Екінші дүниежүзілік соғыста нацистердің бақылауындағы Еуропа елдеріндегі «Germanische SS» жасақтары, құрамы, мақсаты және қылмыстары туралы ақпарат. Ұлттық идеология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Waffen SS бөлімдері
Nordic Waffen SS units
Германдық СС (Germanische SS) – 1939 және 1945 жылдар аралығында Германия басып алған Еуропаның бір бөлігінде, Schutzstaffel (SS) басшылығымен құрылған жарымәскери және саяси ұйымдардың жиынтық атауы. Бұл бөлімдер нацистік Германиядағы Allgemeine SS үлгісінде құрылып, Бельгия, Дания, Нидерланды және Норвегияда орналасты – бұл елдердің халқы нацистер тарапынан ерекше «жасы бойынша сәйкес» деп есептелді. Олар көбінесе жергілікті қауіпсіздік полициясы ретінде қызмет етіп, Гестапо, Sicherheitsdienst (SD) және Германия Рейх қауіпсіздік бас кеңсесінің (RSHA) басқа да бөлімдеріне көмек көрсетіп, оларды нацистік құтырлықтарға қатысқандары үшін жауапты етті.
The Germanic SS (Germanische SS) was the collective name given to paramilitary and political organisations established in parts of German occupied Europe between 1939 and 1945 under the auspices of the Schutzstaffel (SS). The units were modeled on the Allgemeine SS in Nazi Germany and established in Belgium, Denmark, the Netherlands, and Norway—population groups who were considered to be especially "racially suitable" by the Nazis. They typically served as local security police augmenting German units of the Gestapo, Sicherheitsdienst (SD), and other departments of the German Reich Security Main Office (RSHA), rendering them culpable for their participation in Nazi atrocities.
Құру
Нацистердің СС-ке қосымша германдықтарды қабылдау идеясы, белгілі бір дәрежеде, вёлькиштің скандинавияда түпнұсқа арий герман отаны орналасқандығы және нәсілдік-идеологиялық тұрғыдан алғанда, сол жерден немесе жақын орналасқан Солтүстік Еуропа аймақтарынан келген адамдардың скандинавиялық/германдық қанның резервуары болғандығына сенуінен туындайды. Батыс Еуропаны бағындыру немістерге, әсіресе СС-ке, осы "потенциалды жауынгерлерге" қол жеткізуге мүмкіндік берді, олар кең "германдық отбасының" бір бөлігі деп есептелді. Нацистердің бағалауынша, осы бағындырылған елдердің төртеуі германдық халықтарға толы болды (Дания, Норвегия, Нидерланды және Фландрия). Генрих Гиммлер осы аймақтардан шыққан адамдарды германдық тұрғысынан "blutsmässig unerhört wertvolle Kräfte" ("қандық тұрғыдан ерекше құнды күштер") деп сипаттады. Сәйкесінше, олардың кейбіреулері СС-ке қабылданып, осы аймақтардан келген шетелдік жұмысшылар сияқты ең жоғары жеңілдіктерге ие болды, соның ішінде неміс әйелдерімен еркін қарым-қатынас құруға рұқсат етілді. Өздерінің ықпалын кеңейтуге құштар нацистер, СС Бас кеңсесінің басшысы Готтлоб Бергер сияқты, германдық СС-ді дамып келе жатқан Германия империясының негізі деп қарады. Гиммлердің германдық СС-ге деген көзқарасы Нидерланды, Бельгия және француз Фландриясын Бургундия деп аталатын батыс герман мемлекетіне біріктіруден басталды, оның қауіпсіздігін СС қамтамасыз ететін Германия үшін қауіпсіздік буфері болар еді. 1940 жылы германдық СС-тің алғашқы көрінісі Фландрияда Allgemeene SS Vlaanderen түрінде пайда болды, екі айдан кейін оған голландтық Nederlandsche SS қосылды, ал 1941 жылдың мамырында норвегиялық Norges SS құрылды. Германдық СС-ге үлес қосқан соңғы ел Дания болды, оның Germansk Korpset (кейін Шальбург корпусы деп аталды) 1943 жылдың сәуірінде құрылды. СС үшін олар өз отандастарын ұлттық шекаралармен емес, германдық нәсілдік құрамымен байланыстырды, олар бұл тұжырымдаманы Deutschtum деп атады – дәстүрлі саяси шекаралардан асып түсетін үлкен идея. СС жетекшілері Дания, Нидерланды және Норвегия сияқты скандинавиялық немесе германдық елдер үшін үлкен герман империясының серіктестері ретінде империалистік және жартылай тәуелсіз қарым-қатынасты көздегенімен, Гитлер, СС-тің жоғары лауазымды өкілдерінің үнемі көрсеткен қысымына қарамастан, оларға бірдей тәуелсіздік беруден бас тартты.
The Nazi idea behind co opting additional Germanic people into the SS stems to a certain extent from the Völkisch belief that the original Aryan Germanic homeland rested in Scandinavia and that, in a racial ideological sense, people from there or the neighbouring northern European regions were a human reservoir of Nordic/Germanic blood. Conquest of Western Europe gave the Germans, and especially the SS, access to these "potential recruits" who were considered part of the wider "Germanic family". Four of these conquered nations were ripe with Germanic peoples according to Nazi estimations (Denmark, Norway, Netherlands, and Flanders). Heinrich Himmler referred to people from these lands in terms of their Germanic suitability as, "blutsmässig unerhört wertvolle Kräfte" ("by blood exceptionally valuable assets"). Accordingly, some of them were recruited into the SS and enjoyed the highest privileges as did foreign workers from these regions, to include unrestrained sexual contact with German women. Eager to expand their reach, Nazis like Chief of the SS Main Office, Gottlob Berger considered the Germanic SS as foundational for a burgeoning German Empire. Himmler's vision for a Germanic SS started with grouping the Netherlands, Belgian, and French Flanders together into a western Germanic state called Burgundia, which would be policed by the SS as a security buffer for Germany. In 1940, the first manifestation of the Germanic SS appeared in Flanders as the Allgemeene SS Vlaanderen to be joined two months later by the Dutch Nederlandsche SS, and in May 1941 the Norwegian Norges SS was formed. The final nation to contribute to the Germanic SS was Denmark, whose Germansk Korpset (later called the Schalburg Corps) came into being in April 1943. For the SS, they did not think of their compatriots in terms of national borders but in terms of Germanic racial makeup, known conceptually to them as Deutschtum, a greater idea which transcended traditional political boundaries. While the SS leadership foresaw an imperialistic and semi autonomous relationship for the Nordic or Germanic countries like Denmark, the Netherlands, and Norway as co bearers of a greater Germanic empire, Hitler refused to grant them the same degree of independence despite ongoing pressure from ranking members of the SS.
Міндеттер мен қатыгездікке қатысу
Германиялық СС-тің мақсаты нацистік нәсілдік ілімді, әсіресе антисемиттік идеяларды күштеңдету болды. Олар көбінесе жергілікті қауіпсіздік полициясы ретінде қызмет етіп, Гестапоның, Sicherheitsdienst (SD) және Рейх қауіпсіздік бас кеңсесінің (Reichssicherheitshauptamt, RSHA) басқа да негізгі бөлімдерін күшейтетін. Соғыс кезінде олардың басты міндеті партизандарды, қиыншылық тудыратын ұйымдарды және нацистік идеяларға қарсы кез келген топты жою болды. Басқа жағдайларда, СС-тің шетелдік бөлімшелері ірі неміс фирмаларымен бірге өз отандастары арасында нацистік идеологияны тарату және жұмыскерлерді бақылау үшін жұмыс істеді. Бұған қоса, басқа германдық халықтарды қосу – нацистердің Еуропаны жаппай германдықтандыруға жасаған әрекетінің бір бөлігі болды, ал олар үшін германдықтандыру басқа ұлттардың есебінен германдықтар басқаратын империя құруды білдірді. Ең танымал топтардың бірі Нидерландыда болды, онда Германиялық СС еврейлерді ұстауға жұмылдырылды. 1940 жылға дейін Нидерландыда тұрған 140 000 еврейдің шамамен 24 000-ы жасырынып соғыстан аман қалды. Олардың саны салыстырмалы түрде аз болғанына қарамастан, Норвегия полициясы мен Germanske SS Norge (Норвегиялық Жалпы СС) 512 еврейді Ослодан іздеп тапты; ұсталғаннан кейін олар Аушвицке депортацияланды. Тағы да көптеген еврейлер басқа жерлерде ұсталды, бірақ соғыс барысында ұсталған норвегиялық еврейлердің жалпы саны мыңға жетпеді. СС Даниялық еврейлерге қарсы да ұқсас шараларды жоспарлаған, олардың саны шамамен 6 500 болды, бірақ олардың көпшілігі жасырынып немесе Швецияға қашып үлкерді. Даниядағы жоғары тұрған неміс өкілі, СС генералы Вернер Бест, СС күштерін жинап, жоспарланған шабуылдар мен депортацияларды аяқтауға үлкермеді.
The purpose of the Germanic SS was to enforce Nazi racial doctrine, especially anti Semitic ideas. They typically served as local security police augmenting German units of the Gestapo, Sicherheitsdienst (SD), and other main departments of the Reich Security Main Office (Reichssicherheitshauptamt, RSHA). Their principal responsibilities during wartime were to root out partisans, subversive organizations, and any group opposed to Nazi ideas. In other cases, these foreign units of the SS were employed by major German firms to distribute propaganda for the Nazi cause among their compatriots and to police and control workers. In addition, the inclusion of other Germanic peoples was part of the Nazi attempt to collectively Germanize Europe, and for them, Germanization entailed the creation of an empire ruled by Germanic people at the expense of other races. One of the most notorious groups was in the Netherlands, where the Germanic SS was employed to round up Jews. Of the 140,000 Jews that had lived in the Netherlands prior to 1940, around 24,000 survived the war by hiding. Despite their relatively small numbers, a total of 512 Jews from Oslo were hunted down by the Norwegian Police and the Germanske SS Norge (Norwegian General SS); once caught, they were deported to Auschwitz. More Jews were rounded up elsewhere, but the total number of Norwegian Jews captured never reached a thousand throughout the course of the war. Similar measures were planned by the SS against Danish Jews, who totaled about 6,500, but most of them managed to go into hiding or escape to Sweden before the senior German representative in Denmark, SS General Werner Best, could marshal the SS forces at his disposal and complete his planned raids and deportations.
Герман батальондары
Германиялық СС-ден бөлек, 1942 жылдың қыркүйегінде Германиядағы фламанд, голланд, норвегиялық және швейцариялық эмигранттар мен ерікті жұмысшылардың арасынан Allgemeine SS құрамында «Германиялық штурмбан» (Germanische Sturmbanne) деп аталатын бірнеше батальон құрылды. Берлиндегі даниялық бөлімше 1943 жылдың қаңтарында кадр жетіспеуіне байланысты таратылды. 1944 жылдың наурызындағы жалпы саны 2179 адамды құрады.
Separately from the Germanic SS, a number of so called Germanic Battalions (Germanische Sturmbanne) were established in September 1942 as part of the Allgemeine SS from among Flemish, Dutch, Norwegian, and Swiss expatriates and volunteer workers in Germany. A Danish unit in Berlin was disbanded in January 1943 amid a lack of personnel. In total, the total number of members was only 2,179 in March 1944.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін көптеген германдық СС мүшелері өз елдерінде мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін сотталды. Нюрнберг процесінің қарауына кірмейтін, тәуелсіз соғыс қылмыстары бойынша соттар бірнеше еуропалық елде, мысалы Нидерланды, Норвегия және Данияда өтті, нәтижесінде бірнеше адам өлім жазасына кесілді; мысалы, Шальбург корпусының командирі К. Б. Мартинсен. Норвегияда Лай өзіне-өзі қол жұмсады.
After the war, many Germanic SS members were tried by their respective countries for treason. Independent war crimes trials outside the jurisdiction of the Nuremberg Trials were conducted in several European countries, such as in the Netherlands, Norway and Denmark, leading to several death sentences; an example being the commander of the Schalburg Corps, K. B. Martinsen. In Norway, Lie committed suicide.