Клемсон классы эсминецінің тарихы

Кіріспе

Клемсон класының эсминшісі.

Бірінші USS Welles (DD 257) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминшісі және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде HMS Cameron (I05) ретінде қызмет еткен Ұлыбритания Корольдік теңіз күштеріне берілді.

USS Веллз ретінде

Гидеон Уэллс атымен аталып, 1918 жылдың 13 қарашасында, Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған қарулы келісімге қол қойылғаннан кейін екі күн өткен соң, Bethlehem Shipbuilding Corporation компаниясының Fore River зауытында салынды. Кеме 1919 жылдың 8 мамырында, Гидеон Уэллстің немересі Альма Фриман Уэллстің демеушілігімен суға түсірілді. Уэллс 1919 жылдың 2 қыркүйегінде Бостон теңіз базасында қолданысқа енгізілді. Шығыс жағалаудағы соңғы теңіз сынақтарынан кейін Уэллс Сан-Диегода орналасқан Тынық мұхиты флотының 2-ші эскадрильясына қосылды. Ол Сан-Диегода "туды көрсетіп" және жаттығулар жүргізіп, 1922 жылдың 15 маусымында қызметтен босатылғанға дейін жұмыс істеді. Осы аралықта, 1920 жылдың 17 шілдесінде флотқа жүйелі түрде берілген әріптік-сандық корпус нөмірлері кезінде эсминец DD 257 ретінде жіктелді. Уэллс 1930 жылдарға дейін Сан-Диегода қалды, Еуропа мен Азиядағы жағдай нашарлаған кезде. 1939 жылдың 1 қыркүйегінде Германия әскерлері Польшаға басып кірді, осылайша Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Еуропадағы қақтығысқа жауап ретінде президент Франклин Д. Рузвельт АҚШ-тың бейтараптығын жариялады және Теңіз күштеріне шығыс жағалауда, Гуантанамо шығанағынан және Панама каналының шығыс жағынан бейтараптық патрулін орнатуды бұйырды. Патрульді жүзеге асыру үшін Теңіз күштері 77 эсминец пен жеңіл мина тастағышты қайта қолданысқа енгізді. Уэллс 1939 жылдың 6 қарашасында Сан-Диегода қайта қолданысқа енгізілді. Сан-Диегода жөндеуден өткен соң, ол Калифорния штатының Вальехо қаласындағы Mare Island теңіз базасына көшірілді. Жөндеу жұмысынан кейін Уэллс "Вильямс" эсминцімен бірге Сан-Диегоға оралды және 5 ақпанда Панамаға қарай жолға шықты. Ол 16-сы күні Панама каналын кесіп өтіп, келесі күні Коко-Солодағы Су асты кеме базасында тоқтады. Ол жерде ол Кубаның Гуантанамо шығанағына жеткізу үшін алты сарбазды алды және 25 ақпанда сол жерге келді. Гуантанамо шығанағының маңында екі апта қарауылдағаннан кейін, Уэллс 10 сарбазды тасымалдап, 14 наурызда Норфолк, Вирджинияға, өзінің дивизиясының қалған бөлігімен (Destroyer Division (DesDiv) 67): Уэлборн C. Вуд, Абель П. Апшур және дивизияның флагманы Херндонға бағыт алды. 17 сәуірде кеме кемежайға тоқтап, жолаушыларын түсірді, содан кейін 6 сәуірде Кариб теңізіне қарай теңізге шықты. Төрт күннен кейін Пуэрто-Рикодағы Сан-Хуанға жеткен Уэллс сол күні кешке жолға шықты. Келесі күні таңертең ол "Омаха" крейсеріне қосылды. Екі кеме "Бейтараптық патрулі" аясында бірлесіп, 17 сәуірге дейін жаттығулар жүргізді, содан кейін эсминец Сан-Хуанға оралды. Уэллс 19-23 сәуір аралығында Сан-Хуан маңындағы суларда қарауылдады. Соғыс кемесі кейіннен 1 мамырда Виргин аралдарындағы Сент-Томас қаласындағы Шарлотта-Амалиге барды. Ол Сан-Хуанға қайтып оралғанға дейін екі апта сол жерде болды. 8 маусымда теңізге қайта шыққан Уэллс Куба суларына бара жатқанда жаттығулар жүргізді, содан кейін бірнеше күн бойы Гуантанамо шығанағынан жұмыс істеді. Осы уақыт аралығында кеме қысқа қашықтықтан ұрыс жаттығуларын жүргізді. 20 маусымда Багам аралдарындағы Кей Лобосқа ауысқан Уэллс "Крауншиншилд" эсминцінен 56 адам мен бір офицерді Гуантанамоға тасып, ерлерді Джордж Э. Баджерге жөнелтті. Уэллс 27 шілдеде Канал аймағына дейін Гуантанамода қалды. 28-ші күні Лимон шығанағында, Канал аймағында тоқтаған Уэллс кейін 10 тамызда Панама каналын кесіп өтіп, 12 тамызда Панама шығанағында тоқтады. Ол мақсатты қызмет көрсетті және 16 тамызға дейін 11-ші Су асты кеме дивизиясымен жаттығулар мен маневрлер жүргізді, содан кейін эсминец каналдан шығысқа қарай қайта бағытталды және сол күні Коко-Солоға жетті. 22 тамызда Уэллс 67 десантының қалған бөлігімен Норфолкке бағытталды, Гуантанамо шығанағы арқылы өтіп, алты күннен кейін келді. Сол кезде "Уэллс" және оның 49 бауырласы президент Рузвельт пен британ премьер-министрі Уинстон Черчилль арасындағы келісімге сәйкес британ үкіметіне берілді. Уэллс Норфолктегі қызмет боеприпастарын жүктеп, Ньюпортқа (Род-Айленд) бағытталды. Уэллс тез арада Бостон теңіз базасының кемежайларына ауысты, онда ол 5 қыркүйекте Расселл мен Херндонмен бірге Галифакс, Новая Шотландияға, белгіленген айналым нүктесіне дейін жүзіп кетті. Келесі күні алғашқы сегіз кемелердің бірі ретінде келген Уэллс тез арада болашақ экипажды (алты британдық офицер мен 120 сарбазды) таныстыру үшін алды. Үш күннен кейін, 1940 жылдың 9 қыркүйегінде Уэллс қызметтен босатылып, Корольдік теңіз күштеріне тапсырылды. 1941 жылдың 8 қаңтарында оның американдық аты АҚШ теңіз күштерінің тізімінен өшірілді.

Named for Gideon Welles, she was laid down on 13 November 1918 two days after the signing of the armistice that ended World War I by the Bethlehem Shipbuilding Corporation's Fore River plant. The ship was launched on 8 May 1919; sponsored by Miss Alma Freeman Welles, the granddaughter of Gideon Welles. Welles was commissioned at the Boston Navy Yard on 2 September 1919. After her final sea trials off the east coast, Welles joined Squadron 2, Destroyer Force, Pacific Fleet, based at San Diego, California. She operated out of San Diego, "showing the flag" and training, until she was decommissioned there on 15 June 1922. Meanwhile, the destroyer was classified as DD 257 during the fleet wide assignment of alphanumeric hull numbers on 17 July 1920. Welles remained at San Diego into the 1930s, as crises multiplied in Europe and the Far East. On 1 September 1939, German forces invaded Poland, triggering World War II. In response to the European conflict, President Franklin D. Roosevelt proclaimed the neutrality of the United States and instructed the Navy to establish a Neutrality Patrol off the eastern seaboard, out of Guantanamo Bay, and at the eastward approaches of the Panama Canal. To carry out the patrol, the Navy recommissioned 77 destroyers and light minelayers to augment fleet units already at sea that had assumed their patrol stations in September 1939, soon after the outbreak of fighting in Poland. Welles was recommissioned at San Diego on 6 November 1939. She was fitted out at San Diego and then moved to the Mare Island Navy Yard, Vallejo, California, to undergo alterations and a drydocking that started a few days before Christmas and extended into the new year, 1940. Following the yard work, Welles arrived back at San Diego in company with the destroyer Williams and later departed the area on 5 February, bound for Panama. She transited the Panama Canal on the 16th and stopped at the Submarine Base at Coco Solo on the following day. There, she embarked six enlisted men for transportation to Guantanamo Bay, Cuba, and arrived there on 25 February. After patrolling the approaches to Guantanamo Bay for nearly two weeks, Welles transporting 10 enlisted men sailed for Norfolk, Virginia, with the remainder of her division (Destroyer Division (DesDiv) 67): Welborn C. Wood, Abel P. Upshur, and division flagship Herndon on 14 March. Mooring at the navy yard and discharging her passengers on the 17th, the destroyer proceeded to sea on 6 April, bound for the Caribbean. Arriving at San Juan, Puerto Rico, four days later, Welles departed the same evening. She joined the cruiser Omaha on the following morning, and the two ships sailed in company on Neutrality Patrol and conducted exercises until 17 April, when the destroyer returned to San Juan. Welles patrolled the waters near San Juan from 19 to 23 April before taking part in a battle problem and undergoing her annual military inspection on the 26th. The warship subsequently visited Charlotte Amalie, St. Thomas, Virgin Islands, on 1 May. She remained there for two weeks before returning to San Juan. Proceeding to sea again on 8 June, Welles conducted exercises en route to Cuban waters and subsequently operated out of Guantanamo Bay over the next few days. During this time, the ship conducted a short range battle practice. Shifting to Cay Lobos, Bahamas, on 20 June, Welles then transported 56 men and one officer from the destroyer Crowninshield to Guantanamo, debarking the men to George E. Badger. Welles then remained at Guantanamo until she sailed for the Canal Zone on 27 July. Anchoring in Limon Bay, Canal Zone, on the 28th, Welles later transited the Panama Canal on 10 August, dropping anchor in Panama Bay on 12 August. She performed target services and conducted exercises and maneuvers with Submarine Division 11 until 16 August, when the destroyer retransmitted the canal, east bound, and arrived at Coco Solo that day. Welles sailed for Norfolk on 22 August with the rest of DesDiv 67, proceeded via Guantanamo Bay, and arrived six days later. At that time, Welles and 49 of her sister ships were slated to be transferred to the British government as a result of an agreement reached between President Roosevelt and the British Prime Minister, Winston Churchill. Welles loaded service ammunition at Norfolk before she sailed for Newport, Rhode Island, where she then exchanged older torpedoes for ones of a later mark on 1 September. Welles soon shifted to the Boston Navy Yard, where she was drydocked, before she sailed—in company with Russell and Herndon on 5 September for Halifax, Nova Scotia, the designated turnover point. Arriving the next day as one of the first eight ships to be transferred, Welles soon took on board the prospective crew (six British officers and 120 enlisted men) for familiarization. Three days later, on 9 September 1940, Welles was decommissioned and turned over to the Royal Navy. Her American name was struck from the United States Navy list on 8 January 1941.

HMS Камерон ретінде

Сонымен қатар, эсминец HMS Камерон (I05) деп қайта аталды. Бастапқыда соғыс кемесінде ақаулы генераторға байланысты проблемалар туындады, бұл оның Британ аралдарына аттануын кешіктірді. Ақыры Англияға бағыт алғаннан кейін, эсминец 13 қарашада Плимут портына жетті, ал Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында қысқа тоқталыс жасады. Камерон үш күннен кейін Портсмутқа көшірілді және "Ақ тудың" астында болғаннан бері алғашқы ірі жөндеуден өтуі жоспарланған еді. Бірақ, 5 желтоқсан 1940 жылы Luftwaffe бомбалаушылары Портсмутты шапқанда, Камерон 8-ші құрғақ докта қорғаныссыз жатқандықтан, бұл жөндеу аяқталған жоқ. Күшті жарылғыш бомба кемеге ауыр зақым келтіріп, оны құлатты. Камеронның қайтадан активті теңіз қызметіне оралуы мүмкін емес деп танылғаннан кейін, 1941 жылдың 23 ақпанында ол қайтадан суға көтеріліп, корпусын пайдалану үшін берілді. Осыған байланысты АҚШ Әскери-теңіз күштерінің сарапшылары кемені жан-жақты тексеріп, әлі де қызметтегі кемелерге қолданылатын зақымды бақылау шараларын анықтады. Осылайша, Джон Алден өзінің "Flush Decks and Four Pipes" кітабында атап өткендей, ол американдықтарға 1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харборда жапон бомбаларынан зақымданған "Cassin" мен "Downes" кемелеріне дейін көрген ең ауыр корпус зақымдануын көрсетті. Адмиралтействоның мәліметтеріне сәйкес, Камерон пайдалы мақсатта қызмет етті. Адмиралтействоның кемелердегі соққыға төзімділік жөніндегі комитеті 1942 жылдың шілдесінен 1943 жылдың қыркүйегіне дейін корпуста соққыға төзімділік сынақтарын жүргізді. 1943 жылдың 5 қазанында қызметтен босатылған Камерон 1944 жылдың қарашасында Корнуоллдың Фалмут қаласына сүйретіліп әкелінді, онда ол металл тескісіне жіберілді.