Кіріспе
Корнелиус Махони Шихан (27 қазан 1936 - 7 қаңтар 2021) – американдық журналист. 1971 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетінің тілшісі болған Шихан Дэниел Эллсбергтен Пентагонның құпия құжаттарын алды. Оның мақалалар сериясы Вьетнам соғысы туралы АҚШ Қорғаныс министрлігінің құпия тарихын жария етті және АҚШ Жоғарғы Сотындағы сот процесіне әкелді, ол АҚШ үкіметінің жарияланымды тоқтату үшін шығарған шектеу бұйрығын күштен шығарды. Ол 1988 жылы жазған «Жарқын жалған» кітабы үшін Пулитцер сыйлығы мен Ұлттық кітап сыйлығына ие болды. Бұл кітап подполковник Джон Пол Ванннің өмірі мен Вьетнам соғысына АҚШ-тың араласуы туралы.
the journalist
Cornelius Mahoney Sheehan (October 27, 1936 – January 7, 2021) was an American journalist. As a reporter for The New York Times in 1971, Sheehan obtained the classified Pentagon Papers from Daniel Ellsberg. His series of articles revealed a secret United States Department of Defense history of the Vietnam War and led to a U. S. Supreme Court case, , which invalidated the United States government's use of a restraining order to halt publication. He received a Pulitzer Prize and a National Book Award for his 1988 book A Bright Shining Lie, about the life of Lieutenant Colonel John Paul Vann and the United States involvement in the Vietnam War.
Ерте өмір
Шихан 1936 жылдың 27 қазанында Массачусетс штатының Холиоке қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Корнелиус Джозеф Шихан сүт шаруашылығымен айналысты; анасы Мэри (О'Шиа) үй шаруасымен болды. Екеуі де Ирландиядан АҚШ-қа көшіп келген. Ол Холиоке қаласының жанындағы шаруашылықта өсті. Шихан Маунт-Хермон мектебін (кейін Нортфилд Маунт-Хермон) бітіріп, 1958 жылы Гарвард университетін тарих мамандығы бойынша (cum laude) аяқтады. 1959 жылдан 1962 жылға дейін АҚШ армиясында қызмет етті, содан кейін Кореяға жіберілді, одан кейін Токиоға ауыстырылды. Мұнда ол Токиодағы United Press International (UPI) бюросында қосымша жұмыс істеді. Шихан көптеген американдық және халықаралық журналистердің қатарында болды, оларға 20 жыл бойы "Time" журналы мен "Reuters" агенттігінде тілші болған Фам Сюань Аннан құнды ақпарат жеткізді, кейін ол Оңтүстік Вьетнамның Ұлттық азаттық фронтының тыңшысы екені анықталды. 1966 жылдың күзінде ол Пентагон тілшісі болды. Екі жылдан кейін ол Ақ үй туралы хабарлауды бастады. Ол саяси, дипломатиялық және әскери мәселелер бойынша тілші болды. Маркус Раскин мен Ральф Ставинс олардың бар екенін хабарлағаннан кейін, Шихан 1971 жылдың 2 наурызында Таймс газеті үшін Пентагон құжаттарының көшірмесін жасады. Ол көшірмелерді Бостон қаласындағы көптеген көшіру орталықтарында әйелі Сьюзанның көмегімен дайындады, содан кейін олар Вашингтондағы Джефферсон қонақүйіне көшірмелермен ұшып, оларды оқу үшін алды, содан кейін оларды редакторы Джеймс Л. Гринфилдтің пәтеріне жіберді. Содан кейін ол Гринфилдпен және редакторлар, жазушылар мен заңгерлердің үлкен тобымен бірге Нью-Йорк Хилтон Мидтаун қонақүйінде жариялану үшін көшірмелерді ұйымдастырумен жұмыс істеді. Шихан 1971 жылдың 28 наурызында "Нью-Йорк Таймс Бук Ривью" газетінде "Соғыс қылмыстары бойынша сот процесі болуы керек пе?" деген мақала жариялады. Ол Вьетнам соғысының жүргізілуі адамзатқа қарсы қылмыс болуы мүмкін екенін және АҚШ-тың жоғары саяси және әскери басшылары сотқа тартылуы мүмкін екенін айтты. Осыған жауап ретінде Пентагон соғыстың жүргізілуін ақтауға және жоғары тұрған командирлерді ақтап шығуға бағытталған егжей-тегжейлі жауап дайындады, бірақ бұл жауап мәселені ушықтырады деген ойға байланысты жарияланбады. Шихан өзінің алғашқы кітабы "Арнхайтер ісін" 1972 жылы жариялады. Кітаптағы кейіпкер Маркус Аврелиус Арнхайтер Шиханға қарсы жала жабу ісін қозғады, бірақ ақырында сәтсіз аяқтады. 1979 жылға дейін созылған алғашқы кітабына байланысты жала жабу туралы үш сотқа қатысу және Шиханның жарақаттарынан ұзақ уақыт бойы қалпына келуі оның Вьетнам туралы кітабындағы жұмысын кешіктірді. 1976 жылы "Таймс" газетіндегі жалақысыз демалысы аяқталғаннан кейін, ол кітапты аяқтау үшін газеттен ресми түрде кетті. 1972 жылы Random House-тен 67 500 доллар аванс алғанмен (оның ішінде ол жарияланбастан бұрын 45 000 доллар алуға құқылы еді), Шихан – "соңғы фактіні іздеумен" айналысатын "өте баяу" жазушы – негізінен Джон Саймон Гуггенхайм мемориалдық қорының (1973-1974), Чикаго университетінің халықаралық зерттеулер институтының (1973-1975), Лехман институтының (1975-1976), Рокфеллер қорының (1976-1977) және Вудроу Уилсонның халықаралық зерттеу орталығының (1979-1980) лекциялық ақысы мен стипендиясымен күшін таба алды. Уильям Прохнаудың айтуынша, соңғы серіктестік кітап үшін маңызды "шешімді қадам" болды, өйткені Шихан Сьюзан Шихан кейінірек "жалған бастама" деп сипаттаған бірнеше жүздеген қолжазба беттерін тастағаннан кейін Питер Брейструппен "күнде-күнде Вьетнам туралы сөйлескен". 1981 жылдың жазында Шихан "қолжазбаның бес бөлігін" аяқтаған кезде бастапқы аванс қайтадан келісіліп, 1983 жылы беру мерзімімен 200 000 долларға дейін көтерілді, ал "Нью-Йоркер" журналының Уильям Шон дайын қолжазбадан үзінді алуға және қажетті қаражатты алдын ала беруге келісті. Ол сондай-ақ, беймәлім әдебиет саласындағы Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды. 1990 жылы Шихан Америка жетістіктері академиясының Алтын тақтасымен марапатталды.
Танымал мәдениетте
Шихан "Пентагон құжаттары" (2003) фильмінде Джонас Черник, ал "Пост" (2017) фильмінде Джастин Суэйн рөлінде сомдалды. Ол Кен Бернстің 2017 жылғы "Вьетнам соғысы" деректік фильмінің сериясында өз өзін көрсетеді.