Кіріспе
Жолдар мен тас жолдардың Нунавут Канада аумағында бар деп естіледі, бұл Канаданың басқа бөліктерімен жолмен байланысы жоқ жалғыз провинция/территориясы. Аумақтағы көлік құралдарының көпшілігі жазғы кеме жүру маусымында жүретін үлкен баржалармен бір елді мекеннен екіншісіне, сондай-ақ аумаққа кіру және шығу арқылы тасымалданады. Көлік құралдары көбінесе жүк ұшағымен жеткізіледі. Автомобиль компаниялары көбінесе Арктика жағдайында сынау үшін көліктерді әуемен жеткізеді. Нунавутта бар болған бірнеше тас жолдар нөмірленбеген. Көше таңбалары орналасқан жеріне байланысты ағылшын, инуктитут және инуиннақтун тілдерінде жазылған. Қалған Канадамен салыстырғанда, Нунавутта көлік құралын ұстау қымбат. Жолдардың нашарлығы мен қатал ауа райы көлік құралдарын күтіп ұстауға көп шығын әкеледі, ал үкімет субсидияласа да, жанармай бағасы Канададағы ең жоғары бағалардың біріне жатады. Бөлшектерді жеткізу өте ұзақ уақыт алады және қымбатқа соғады. Механиктер де қызметтеріне жоғары төлем алады, себебі аумақта осындай қызметпен айналысатындар өте аз. Бір-бірімен байланысқан жол желісінің болмауына байланысты, әуе көлігі әлі де саяхаттаудың басты тәсілі болып табылады, әсіресе елді мекендер арасында. Жылдың көп бөлігінде ATV, қыста – қар мотоциклі, ал жазда – қайықтар да қолданылады. Шанамен жүру ішінара тоқтатылған, бірақ демалыс мақсатында шанамен жүру әлі де кең таралған. Аумақта шамамен 4000 көлік тіркелген. Аумақта көптеген маркалы және модельді көліктерді табуға болады, бірақ ең көп таралғандары – жол талғамайтын спорттық көліктер, джиптер және үлкен фургондар сияқты төрт дөңгелекті жүк көліктері. Икалуитте көлік құралдарының кең ассортиментін табуға болады, себебі үкімет осы қалада көп жұмыс істейді және жол жүйесі асфальтталған және ұсақ таспен жабылған бөліктерден тұрады, бірақ ол да негізінен топырақты. Нунавуттың Канаданың қалған жол желісінен оқшауланғандығына қарамастан, Ньюфаундленд және Лабрадор, Квебек және Солтүстік-Батыс аумақтарынан, сондай-ақ Ұлттық қорғаныс министрлігінің мемлекеттік нөмірлік тақшаларын табуға болады. Барлық провинциялық нөмірлік тақшалары бар көліктер кейде аумақта кездеседі. Нунавут бір кезде Солтүстік-Батыс аумақтары сияқты, әлемдегі бірнеше юрисдикциялардың бірі болды, онда тікбұрышты емес нөмірлік тақшаларды табуға болар еді, себебі бұл екі аумақ полярлық аю пішінде тақшалар шығарды. Бірақ Нунавут енді оларды шығармайды. Көлік құралдары аумақта тіркелу алдында 90 күн бойы провинциялық нөмірлік тақшаларын көрсете алады. Бір кезде Манитобаға жол салу жоспарланған еді. Бұл жолдың құрылысына 1,2 миллиард доллар, ал күтіп ұстауына жылына 3 миллион доллар жұмсалуы тиіс еді. Бұл жол Манитоба штатының Санденс қаласынан Нунавут штатының Ранкин шығанағына дейін созылуы күтілді. Алайда, зерттеу көрсеткендей, жол салудың құны экономикалық пайдасынан әлдеқайда асып түсуі мүмкін. Сондай-ақ, Манитоба штатының Гиллам қаласынан Ранкин шығанағына, Нунавут штатына, Черчилль қаласына қосылатын тас жол салу ұсынысы болды, бұл жол Томпсон мен Линн көлінен басқа екі баламадан таңдалды. 2004 жылы Икалуит пен Киммирут (бұрын Көл порты деп аталған) арасында жол салу туралы мәселе қысқаша қарастырылды, бірақ ол елді мекендер арасындағы тікелей әуе қашықтығынан төрт есе ұзын болар еді, сондықтан бұл идеядан бас тартылды. 2016 жылы федералды үкімет Икалуитте терең теңіз портын салуға 64 миллион доллар қаржыны мақұлдады, ол 2020 жылы аяқталуы күтілуде. Бұл басқа жағдайда әуемен жеткізілуі тиіс тауарлардың құнын төмендетуге көмектесер еді, сондай-ақ Ньюфаундленд пен Лабрадордағы Happy Valley Goose Bay-ге көлік паром қызметін ұйымдастыру жоспарланған еді. 2019 жылы порт паром қызметіне қажетті жабдықтарды қамтымайтыны хабарланды, себебі олар тым қымбат болар еді.
There are an estimated of roads and highways across the Canadian territory of Nunavut, which is the only province/territory not connected by road to other parts of Canada. Most vehicles in the territory are moved from community to community and in and out of the territory by large barges that move during the summer shipping season. Less commonly, vehicles may be flown in on a cargo plane. Car companies will usually fly vehicles in to test them in Arctic conditions. The few highways that exist in Nunavut are not numbered. Street signs are in English, Inuktitut and Inuinnaqtun depending on locations. Compared to the rest of Canada, maintaining a vehicle in Nunavut is expensive. Rough roads and harsh weather result in expensive upkeep for vehicles, and despite being subsidised by the government, gas prices are among the highest in Canada. Parts can take an extremely long time to ship in and are very expensive. Mechanics also charge a premium, since very few do business in the territory. Due to the lack of a cohesive road network, aircraft are still the preferred way to travel, especially between communities, along with ATVs through most of the year, snowmobiles in winter, and boats during the summer. Travel by dog sled has largely disappeared, although recreational dog sledding is still common. About 4,000 vehicles are registered in the territory. Many makes and models of vehicles can be found in the territory, but the most common are heavy duty four wheel drive vehicles such as sport utility, jeeps and full size vans. A wide range of vehicles can be found in Iqaluit, where the government tends to do most of its business and the road system consists of paved and chip sealed portions, although it too is primarily dirt. Despite Nunavut's isolation from the rest of Canada's road network, provincial licence plates can be found from Newfoundland and Labrador, Quebec, and Northwest Territories, as well as government plates from the Department of National Defence; vehicles of all provincial plates can sometimes be found in the territory. Nunavut, at one time was like the Northwest Territories, in that it was one of the few jurisdictions in the world where non rectangular licence plates could be found, as these two territories issued plates in the shape of a polar bear; Nunavut no longer issues these. Vehicles can display their old provincial plates for 90 days before they must be registered in the territory. A road link to Manitoba was once planned. This road would cost an estimated $1.2 billion to build and another $3 million a year to maintain. This road is expected to run from Sundance, Manitoba to Rankin Inlet, Nunavut. However, a study showed that the cost of building the road would likely far outweigh any potential economic benefits. A proposal was also in place for a highway to Rankin Inlet, Nunavut from Gillam, Manitoba with a connection to Churchill, Manitoba, a route that was chosen over two other alternatives from Thompson and Lynn Lake. A road was briefly considered in 2004 for construction between Iqaluit and Kimmirut (formerly known as Lake Harbour), but it would be four times longer than the direct air distance between the communities, and the idea was dropped. In 2016, the federal government approved $64 million in funding to build a deepsea port in Iqaluit, expected to be completed in 2020. It would be used to cut costs for goods that would otherwise have to be flown in, and was also envisioned to allow a vehicle ferry service to Happy Valley Goose Bay in Newfoundland and Labrador. In 2019, it was announced that the port would not include the facilities necessary for the ferry service, as they would have been too expensive.
Тиббит - Контвайто қысқы жолы
Бұл жеке қысқы жол бұрын Йеллоунайфтан Нунавутқа жүк таситын көліктердің қатынас жолы болған. Жеке меншік қысқы жол аймақтағы бірнеше кен орындары мен жұмысшыларға арналған тұрғын үйлерге қызмет көрсетеді. Жолдың ұзындығы барлығы 605 км (376 миль) және ол әлемдегі ең ұзын, ауыр жүк таситын мұз жолы болып табылады. Ол әр жылғы ақпан және наурыз айларында ашылады. Люпин алтын кені мен Иерихон алмаз кені жабылғаннан бері, Тиббиттен Контвайтоға дейінгі қысқы жолдың тек алғашқы 400 километрі (250 миль) ғана әр қыста салынуда. Қазір бұл жол Нунавутқа өтпейді. Көпшілік қысқы жолдың басындағы бірнеше шақырымда жүре алады, бірақ қауіпсіздік бекетінде кері қайруға тиіс. Жол Солтүстік-Батыс территориясындағы Экати алмаз кенісінде аяқталады.
Арктикалық шығанақтан Нанисивик тас жолына дейін
Бұл 21 км (13 миль) тас жол Арктикалық шығанақ қаласын бұрынғы кен қалашығы Нанисивикке қосып тұрады. Бірнеше жыл бойы бұл жол Midnight Sun марафоны өткізілгендіктен әлемдік атаққа ие болды, бірақ 2002 жылы кен жабылғаннан кейін маңыздылығы төмендеді. Кейіннен кен орнында қорғасынмен ластану орын алды. Дегенмен, 2007 жылдың 10 тамызында премьер-министр Стивен Харпер жариялағандай, Канада әскерлерінің жоспарлаған 100 миллион долларлық Наннисивик терең су портын және әуежайын кеңейтуінен бұл жол пайда көреді деп күтілуде.
Еврика тас жолы
Бұл 20 км (12 миль) кез келген ауа райында қолданылатын тас жол, ол Еврека метеостанциясын CFB Еврека және Еврека әуежайымен байланыстырады.
Федеральді жол, Икалуит
Икалуит қаласының негізгі тас жолы, бұл жол әуежайдан қала орталығына және Нунавут заң шығарушы жиналысы ғимаратына қатынауды қамтамасыз етеді.
Ниакунгусиарик жолы, Икалуит
Бұл жол Икалуиттен Апекс (Ниакунгут) алғашқы қауымына қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Жол 1956 жылдың жазында әскерилер үйлеріне қайту үшін теңіз мұзының ашылуын күтіп отырғанда, оларды жұмыспен қамту мақсатында АҚШ Армиясының инженерлік корпусымен салынды. Келесі жылы Онтарио провинциясының Тас жолдар департаменті Куйессе (Апекс сайы) арқылы көпірді сыйға берді. Апекс төбесінен алғашқы сапар кезінде әскери жүк көлігі арыққа түсіп қалды. Әскери көліктің тежегіштері сол кездегі Фробишер шығанағының "жазық жерлерінде" бірнеше жыл бойы сынақтан өтпеген, және жаңа жолда сынақтан өткенде жұмыс істемеді. Көлік арыққа құлағанда тек қана мақтаныш зардап шекті. Жол салынғанға дейін "Икалуит" базасының жанында тұратын мектеп оқушылары Апекстегі Федералды күндізгі мектепке теңіз мұзы арқылы барып-қайтатын немесе Апекстегі туыстарымен тұратын, себебі Фробишер шығанағындағы база Инуиттер үшін "жабық" болған. Бүгінде бұл жолдың 5 км (3 миль) ұзындығының көп бөлігіне жаңа жол салынды. Қазір бұл аумақтағы ең қызықты жолдардың бірі, әдеттегі сағат шыңында сағатына 500 автомобиль жүреді, бірақ жергілікті жерде сағат шыңы "сағат минуты" деп аталады.
Аэропорт жолынан ескерту
Бұл шамамен 6 км (4 миль) қашықтықтағы, кез келген ауа райында қолданылатын жол әлемдегі ең солтүстікке орналасқан жолдың бөлігі. Бұл жол Канада Құралдарының Алерт стансасынан Алерт әуежайына қатынауды қамтамасыз етеді.
Овайок жолы
Кембридж шығанағынан шығысқа қарай 17 шақырым (11 миль) Ovayok аумақтық паркіне (Пелли тауына) дейін созылады. Тағы бір жол ауылдан батысқа қарай шамамен 14 шақырым (9 миль) қашықтыққа дейін барады.
Коралл Харбор әуежайы жолы
Саутгемптон аралындағы Коралл Харбор кентін әуежаймен 11 км (7 миль) қашықтықта жалғастырады.