтып келді: Томлинсон емес, Мойерс» деген мақала жариялады. Осы қақтығысты еске түсіріп, Мойерс «The Boston Globe» газетіне: «Бұл жерде күрессең аман қалуға болады, бірақ ол оңай емес. Шындығында Кеннет Томлинсон кейінірек теріс әсер етті» деді.

In 2003, Corporation for Public Broadcasting chairman Kenneth Tomlinson wrote to Pat Mitchell, the president of PBS, that NOW with Bill Moyers "does not contain anything approaching the balance the law requires for public broadcasting." In 2005, Tomlinson commissioned a study of the show, without informing or getting authorization from the CPB board. The study was conducted by Fred Mann, Tomlinson's choice, a 20 year veteran of the American Conservative Union and a conservative columnist. Like the study itself, Mann's appointment was not disclosed to the CPB. Tomlinson said that the study supported what he characterized as "the image of the left wing bias of NOW". George Neumayr, the executive editor of The American Spectator, a conservative magazine, told the NewsHour with Jim Lehrer that "PBS looks like a liberal monopoly to me, and Bill Moyers is Exhibit A of that very strident, left wing bias [Moyers] uses his show as a platform from which to attack conservatives and Republicans." The PBS Ombudsman and the Free Press noted that a poll taken in 2003 by the CPB itself found that 80 percent of Americans believe PBS to be "fair and balanced." In a speech given to The National Conference for Media Reform, Moyers said that he had repeatedly invited Tomlinson to have a televised conversation with him on the subject but had been ignored. On November 3, 2005, Tomlinson resigned from the board, prompted by a report of his tenure by the CPB Inspector General Kenneth Konz, requested by Democrats in the U. S. House of Representatives. The report, which found that Tomlinson violated the Director's Code of Ethics and the statutory provisions of the CPB and PBS, was made public on November 15. It states:We found evidence that the Corporation for Public Broadcasting (CPB) former Chairman violated statutory provisions and the Director's Code of Ethics by dealing directly with one of the creators of a new public affairs program during negotiations with the Public Broadcasting Service (PBS) and the CPB over creating the show. Our review also found evidence that suggests "political tests" were a major criteria [sic] used by the former Chairman in recruiting a President/Chief Executive Officer (CEO) for CPB, which violated statutory prohibitions against such practices. In 2006, the PBS Ombudsman, whose role was reinvigorated by the controversy published a column entitled "He's Back: Moyers, not Tomlinson." Reflecting on the conflict, Moyers told The Boston Globe: "It's a place where if you fight you can survive, but it's not easy. The fact of the matter is that Kenneth Tomlinson had a chilling effect down the line."

Ұйымдар

Мойерс – 1967–1974 жылдар аралығында Сыртқы қатынастар кеңесінің директоры болған, Бильдерберг тобының мүшесі және 1990 жылдан бері Шуманның БАҚ және демократия орталығының президенті.

Жеке өмір

Мойерс 1954 жылғы 18 желтоқсанда Джудит Сюзан Дэвидсонға (продюсер) үйленді. Олардың үш баласы және бес немересі бар. Оның ұлы Уильям Коуп Мойерс (CNN продюсері, Хейзелден қорының өкілі) алкоголизм мен крекке тәуелділікті жеңу үшін күресті, бұл туралы «Бұзылған: Менің тәуелділік және құтқарылу тарихым» кітабында толыққанды айтылған. Ол кітабына Билл Мойерстің хаттарын қосты, олар «әкенің ұлына деген сүйіспеншілігінің, әкенің ұлымен келіспеушілігінің және, ақыры, әкенің ұлынан қанағаттанғанының куәлігі» дейді. Оның тағы бір ұлы Джон Мойерс ТомПэйннің құрылуына көмектесті.com, «прогрессивті талдау және пікірлерді ұсынатын онлайн қоғамдық істер журналы». Оның қызы, бұрынғы мұғалім және редактор Сюзанна Мойерс «Барлық осы істер біткенше» (She Writes Press; 13 қыркүйек, 2022) атты тарихи романның авторы.